" Nie ma nic gorszego niż mały człowiek obdarzony odrobiną władzy"
Kult - Łukasz Orbitowski

Nowości na stronie

Gnat #4: Rose
Odwilż - sezon 1
Pulp - Ed Brubaker, Sean Phillips
Śmierć na Nilu - 2022
Blacksad. Tom 2. Arktyczni
Zaułek koszmarów - 2021
Łasuch. Powrót - Jeff Lemire
Jeźdźcy sprawiedliwości - 2020
Kartoteka 64 - 2018
Sukcesja - sezon 3
Zakazany Port
Sandman. Tom 10. Przebudzenie
Wydział pościgowy - 1998
Gierek - 2022

10

Mistrzostwo! Film, serial z maksymalną notą
dziesięć

  • Ona 2013

    Ona
    (Her, reżyseria Spike Jonze, 2013)
    Dawno nie widziałem filmu, który mi tak działał na wyobraźnię jak Her.
    Akcja dzieje się gdzieś w przyszłości. Samotny mężczyzna Theodore(Joaquin Phoenix), którego największym atutem jest umiejętność ubierania uczuć w słowa. Taka jego praca.. zajmuje się pisaniem listów z życzeniami, z wyznaniami uczuć dla ludzi, którzy nie mają na to czasu. Aby wypełnić swoją samotność i lepiej zorganizować swój czas nasz bohater kupuje zaawansowany system komputerowy, który jest zaawansowaną sztuczną inteligencją. System, który potrafi się uczyć, ma humory, uczucia a przede wszystkim mówi seksownym głosem Scarlett Johansson. Samantha, bo takie imię przybiera system, szybko uczy się potrzeb i zainteresowań Theodora, a to sprawia, że ten zaczyna odbierać Ją jako żywą osobę i się w niej zakochuje.
    Her mimo technicznych naleciałości jest nakręcony w sposób prosty, banalny i niemal naiwny. Jeden bohater i jego problemy z uczuciami. Często jest tak, że świetnie potrafimy pomagać innym w okazywaniu uczuć, ale ze swoimi nie dajemy sobie rady. Jak to mówią - ornitolog nie musi latać.
    Film Jonze to przede wszystkim rzecz o

    ...
  • Krew z krwi Sezon 1

    krew z krwi Krew z krwi (reżyseria, Xawery Żuławski, Canal+, Sezon 1, 2012)

    Zostańmy przy europejskich produkcjach telewizyjnych. Tym razem polski serial kryminalny zrealizowany przez Canal+.
    Muszę przyznać, że dawno nie widziałem tak dobrze zrealizowanego serialu. I nie stosuję tu taryfy ulgowej dla Polski - jest to zdecydowanie światowy poziom.
    Osiem epizodów, które wciągają i sprawnie opowiadają historię. Klimat podobny trochę do "Na krawędzi", ale nie jest to klon tej opowieści. Tutaj historia skupia się wokół rodziny, która jest mocno zamieszana w narkotykowe interesy. Z jednej strony policja, konkurencja, a z drugiej problemy "rodzinne". Niektóre wątki z początku wydawały się zbędne, ale w finałowym odcinku wszystkie elementy, niczym puzzle, lądują na swoim miejscu. Wielki szacun za tak nakreśloną fabułę.
    Krew z krwi to też znakomite aktorstwo. Agata Kulesza kolejny raz pokazała, że jest jedną z lepszych polskich aktorek. W drugim planie zagrali także: Izabela Kuna, Małgorzata Buczkowska, Zbigniew Stryj, Andrzej Andrzejewski, Łukasz Simlat, Aleksandr Domogarow, Mariusz Bonaszewski oraz Piotr Nowak, który mocno mnie zaskoczył. Nie spodziewałem się, że jest tak dobrym aktorem.
    W serialu zagrał też,

    ...
  • Kapitan Phillips 2013

    kapitan phillips Kapitan Phillips
    (Captain Phillips, reżyseria Paul Greengrass, 2013)

    Piractwo morskie jest jednym z wielkich, do tej pory nie rozwiązanych, problemów współczesnego świata. Atakowane są głównie wielkie kontenerowce u wybrzeży Somalii. Załoga jest terroryzowana, a statki zwracane dopiero po otrzymaniu okupu.
    Proceder ma charakter permanentny, a jego inicjatorami są grupy przestępcze o dużym stopniu zorganizowania. Do przyczyn piractwa zalicza się wyczerpanie łowisk u wybrzeży Somalii oraz wielka bieda panująca w tym kraju. Obecnie piractwo jest bardzo opłacalnym interesem. W ostatnich latach średni okup wzrósł z 150 tys. dolarów do ponad 5 mln. Suma okupów wypłaconych w 2010 roku to ponad 200 milionów dolarów.
    Kapitan Phillips opowiada o jednym z takich ataków, który miał miejsce w kwietniu 2009 roku. Film serwuje nam olbrzymią dawkę emocji i adrenaliny. Mistrzowska tytułowa gra Tom'a Hanks'a nadaje niesamowitej wiarygodności fabule. Myślę, że Tom może za ten film dostać Oscara.
    Wielką zaletą filmu jest jego wielowymiarowość. Reżyser nie osądza piratów. Nie wskazuje kto jest dobry, a

    ...
  • Koneser 2013

    koneser Koneser
    (La Migliore offerta, reżyseria Giuseppe Tornatore, 2013)


    Jest sobie pewien właściciel domu aukcyjnego(Geoffrey Rush), który jest miłośnikiem sztuki. W życiu osiągnął niemal wszystko. Prestiż, szacunek, majątek, ale cały czas czuje się samotny. Jest też dziewczyna (Sylvia Hoeks), która mieszka sama w wielkim domu, którego nigdy nie opuszcza. Domu, który jest schronieniem, a zarazem więzieniem.
    Jest też tajemnica majątek oraz tajemnica, która prosi o rozwiązanie.
    Tornatore kolejny raz potwierdził swój kunszt, sprawnie prowadzi nas przez emocje głównego bohatera. Sprawia, że pragniemy razem z nim poznać sekret spoczywający w domu i nieznajomą.
    Koneser nie zaskakuje tempem akcji, ale raczej bohaterami, klimatem, znakomitą muzyką Ennio Morricone oraz finałem.
    W filmie zagrali również Jim Sturgess oraz Donald Sutherland, którzy tworzą barwne tło dla głównych bohaterów. Całość zagrała na bardzo wysokim poziomie, zresztą w mistrzostwo Rush'a nikt nie wątpi.

  • Człowiek ringu - 2005

    czlowiek ringu Człowiek ringu
    (Cinderella Man, reżyseria Ron Howard, 2005)

    Kolejny z wielu filmów, który gdzieś cały czas orbitował wokół mnie, ale nie było chęci by go obejrzeć. Systematyczne nadrabianie zaległości sprawiło, że w końcu musiał trafić na ekran.
    Historia legendarnego boksera Jima Braddocka (Russell Crowe), który po przymusowym zakończeniu kariery próbuje utrzymać rodzinę. W czasach wielkiego kryzysu jest to nie mała sztuka. Pewnego dnia trafia się okazja by powrócił na ring, ale wiąże się to z wielkim ryzykiem. Przeciwnik walczy ostro i jest znany z tego, że wielu jego rywali ginie na ringu.
    Crowe jak zwykle zagrał fenomenalnie, w rolę jego żony wcieliła się Renee Zellweger, która również wypadła przekonująco.
    Pozycję warto obejrzeć z kilku powodów: wspomniane aktorstwo, przedstawienie czasów wielkiego kryzysu oraz fakt, że historia oparta jest na faktach.
    Oceniam na dziesięć i polecam nie tylko fanom boksu.

  • Wilk z Wall Street 2013

    wilk z wall street Wilk z Wall Street
    (The Wolf of Wall Street, reżyseria Martin Scorsese, 2013)

    Długo się zastanawiałem jakiemu filmowi dać najpierw szansę. Czy iść jak wszyscy na Hobbita, czy też docenić Leonardo i Martina? Wybrałem Wilka i absolutnie nie żałuję.
    Wilk opowiada historię brokera (Leonardo DiCaprio), który w krótkim czasie zarobił olbrzymie kwoty pieniędzy, a jego sukces i styl bycia przyciągnęły uwagę służb.
    Trzeba dodać, że nie wszystkie działania naszego bohatera były legalne, a w zasadzie to prawo łamał na co dzień. Prowadził bardzo rozwiązły styl życia, codziennie towarzyszyły mu prostytutki, alkohol, duża dawka narkotyków oraz oszustwa giełdowe. Szybka droga na szczyt zawsze kojarzy mi się z jednym - będzie musiał nastąpić upadek. Nie inaczej jest tutaj.. ale nie skupiajmy się na tym.
    Idąc na seans w centrum handlowym byłem kilkukrotnie zaczepiany przez hostessy oferujące superatrakcyjną ofertę na coś tam, albo coś innego. Nie wiem nie słucham - z zasady jestem na nie. Dlaczego o tym wspominam? Wilk z Wall Street między innymi traktuje o technikach sprzedaży, o tym, że sprzedawca za każdym razem

    ...
  • Sons of Anarchy Sezon 6

    Sons of Anarchy (Kurt Sutter, FX, 2013)

    Święta, święta i po świętach... wyjątkowo udało się je spędzić bez filmów o Mikołaju, Reniferach i innych Kevinów. Było trochę nadrabiania zaległości filmowych, paradoks polega na tym, że im bardziej nadrabiam pozycje, tym bardziej odkrywam, przypominam sobie, filmy, które też powinienem obejrzeć.. a miało być tak pięknie.. lista zamiast się kurczyć, to rośnie.. teraz będzie sporo notek, krótkich, ale zawsze, które będą miały wysokie oceny filmów. Na chłam szkoda mi czasu, owszem zdarzają się wpadki, ale staram się rozsądniej dobierać repertuar.
    soa poster 6
    Na pierwszy rzut idzie zaległa notka o przedostatnim sezonie Sons of Anarchy.
    Pamiętam jak poleciłem ten serial przyjacielowi. Stwierdził, po trzech sezonach, że musi sobie zrobić przerwę, bo jest zbyt intensywnie, zbyt nieprzewidywalnie. Świetnie rozumiem jego postawę. Po każdym sezonie mam wrażenie, że Kurt przegiął i nie da rady rozsądnie wyjść w zagmatwanej sytuacji. Nie doceniałem faceta. Po szóstym sezonie już nie mam złudzeń, Sutter doskonale wie co robi - balansuje na granicy, ale pewnie prowadzi serial. Już teraz czuć, że

    ...
  • Labirynt 2013

    labirynt Labirynt
    (Prisoners, reżyseria Denis Villeneuve, 2013)
    Porwanie dwóch dziewczynek i zdesperowany ojciec (Hugh Jackman), który próbuje je odnaleźć. Postanawia zrobić wszystko by szczęśliwie wróciły do domu. Brzmi to jak standardowy scenariusz, ale sposób realizacji i rozwijanie fabuły sprawia, że film niesamowicie wciąga. Wiele wątków, które różnymi ścieżkami, dążą do wspólnego, zaskakującego finału. Labirynt trochę przypomina mi Polowanie na łowcę - oba są zrealizowane w klasyczny sposób, które przypominają mi stare filmy, gdzie nie tyle liczyły się efekty specjalne, co dobry scenariusz i aktorstwo. W Labiryncie poza Jackmanem zagrali Jake Gyllenhaal (perfekcyjny) oraz Paul Dano (ciekawa rola).
    Może i nie jest to najlepszy film na niedzielny poranek, ale szczerze go polecam wszystkim. Oceniam na dziesięć.

  • 4 piętro - 2003

    4 pietro 4 piętro

    (Planta 4?, reżyseria Antonio Mercero, 2003)
    Film o tym, że w obliczu ciężkiej choroby warto zachować radość życia.. może właśnie na przekór.. nie poddawać się, chorobę przemilczeć, a najlepiej wyśmiać i żyć z nią. Akcja dzieje się w szpitalu na oddziale chłopców, którzy przeważnie mają raka. Choroba jest okrutna, często zabiera kończyny (amputacja) a czasem też życie.
    4 piętro to bardzo dobre kino, wobec którego nie sposób przejść obojętnie. Kino, które zaraża nas radością i apetytem na życie. Po seansie zdajesz sobie sprawę, że niektórzy mają większe problemy i bardziej korzystają z życia niż ty. Intrygujące i dające do myślenia.
    Młodzi aktorzy świetnie sobie poradzili, każdy jest wyrazisty, ale też żaden nie dominuje. Reżyser idealnie zapanował nad materiałem - całość jest delikatna i dobrze wyważona. Mimo dramatyzmu okoliczności film nie dobija.. nie "wali po twarzy".
    Opowieść jest oparta na wspomnieniach scenarzysty.

  • Gra o tron - sezony trzy

    gra o tron Gra o tron (Game of Thrones, HBO, 2011-2013)

    No i od czego tu zacząć? Długo zwlekałem z obejrzeniem tego serialu, ale w końcu dałem się przekonać. Mógłbym się doczepić paru elementów. Słabszy drugi sezon i finał trzeciego sezonu dają pewien niedosyt, ale i tak nie są w stanie obniżyć oceny. Gra o tron wciąga. Całkowicie. Muszę zaznaczyć, że nie czytałem powieści i nie mam skali porównawczej, ale świat przedstawiony w serialu jest piękny i realizacyjnie niczym nie ustępuje Władcy Pierścieni. Produkcje telewizyjne mają teraz bardzo wysoki poziom. Mam nadzieję, że HBO kiedyś nakręci Wiedźmina.. wierzę, że byłby to międzynarodowy hit. Może po sukcesie trzeciej odsłony gry tak się stanie?
    Gra o Tron to tytuł, który praktycznie nie ma słabych stron. Świetne lokacje, efekty specjalne, kostiumy, świetny scenariusz oraz bardzo dobra gra aktorska - to wszystko dobrze współgra i sprawia, że chcemy więcej.
    Podczas seansu lepiej się nie przyzwyczajać do bohaterów - szybko odchodzą.
    Jak wspomniałem serial wyróżnia bardzo dobra gra aktorska, na szczególne uznanie zasługuje tu  Peter Dinklage (Tyrion) oraz Maisie Williams (Arya). Rewelacja. ...

  • Banshee sezon pierwszy

    banshee Banshee (2013, Cinemax).
    .. ależ ten czas leci.. kolejne dni mijają jakoś obok mnie. Mniej czasu na oglądanie i pisanie notek. Blog spadł na drugi plan. O Hollywood-news nawet nie wspomnę. Coraz mniej komputer w użyciu. Za każdym razem jak go otwieram to mi ciśnienie skacze, coś się przywiesza, zacina, nie działa.. lepiej się nie wkurzać.. zamknąć to pudełko i odpuścić.. ale przecież o serialu miało być.
    Banshee to krótki serial (sezon pierwszy), który wyróżnia duża dawka seksu i przemocy. Możecie powiedzieć, że w Grze o Tron jest podobnie. Niby racja, ale tutaj przemoc jakoś bardziej "boli". To chyba staje się znakiem rozpoznawczym produkcji HBO. Małe, prowincjonalne miasteczko i złodziej, który udaje szeryfa. Małomiasteczkowe problemy i układy zderzają się z intruzami w wielkiego miasta. Kolejne odcinki ogląda się z dużym napięciem, ale finał mnie trochę rozczarował.. sons of anarchy to nie jest - ale poziom produkcji jest na wysokim poziomie. Aktorsko też jest dobrze. Główny bohater (Antony Starr) ma coś drażniącego, irytującego, ale mimo to przyciąga. W serialu zagrali również : Ivana Milicević, Ben Cross,  Hoon Lee, Ulrich Thomsen.
    Całość jest spójna i godna polecenia.

    ...
  • The Walking Dead Sezon 3

    the walking dead The Walking Dead (Żywe Trupy, 2012, AMC)

    Moda na wampiry mija.. po wysypie wszelkiej maści seriali, książek, filmów temat mocno się przejadł.. ileż można oglądać łzawe historie o niespełnionych miłościach między żywymi a nieumarłymi? Niestety większość tytułów do tego się sprowadza. Dużo bardziej wolę tytuły o końcu cywilizacji jaką znamy. Nieważne z jakiego powodu, czy to był wybuch nuklearny, katastrofa demograficzna, wojna z zielonymi, czy też zaraza zombie. Wiadomo, że są to tytuły przepełnione patosem, ale ja to lubię. Lubię, jak grupka ludzi musi walczyć z otaczającym światem i jak się okazuje, że największym zagrożeniem są inni ludzie. Życie zwykłych ludzi pokazane w skrajnych okolicznościach.
    Trzeci sezon Żywych Trupów ma wysoki poziom. Zombie zeszły na drugi plan. Głównym motorem akcji jest spór, a może już wojna, między dwoma grupami ocalałych. Nasi bohaterowie dojrzewają, stają się coraz lepszymi zabójcami, ale z drugiej strony zaczyna do nich docierać, że nie mają już przyszłości.. że trwają. Fabularnie, realizacyjnie i aktorsko jest do mistrzostwo świata.  Sezon oceniam na słabe dziesięć.

    10

    Dlaczego słabe? Finał mógł być

    ...
  • Suits sezon 2

    suits W garniturach (Suits, USA Network, 2013).

    Chwila czasu by napisać o jednym z ciekawszych serialowych tytułów, który na bieżąco oglądam. Mam na myśli Suits, który niedawno zakończył drugi sezon. Po rewelacyjnej pierwszej serii miałem obawy czy kontynuacja utrzyma poziom? Czy inwencja twórcza scenarzystów się nie wyczerpała? Teraz spokojnie mogę napisać, że jest to serial znakomity, a drugi sezon jest równie wyśmienity jak pierwszy. Serial ma kilka mocnych stron. Scenariusz, klimat, który czasem przypomina Ally McBeal, lekkość, znakomite dialogi i humor - to tylko niektóre z nich. Najważniejszym atutem są postacie i aktorstwo. Gabriel Macht, Patrick J. Adams to duet który świetnie się spisuje, ale czymże byliby panowie bez pań - Sarah Rafferty (Donna) i Meghan Markle idealnie równoważą męski pierwiastek. Przyjemnie się ich ogląda na ekranie. Na koniec zostawiam Ricka Hoffmana, który gra Louisa Litta. Tak sprzecznej postaci dawno nie widziałem. Z jednej strony wyrachowany, mściwy, ale też czasem współczujący i bezradny. Mistrzostwo.
    Sezon drugi oceniam na dziesięć.

    10
    Rozrywka na

    ...
  • Django 2012

    Django
    (Django Unchained, reżyseria Quentin Tarantino, 2012). django

    Nie ulega wątpliwości, że westerny wracają do łask. Tarantino kolejny raz udowodnił, że jest genialnym reżyserem. Za cokolwiek się nie chwyci to robi z tego niesamowite widowisko. Django to jeden z najlepszych filmów Quentina jakie widziałem. Zdecydowanie jest to też jedna z najlepszych pozycji z 2012 roku.

    Zachwyca na każdym poziomie. Świetnie wyważony scenariusz, w którym humor miesza się z krwawą jatką - to znak rozpoznawczy filmów Tarantina. Do tego dodajmy doskonałe aktorstwo. Christoph Waltz jako Dr Schultz to majsterszczyk. Nie słabiej wypadł Dicaprio w roli Calvina - pokazał tu, że nie zawsze musi grać pozytywnych bohaterów. Zapamiętajcie - Leonardo to wielki aktor! W ciemno można oglądać wszystkie jego filmy. Tytułowy Django w wykonaniu Jamiego Foxxa też zasługuje na słowa uznania. Piękny rozwój bohatera przez cały film. Nie mogę też pominąć drugoplanowej roli Samuela L. Jacksona - świetnie zagrał Stephena, który jest obrzydliwą mendą.  
    Najmocniejszą stroną Django jest jest jednak muzyka, która (podobnie jak w Kill Billu) sprawia, że tytuł ten na długo zapada w pamięci. Innymi

    ...
  • Pierwszoklasista 2010

    pierwszoklasista Pierwszoklasista
    (The First Grader, reżyseria Justin Chadwick, 2010).

    Podobno za rzadko daję najwyższą notę. Chyba za mało dobrego kina oglądam.
    Dziś przedstawiam piękną, a zarazem opartą na faktach, historię o potrzebie nauki.
    Rzecz dzieje się w już niepodległej Kenii. Rząd ogłasza, że wszyscy mają prawo do bezpłatnej edukacji. Do zaimprowizowanej szkoły zgłasza się osiemdziesięciolatek Maruge (Oliver Litondo), który chce się nauczyć czytać. Tam dowiaduje się, że nie ma sensu nauczać starych ludzi..
    Jest to kolejny film, który opowiada o skomplikowanej historii dwudziestego wieku. Historii pełnej przemocy, mordów i zwyczajnego bestialstwa - historii o której nie powinniśmy zapominać.
    W filmie pada takie zdanie.
    "Człowiek uczy się, dopóki uszu nie wypełni mu piach"
    Chciałbym by to była prawda.

  • Chłopiec w pasiastej piżamie 2008

    chlopiec w pasiastej pizamie
    Chłopiec w pasiastej piżamie
    (The Boy in the Striped Pyjamas, reżyseria Mark Herman, 2008).
    Powstało wiele filmów opowiadających o okropieństwie obozów koncentracyjnych. Wśród nich było sporo, które opowiadały historię dzieci, ale nie spotkałem filmu, który by opowiadał o holocauście z perspektywy niemieckiej rodziny, z perspektywy chłopca.
    Chłopiec w pasiastej piżamie, nie jest brutalny, nie atakuje nas liczbami, ani krwawymi scenami - jest delikatny jak natura dziecka. Opowiada historię przyjaźni między dwoma chłopcami, między Niemcem i Żydem. Swoją drogą - świetnie obaj zagrali (Asa Butterfield, Jack Scanlon). Jeden jest w obozie, a drugi jest synem komendanta. Obaj nie rozumieją sytuacji w jakiej się znaleźli, są wystraszeni, wiedzą, że nie powinni się przyjaźnić, ale obaj potrzebują towarzystwa rówieśników. Ich rozmowy pokazują nam, że świat jest zbyt okrutny by go zrozumieć. Nawet dorośli mają z tym problem.
    W 1940 roku ukrywano fakt, czym  obozy pracy były naprawdę. W filmie mamy to dobrze pokazane, najlepiej świadczy tym scena przedstawiająca

    ...
  • Boss Sezon 2

    boss Boss - Sezon 2 - Starz - 2012.

    Pisząc o pierwszym sezonie Bossa wspomniałem, że władza deprawuje. Po obejrzeniu drugiego  moje wnioski są jeszcze bardziej pesymistyczne. Władza przyciąga jak światło muchy... ale też tak samo spala. Im jesteś słabszy tym szybciej spłoniesz. Brak tu miejsca na ideały, marzenia, wzniosłe plany - wszystkie działania mają na celu tylko jedno - zdobyć, a następnie utrzymać władzę - bez względu na koszta i metody. Jest to brutalna polityczna rzeczywistość, w której wszystko jest narzędziem - kościół, rodzina, seks. Ten ostatni w drugim sezonie ma charakter niemal rytualny. Pełne oddanie zwierzchnikowi.
    Boss to świetny scenariusz i bardzo dobre rozbudowanie postaci. W drugiej serii większość z nich zyskuje wyraźne rysy psychologiczne.

    Zajac (Jeff Hephner) podniesie się z każdego upadku. Jego żona (Nicole Forester)- wyrafinowana do bólu, dla której liczy się tylko prestiż.. Żona Kane'a  (Connie Nielsen)- wydaje się, że ta kobieta żyje w kokonie wpływów, otoczona przez ludzi władzy.
    Burmistrz (Kelsey Grammer) - w jednym odcinku pada określenie, że im bardziej jest zapędzony w kozi róg, to tym większe szkody narobi próbując się wydostać. Zimny, wyrachowany, dla którego nie istnieją żadne

    ...
  • Samsara - 2011

    samsara
    Samsara
    (reżyseria Ron Fricke, 2011).
    Na ten film chciałem iść z powodu muzyki Lisy Gerard i Dead Can Dance. Nic więcej o nim nie wiedziałem.
    Podczas oglądania dostałem niesamowitą dawkę emocji. Trudno Samsarę jednoznacznie zakwalifikować. Ja to nazwę poetyckim dokumentem, który skłania do rozważań. Fricke świetnie operuje dźwiękiem i obrazem. Przedstawia nam świat, który fascynuje, porusza, uderza swoją różnorodnością, ale niekoniecznie wszystko musi się nam podobać. W całym filmie nie pada ani jedno słowo, ale mimo to Samsara więcej mówi o kondycji ludzkości niż niejedna dyskusja znanych filozofów.
    Samsara kręcona była pięć lat w 25 krajach - to się czuje..jest moc przekazu
    Podczas seansu mózg pracuje na podwyższonych obrotach i cały czas dominuje uczucie ulotności naszego istnienia. Wszystkie nasze działania sprowadzają nas ku coraz większemu konsupcjonizmowi, który sprawia, że tracimy swą indywidualność i pewnie zmierzamy do katastrofy... wszystko minie.
    Samsara to świetne kino, które z czystym sumieniem polecam.
    Oceniam na dziesięć.

  • Sons of Anarchy - sezon 5

    opie soa Sons of Anarchy sezon 5 (twórca: Kurt Sutter, 2012).

    Tak dobrego sezonu Sonsi jeszcze nie mieli. Z jednej strony dostaliśmy nowych bohaterów (Nero - Jimmy Smits), ale...
    tak smutnego, a zarazem tak intensywnego serialu jeszcze nie było. Dużo zwrotów akcji i ten ból, który trwał przez cały sezon. Metamorfozy i tymczasowe sojusze dobrze budowały napięcie. Do tego dodajmy jeszcze niesamowitą muzykę i mamy dzieło idealne. Wielkie gratulacje należą się twórcom i aktorom (Charlie Hunnam, Katey Sagal, Ryan Hurst, Ron Perlman, Maggie Siff, Tommy Flanagan, Kim Coates), którzy odwalili kawał niesamowitej roboty. Dzięki nim ten tytuł jest tak prawdziwy. Finał nie bije zakończenia trzeciego sezonu, nie jest tak silny i brutalny, ale jakże idealnie pasuje - bólem i smutkiem.  Mają powstać jeszcze dwa pełne sezony i mam nadzieję, że będą równie dobre. Wiem to. FX nieźle zarabia na tym tytule.
    Sezon piąty Sonsów oceniam maksymalnie - dziesięć.

    10

    Pozycja obowiązkowa.

    Na zachętę kolejnych sezonów niech posłużą słowa Jaxa
    "Jestem tylko mechanikiem, który dba o swoją rodzinę."

  • Gangster - 2012

    gangster Gangster
    (Lawless, reżyseria John Hillcoat, 2012)

    O filmie dowiedziałem się przez przypadek, gdzieś przeczytałem, że jest na podstawie scenariusza Nicka Cave'a. Czułem, że ten film będzie dobry, ale nie podejrzewałem, że to będzie jeden z najlepszych filmów w 2012 roku.
    Gangster opowiada o czasach prohibicji z perspektywy prowincji. Sprawy się tu toczą inaczej niż w Chicago.. ale chodzi o to samo, przeżyć w trudnych czasach.
    Trzej niepokorni bracia Bondurant (Tom Hardy, Jason Clarke, Shia LaBeouf)  pędzą alkohol w lasach, a następnie sprzedają go w Chicago. Ściga ich bezwzględny zastępca szeryfa (Guy Pearce), któremu nie odpalili odpowiedniej prowizji.
    Od samego początku towarzyszy nam świetna muzyka (Nick Cave, Warren Ellis), która ma w sobie pewien fatalizm, który nie opuszcza nas aż do końca. Podobnie jak w Truposzu.
     Gangster to przede wszystkim film o zwyczajnym rodzeństwie, które żyje w niespokojnych czasach. O tym, że zawsze bracia mogą na siebie liczyć. Każdy z nich tworzy swoją własną legendę, w którą zaczyna wierzyć.
    Uprzedzam, że jest to kino brutalne, ale za to niesamowicie dobrze zagrane. To wielki

    ...

Back to top