Ułatwienia dostępu

Cały ten zgiełk - 1979

caly ten jazz

Cały ten zgiełk,
(All That Jazz) - 1979;
- reżyseria: Bob Fosse,
- scenariusz: Bob Fosse, Robert Alan Aurthur;
- wybrana obsada: Roy Scheider, Jessica Lange, Leland Palmer, Ann Reinking, Ben Vereen, Erzsebet Foldi, John Lithgow;
- kategoria: film, musical, dramat, Oscar (4), Cannes;

Joe Gideon jest znakomitym choreografem, reżyserem, twórcą teatralnym. Mężczyzna w pełni korzysta z życia a żyje tak jakby był niezniszczalny. Praca ponad miarę, używki, uzależnienie od seksu. Dla Joe każdy dzień musi być przeżyty na 200 procent. Tego też wymaga od swoich współpracowników i tancerzy. Każda scena, ruch, układ muszą być perfekcyjnie dopracowane. Tancerze wiedzą, że praca u niego jest ciężka, ale są gotowi na poświęcenie bo wiedzą, że to najlepszy z najlepszych. Ten niezniszczalny Joe odkrywa, że jednak żyje zbyt intensywnie, że organizm w końcu zaczyna wystawiać rachunek za brak odpoczynku, że pora się powoli żegnać z tym światem. A może całkiem szybko?

caly ten jazz scena
Cały ten zgiełk budzi u mnie lekko skrajne emocje. Z jednej strony mamy niezbyt przekonujące prowadzenie fabuły i sporo dłużyzn, a z drugiej strony film pod kilkoma względami zachwyca. Geniusz filmu opiera się na pięciu filarach: fenomenalna choreografia, perfekcyjny montaż, bezpłędny dobór muzyki, oryginalne kostiumy (czasem ich brak) i znakomity Roy Scheider. Seans może się momentami wydawać męczący, ale nie zmienia to faktu, że mamy do czynienia z tytułem, który został znakomicie przemyślany.
Wielu bohaterów tego filmu było inspirowanych prawdziwymi twórcami Nowego Jorku. Joe Gideon to reżyser filmu Bob Fosse.
Oceniam na osiem minus.
osiem
Poniżej zwiastun