"Uwielbiam zapach napalmu o poranku."
Czas Apokalipsy

Nowości na stronie

Sandman. Tom 7. Ulotne życia
Hawaii Five-0 - sezon 8
Wieczna miłość - 1994
Dom pokuty
Kingsajz - 1987
Pacjent - Timothe Le Boucher
Carnivale - sezon 1
Wiedźmun. Tom 1. Słodki zapach potwora o zmierzchu
Apartament - 1996
Nauczycielka angielskiego - 2013
Tom Strong, Tom 1
Czerwona nota - 2021
Spider-Man. Bez drogi do domu - 2021
Pax. Droga do domu - Sara Pennypacker

komedia

  • Człowiek, który gapił się na kozy - 2009

    plakat filmowy Człowiek, który gapił się na kozy (The Men Who Stare at Goats) - 2009;
    - reżyseria: Grant Heslov;
    - scenariusz: Peter Straughan;
    - wybrana obsada: George Clooney, Ewan McGregor, Jeff Bridges, Kevin Spacey, Stephen Lang;
    - komedia, szpiegowski, wojenny.

    Bob (McGregor) jest przeciętnym dziennikarzem, który pragnie zdobyć materiał odmieniający jego życie. Przypadkiem, podczas wywiadu z miejscowym wariatem, trafia na trop specjalnej jednostki wojskowej, która do walki z wrogiem używa zdolności paranormalnych. Bob zgłębiając temat wyjeżdża do strefy wojny, na miejscu poznaje historię "oryginalnego" hipisa (Brigdes), który dowodzi grupą ekscentrycznych i wyjątkowo uzdolnionych żołnierzy..
    Obraz Heslov'a nie trafił w moje gusta. Lubię w kinie świat ukazany z przymrużeniem oka, w którym groteska jest jednym z głównych składników, ale w tym przypadku historia mnie nie porwała. W sumie obejrzałem do końca z zasady i dla obsady. Historia jest trochę przegadana i trudno było mi się odnaleźć w narracyjnym świecie.

  • Człowiek w czerwonym bucie - 1985

    czlowiek w czerwonym bucie

     

    Człowiek w czerwonym bucie,
    (The Man with One Red Shoe) - 1985;
    - reżyseria: Stan Dragoti;
    - scenariusz: Francis Veber, Yves Robert;
    - wybrana obsada: Dabney Coleman, Lori Singer, Charles Durning, Jim Belushi, Tom Hanks;
    - gatunek: komedia, kryminał.

    Roztargniony Richard ma słabszy dzień - przez przypadek ubiera dwa różne buty, a na lotnisku zostaje wplątany w rozgrywki pomiędzy amerykańskimi agencjami. Jako przypadkowa, ale dosyć charakterystyczna osoba zostaje przedstawiony jako supertajny agent, który może zaszkodzić jednemu z głównych graczy w konspiracyjnym świecie. Richard szybko staje się celem, który należy zbadać, a następnie zlikwidować.

  • Czerwona nota - 2021

    czerwona nota

    Czerwona nota,
    (Red Notice) - 2021;
    - reżyseria: Rawson Marshall Thurber;
    - scenariusz: Rawson Marshall Thurber;
    - wybrana obsada: Dwayne Johnson, Ryan Reynolds, Gal Gadot, Ritu Arya, Chris Diamantopoulos;
    - kategoria: film, akcja, komedia, Netflix, przygodowy;

    Pierwsza filmowa pozycja obejrzana w 2022 roku. Słabe oceny na znanych portalach filmowych i Netflix nie zniechęciły mnie do seansu. Obsda mocno mnie zachęciła. Rzecz jest o pewnym agencie Interpolu, który ściga jednego z największych złodziei dzieł sztuki. Pościg już na samym początku jest niemalże zakończony sukcesem, ale szybko sprawy się komplikują. Złodziei jest więcej a i agent zostaje wrobiony w kradzież. Teraz nie tylko musi odzyskać skradzione jajo co musi oczyścić swoje dobre imię.

  • Czasem, zawsze, nigdy - 2018

    czasem zawsze nigdy

    Czasem, zawsze, nigdy,
    (Sometimes Always Never) - 2018;
    - reżyseria: Carl Hunter;
    - scenariusz: Frank Cottrell Boyce;
    - wybrana obsada: Bill Nighy, Sam Riley, Alice Lowe, Jenny Agutter; 
    - kategoria: dramat, komedia.

    Nighy jako krawiec, który wiele lat swojego życia poświęcił na poszukiwanie syna, który wyszedł z domu i zaginął bez wieści. Mężczyzna cały czas jest przekonany, że syn gdzieś jest i próbuje z nim nawiązać kontakt. Poczucie straty i bezustanne poszukiwania sprawiają, że rozpada mu się rodzina, a relacje z drugim synem ograniczają się do kłótni. Czy coś może się zmienić? Gdzie w tym wszystkim szacunek dla tego co się posiada?
    W tle pojawia się gra Scrabble, w którą grają wszyscy bohaterowie filmu. Ta gra to pretekst do rozmów i nazwania uczuć. Jest też elementem kluczowym w fabule. Krawiec jest przekonany, że zaginiony syn gra z nim w internetową wersję gry.

  • Czarne bractwo. BlacKkKlansman - 2018

    czarne bractwo

    Czarne bractwo. BlacKkKlansman
    (BlacKkKlansman) - 2018;
    - reżyseria: Spike Lee;
    - scenariusz: Spike Lee, Kevin Willmott;
    - muzyka: Terence Blanchard;
    - wybrana obsada: John David Washington, Adam Driver, Laura Harrier, Topher Grace, Alec Baldwin, Ryan Eggold, Corey Hawkins, Robert John Burke;
    - gatunek: na faktach, komedia, dramat, biograficzny, kryminał;

    Ciężki ten tytuł do zapamiętania.
    Spike Lee chciał zrobić kino, które odpowiednio skrytykowałoby obecnego prezydenta, ale jednocześnie nie chciał dramatu społecznego. I tak powstał kryminał, z dynamiczną akcją, który ma mocne przesłanie. Za to należy się uznanie.
    Lata siedemdziesiąte dwudziestego wieku. Ron jest młodym policjantem, który marzy o pracy tajniaka. Jest też pierwszym czarnoskórym policjantem na posterunku. Rasistowskie przytyki co codzienna rzeczywistość Rona. Szef w końcu zauważa entuzjazm młodego policjanta i daje szansę wykazania się. Ron razem z kolegami z pracy postanawia wniknąć w struktury coraz silniejszego Ku Klux Klanu. Śledztwo jest bardzo dynamiczne i

    ...
  • Cud z Berna - 2003

    cud z berna Cud z Berna (Das Wunder von Bern, reżyseria Sönke Wortmann, 2003)

    Jestem zaskoczony, że nikt z moich znajomych na Filmwebie tego filmu nie ocenił. Może jest mało znany? Sam trafiłem przypadkiem.
    Rok 1954. Powojenne Niemcy, Zagłębie Ruhry. Jedenastoletni Matthias (Louis Klamroth) żyje z matką i z rodzeństwem. Jest biednie, ale rodzina jest w miarę szczęśliwa. Chłopak kocha, jak każdy ówczesny dzieciak, piłkę nożną. Marzy by niemiecka drużyna odnosiła sukcesy. Jego spokojne życie budzi niespodziewany powrót ojca (Peter Lohmeyer) z radzieckiej niewoli.. Spędził w niej jedenaście lat i nawet nie wie o istnieniu swojego młodszego syna. Dawno nie widziałem pozycji, która w jednej fabule poruszałaby kilka trudnych spraw. Trudne relacje ojciec-syn, problem tożsamości powojennych Niemiec (w końcu takie filmy powstają), ale przede wszystkim wielka miłość do sportu, który może jednoczyć i w trudnych czasach dawać powody do dumy. Dziwna, ale znakomicie połączona mieszanka.
    Bardzo dobre kino, które ogląda się z prawdziwą przyjemnością.

  • Co w duszy gra - 2020

    co w duszy gra

    Co w duszy gra,
    (Soul) - 2020;
    - reżyseria: Pete Docter;
    - scenariusz: Pete Docter, Mike Jones;
    - kategoria: Oscar, animacja, Pixar, Disney, komedia, przygodowy, film, wydmuszka.

    Joe marzy o muzycznej karierze, jednak zamiast gry z najlepszymi w klubach jazzowych Joe musi pracować w gimnazjum z dzieciakami. Pomimo niesprzyjających okoliczności jazz jest jego całym życiem. Gdy w końcu marzenie może się spełnić Joe ginie na ulicy. Trafia do miejsca przejściowego gdzie dusze wędrują w różnych kierunkach, niektóre idą do 'nieba' a inne dopiero mają się narodzić na ziemi. Joe za wszelką cenę próbuje powrócić do swojego życia. Pretekstem jest opieka nad duszą, która jeszcze nie ma 'iskry' - pierwiastka nadającego sens życiu.

  • Ciężka próba - 1991

    ciezka proba Ciężka próba (The Hard Way, reżyseria John Badham, 1991)

    Mam spory sentyment do kina początku lat dziewięćdziesiątych. Połączenie kina akcji i komedii, które przeważnie się udaje. Nie inaczej jest tym razem.
    Michael J. Fox jest aktorem na topie, który szuka aktorskich inspiracji. Chce by kolejny jego film był bardziej prawdziwy i realistyczny. Chce być twardym gliną - tak tak Fox.. ;) w tym celu zostaje partnerem policyjnego detektywa (James Woods), który aktualnie prowadzi śledztwo w sprawie seryjnego mordercy. Film jest kiczowaty, ale nie sposób mu odmówić uroku. Powiela kalki bohaterów i stereotypy, jednak robi to w sposób zabawny i przyjemny. Wielu osobom to nie przypadnie do gustu, ale ja takie pozycje darzę sympatią.
    W drugim planie: Christina Ricci, Annabella Sciorra, Stephen Lang.
    Ciężka próba zasłużyła na siedem.
    siedem
    Woods i Fox to naprawdę ciekawe połączenie. Poza tym zwróćcie uwagę, że reżyserem jest Badham, to ten sam co zrobił Krótkie spięcie - jeden z moich ulubionych filmów z dzieciństwa. Podobny klimat.

  • Ciacho - 2010

    ciacho Obejrzeliśmy wczoraj Ciacho w reż. P. Vegi. Tak złego filmu dawno nie widziałem. Scenariusz pisany na kolanie, a do tego ma się wrażenie, że wiatr parę kartek zabrał i nikomu nie chciało się ich poszukać. Fatalna gra aktorów. Ścieżka dźwiękowa przypadkowa - wyjęta z Radia Złote Przeboje. Mocno niesmaczne sceny erotyczne, które zresztą są tu zwyczajnie niepotrzebne (np. scena rozbierana Żmudy-Trzebiatowskiej). Film trochę ratuje gra Małaszyńskiego, który przynajmniej coś robil na ekranie (momentami było śmiesznie). Pozostali aktorzy wypowiadali  swoje kwestie beznamiętnie i na odczep się. Dziwię się, że nasze "gwiazdy", a film ma niezłą obsadę, zgodziły się grać w takiej szmirze.

    Zwiastunu nie dam, bo jeszcze ktoś pomyśli, że warto, i to obejrzy.

    Gdybym poszedł na to do kina, i zapłacił za bilet, byłbym mocno rozczarowany i wk....ny.

  • Chińczyk na wynos 2011

    chinczyk na wynos Chińczyk na wynos
    (Cuento chino, Un, reżyseria     Sebastian Borensztein, 2011).

    Połączenie delikatności Amelii i Efektu motyla. Małe wydarzenie gdzieś w Ameryce może spowodować tsunami w Azji, ale nie bójcie się - nie o tym jest ten film.

    Chińczyk na wynos to opowieść o stereotypach, które rządzą naszym życiem, ale gorsza od stereotypów jest rutyna i strach przed jakimikolwiek zmianami w naszym życiu.
    Roberto (Ricardo Darin) prowadzi mały żelazny sklep. Każdy jego dzień wygląda tak samo - monotonnie i smutno. Pewnego dnia przyjmuje pod dach zagubionego w Buenos Aires Chińczyka (Ignacio Huang). Trzeba zaznaczyć, że robi to zmuszony okolicznościami. Ma to być sytuacja tymczasowa, a po tygodniu wszystko ma wrócić do normy... przez to przypadkowe zdarzenie Roberto odkrywa, że świat nie jest tak beznadziejny, jakby mu się wydawało...
    Chińczyk na wynos dowodzi, że w tym absurdalnym świecie, którego i tak nie zrozumiemy, powinniśmy się otworzyć na innych ludzi i na nowe doznania.
    Rzecz przyjemnie się ogląda.

  • Całkiem zabawna historia 2010

    calkiem zabawna historia Całkiem zabawna historia
    (It's Kind of a Funny Story, reżyseria Ryan Fleck, Anna Boden, 2010).

    Nastolatek (Keir Gilchrist) próbuje popełnić samobójstwo. Nie udaje mu się to i trafia do szpitala psychiatrycznego na obserwację. Poznaje tam wielu ciekawych ludzi (Emma Roberts, Zach Galifianakis), którzy uświadamiają mu, że tak naprawdę to jest szczęściarzem. Ma dom, przyjaciół, rodzinę. Całkiem zabawna historia to prosty film, który przypomina nam, że zawsze warto iść do przodu, że zawsze może być lepiej, a przede wszystkim warto mówić o uczuciach. Banalne? Oczywiście, że tak - banalne i przewidywalne. Podobnie jak zakończenie, ale ma to swój urok. Film nie skłania do głębokich przemyśleń, nie udaje, że jest wielkim psychologicznym dziełem - jest tylko całkiem zabawną historią. Rzecz ładnie opowiedziana i zagrana. Bez wielkiego patosu - tak zwyczajnie.
    Daję słabe osiem.

  • Był sobie pies 2 - 2019

    byl sobie pies 2

    Był sobie pies 2,
    (A Dog's Journey) - 2019;
    - reżyseria: Gail Mancuso;
    - scenariusz: W. Bruce Cameron, Maya Forbes;
    - wybrana obsada: Josh Gad, Dennis Quaid, Kathryn Prescott, Marg Helgenberger, Betty Gilpin, Henry Lau;
    - kategoria: familijny, komedia.

    Bailey Bailey w kolejnym wcieleniu odnalazł ponownie szczęście u boku Ethan'a. Lata beztroskiej radości szybko mijają i pies znów musi się pożegnać z tym światem. Ethan, który wie, że Bailey powraca w nowych wcieleniach, prosi psa by ten zaopiekował się jego wnuczką. I wiecie co? Bailey w kolejnym wcieleniu ma okazję spełnić obietnicę Ethan'a. Oczywiście zabraknie mu życia by trwale się dziewczyną opiekować, ale robi wszystko by móc dotrzymać słowa i ostatecznie sprawić by cała rodzina znów była razem.

  • Był sobie pies - 2017

    byl sobie pies

    Był sobie pies,
    (A Dog's Purpose) - 2017;
    - reżyseria: Lasse Hallström
    - scenariusz: Cathryn Michon, W. Bruce Cameron, Audrey Wells, Maya Forbes, Wally Wolodarsky;
    - wybrana obsada: Josh Gad, Dennis Quaid, K.J. Apa, Peggy Lipton, Luke Kirby, Juliet Rylance, Britt Robertson;
    - gatunek: familijny, komedia.

    "Sens życia wg psa... Być tu i teraz"

    Opowieść o psie, który żyje wśród ludzi, a jak przychodzi na niego kres to powraca do życia. Psia reinkarnacja. Wszystko opowiedziane z punktu widzenia czterech łap. Jest życie w szczęśliwym domu, na łańcuchu, rola policyjnego pomocnika, łasucha, a także krótkie nieszczęśliwe życie szczeniaka. Wiele wcieleń i sporo psich przemyśleń. Sporo tu także opowiadania o miłości i odpowiedzialności za to co się oswoi. Decyzje mają swoje konsekwencje, a pies to nie zabawka, która można odłożyć na półkę po kilku miesiącach.

  • Boże, błogosław Amerykę 2011

    boze blogoslaw ameryke
    Boże, błogosław Amerykę
    (God Bless America, reżyseria Bobcat Goldthwait, 2011)

    "Kiedyś nie mieliśmy Twittera... ale umieliśmy doświadczać"

    Spokojny obywatel oburzony panującym chamstwem i głupotą lejącą się w mediów postanawia coś zmienić i morduje wszystkich, którzy mu się nie podobają i są nieuprzejmi dla innych.  W imię zasad.. może ten wstęp Was nie zachęci do obejrzenia tego filmu, ale mimo to twierdzę, że warto. W Boże, błogosław Amerykę pada dużo mądrych zdań, które trafnie podsumowują naszą rzeczywistość.

    Dobra diagnoza, nietrafione leczenie.
    Jesteśmy zalewani nadmiarem głupoty.. wystarczy spojrzeć na ramówkę telewizji, gdzie przeważają głupie reality show i formaty w stylu "Ukryta prawda". Ktoś może stwierdzić - nie oglądam telewizji i mnie ten problem nie dotyczy.. Guzik prawda - dotyczy jak najbardziej, bo ta sama głupota leje się z radia, z serwisów informacyjnych, portali internetowych, a przede wszystkim z portali społecznościowych, gdzie dominują myśli,

    ...
  • Botoks - 2017

    botoks

    Botoks - 2017;
    - reżyseria: Patryk Vega;
    - scenariusz: Patryk Vega;
    - wybrana obsada: Olga Bołądź, Agnieszka Dygant, Katarzyna Warnke, Marieta Żukowska, Janusz Chabior, Sebastian Fabijański, Piotr Stramowski, Tomasz Oświeciński, Grażyna Szapołowska;
    - gatunek: komedia, thriller (wg Filmweb)

    Jeden z największych komercyjnych sukcesów polskiego kina w 2017 roku. Film, który już przed swoją premierą budził spore kontrowersje. Miał, według zapowiedzi reżysera, obnażyć wszelkie przypadłości polskiej służby zdrowia.
    W końcu obejrzałem to dzieło... i żałuję. Można było obejrzeć coś bardziej wartościowego - chociażby kilka odcinków telenowel dokumentalnym w klimacie Dlaczego Ja.
    Film zaczyna się bardzo źle. Kilka scenek, które są niby ekranizacjami najbardziej żenujących dowcipów o pogotowiu, w tle łupiąca muzyka i dialogi, których nikt nie rozumie. Później jest minimalnie lepiej, widać, że Vega próbuje zawiązać jakąś fabułę, ale zdecydowanie mu to nie wychodzi. Zamiast historii mamy zlepek przypadkowych scen, których poziom jest bliski dna.. a

    ...
  • Boska Florence - 2016

    boska florence

    Boska Florence,
    (Florence Foster Jenkins) - 2016;
    - reżyseria: Stephen Frears;
    - scenariusz: Nicholas Martin;
    - wybrana obsada: Hugh Grant, Meryl Streep, Simon Helberg, Rebecca Ferguson, Nina Arianda;
    - gatunek: komedia, biograficzny.

    Nie planowałem tego seansu, ale poranki w kinach rządzą się swoimi prawami. Wybór był pomiędzy Barbie a Florence - chyba rozumiecie absurdalność sytuacji.. złośliwym odpowiadam: tak, na Barbie były jeszcze bilety.
    Opowieść o kobiecie, która całym swym sercem kochała muzykę.. śpiewała, a raczej próbowała śpiewać.. głosu pięknego nie miała, ale posiadane pieniądze pozwalały jej realizować swoje marzenia. Bliscy widząc ile radości dają jej występy milczeli na temat jej talentu... ich można zrozumieć i nawet podziwiać, ale pozostali, starannie dobierani słuchacze? Na ile to była gra przed Boską Florence a na ile przekonanie, że naprawdę ma talent?

  • Bohater ostatniej akcji - 1993

    plakat promujący
    Bohater ostatniej akcji,
    (Last Action Hero) - 1993;
    - reżyseria: John McTiernan;
    - scenariusz: Shane Black, David Arnott;
    - wybrana obsada: Arnold Schwarzenegger, Austin O'Brien, Charles Dance, Anthony Quinn, Frank McRae, Bridgette Wilson-Sampras, Sharon Stone, Ian McKellen, Chevy Chase, Jean-Claude Van Damme, James Belushi, M.C. Hammer, Damon Wayans, Karen Duffy;
    - gatunek: komedia, akcja fantasy.

    Kolejna pozycja, która z czasem coraz bardziej zyskuje.
    Danny (trochę się z nim utożsamiam) kocha kino, a zwłaszcza filmy z ulubionym aktorem, czyli z Arnold'em Schwarzenegger'em. Ma zaprzyjaźnione kino do którego chodzi na samotne seanse. Pewnego razu otrzymuje magiczny bilet, który przenosi go do świata filmu. Zostaje niechcianym policyjnym partnerem swojego idola. Początkowo próbuje przekonać Arniego, że są w filmie, ale wszystkie jego argumenty trafiają w próżnie. W wykreowanym świecie spotkać możemy plakaty promujące film Terminator z Stallone w roli głównej. Można to przemilczeć? Jasne, ale Arnolda mówiącego, że Sly jest bardzo dobrym aktorem już się nie da. Toż to genialne

    ...
  • Bodyguard Zawodowiec - 2017

    bodyguard zawodowiec

    Bodyguard Zawodowiec,
    (The Hitman's Bodyguard) - 2017;
    - reżyseria: Patrick Hughes;
    - scenariusz: Tom O'Connor;
    - wybrana obsada: Ryan Reynolds, Samuel L. Jackson, Gary Oldman, Salma Hayek, Elodie Yung, Joaquim de Almeida;
    - gatunek: akcja, komedia.

    Takiego właśnie filmu potrzebowałem. Dobre kino akcji z dużą ilością humoru.
    Michael Bryce kiedyś był popularnym agentem ochrony dla VIPów. Wszystko układało się pięknie dopóki nie zginął jego klient. Bryce pomimo swoich umiejętności spadł do drugiej ligi. Ma szansę się zrewanżować. Jeśli w terminie dowiezie świadka na proces białoruskiego ludobójcy to może znów będzie należał do ochroniarskiej elity. Problem jest jeden - świadkiem jest płatny zabójca, który niezbyt chce posiadać ochroniarza. Ponadto panowie się znają - jeden chronił, drugi chciał zabić - nie darzą się wielką przyjaźnią. Zarys fabuły może wydawać się niezbyt atrakcyjny, ale jej detale sprawiają, że film oferuje wyjątkową rozrywkę. Olbrzymia ilość akcji jest przeplatana rozmowami

    ...
  • Bodyguard i żona zawodowca - 2021

    bodyguard i zona zawodowca

    Bodyguard i żona zawodowca,
    (The Hitman's Wife's Bodyguard) - 2021;
    - reżyseria: Patrick Hughes;
    - scenariusz: Tom O'Connor, Brandon Murphy;
    - wybrana obsada: Ryan Reynolds, Salma Hayek, Samuel L. Jackson, Antonio Banderas, Morgan Freeman, Frank Grillo;
    - kategoria: komedia, akcja, film.

    Michael Bryce musi zrezygnować ze stresującej pracy w ochronie. Utracił licencję i musi spokojnie poczekać na ewentualne jej przywrócenie. Najlepiej jakby ogólnie powstrzymał się od pracy i zabijania. Wakacje we Włoszech mogą być dobrym pomysłem. Byłyby gdyby spokojnej sielanki nie zakłóciła strzelanina. To przybyła Sonia Kincaid z prośbą o pomoc w uratowaniu jej porwanego męża. Stary wyga Darius dał się podejść i teraz potrzebuje wybawienia. Dalej akcja toczy się dosyć żwawo. Darius klnie jak szewc, Bryce próbuje nie zabijać, a Sonia wręcz przeciwnie. Zabija bez skrupułów i cały czas rozważa czy byłaby dobrą matką. Ta trójka wyróżniających się bohaterów jest wspierana przez niezły drugi plan i całkiem dynamiczną akcję. To atuty,

    ...
  • Birdman - 2014

    birdman Birdman
    (reżyseria Alejandro González Iñárritu, 2014)

    W końcu na tapetę trafił film, który ma multum Oscarowych nominacji i dobre opinie wśród moich znajomych.. moja ocena nie będzie aż tak wysoka.
    Tytuł opowiada o aktorze (świetny Michael Keaton), który kiedyś zasłynął z roli superbohatera, a obecnie próbuje się odnaleźć na deskach teatralnych.. ale ta historia jest tylko pretekstem do pokazania sporu kulturalnego pomiędzy zwolennikami tradycyjnej sztuki scenicznej a orędownikami nowego kina rozrywkowego. Kina, które ma szokować, zachwycać wizualnie i wyzbyć wszelakiego myślenia i wrażliwości. To maszynki do robienia pieniędzy. Ten świat powoli przenika do świata teatru. Od sposobu gry, poprzez recenzje krytyków, aż po oczekiwania widza, który pragnie być cały czas szokowany.
    Fabularnie Birdman mnie nie zachwycił - za mało szokowania (oczywiście żartuję). Czegoś mi w nim brakło, pewnej drapieżności w dialogach dopracowania relacji między bohaterami. Za to aktorsko Birdman to najwyższa półka. Już pomijam Keatona, ale w drugim planie też jest bardzo interesująco. Edward Norton i Emma Stone zagrali na najwyższym poziomie. Cała trójka

    ...

Back to top