Ułatwienia dostępu

Złote Lwy

  • Święto ognia - 2023

    swieto ognia

    Święto ognia - 2023;
    - reżyseria: Kinga Dębska;
    - scenariusz: Kinga Dębska;
    - wybrana obsada: Paulina Pytlak, Tomasz Sapryk, Joanna Drabik, Kinga Preis, Karolina Gruszka, Katarzyna Herman, Mariusz Bonaszewski;
    - kategoria: kino polskie, Złote Lwy, film, obyczajowy, ekranizacja.

    Poldek ma dwie córki. Łucję, która rozpoczyna solową karierę w Balecie Narodowym oraz Nastkę, dwudziestoletnią optymistkę, która ma porażenie mózgowe. Obie walczą z własnym ciałem. Nastka ma codzienne rehabilitacje by móc komunikować się ze światem, a Łucja chce przekraczać granice własnych możliwości. Marzy o wielkie karierze i ignoruje kontuzję.
    Poldek ma też sąsiadkę Józefinę. Samotną pełno wewnętrznej radości kobietę, której szkoda życia na wahania i zamartwianie się.

    Czytaj więcej

  • Doppelgänger. Sobowtór - 2023

    doppelganger 2023

    Doppelgänger. Sobowtór - 2023;
    - reżyseria: Jan Holoubek;
    - scenariusz: Andrzej Gołda;
    - wybrana obsada: Jakub Gierszał, Tomasz Schuchardt, Emily Kusche, Wiktoria Gorodeckaja, Joachim Raaf, Andrzej Seweryn, Katarzyna Herman, Jessica McIntyre;
    - kategoria: film, Kino polskie, dramat, thriller, polityczny, Złote Lwy (5), na faktach.

    Gierszał w roli agenta komunistycznych służb specjalnych, który za granicą ma przejąć tożsamość osoby porzuconej kilkadziesiąt lat wcześniej przez matkę. Legenda operacyjna jest zbudowana na solidnych podstawach. Nagle znajduje się zaginiony, i przez wiele lat poszukiwany, członek rodziny. Osoba pragnąca nawiązać nowe, bliskie relacje. Niemiecka rodzina z otwartymi ramionami przyjmuje mężczyznę, a ten wkrótce znajduje pracę i zaczyna dostarczać informacje.

    Czytaj więcej

  • Amator - 1979

    amator

    Amator - 1979;
    - reżyseria: Krzysztof Kieślowski;
    - scenariusz: Krzysztof Kieślowski;
    - wybrana obsada: Jerzy Stuhr, Jerzy Nowak, Tadeusz Bradecki, Ewa Pokas, Bogusław Sobczuk, Krzysztof Zanussi, Małgorzata Ząbkowska;
    - kategoria: film, kino polskie, Kino Moralnego Niepokoju, Złoty Lew, Berlinale, kino.

    Jeden z głównych filmów Kina Moralnego Niepokoju.
    Filip Mosz kupuje kamerę filmową by uwiecznić narodziny swojej córeczki. O kamerze dowiaduje się szefostwo zakładu pracy, które namawia Fililpa do nakręcenia materiału o firmie. Tak to Mosz odkrywa swoją nową pasję. Wcześniej był szczęśliwy i jego jedynem celem było posiadanie rodziny. Teraz czuje wewnętrzny niepokój i potrzebę działania. Kręci wszystko i wszędzie i systematycznie rozwija swój warsztat. Nowe hobby pochłania go bez reszty, a co za tym idzie Mosz coraz bardziej oddala się od rodziny. Żona Irka początkowo go rozumie i wspiera, ale z czasem zdaje się sprawę, że nie ma szans z nową 'kochanką'.
    Amator ma już ponad czterdzieści lat, a mimo to niewiele stracił na swojej aktualności. Zawsze jest świat obok, który nas wabi, kusi, który idealizujemy. Tam gdzie nas nie ma zawsze jest ciekawiej. Nie widzimy wad. Marzymy, dajemy się porwać po drodze tracąc to na co pracowaliśmy całe życie.

    Czytaj więcej

  • Filip - 2022

    filip

    Filip - 2022;
    - reżyseria: Michał Kwieciński;
    - scenariusz: Michał Kwieciński, Michał Matejkiewicz;
    - wybrana obsada: Eryk Kulm jr, Victor Meutelet, Sandra Drzymalska, Gabriel Raab, Robert Więckiewicz;
    - kategoria: film, kino polskie, dramat, wojenny, Złote Lwy;

    Czasy wojenne. Dwudziestokilkuletni Filip ucieka z warszawskiego getta. Zatrudnia się w niemieckim mieście (Frankfurt ) jako kelner. Takich jak on jest wielu, a niemieckie miasta pilnie potrzebują wykwalifikowanych pracowników, którzy zastąpią rodowitych Niemców, którzy wyjechali na front.
    Filip udaje francuza, a pracę urozmaica częstymi schadzkami z niemieckimi kobietami. Relacje te są powierzchowne i obarczone wysokim ryzykiem. Za seks z Niemką grozi śmierć, ale i kobiety nie unikną kary (piętnujące obcięcie włosów). Pozornie Filip jest zadowolony z obecnej sytuacji, ale coraz częściej czuje niepokój i pustkę. Dociera do niego, że w życiu chodzi o coś więcej niż tylko o przeżycie.

    Czytaj więcej

  • Bohater roku - 1986

    bohater roku

    Bohater roku - 1986;
    - reżyseria: Feliks Falk;
    - scenariusz: Feliks Falk;
    - wybrana obsada: Mieczysław Franaszek, Bogusław Sobczuk, Jerzy Fedorowicz, Janusz Józefowicz, Jerzy Stuhr, Marian Opania, Piotr Machalica, Ryszard Kotys, Katarzyna Kozak;
    - kategoria: dramat, obyczajowy, Kino Moralnego Niepokoju, kino polskie, film, Złote Lwy, Zespol Filmowy Perspektywa;

    Całkowicie zapomniałem, że po Lutek, bohater słynnego Wodzireja (notka tutaj) doczekał się kolejnego filmu, w którym jest głównym bohaterem.
    Lutek Danielak został zwolniony z telewizji i z branżą rozrywkową musiał się na dobre pożegnać. Nadal ciągnie się za nim zła sława i nikt nie zaryzykuje poważnej współpracy. Aby przeżyć Lutek handluje futrami, ale cały czas kombinuje jak tu wrócić do rozrywki. W końcu wpada na genialny pomysł by zrobić cykl spotkań w terenie z człowiekiem, który uratował sąsiadów przed ryzykiem wybuchu gazu. Program się nazywa Bohater roku, a z każdym spotkaniem nabiera coraz większego rozmachu. Lutek wraca na salony, znów może bawić publiczność. Cena? Bohater roku nie chce być tylko marionetką, chce edukować, a co gorsza chce wskazyać winnych zaniedbań, a na to zgody już być nie może. Ma być bohater, ale prób oskarżania kogokolwiek. Danielak odpowiednio manipuluje swoim bohaterem, ale z czasem łagodna perswazja przestaje wystarczać. Do czego posunie się Danielak? A może się zmienił i odpuści?

    Czytaj więcej

  • Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową - 2000

    zycie jako smiertelna choroba przenoszona droga plciowa

    Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową - 2000;
    - reżyseria: Krzysztof Zanussi;
    - scenariusz: Krzysztof Zanussi;
    - muzyka: Wojciech Kilar;
    - wybrana obsada: Zbigniew Zapasiewicz, Krystyna Janda, Tadeusz Bradecki, Monika Krzywkowska, Paweł Okraska, Szymon Bobrowski;
    - kategoria: film, kino polskie, dramat, Złote Lwy, Orły, Złote Kaczki, Studio Filmowe TOR.

    Tomasz, lekarz z wieloletnim doświadczeniem, dowiaduje się, że ma raka w zaawansowanym stadium. Jako lekarz wie, że leczenie nie rokuje i że zostału mu niewiele czasu. Jako człowiek, pacjent próbuje wszelkimi sposobami zdobyć środki na leczenie za granicą. Póki jest cień nadziei. Gdy umiera ostatnia iskierka nadziei Tomasz postanawia aktywnie wykorzystać ostatnie dni na tym świecie. Szybko się orientuje że i na to jest za późno. Jedyne co mu zostaje to godna śmierć... ale na raka nie umiera się godnie. To ból i samotność w obliczu nieuchronnego. Tomasz na ból się odpowiednio przygotował. Na samotność nie. Pod koniec życia udaje mu się zrobić coś dobrego, coś co sprawi, że odejdzie nie jako egoistyczny dupek..

    Czytaj więcej

  • Kingsajz - 1987

    kingsajz

    Kingsajz - 1987;
    - reżyseria: Juliusz Machulski;
    - scenariusz: Juliusz Machulski / Jolanta Hartwig-Sosnowska;
    - wybrana obsada: Jacek Chmielnik, Jerzy Stuhr, Katarzyna Figura, Grzegorz Heromiński, Joachim Lamża, Maciej Kozłowski, Jan Machulski, Liza Machulska, Witold Pyrkosz;
    - kategoria: film, kino polskie, komedia, kultowe, Złote Kaczki, Złote Lwy, Kadr;

    Powoli, aczkolwiek systematycznie są poddawane rekonstrukcji cyfrowej kultowe polskie produkcje. To dobra okazja by niektóre z nich sobie odświeżyć.
    Kingsajz, to tytuł, który dażę sporym sentymentem bo za dzieciaka uwielbiałem go oglądać.
    Gdzieś w podziemiach jednego z warszawskich budynków znajduje się zapomniane pomieszczenie gdzie żyją krasnoludki. Są rządzone twardą ręką przez Kilkujadka (w tej roli świetny Stuhr), który stara się by władza miała monopol na podróże do świata dużych (Kingsajz). Tam mogą trafić tylko zaufane jednostki, które zrealizują powierzone im zadania a następnie bez wahania wrócą do miniaturowego świata. Uciekinierów i zdrajców musi spotkać odpowiednia kara. Głównym bohaterem filmu jest Olo, krasnoludek, który uciekł z Szuflandii i za pomocą odkrycia przyjaciela żyje w dużym świecie. Kiedyś wynalazca Adaś odkrył, że regularne picie Polo Cockty sprawia, że krasnoludki się nie kurczą i mogą niezależnie od Kilkujadka funkcjonować w dużym świecie. Najnowszy wynalazek Adasia jest o wiele bardziej ważny. To mikstura pozwalająca się powiększać w dowolnym momencie. Za taką wywrotową dzialalność Adasia czeka śmierć. Tylko szybka i zdecydowana pomoc Ola może powstrzymać Kilkujadka.

    Czytaj więcej

  • Najmro. Kocha, kradnie, szanuje - 2021

    najmro

    Najmro. Kocha, kradnie, szanuje - 2021;
    - reżyseria: Mateusz Rakowicz;
    - scenariusz: Łukasz M. Maciejewski, Mateusz Rakowicz
    - wybrana obsada: Dawid Ogrodnik, Robert Więckiewicz, Jakub Gierszał, Marta Wągrocka, Rafał Zawierucha, Sandra Drzymalska;
    - kategoria: komedia, akcja, na faktach, film, kino polskie, Złote Lwy.

    Zdzisław Najmrodzki zasłynął tym iż udało mu sie blisko trzydzieści razy uciec organom ścigania. Dlaczego tak często? Brawura, spryt, odwaga Najmro, czy też nieporadność służb PRL? Pewnie mieszanina okoliczości. Życie i ucieczki Najmrodzkiego to znakomity materiał na scenariusz filmowy. I taki film musiał powstać. Opowiedziana historia ma sporą dawkę humoru i trochę niezłej akcji. Szkoda tylko, że balans pomiędzy tymi elementami nie został zachowany. Początek jest mocno komediowy, środek to kino akcji, a finał przechodzi w nutę dramatyzmu. Coś tu nie zagrało.

    Czytaj więcej

  • Autoportret z kochanką - 1996

    autoportret z kochanka

    Autoportret z kochanką - 1996;
    - reżyseria: Radosław Piwowarski;
    - scenariusz: Radosław Piwowarski;
    - muzyka: Krzesimir Dębski;
    - wybrana obsada: Waldemar Błaszczyk, Katarzyna Figura, Jerzy Trela, Mirosław Baka, Marek Kondrat, Tomasz Bednarek;
    - kategoria: film, kino polskie, romans, obyczajowy, Złote Lwy.

    Kuba razem z kilkuletnią córką jedzie na Przystanek Woodstock. Mała wierzy, że tam odnajdzie mamę, ale Kuba ma inny cel. Próbuje kolejny raz posmakować młodości, wolności, niezależności. Chce znów poczuć, że świet stoi przed nim otworem. Wspólny czas spędzony z córką jest też okazją do opowieści o swojej miłości do mamy dziewczynki. Miłości to może nie najlepiej dobrane słowo. Może raczej o przygodzie, namiętności i buncie przeciwko otaczającej rzeczywistości.

    Czytaj więcej

  • Cicha noc - 2017

    cicha noc

    Cicha noc - 2017;
    - reżyseria: Piotr Domalewski;
    - scenariusz: Piotr Domalewski;
    - wybrana obsada: Dawid Ogrodnik, Tomasz Ziętek, Agnieszka Suchora, Arkadiusz Jakubik, Maria Dębska, Paweł Nowisz, Tomasz Schuchardt, Adam Cywka, Jowita Budnik;
    - gatunek: dramat.

    Dziś kilka słów o zwycięscy 42 Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

    Adam pracujący od dłuższego czasu za granicą niespodziewanie przyjeżdża do rodzinnego domu na święta Bożego Narodzenia. Rodzina jest przekonana, że wrócił na stałe i pomoże stanąć rodzinie na nagi. Adam jednak ma inne plany. Chce pozałatwiać wszystkie swoje sprawy i na stałe opuścić Polskę. Chce spróbować normalnie żyć w innym kraju. Nie muszę pisać, że jego decyzja jest niezrozumiała przez najbliższych. Przyjrzyjmy się na chwilę tej rodzinie. Brat nie potrafi się odnaleźć w życiu. Ojciec chwilowo nie pije, ale za to dziadek, dziadek pije za wszystkich. To wszystko w małej miejscowości, które najlepsze lata miała za sobą.. a może nigdy tam nie było dobrze, przecież ojciec też musiał uciekać za granicę za chlebem. Może ta jego ciągła nieobecność sprawiła, że relacje pomiędzy członkami rodziny są mocno napięte. Rodzinnym stronom nie można odmówić jednego. Pięknego krajobrazu, ale czy to wystarczy by szczęśliwie żyć? Przy wigilijnym stole budzą się wszystkie rodzinne demony, które są mocno zakrapiane alkoholem. A miały być to pierwsze święta na trzeźwo. Rodzinnych spraw do rozwiązania jest znacznie więcej, ale nie chcę za dużo zdradzać fabuły. Napiszę tylko, że tam gdzie są Polacy, wóda to musi też być mordobicie. Taki już to kraj.

    Czytaj więcej

  • Ostatnia rodzina - 2016

    ostatnia rodzina
    Ostatnia rodzina
    - 2016;
    - reżyseria: Jan P. Matuszyński;
    - scenariusz: Robert Bolesto;
    - wybrana obsada: Andrzej Seweryn, Dawid Ogrodnik, Aleksandra Konieczna, Alicja Karluk, Magdalena Boczarska;
    - gatunek: biograficzny.

    Ostatnia rodzina budzi mieszane uczucia wśród znajomych, ale przeważają opinie pozytywne - to była wystarczająca zachęta do pójścia na ten film do kina.
    Na wstępie chcę zaznaczyć, że nie wychowałem się na audycjach radiowych Tomka Beksińskiego, a twórczość Zdzisława znam, cenię, ale też nie jestem wielkim znawcą. Dzięki mojej niewiedzy mogłem bez uprzedzeń otworzyć się na historię pokazaną w filmie. Jestem pod wielkim wrażeniem, tak dobrego polskiego filmu dawno nie widziałem, jest to kolejny dowód na to, że polskie kino ma się coraz lepiej.

    Czytaj więcej

  • Wymyk - 2011

    plakat promujący
    Wymyk - 2011;
    - reżyseria: Grzegorz Zgliński;
    - scenariusz: Grzegorz Zgliński, Janusz Margański;
    - wybrana obsada: Robert Więckiewicz, Łukasz Simlat, Gabriela Muskała, Marian Dziędziel, Anna Tomaszewska;
    - dramat, obyczajowy.

    Kilka dni temu zakupiłem '10 lat emocji. Kino polskie 2005-2015" Wojciecha Orlińskiego.. Publikacja powstała z okazji dziesięciolecia działalności PISF. Pozycja trafiła do mojej filmowej biblioteczki z kilku powodów. Jest to pozycja ładnie wydana, a do takowych mam wielką słabość. Po drugie - zdałem sobie sprawę, że mam spore zaległości, braki jeśli chodzi o najnowszą historię polskiego kina. Wierzę, że ta pozycja pozwoli mi to nadrobić.
    Na pierwszy ogień trafił Wymyk Grzegorza Zglińskiego. Historia dwóch skonfliktowanych braci, którzy wspólnie prowadzą rodzinną firmę. Różni ich niemal wszystko: temperament, wykształcenie, podejście do życia. Alfred (Więckiewicz) wydaje się być tym bardziej zadziornym i pewnym siebie.. Jerzy (Simlat) spokojny ojciec dwójki dzieci, który każde swoje działanie lubi dokładnie przemyśleć. Przypadek sprawia, że podczas podróży pociągiem są świadkami agresywnych zachowań kilku mężczyzn wobec jednej z podróżujących. Jerzy staje w obronie dziewczyny - zostaje brutalnie pobity i wyrzucony z pędzącego pociągu. Alfred w tym czasie nic nie robi... beznamiętnie przygląda się wydarzeniom.
    Nie wiemy dlaczego tak się zachowuje - czy to był strach, kalkulacja, a może próba odegrania się na bracie. Tylko nie przewidział, że sprawa potoczy się tak brutalnie.
    Zdarzenie mocno odbija się na psychice Alfreda - wie, że bierność w takiej sytuacji niczym nie daje się wyjaśnić. W teorii każdy mężczyzna twierdzi, że zachowałby się inaczej, ale jak byłoby w rzeczywistości?
    Wymyk mocno zapada w pamięci.. od seansu minęło już kilka dni, a ja cały czas mam pod powiekami poszczególne ujęcia. Nie potrafię wymazać sceny wyrzucenia z pociągu. Film jasno pokazuje, że w każdej chwili wszystko może się zmienić. Świat może przestać dla nas istnieć. Natomiast absolutnie nie daje odpowiedzi, która z postaw braci była tą odpowiednią. Świat nie jest czarno-biały.

    Czytaj więcej

  • Body/Ciało - 2015

    body cialoOstatnio mniej piszę, jakoś blog na chwilę zszedł na dalszy plan. Kino również.. postaram się to jakoś wyważyć.. znaleźć złoty środek. Co ciekawe - brak nowych wpisów nie przekłada się negatywnie na statystyki odwiedzin.. za to dzięki ;)

    Body/Ciało
    (reżyseria Małgorzata Szumowska, 2015)

    Film wywołuje rozbieżne opinie. Nie ma wielkich zachwytów, ale sporo osób mi go odradzało... myślę, że między innymi dlatego go obejrzałem. Przekorna natura. Seansu nie żałuję. Jest znakomity Gajos oraz niesamowita Ostaszewska. Dla nich już warto poświęcić czas... a sama historia? Interesująca, ale nie bez wad.. Szumowska nie do końca chyba wiedziała w jakim kierunku poprowadzić wątki... jest odczuwalne pewne zagubienie.. chociaż może to być celowy zabieg.. zagubienie fabularne, scenariuszowe w pewien sposób koresponduje z zagubieniem człowieka we współczesnym świecie.. jego tymczasowością, fragmentarycznością, bólem i chwilami radości.. .przecież w życiu piękne są tylko chwile. Świat Szumowskiej jest smutny i wyobcowany. Każdy zamyka się we własnej skorupie i boi się z niej wyjrzeć.. bo i po co? Przecież zewnętrzność sprawia ból..
    Myślę, że to film o naszej kondycji, o strachu przed życiem i umieraniem. Strach sprawia, ze żyjemy w zawieszeniu karmiąc się wspomnieniami. W ten sposób umieramy.

    Czytaj więcej

  • Bogowie - 2014

    bogowieBogowie
    (reżyseria Łukasz Palkowski, 2014)

    Długo zabierałem się za ten film. W kinie jakoś umknął.. a jak się pojawił na DVD to nie było z kim obejrzeć. W końcu postanowiłem zrobić sobie samotny seans (tak chyba lubię najbardziej). Nie byłem nigdy fanem Zbigniewa Religi, irytowała mnie jego postawa, wybory polityczne i przekonanie o swojej wielkości. Nie umniejszam mu zasług, ale cenię ludzi z pokorą. U Religi tego nie widziałem.
    Religa w wykonaniu Tomasza Kota właśnie taki jest. Jest odważny, pewny siebie, szalony, uparty, ale także przekonany o swojej nieomylności.. wie, że jego wizja musi się udać. Muszę przyznać, że rewelacyjnie zagrał, ale nie chciałbym żeby grał we wszystkich udanych filmach biograficznych. Dobrze też pokazano realia społeczno-polityczne. Proces powstawania kliniki, opór ludzi, polityczne rozdania. Nie ma piętnowania PRL, jest bardziej ukazanie problemów z realizacją wielkich wizji. Czy współcześnie byłoby łatwiej? Nie wydaje mi się.. nadal pieniądze płyną według politycznego klucza.. teraz trudniej byłoby skompletować zespół, który chce pracować w Polsce. Bo i po co?
    Są zarzuty, że Kot był za wysoki do tej roli.. ależ to głupstwa. Mógłby mieć nawet 150 cm wzrostu i tak mógłby zagrać. Chodzi o opowiedzianą historię, emocje, a nie warunki fizyczne.. jak się udaje to pogodzić to ok, ale nie jest warunek konieczny.
    W Bogach nie mamy laurki zrobionej na cześć Religi. Mamy ukazanego człowieka, który dużo osiągnął, ale każdy sukces wymaga poświęceń. Religa nie był człowiekiem z kryształu. Posiadał mnóstwo cech, które musiały sprawiać, że był trudnym szefem, mężem, przyjacielem.
    Całość zasługuje na dziewięć. Dobrze opowiedziana historia.

    Czytaj więcej

  • Ida - 2013

    idaIda
    (reżyseria Paweł Pawlikowski, 2013)
    Polska, lata sześćdziesiąte. Historia Idy (Agata Trzebuchowska), sieroty, która chce złożyć śluby w zakonie. Zanim jednak to zrobi, musi odwiedzić swoją jedyną żyjącą krewną - ciotkę Wandę (Agata Kulesza).
    Nie rozumiem fenomenu tego filmu.. czytałem sporo pozytywnych recenzji, opinii.. postanowiłem obejrzeć.. zwłaszcza, że lubię polskie kino dramatyczne.. seans mnie mocno rozczarował. Film jest nudny i całkowicie przewidywalny.. banalny wręcz..
    z drugiej strony Ida została doceniona i nagrodzona na międzynarodowych festiwalach. Może skupiono się na stronie wizualnej filmu. Czarno-białe zdjęcia, które nieźle budują klimat Polski lat sześćdziesiątych.. mam jednak wrażenie, że nasi twórcy nadużywają tej formy.. zbyt często, zbyt łatwo sięgają po ten środek wyrazu. Na uznanie zasługuje aktorstwo - obie panie zagrały na dobrym poziomie. Myślę, że te dwa elementy wpłynęły na percepcję tytułu na festiwalach filmowych.
    Dla mnie to za mało. Mam delikatny przesyt takimi filmami. Oceniam na sześć.

    Czytaj więcej

  • Różyczka - 2010

    rozyczkaRóżyczka
    (reżyseria Jan Kidawa-Błoński, 2010)
    Jest to jeden z tych filmów, które zawsze chciałem obejrzeć, ale miało to być z kimś. Najpierw brak woli oglądania, a potem to już wszyscy widzieli.. ale w końcu się udało.
    Akcja Różyczki dzieje się w Polsce w latach sześćdziesiątych. Trwa szeroko zakrojona akcja mająca na celu zdemaskowanie i napiętnowanie wszystkich obcych i wrogich elementów w Polsce. Sprawa dotyczy w głównej mierze żydów.
    Agent SB Rożek (Robert Więckiewicz) namawia swoją partnerkę (Magdalena Boczarska) by rozkochała w sobie znanego pisarza (Andrzej Seweryn), którego esbecja podejrzewa o żydowskie korzenie. Literat ma być inwigilowany zarówno w pracy jak i w domowych pieleszach.
    Różyczka zaskakuje jakością wykonania - świetne, odważne aktorstwo łączy się tutaj z udanych scenariuszem i perfekcyjnym udźwiękowieniem. Ten ostatni element w Polsce nie jest normą. Nasz dorobek filmowy pełen jest wielu pozycji, których nie da się oglądać z powodu fatalnego udźwiękowienia. Problem dotyczy też nowych pozycji.
    Film Kidawy-Błońskiego nie szokuje, nie szuka taniej sensacji - zwyczajnie opowiada o dramatach ludzi, którzy żyli w trudnych czasach, gdzie uczucie często było narzędziem nacisku.
    Pozycję oceniam na dziewięć i marzy mi się by powstawały takie filmy o współczesności.

    Czytaj więcej

  • Siostry Magdalenki 2002

    siostry magdalenkiSiostry Magdalenki (The Magdalene Sisters, reżyseria Peter Mullan, 2002)
    Film, który przez wielu jest uważany za jeden z najbardziej antykatolickich filmów w historii kinematografii. Film, który spotkał się ostrą krytyką Watykanu, a jednocześnie na festiwalu w Wenecji otrzymał Złote Lwy. Czy to wystarczająca zachęta do obejrzenia tej pozycji?
    Akcja rozgrywa się w zakonie Magdalenek, do którego trafiają dziewczyny, które zostały uznane przez rodziny za osoby siejące zgorszenie. Mamy tu osoby ładne, zgwałcone czy też młodociane matki. Wszystkie przyniosły wstyd rodzinie i zostały skierowane do swoistego więzienia. Zakon, za swoimi murami, kryje tysiące ludzkich życiorysów pełnych okrucieństwa, osamotnienia i upokorzenia. Dziewczyny nie wiedzą ile czasu spędzą w tym więzieniu, nie wiedzą czy kiedykolwiek wyjdą na wolność.Próby oporu kończyły się biciem i publicznym ośmieszaniem.
    Szokują mnie dwa fakty. Przez mury klasztoru przewinęło się w ten sposób ponad 30 tysięcy dziewczyn. Poza tym proceder ten (trudno odnaleźć mi lepsze słowo) trwał do połowy lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku.
    Oceniam na dziewięć. Pozycja obowiązkowa.

    Czytaj więcej

  • Dom Zły 2009

    dom zlyDom zły
    (reżyseria Wojciech Smarzowski, 2009)
    Polskie kino wstało z kolan. Z roku na rok powstają coraz mocniejsze pozycje, których nie mamy prawa się wstydzić. Niestety często są to pozycje, których widz europejski nie zrozumie.. bardzo hermetyczne. Takim filmem jest też Dom Zły.. zimny, brutalny, intrygujący, ale mocno osadzony w polskich realiach lat 80-tych. Historia jest opowiedziana w sposób fragmentaryczny, co chwilę mamy zmianę czasu akcji. Niewątpliwie utrudnia to odbiór. Nie ukrywam, że Dom zły mnie nie porwał.. podobnie jak Drogówka, która też zebrała dobre opinie. Technicznie film jest nienaganny, aktorsko też stoi na bardzo wysokim poziomie (Arkadiusz Jakubik, Marian Dziędziel, Kinga Preis,  Bartłomiej Topa, Robert Więckiewicz), nawet jest ciekawy, mroczno-zimowo klimat, który wywołuje ciarki (skojarzenie z Wilczycą, nie wiem czemu), ale sama opowieść mnie nie zaciekawiła. Czegoś brakło.
    Doceniam i oceniam na solidne siedem.

    Czytaj więcej

  • Sztuczki 2007

    sztuczkiSztuczki
    (reżyseria Andrzej Jakimowski, 2007)
    Systematyczne nadrabianie zaległości trwa w najlepsze. Pewnie trochę się teraz zmieni struktura oglądanych produkcji - znów będzie więcej seriali.. wraca jesienna ramówka. Na pierwszy ogień pójdzie oczywiście Sons of anarchy.
    Teraz kilka słów o Sztuczkach. Dlaczego Polska w naszych filmach jest tak często prezentowana jako zapyziałe, beznadziejne miejsce na ziemi? Czy tak jest naprawdę?
    W takiej Polsce, w jakimś miasteczku żyje Stefek i  Elka(Damian Ul oraz Ewelina Walendziak), rodzeństwo, które wierzy, że można los odmienić stosując tytułowe sztuczki, że można dzięki nim prowokować ludzi do odpowiednich zachowań.
    Zderzenie brutalnej rzeczywistości (bezrobocie, bieda, rozbita rodzina) z niepoprawnym dziecinnym optymizmem, który próbuje zmieniać świat. Zderzenie miasta, pracy, wyścigu szczurów z:  swobodą, zabawą, radosnym przeżywaniem życia (szkoda że reżyser nie wskazał za co je tak przeżyć). Plus obowiązkowe pociągi - nie wiem co za magia drzemie w tych machinach.
    Całość jest naiwna, przerysowana, ckliwa.. ale przecież już się przyzwyczailiśmy do takich polskich filmów... i może właśnie za to je lubimy. Może to jest recepta na brak dobrego kina współczesnego (tak to nazywano w PRL)?
    Całość oceniam na osiem.

    Czytaj więcej

  • W ciemności 2011

    w ciemnosciW ciemności
    (In Darkness, reżyseria Agnieszka Holland, 2011)

    Długo się zabierałem za ten film. Z niektórymi pozycjami mam tak, że wiem, iż powinienem je obejrzeć, ale nie mam nastroju, okoliczności, ale nie zapominam o nich. Takim filmem było W ciemności. Kandydat do Oscara poruszający ważny historycznie temat, a z drugiej strony wybitne aktorstwo Więckiewicza. To wszystko prawda. Po seansie mogę się zgodzić, że jest to bardzo dobry film. Sceny w kanałach rzeczywiście robią wrażanie. Widać w nich, że wymagały wielkiego nakładu pracy. Aktorsko też bardzo fajnie, poza wspomnianym Więckiewiczem, na uznanie zasługuje Agnieszka Grochowska oraz Kinga Preis. Cenię też kunszt Holland, która wielokrotnie już dowodziła, że jest wybitną osobą polskiego kina - kolejny raz nie rozczarowała.
    Całość jest warta polecenia. Oceniam na osiem.

    Czytaj więcej

  • Rewers - 2009

    rewersW końcu obejrzeliśmy Rewers. Długo zabierałem się za ten film. 

    Jakoś zawsze było coś innego do oglądania. W końcu udało się go "zaliczyć".

    I mam mieszane uczucia do tego filmu. Z jednej strony doceniam rewelacyjną grę Agaty Buzek i Krystyny Jandy. Doceniam też rewelacyjną scenografię. To naprawdę mocna strona filmu. Natomiast mam wielkie wątpliwości co do scenariusza. Zwyczajnie do mnie nie trafia. Ma dobre momenty, nawet bardzo dobre, ale też momentami zwyczajnie nudzi i wydaje się niespójny. Wielkim nieporozumieniem jest opis dystrybutora DVD, który reklamuje Rewers jako Czarną Komedię. Już wolę, tak znienawidzony przez filmoznawców pseudogatunek, film psychologiczny, który tak pięknie pasuje do polskich filmów.

    Ogólnie film należy obejrzeć. Z naciskiem na należy.

    Czytaj więcej