"Ludzie samotni zawsze za dużo mówią"
Szalony Piotruś

Nowości na stronie

Sandman. Tom 7. Ulotne życia
Hawaii Five-0 - sezon 8
Wieczna miłość - 1994
Dom pokuty
Kingsajz - 1987
Pacjent - Timothe Le Boucher
Carnivale - sezon 1
Wiedźmun. Tom 1. Słodki zapach potwora o zmierzchu
Apartament - 1996
Nauczycielka angielskiego - 2013
Tom Strong, Tom 1
Czerwona nota - 2021
Spider-Man. Bez drogi do domu - 2021
Pax. Droga do domu - Sara Pennypacker

komedia

  • Dziki Cel 2010

    dziki cel Dziki Cel - Wild Target (reż. Jonathan Lynn, 2010)

    Dziś kilka krótkich notek przypominających zaległe filmy.
    Wild Target to zdrabna, brytyjska komedia kryminalna. Zawodowy morderca (rewelacyjny Bill Nighy) opiekuje się swoim celem (Emily Blunt) oraz przypadkowym chłopakiem (znany z Harrego Pottera Rupert Grint). Jednocześnie walczy z innym zabójcą. Taki Leon Zawodowiec z przymróżeniem oka ;p

     

    Lekkie to i przyjemne i dlatego oceniam na mocne siedem.

  • Dziewczyna z marzeniami 2009

    dziewczyna z marzeniami Dziewczyna z marzeniami
    (Whip It, reżyseria Drew Barrymore, 2009).
    Tytułem wstępu. Nie lubię zakładać na nogi rzeczy, które sprawiają, że tracę grunt pod nogami. Taki tchórz ze mnie. Narty, rolki, łyżwy - to nie moje powołanie, ale mam wielki szacunek dla tych, którzy się nie boją i czerpią z tego radość.

    Bliss (Ellen Page) jest nastolatką, której jedynym marzeniem jest wyrwanie się z małego miasteczka. Jest typową dziewczyną, która ma problemy z rodzicami i szuka szczęścia. Znajduje je w towarzystwie dziewczyn uprawiających roller derby. Nie wiedziałem, że istnieje taki sport.
    Dziewczyna z marzeniami nie jest oryginalnym filmem, mamy tu standardową historię o dojrzewaniu w małym miasteczku, która realizacyjnie niczym nie zaskakuje. Można powiedzieć, że film jest banalny - marzenia, miłość, przyjaźń, pasja i rozczarowania. Akcja powoli się rozkręca i niektórych może to nudzić.
    Na ekranie widzimy namiastkę Ameryki, a dokładniej mówiąc Teksasu. Konserwatyzm rodem z lat pięćdziesiątych, który zderza się z pragnieniami do podążania własnymi ścieżkami. Lubię kino, które zwyczajnie opowiada

    ...
  • dziewczyna na moście

    Dziewczyna na moście obejrzana. Piękny, nastrojowy film.

    Poetycki. Nie lubię takiego kina, ale ten film mi się podobał.

    Zwłaszcza przesłanie.

    No i francuski. Pozycja godna polecenia, ale niełatwa, czasem nużąca.

    Z niepowtarzalną muzyką.

    Poniżej 3 filmiki.

    Najpierw przedstawiam ciekawostkę związaną z filmem...

  • Dziewczyna i chłopak - wszysko na opak - 2010

    dziewczyna i chlopak wszystko na opak Lubicie niedzielne leniwe popołudnia ?

    Ja bardzo.. zwłaszcza z niesłym kinem familijnym.

    Ostatnio mieliśmy okazję obejrzeć Dziewczyna i chłopak - wszysko na opak (reż. Rob Reiner - 2010 r. orginalny tytuł Flipped).

    Miał być zapychacz czasu, a okazał się naprawdę dobrą produkcją. To rewelacyjne kino, które wzrusza i bawi.

    Prosta historia - ona kocha jego, on jej nie widzi.

    Miłość przez wiele lat. Historia jest zabawnie opowiadana przez narratora z dwóch perspektyw - jej i jego.

    Taka narracja świetnie się sprawdziła, człowiek zapomina, że ta fabuła niczego nowego nie wnosi :)

    Śmiało polecam na rodzinne seanse.

    Oceniam na dziewięć - widzę braki - ale całość się broni ;) a poza tym strasznie mi przypomina cudowne lata, które uwielbiam.

  • Dzień dobry TV - 2010

    plakat promujący
    Dzień dobry TV,
    (Morning Glory) - 2010;
    - reżyseria: Roger Michell;
    - scenariusz: Aline Brosh McKenna;
    - wybrana obsada: Rachel McAdams, Harrison Ford, Diane Keaton, Patrick Wilson, Jeff Goldblum;
    - gatunek: komedia, dramat, obyczajowy.

    Staram się nadrobić filmografię Harrisona. Forda więc ten film wcześniej czy później musiał trafić na moją listę pozycji do obejrzenia. Później się okazało, że pozostała obsada też jest interesująca.. nawet temat filmu wydawał się intrygujący - lubię rzeczy o kinie i telewizji, ale seans mnie rozczarował. Niby jest Ford, ale tak jakby go wcale nie było.. McAdams mimo posiadania niewątpliwego uroku w tym tytule mnie drażniła. Z obsady honor ratuje tylko Keaton.. ale to chyba trochę za mało (chociaż to znakomita aktorka).
    Akcja skupia się wokół telewizji śniadaniowej. Podupadający program (poziom Kawy czy Herbaty) dostaje nową producentkę, ale wszyscy w branży są przekonani, że nic już nie powstrzyma kasacji programu. Rozpoczyna się walka o widza. Bardzo fajny temat, ale dlaczego zrealizowany w tak mdły sposób? Nie czuć emocji, pracy w nerwowej

    ...
  • Dyktator - 2012

    dyktator

    Dyktator
    (2012, reż. Larry Charles) to wielkie rozczarowanie.

    Nie miałem wielkich oczekiwań związanych z tym filmem, ale myślałem, że będziemy mieli w tym tytule niezły, ostry humor. Zamiast niego otrzymaliśmy walenie cycem - dosłownie.

    W filmie jest kilka niezłych momentów, ale większość fabuły to zlepek byle jakich dowcipów, które mnie zwyczajnie nie śmieszą. Dowcipów tych nie uzbierali zbyt wiele - może to i dobrze..  film szybko się kończy. Trwa zaledwie 83 minuty.  Jak na obecne standardy to trochę mało. Ten tytuł utwierdza mnie tylko w przekonaniu, że nie lubię Sachy Barona Cohena. Zwyczajnie mnie nie porywa. Jego najnowszy film pewnie sobie odpuszczę. Wiem, że są fani takiego humoru, ale to nie moja bajka.

  • Dusigrosz - 2016

    dusigrosz

    Dusigrosz,
    (Radin!) - 2016;
    - reżyseria: Fred Cavayé;
    - scenariusz: Fred Cavayé, Nicolas Cuche, Laurent Turner;
    - wybrana obsada: Dany Boon, Laurence Arné, Noémie Schmidt, Patrick Ridremont;
    - gatunek: komedia.

    Mam wrażenie, że Francuzi są jedynym narodem, który próbuje jeszcze zarabiać na komediach. Zalewają nimi europejski rynek, część trafia tylko do kin studyjnych, ale niektóre można też zobaczyć w multipleksach. Często są to naprawdę dobre filmy, ale częściej średniaki, którym niewiele brakło by na stale zapisać się w pamięci widzów. Francuzi cały czas szukają recepty na film idealny... a powinni doskonale wiedzieć, że nie ma czegoś takiego.
    Tytułowy Dusigrosz (Boon) jest samotnym, zgorzkniałym mężczyzną, którego wszyscy szczerze nie znoszą. Jest nie tyle oszczędny co lubi bazować na bezinteresowności innych ludzi. Tu nie chodzi tylko o zbieranie kuponów i unikaniu płacenia w restauracji - oszczędność François'a ma całkiem nowy wymiar. Oszczędza dosłownie na wszystkim, a żywi się głównie przeterminowanymi próbkami jedzenia. Nie ma przyjaciół w

    ...
  • Duchy ze szkolnej ławki - 2012

    duchy ze szkolnej lawki Duchy ze szkolnej ławki
    (Promoción fantasma, reżyseria Javier Ruiz Caldera, 2012)

    Pozycja w pełni przypadkowa, którą obejrzałem kilka tygodni temu. Niestety mam kilka zaległych notek, a że staram się niczego nie pomijać to wiszą długo na liście do obejrzenia. Jest nauczyciel (Raúl Arévalo), który ma mały problem - widzi duchy. Umiejętność ta niszczy jego życie.. próbuje się leczyć, ale trafia do psychologa kretyna. Zresztą w gabinecie też jest zawsze duch. Nasz bohater co chwilę musi zmieniać pracę - wszędzie go uważają za wariata. W końcu trafia do szkoły, w której spotyka piątkę uczniów z problemami. Nie żyją od dłuższego czasu i na stałe utknęli w murach szkoły.
    Film jest lekką i przyjemną komedią familijną, która na dłużej nie zostanie w pamięci. Jeśli będziecie mieli okazję obejrzeć to jest to lepszy wybór od większości amerykańskich współczesnych filmów komediowych.

  • Dubler - 1977

    dubler

    Dubler,
    (L'animal) - 1977;
    - reżyseria: Claude Zidi;
    - scenariusz: Claude Zidi, Michel Audiard; 
    - wybrana obsada: Raquel Welch, Jean-Paul Belmondo, Jane Birkin, Dany Saval, Maurice Bénichou;
    - kategoria: komedia, francuskie, film.

    Kilka tygodni temu zmarł Belmondo, a ja zdałem sobie sprawę, że większości filmów tego słynnego aktora nie widziałem - to chyba dobry czas by co nieco nadrobić. Wylosowałem sobie Dublera. Film autorstwa Claude Zidi ustępuje popularnością filmowi Skrzydełko czy nóżka, ale poczucie humoru i błyskotliwy scenariusz trzymają poziom.

  • Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie - 2016

    dobrze sie klamie w milym towarzystwie

    Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie,
    (Perfetti sconosciuti) - 2016;
    - reżyseria: Paolo Genovese;
    - scenariusz: Paolo Genovese, Filippo Bologna, Paolo Costella, Paola Mammini, Rolando Ravello;
    - wybrana obsada: Marco Giallini, Kasia Smutniak, Alba Rohrwacher, Valerio Mastandrea, Edoardo Leo, Anna Foglietta, Giuseppe Battiston;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Grupa przyjaciół umawia się na wspólną kolację. Luźna atmosfera, wino, pyszne jedzenie i nietypowa gra. Każdy wykłada swój telefon na stół. Zero tajemnic. Każda rozmowa ma być prowadzona na głośnomówiącym a korespondencja będzie głośno czytana. Znają się tyle lat, są przyjaciółmi więc nie mają przed sobą tajemnic.
    Szybko jednak się okazuje, że każdy ma coś z czym niekoniecznie chciałby się dzielić z otoczeniem. Są sprawy mocno poważne (zdrady), ale też elementy, z którymi nie chcesz się dzielić z całym światem z powodu strachu czy też z własnej wygody. Przecież

    ...
  • Dobry Omen - miniserial

    dobry omen s 1

    Dobry Omen
    (Good Omens) - 2019
    - Amazon, mini serial;
    - twórcy: Neil Gaiman, Douglas Mackinnon, Terry Pratchett; 
    - wybrana obsada: David Tennant, Michael Sheen, Anna Maxwell Martin, Jon Hamm, Jack Whitehall, Josie Lawrence;
    - kategoria: fantasy, komedia.

    Wielkie przepowiednie mówią, że kiedyś przyjdzie apokalipsa, że narodzi się zły, który z czterema jeźdźcami sprawią iż świat się skończy.. oczywiście towarzyszyć temu będzie wielka bitwa aniołów i demonów. Taki jest plan.. zresztą każdy duży plan (koniec świata się do nich zalicza) wymaga solidnego przygotowania. Wiecie, to nie może być prowizorka. Trzeba przygotować armie, ale przede wszystkim dowiedzieć się gdzie i kiedy narodzi się syn piekielny, a jak się narodzi to trzeba go odpowiednio wychować. Bo może wcale nie jest taki zły? Anioł Azirafal oraz Demon Crowley (ach te okulary) mają za zadanie dopilnować by plan odpowiednio się dokonał. Obaj nie mają przekonania do słuszności tej apokalipsy i wprowadzają drobne poprawki.. wyszło by to całkiem nieźle, ale gdzieś na samym

    ...
  • Dlaczego on? - 2016

    dlaczego on

    Dlaczego on?
    (Why Him?) - 2016;
    - reżyseria: John Hamburg;
    - scenariusz: John Hamburg, Ian Helfer;
    - wybrana obsada: James Franco, Bryan Cranston, Megan Mullally, Zoey Deutch;
    - gatunek: komedia.

    Jestem coraz bliższy twierdzenia, że nie przepadam za komediami, zwłaszcza współczesnymi.

    Ned ma podupadającą firmę i córkę na studiach. Chce dla niej jak najlepiej i dlatego marzy o tym by skończyła studia. Dziewczyna ma jednak trochę inne priorytety. Poznała chłopaka i powoli myśli o ślubie. Czas by panowie się poznali. Stateczny Ned oraz bezpruderyjny i wulgarny Laird. Konflikt jest nieunikniony. Wiele było filmów w tym klimacie - przecież tradycją jest to, że żaden kandydat dla ukochanej córeczki nie będzie odpowiedni. Temat ograny, ale to nie znaczy, że nie będą powstawały kolejne produkcje. Niektóre z nich mają sporo uroku. Nie tym razem.

  • Dlaczego kobiety zabijają - sezon 2

    dlaczego kobiety zabijaja s 2

    Dlaczego kobiety zabijają;
    (Why Women Kill);
    - twórcy: Marc Cherry;
    - W Network, sezon 2 - 2021
    - wybrana obsada: Jack Davenport, Allison Tolman, Lana Parrilla, B.K. Cannon, Jordane Christie, Matthew Daddario, Nick Frost, Virginia Williams, Veronica Falcón, Eileen Galindo;
    - kategoria: serial, sezon, dramat, komedia.

    Pierwszemu sezonowi tego serialu dałem maksymalną notę i dlatego też z delikatną rezerwą podchodziłem do drugiej odsłony. Całkiem nowa historia, klimat i styl. Trudno utrzymać odpowiedni poziom.

    Alma Fillcot jest prostą kobietą. Ma kochającego męża, córkę i ogródek, któremu poświęca każdą wolną chwilę. Czy Alma jest szczęśliwa? Myślę, że nie zadaje sobie tego pytania. Jest dobrze jak jest.. do czasu aż Alma zaczyna marzyć o członkostwie w pewnym kobiecym klubie. Szybko zostaje sprowadzona na ziemię, a co gorsza zostaje upokorzona przez prezeskę klubu. W życiu prywatnym też jej się komplikuje. Jest ukochany mąż, którego wszyscy kochają skrywa wielką tajemnicę.. od lat pomaga ludziom godnie

    ...
  • Dlaczego kobiety zabijają - sezon 1

    dlaczego kobiety zabijaja

     

    Dlaczego kobiety zabijają;
    (Why Women Kill);
    - twórcy: Marc Cherry;
    - wybrana obsada: Lucy Liu, Ginnifer Goodwin, Kirby Howell-Baptiste, Alexandra Daddario, Sadie Calvano, Jack Davenport, Reid Scott, Sam Jaeger, Leo Howard, Alicia Coppola;
    - CBS, sezon 1, 2019;
    - kategoria: serial, dramat, komedia.

    Jedna z największych serialowych niespodzianek 2019 roku (obejrzane w 2020).
    Jeden dom. Trzy czasy akcji (1963, 1984, 2019) i trzy historie małżeńskie. Od pierwszych scen wiemy, że w każdej z historii dojdzie do morderstwa. Krew się poleje, i mordercą będzie kobieta. Niby wszystko wiemy, a pomimo to, każdy odcinek funduje nam totalne zwroty akcji i pragnienie by oglądać dalej. Historie są skomplikowane, a motywacje głównych bohaterów bardzo złożone. Każda z postaci w serialu ma swoją niepowtarzalną historię. I nie piszę tu tylko o postaciach pierwszoplanowych - drugi plan też jest wciągający.
    Świetnie napisane postaci zostały też znakomicie zagrane. Mimo iż moim ulubionym wątkiem była historia z 1963 roku, gdzie mąż wydaje się być

    ...
  • Disco Polo - 2015

    disco polo Disco Polo
    (reżyseria Maciej Bochniak, 2015)

    Nie planowałem tego seansu.. raczej miałem zamiar omijać ten film szerokim łukiem.. ale imprezowanie w Warszawie rządzi się swoimi prawami.. więc niestety obejrzałem. Jestem pod wielkim wrażeniem jednego faktu. Jakim cudem ten film zdobył aż taką frekwencję w kinach.. gusta Polaków rządzą się dziwnymi prawami..
    Dla mnie Disco Polo to jeden z głównych argumentów, że jakaś cenzura powinna istnieć... niektóre pozycje powinny od razu lądować na półce.. szczelnie zafoliowane - zabezpieczone przed przypadkowym odtworzeniem... Kompletnie nie łapię konwencji tego filmu.. rozumiem, że jest to jakby baśń, ale nie kupuję tego. Ujęcia, scenografia, mieszanie miejsc akcji oraz aktorstwo sprawiło, że nie mogłem się psychicznie pozbierać. Jakim cudem powstają takie badziewia. Do nielicznych zalet można zaliczyć nawiązania do innych filmów.. niewielki to atut.

  • Diamentowa afera - 1999

    diamentowa afera
    Diamentowa afera;
    (Blue Streak) - 1999;
    - reżyseria: Les Mayfield;
    - scenariusz: Stephen Carpenter, Michael Berry, John Blumenthal;
    - wybrana obsada: Martin Lawrence, Luke Wilson, Peter Greene, Dave Chappelle;
    - gatunek: komedia, akcja.

    Początek filmu wrzuca widza w  dobrze przygotowany napad, którego łupem ma być wielki diament. Wszystko idzie zgodnie z planem, ale w jeden z oprychów postanawia wyeliminować swoich kolegów. Mała zmiana planów sprawia, że napad się nie udaje, a główny bohater trafia w ręce policji. Przed aresztowaniem zdążył jednak ukryć drogocenny przedmiot w klimatyzacji budowanego biurowca. Po odsiadce chce odzyskać łup, ale w ukończonym budynku znajduje się miejscowa siedziba policji.

  • Deadpool 2 - 2018

      deadpool 2

    Deadpool 2 - 2018,
    - reżyseria: David Leitch;
    - scenariusz: Rhett Reese, Paul Wernick;
    - wybrana obsada: Ryan Reynolds, Josh Brolin, Morena Baccarin, Julian Dennison, Zazie Beetz, Brianna Hildebrand, Karan Soni,
    - gatunek: science fiction, komedia, akcja.

    Premiera Deadpoola w 2016 roku sporo namieszała w światowych box office'ach (tu o tym piszę) a to sprawiło, że na kontynuację czekano z wielką niecierpliwością. Teraz już wiemy, że Deadpool finansowo nie zawodzi, ale czy trzyma wyśrubowany poziom pierwszej części?
    Jestem po seansie więc mogę subiektywnie odpowiedzieć na to pytanie. Deadpool 2 jest godną kontynuacją, ale nie bez mankamentów.

  • Czwartek - 1998

    czwartek Czwartek (Thursday, reżyseria Skip Woords, 1998)
    Nie mam pojęcia dlaczego ten film tak nagle pojawił się u mnie na liście do obejrzenia. Nie znam przyczyn, ale seansu absolutnie nie żałuję. Czwartek mocno mi przypomina kino Quentina Tarantino - nie jest to ten sam poziom, ale skojarzenia są oczywiste. Były gangster (Thomas Jane) prowadzi spokojne życie na przedmieściach, wydaje się, że nic nie jest w stanie zakłócić jego spokojnego życia.. a tu niespodzianka... przyjeżdża stary przyjaciel (Aaron Eckhart), a jego obecność zwiastuje kłopoty, wielkie kłopoty. Nic już nie będzie takie samo.
    Film jest absurdalny, ale ma coś fajnego w sobie. Przyznam, że całkiem nieźle się bawiłem. Tylko proszę nie analizować tego pod kątem zamiłowania do krwi i innych bzdetów.. ;p
    Daję osiem.

    osiem

  • Cztery Lwy 2010

    cztery lwy Cztery Lwy
    (oryg. Four Lions, reż. Christopher Morris, 2010)

    Nie lubię prymitywnego humoru, a z wiekiem niewiele w tej materii się zmienia.

    Cztery Lwy reprezentują poziom, który dla mnie jest ciężki do strawienia. Film opowiada o Omarze (Riz Ahmed), którego jedynym marzeniem jest zostanie męczennikiem, który ginie dokonując zamachu na imperialistyczne społeczeństwo. Nikt nie mówi, że zamach musi być udany. Omar postanawia przekonać do swojego pomysłu kilku swoich przyjaciół, którzy nie grzeszą inteligencją. W ten sposób powstaje kolejna komórka terrorystyczna. Film jest mieszaniną żartów mniej lub bardziej udanych. Uczciwie przyznaję, że były momenty ciekawe i nawet śmieszne - zwłaszcza w drugiej połowie filmu, ale większość fabuły była zwyczajnie nudna.

    Cztery Lwy oceniam na pięć.

  • Człowiek, który zabił Don Kichota - 2018

    czlowiek ktory zabil don kichota

     

    Człowiek, który zabił Don Kichota,
    (The Man Who Killed Don Quixote) - 2018;
    - reżyseria: Terry Gilliam;
    - scenariusz: Terry Gilliam, Tony Grisoni;
    - wybrana obsada: Adam Driver, Jonathan Pryce, Stellan Skarsgård, Olga Kurylenko, Joana Ribeiro;
    - gatunek: komedia, przygodowy.

    Która to już ekranizacja/adaptacja przygód wielkiego rycerza z La Manchy? Nie wiem czy ktoś to zliczy. Wydawałoby się, że temat jest już całkiem wyczerpany, ale skoro bierze się za niego Terry Gilliam to znak, że jest jeszcze wiele do pokazania. Przygody Don Kichota, rycerza o bogatej wyobraźni ekranizuje reżyser, którego umysł i fantazja nie znoszą żadnych granic.
    Toby jest reżyserem, który przez wielu jest uznawany za bardzo zdolnego. Ma otwarty umysł, talent i piekielnie trudny charakter, ale kto artyście zabroni. Toby na studiach zrobił film o Don Kichocie, teraz wraca do miejsca, w którym kręcił debiutanckie dzieło. Spotyka tu aktora,

    ...

Back to top