"Każdy umiera, ale nie każdy tak naprawdę żyje"
Braveheart

2012

Pozycje z 2012 roku

  • Trup - 2012

    trup

    Trup,
    (El Cuerpo) - 2012;
    - reżyseria: Oriol Paulo;
    - scenariusz: Oriol Paulo, Lara Sendim;
    - wybrana obsada: Hugo Silva, Belén Rueda, José Coronado, Aura Garrido, Juan Pablo Shuk;
    - kategoria: thriller, hiszpańskie.

    Zachwycony Contratiempo (2016) postanowiłem sprawdzić inne tytuły Paulo. Na pierwszy ogień (być może jedyny) poszedł Trup z 2012 roku.
    W miejskiej kostnicy dochodzi do niecodziennego wydarzenia. Znikają zwłoki kobiety zmarłej na zawał serca, a spanikowany strażnik ucieka z obiektu. Czy kobieta ożyła, czy też ktoś ukradł zwłoki? Policja prowadzi dochodzenie, a pracę musi zacząć od poinformowania męża kobiety. A ten jest dziwnie spokojny... funkcjonariusze zaczynają podejrzewać, że śmierć zaginionej mogła nie być naturalna, że może jej zniknięcie jest próbą zatarcia śladów..

  • American Horror Story: Asylum

    american horror story asylum

    American Horror Story: Asylum
    - twórcy: Ryan Murphy, Brad Falchuk;
    - American Horror Story, sezon 2
    - FX, 2012/2013;
    - wybrana obsada: Jessica Lange, Sarah Paulson, James Cromwell, Lily Rabe, Evan Peters, Zachary Quinto, Joseph Fiennes, Lizzie Brocheré, Frances Conroy;
    - kategoria: horror, dramat.

    Lata sześćdziesiąte, USA. Do szpitala psychiatrycznego prowadzonego przez kościół trafia mężczyzna podejrzewany o brutalne morderstwa kobiet. Lana, ambitna dziennikarka, próbuje przeprowadzić z nim wywiad, ale nie dostaje takiej szansy. Nikt z zewnątrz nie ma dostępu do pacjentów Briarcliff. Lana próbuje dostać się tam nielegalnie i zostaje uwięziona przez personel.
    Teraz na własnej skórze może poznać wszystkie tajemnice szpitala Briarcliff. Wiele tajemnic i sekretów.

  • Gliniarze to dranie - 2012

    gliniarze to dranie

    Gliniarze to dranie,

    (A.C.A.B.: All Cops Are Bastards) - 2012;
    - reżyseria: Stefano Sollima;
    - scenariusz: Daniele Cesarano, Barbara Petronio;
    - wybrana obsada: Pierfrancesco Favino, Filippo Nigro, Marco Giallini, Andrea Sartoretti, Domenico Diele;
    - kategoria: dramat, policyjny, kryminał.

    Widziałem wiele policyjnych filmów, przeważnie ich akcja skupiała się wokół policjantów pracujących w dziale narkotykowym, wewnętrznym, w jednostkach specjalnych, drogówce, ale nie spotkałem filmu, który opowiadałby o jednostce prewencji. Co za wielkie niedopatrzenie.
    W filmie historia jest opowiadana zarówno przez doświadczonych policjantów, a także przez nowicjusza. To zderzenie dwóch światów. Doświadczenie kontra ideały.. ale oczywiście nic nie jest czarno białe. Klarowne. Mnóstwo w tym stanów pośrednich. Ukazany klimat w jednostce nie różni się za bardzo od motywów przedstawionych w innych filmach, ale totalnie różni się sama praca. Prewencja, to chyba najmniej szanowana jednostka policji. Protestujący, kibice,

    ...
  • Bones - sezon 8

    bones s 8

    Bones (Kości)
    - Fox, sezon 8, 2012-2013;
    - twórcy: Hart Hanson; 
    - wybrana obsada: Emily Deschanel, David Boreanaz, Michaela Conlin, T.J. Thyne, Tamara Taylor, John Francis Daley, Patricia Belcher, Ryan O'Neal; 
    - kategoria: serial, Bones, sezon, kryminał, dramat.

    Po kilku latach przerwy wróciłem do tego serialu (pewnie niewielu z Was jeszcze kojarzy ten tytuł).
    Zaczyna się od motywu Pelanta, który wrobił Bones w morderstwo.. Po lekko naciąganym wyjaśnieniu sprawy okazuje się, że Pelant znów był sprytniejszy. Jajogłowi mogą wrócić do pracy w Jeffersonian, Booth do swojej pracy w FBI. Sprawa Pelanta pojawia się jeszcze sporadycznie w całym sezonie, a w finałowym epizodzie jego postać znów wraca na pierwszy plan. Nie samym Pelantem człowiek żyje i warto podkreślić, że w ósmym sezonie dzieje się całkiem sporo.

  • Pan Am - sezon 1 (jedyny)

    pan am

     

    Pan Am  
    - twórcy: Jack Orman, Nancy Hult;
    - sezon 1, 2011-2012, ABC;
    - wybrana obsada: Christina Ricci, Kelli Garner, Michael Mosley, Karine Vanasse, Margot Robbie, Mike Vogel, Jeremy Davidson;
    - gatunek: dramat, obyczajowy.
    -
    Wejście w serial to jak zanurzenie się w w lata sześćdziesiąte. Wielka amerykańska firma, która jest symbolem potęgi kraju. Praca dla Pan Am to wielki zaszczyt, ale także możliwości. Świat stojący otworem i piękne kobiety które marzą o tym by zmienić swoje życie - być kimś więcej niż tylko kelnerkami w lokalnych barach. Do tego najlepsi piloci i to tego najnowocześniejsze samoloty. Już jest pięknie, a jeszcze ciekawiej jest w tle. Początek lat sześćdziesiątych to wielka polityka, zimna wojna, zabójstwo J.F.K, a także The Beatles :) no i oczywiście romanse, które są elementem życia codziennego załogi Pan Am. Piloci jak marynarze - w każdym porcie dziewczyna, a stewardesy też romansują, ale tak naprawdę to marzą o stabilizacji. Praca w Pan Am - to szansa na lepsze życie.

  • Reguła milczenia - 2012

    regula milczenia

    Reguła milczenia,
    (The Company You Keep) - 2012;
    - reżyseria: Robert Redford;
    - scenariusz: Lem Dobbs;
    - wybrana obsada: Robert Redford, Shia LaBeouf, Julie Christie, Sam Elliott, Brendan Gleeson, Terrence Howard, Nick Nolte, Anna Kendrick, Richard Jenkins, Susan Sarandon, Stanley Tucci;
    - gatunek: thriller.


    Lokalny, ambitny dziennikarz trafia na trop osoby, która kilkadziesiąt lat wcześniej była związana z radykalnymi ruchami lewicowymi. Co prawda minęło trzydzieści lat, ale podejrzany jest cały czas poszukiwany przez organy ścigania. Reporter nie zważając na późniejszy dorobek uciekiniera postanawia ujawnić jego prawdziwą tożsamość.

  • Battleship: Bitwa o Ziemię - 2012

    battleship bitwa o ziemie
    Battleship: Bitwa o Ziemię,
    (Battleship) - 2012;
    - reżyseria: Peter Berg;
    - scenariusz: Jon Hoeber, Erich Hoeber;
    - wybrana obsada: Taylor Kitsch, Liam Neeson, Alexander Skarsgård, Rihanna, Brooklyn Decker;
    - gatunek: science-fiction, katastroficzny.

    Jak lubię kino katastroficzne to zwiastuny tego filmu całkowicie do mnie nie trafiały. Dlatego też Bettleship sporo czekał na swój czas. Brakło innych, świeżych filmów tego gatunku to musiałem obniżyć poprzeczkę i trafiło na ten tytuł.
    Ziemia zostaje zaatakowana przez przybyszy z kosmosu. Ich trzy zwiadowcze statki (pojazdy) posiadają znacząco większą siłę rażenia niż większość okrętów ludzi. Jak pokonać takie monstra? Ano można płynąć z maksymalną prędkością i wykonać ostry zakręt za pomocą kotwicy. Absurdalny wymyślony efekt na ekranie nie wygląda lepiej, ale przynajmniej widz może się pośmiać. Pozostałe wątki fabularne też się kupy nie trzymają, ale przyjmijmy, że w filmach katastroficznych nie chodzi o spójność fabularną.

    ...
  • John Carter - 2012

    john carter
    John Carter- 2012;
    - reżyseria: Andrew Stanton;
    - scenariusz: Michael Chabon, Mark Andrews, Andrew Stanton;
    - wybrana obsada: Taylor Kitsch, Lynn Collins, Samantha Morton, Willem Dafoe, Mark Strong, Dominic West;
    - gatunek: przygodowy, science-fiction.

    A miało być tak pięknie. Kosztowna ekranizacja powieści Edgara Rice Borroughsa miała być wielkim sukcesem, który pozwoliłby na stworzenie Disney'owi nowej mega dochodowej sagi. Film okazał się wielką finansową klapą, a plany na kolejne części zostały schowane gdzieś głęboko w szufladach. Twórcy i krytycy filmowi zaczęli się zastanawiać dlaczego tym razem nie wyszło. W mojej ocenie przyczyn jest kilka, ale żadna z nich nie dotyczy samej historii. John Carter żyje w XIX wieku, ale za pomocą tajemniczego medalionu przenosi się do całkiem innego świata, gdzie toczy się wojna pomiędzy mieszkańcami obcej planety. Historia ma w sobie wielki potencjał, a widzowi wydaje się bardzo znajoma. Podobne wątki były już w innych kultowych dziełach popkultury (Gwiezdne Wojny,

    ...
  • Cesarz - 2012

    Plakat promujący
    Cesarz (Emperor) - 2012;
    - reżyseria: Peter Webber;
    - scenariusz: Vera Blasi, David Klass;
    - wybrana obsada: Tommy Lee Jones, Matthew Fox, Eriko Hatsune;
    - dramat, wojenny.

    Po zakończeniu drugiej wojny światowej w Ameryce popularny był pogląd, że należy osądzić i ukarać wszystkich, którzy przyczynili się do tej wojny. Nie inaczej było w Japonii. Zwycięskie siły wkroczyły do kraju, który był bezpośrednim powodem zaangażowania USA w ten konflikt. Po przyjęciu kapitulacji dowództwo wojsk amerykańskich zaczęło zbierać dowody, które pozwoliłyby postawić przed trybunałem Cesarza Japonii. Zebrany materiał i okoliczności zewnętrzne sprawiły, że Cesarz nie tylko uniknął procesu, ale w późniejszych latach był orędownikiem współpracy pomiędzy Japonią i USA
    Fabuła Cesarza skupia się wokół dwóch wątków. Pierwszym jest wspomniane śledztwo w sprawie Cesarza, a drugi watek to motyw poszukiwania utraconej ukochanej (liczne retrospekcje). Drugi wątek mnie nie porwał - zbyt wiele takich elementów widziałem, ale był dobrym pretekstem do pokazania różnic międzykulturowych. Natomiast wątek pierwszy to kawał dobrej

    ...
  • Deadfall - 2012

    plakat promującyDeadfall -2012 ;
    - reżyseria: Stefan Ruzowitzky;
    - scenariusz: Zach Dean;
    - wybrana obsada: Eric Bana, Olivia Wilde, Charlie Hunnam, Sissy Spacek, Kris Kristofferson, Kate Mara;
    - kryminał, thriller, dramat.

    Zimowa sceneria, mknie samochód przez leśne bezdroża. W środku trzy osoby, które dzielą się łupem, domyślamy się, że był jakiś napad. Nikt nie ściga, ale pech sprawia, że samochód wpada w poślizg i dachuje. Obok miejsca wypadku pojawia się rutynowy patrol policji.. funkcjonariusz od razu ginie.. Wszystko wskazuje na to, że będziemy mieli do czynienia z krwawym kryminałem, który klimatem przypomina Fargo. Faktycznie, przez pierwszą połowę filmu klimat jest niesamowity, ale później się psuje. Okazuje się, że większość wprowadzonych interesujących wątków drugoplanowych ucina się nie wnosząc nic intrygującego do fabuły. Miałem wrażenie, że początkowo scenariusz był ładnie tkany, ale później nastąpiły cięcia, które fatalnie odbiły się na całości. Śmiało można było film pociągnąć jeszcze kilkadziesiąt minut i zdecydowanie popracować nad zakończeniem.
    Aktorsko Deadfall wypada naprawdę dobrze,

    ...
  • Belgijska robota - 2012

    plakat promującyBelgijska robota
    (Il était une fois, une fois) - 2012;
    - reżyseria: Christian Merret-Palmair;
    - scenariusz: Alexandre de La Patellière, Matthieu Delaporte;
    - wybrana obsada: Anne Marivin, François-Xavier Demaison, Jean-Luc Couchard;
    - komedia

    Willy stara się o pracę w paryskim hotelu, ale z powodu swoich belgijskich korzeni, mimo świetnych referencji, nie zostaje przyjęty.. rozzłoszczony przygotowuje plan zemsty, który ośmieszy Francuzów.
    Film na Filmwebie ma ocenę pięć, ale nie sugerujcie się nią. Belgijska robota nie jest arcydziełem, ale ma bardzo dobre momenty. Klimatem i formą humoru przypomina Jeszcze dalej niż północ. Też mamy ironiczne spojrzenie na francuskie stereotypy.. i stosunki z obywatelami Belgii, którzy niby też mówią po francusku, ale jakoś tak dziwnie.. Czy warto? Myślę, że jest wiele gorszych filmów, a Belgijska robota nadaje się na rodzinny seans, od którego nie oczekujemy fajerwerków.

  • Disconnect - 2012

    disconnectDisconnect - 2012;
    - reżyseria: Henry Alex Rubin
    - scenariusz: Andrew Stern
    - wybrana obsada: Jason Bateman, Frank Grillo, Hope Davis, Michael Nyqvist, Alexander Skarsgård, Andrea Riseborough
    - dramat, thriller.

    Trzy całkowicie różne historie, które mają jeden wspólny pierwiastek - internet. Niezależne wątki pokazują nam jak internetowe życie może przełożyć się na to co dzieje się w rzeczywistości. Internet to nie tylko anonimowa zabawa, ale przede wszystkim świat, w którym jest przyzwolenie na różnego rodzaju patologie. Kradzieże tożsamości, internetowy stalking, sex kamerki nieletnich to tylko niektóre problemy współczesnej "sieci". Po drugiej stronie łącza jest też pragnienie kontaktu, zrozumienia, zaspokajanie potrzeb (seks, bliskość, rozmowa). Nie wszyscy w internecie mają czyste intencje i nie wszyscy chcą mieć świadomość, że świat wirtualny ma swoje przełożenie na świat realny.
    Film obejrzałem przypadkiem, ale nie ukrywam, że trafił do mnie. Po seansie miałem wrażenie, że jest niewiele filmów, które poruszają temat odpowiedzialności w internecie. Pozorna anonimowość sprawia, że ludziom puszczają hamulce..

    ...
  • Wspaniała - 2012

    wspanialaWspaniała
    (Populaire, reżyseria Regis Roinsard, 2012)

    Bardzo zaległa notka.. obejrzałem ten film ponad pół roku temu, zanim jeszcze urosła we mnie niechęć do komedii romantycznych.. obejrzałem i zapomniałem napisać kilku słów. Może tez dlatego, że film niczym szczególnym się nie wyróżnia.. typowa komedia romantyczna, której akcja jest osadzona kilkadziesiąt lat temu.. Przekoloryzowane lata pięćdziesiąte mają na ekranie swoją magię.. doskonale pamiętam te wszystkie barwione produkcje... coś o akcji? Romain Duris jako szef i Déborah François jako młoda dziewczyna, która marzy o byciu sekretarką (serio, serio).. gdzieś w tle pojawia się miłość oraz konkurs z maszynopisania - szaleństwo scenariuszowe.. ;p
    Całość przyjemnie się ogląda, ale nie skupiajmy się na akcji, czy grze aktorskiej. Klimat tamtych lat jest rozbrajający. Coś dla fanów Mad Men.
    Oceniam na siedem.

  • Duchy ze szkolnej ławki - 2012

    duchy ze szkolnej lawkiDuchy ze szkolnej ławki
    (Promoción fantasma, reżyseria Javier Ruiz Caldera, 2012)

    Pozycja w pełni przypadkowa, którą obejrzałem kilka tygodni temu. Niestety mam kilka zaległych notek, a że staram się niczego nie pomijać to wiszą długo na liście do obejrzenia. Jest nauczyciel (Raúl Arévalo), który ma mały problem - widzi duchy. Umiejętność ta niszczy jego życie.. próbuje się leczyć, ale trafia do psychologa kretyna. Zresztą w gabinecie też jest zawsze duch. Nasz bohater co chwilę musi zmieniać pracę - wszędzie go uważają za wariata. W końcu trafia do szkoły, w której spotyka piątkę uczniów z problemami. Nie żyją od dłuższego czasu i na stałe utknęli w murach szkoły.
    Film jest lekką i przyjemną komedią familijną, która na dłużej nie zostanie w pamięci. Jeśli będziecie mieli okazję obejrzeć to jest to lepszy wybór od większości amerykańskich współczesnych filmów komediowych.

  • Robot i Frank - 2012

    robot i frankRobot i Frank
    (Robot & Frank, reżyseria Jake Schreier, 2012)

    Stali czytelnicy bloga wiedzą już, że mam wielką słabość do filmów o robotach.. ich samoświadomości, a także roli w naszym przyszłym życiu. Nie są ważne efekty specjalne, liczy się głównie pomysł na scenariusz. W tym cała magia. Dlatego tak bardzo spodobał mi się serial Prawdziwi.
    Pierwsze sceny Robota i Franka bardzo mi ten tytuł przypominały.. nikt na siłę nie próbował udawać, że robot ma zawiasy, mechanikę - wszystko było kwestią umowną. Przyszłość. Staruszek, który sobie nie radzi z samodzielnością dostaje w prezencie robota, która ma go wyręczać w codziennych obowiązkach.. Frank (Frank Langella) jest początkowo niechętny, ale z czasem zaprzyjaźnia się z nowym kompanem.. z niezłego dramatu science-fiction film zaczyna się przeradzać się w nieudolną komedię kryminalną.. jak można było spieprzyć tak fajny pomysł? Nie ukrywam, że to ma swój urok.. ale oczekiwania były zgoła inne. Wątek kryminalny był całkowicie zbędny.
    Film poza robotyką porusza też jeszcze jeden temat.. rolę bibliotek w społeczeństwie przyszłości.. fajny temat, ale w filmie

    ...
  • Uciekinier - 2012

    uciekinierUciekinier
    (Mud, reżyseria Jeff Nichols, 2012)

    Jakaś amerykańska prowincja. Dwóch nastolatków (bliżej 10 niż 20 lat) spotyka na wyspie nieznajomego (Matthew McConaughey), który - jak to się później okazuje - ucieka przed policją i ludźmi chcącymi go zabić. Między chłopcami (Tye Sheridan, Jacob Lofland) a uciekinierem powstaje nić przyjaźni. Obcy intryguje chłopców, sprawia, że czują się wyjątkowi, ale także jest świetnym kompanem do rozmów. Wątek ucieczki jest istotny w filmie, ale o wiele ważniejszy jest motyw przyjaźni i relacji damsko-męskich. Chłopięca naiwność w sferach miłosnych zostaje "urealniona". Miłość bywa ślepa.. i nie zawsze należy jej dać sobą rządzić.. są w życiu inne relacje, na których można polegać.
    Jest to jeden z tych filmów, które trudno jednoznacznie zakwalifikować. Jest trochę akcji, a nawet strzelanina, ale przez większość fabuły akcja wolno się toczy.. sporo rozmów, ładnych widoków, problemów dorastających chłopców. Jak to napisała moja znajoma.. "poważnie zrobiony film familijny" - myślę, że jest to trafne sformułowanie. Film pozytywnie punktuje zdjęciami i grą Matthew.
    Ciekawostka - podczas zdjęć zatrudniono sporo

    ...
  • Strażnicy Marzeń - 2012

    straznicy marzenStrażnicy Marzeń
    (Rise of the Guardians, reżyseria Peter Ramsey, 2012)

    Za ten film się zabierałem kilka razy. Za każdym razem po 10 minutach odpuszczałem myśląc, że pozycja nie jest warta uwagi.. moje wrażenia całkowicie się zmieniły jak zacząłem ten film oglądać z dzieciakami. Podczas takiego seansu animacja pokazała wszystkie swoje mocne strony. Nawiązania do wierzeń różnych kultur, związane z różnymi świętami. Pełna intertekstualność bajki to elementy na które ja zwróciłem uwagę.. dzieci skupiły się na głównej akcji oraz śmiesznych dialogach, których w Strażnikach nie brakuje. Krótkie scenki, które nic nie wnoszą do fabuły, ale wywołują salwy śmiechu.. a o czym jest ta animacja? Księżyc wybiera Strażników Marzeń (wśród nich między innymi Święty Mikołaj i Zając Wielkanocny), którzy mają bronić dzieci przed wpływem złego, trochę zapomnianego Mroka, który pragnie zakłócić im spokój i przypomnieć czym jest strach.
    To wielokrotne zabieranie się za ten tytuł przypomniało mi o tym, że seanse powinny mieć odpowiedni klimat, otoczkę, a przede wszystkim dobry czas.
    Strażnicy Marzeń dostają zasłużone osiem.

  • Kwartet - 2012

    kwartetKwartet
    (Quartet, reżyseria Dustin Hoffman, 2012)

    Dom spokojnej starości dla muzyków i śpiewaków operowych. Większość z nich to osoby, które kiedyś były na afiszach i odnosiły wielkie sukcesy.. u schyłku życia są zmęczeni, schorowani, a przede wszystkim zapomniani. Lata świetności dawno minęły.. .a może tak by sobie o nich przypomnieć... pokonać własną słabość, niedoskonałości wieku i kolejny raz wspólnie wystąpić? Jeszcze raz pokazać, że życie, pasja, miłość zawsze ma sens.. w tle mamy wielką, niespełnioną miłość, marzenia i mnóstwo wspomnień.. wzruszająca historia, której trochę zabrakło muzyki.. za to obsada spisała się na medal (Maggie Smith, Pauline Collins, Billy Connolly, Tom Courtenay). Całość buduje pozytywny nastrój..

  • Operacja E - 2012

    operacja eOperacja E
    (Operación E, reżyseria Miguel Courtois, 2012)

    Jose (Luis Tosar) i jego rodzina przez przypadek zostają wplątani w wojnę pomiędzy partyzantami a siłami porządkowymi Kolumbii. Wszystko zaczyna się niewinnie, dostają pod opiekę małe dziecko, które mocno choruje.Uciekają z nim do miasta - tylko tam ma szansę na przeżycie. Po kilku latach okazuje się, że dziecko było partyzanckim zakładnikiem. Jest to historia oparta na faktach. Przypomina nam, że w Kolumbii trwa regularna wojna domowa... wojna o wpływy w państwie, który jest jednym z większych eksporterów narkotyków. Tej walki już nikt nie może wygrać.. przegrywają ją cały czas zwyczajni Kolumbijczycy, zwłaszcza Ci ze wsi, którzy są traktowani jak niewolnicy. Obie strony konfliktu nimi manipulują i wykorzystują do granic możliwości.
    Żonę Jose zagrała Martina García.
    Operacja E jest przydługawa, ale za to, że opowiada prawdziwą historię i przypomina w jakim świecie żyjemy dostaje osiem. Warto.

  • Pragnienie miłości - 2012

    pragnienie milosciPragnienie miłości
    (Después de Lucía, reżyseria Michel Franco, 2012)

    Nastoletnia Alejandra (Tessa Ia) po śmierci matki przeprowadza się z ojcem do Mexico City.. nowe miasto, nowe życie, może tak będzie łatwiej pogodzić się ze stratą.. nic nie jest łatwe... ale walczą z codziennością.. Alejandra próbuje nawiązać nowe znajomości w szkole, ale niemalże od samego początku staje się szkolną ofiarą. Początkowe odtrącenie przeradza się w nieskrywaną agresję, która z dnia na dzień przybiera na sile... Alejandra nie walczy, biernie znosi przemoc, nic też nie mówi ojcu.. nie chce mu dodawać kolejnych zmartwień.. obserwując powolne nakręcanie się sytuacji mamy nieodparte wrażenie, że wszystko zmierza do nieuchronnej kulminacji... pełnej zła i bólu.. ujęcia są spokojne, długie, niemal paradokumentalne.. nie ma tu fajerwerków scenariuszowych, wszystkie sceny, z pozoru banalne budują atmosferę samotności, bólu.. i pełnej alienacji...
    Film w swojej dosłowności jest ostry i może zbyt brutalny, ale niesamowicie działa na emocje.. sprawia, że czujemy się niemal uczestnikami tych wydarzeń.. że na nie przyzwalamy... a

    ...

Back to top