„Słowa mówią to, czego nie pokazują obrazy, obrazy pokazują to, czego słowa nie mówią”

Perry Nodelman

Nowości na stronie

Sandman. Tom 7. Ulotne życia
Hawaii Five-0 - sezon 8
Wieczna miłość - 1994
Dom pokuty
Kingsajz - 1987
Pacjent - Timothe Le Boucher
Carnivale - sezon 1
Wiedźmun. Tom 1. Słodki zapach potwora o zmierzchu
Apartament - 1996
Nauczycielka angielskiego - 2013
Tom Strong, Tom 1
Czerwona nota - 2021
Spider-Man. Bez drogi do domu - 2021
Pax. Droga do domu - Sara Pennypacker

komedia

  • Green Book - 2018

    green book

    Green Book - 2018;
    - reżyseria: Peter Farrelly;
    - scenariusz: Brian Hayes Currie, Peter Farrelly;
    - wybrana obsada: Viggo Mortensen, Mahershala Ali, Linda Cardellini, Sebastian Maniscalco, Dimiter D. Marinov;
    - gatunek: dramat, komedia, na faktach.

    Początek lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku, Nowy Jork. Tony, Włoch z pochodzenia poszukuje tymczasowego zajęcia na czas remontu klubu, w którym ma stałą pracę. Dostaje propozycję by być szoferem wielkiego pianisty podczas dwumiesięcznej trasy koncertowej. Ma być kierowcą, ochroniarzem i ogólnie dbać o to by gwiazda dotarła na miejsce, a koncert odbył się bez najmniejszych problemów. Idealna praca dla Tony'ego. Są tylko dwa problemy. Gwiazdą jest ekstrawagancki czarnoskóry, a trasa wiedzie przez południowe stany.
    Tony wiele w życiu przeszedł więc i to wyzwanie bierze na klatę. Wspólna, wielotygodniowa podróż sprawia, że Tony powoli zaczyna rozumieć problemy czarnoskórych, a Dr Shirley (gwiazdor) otwiera się na drugiego

    ...
  • Grand Budapest Hotel - 2014

    grand budapest hotel Grand Budapest Hotel
    (The Grand Budapest Hotel, reżyseria Wes Anderson, 2014)

    Zakręcony to film. Absurdalna fabuła i sceny mają niewątpliwy urok, ale czy to wystarczy by bardzo wysoko ocenić ten tytuł. Jest też znakomita obsada (Ralph Fiennes, F Murray Abraham, Adrien Brody, Willem Defoe, Edward Norton, Jude Law, Bill Murray, Tilda Swinton, Saoirse Ronan), ale czy przypadkiem od przybytku głowa nie boli? Ich nadmiar sprawia, że nie mają okazji się wykazać. Anderson pokazał, że nieźle panuje nad kamerą, aktorami, że wie jak ten przemysł działa. Świetnie wypadły też niektóre sceny.. i na tym koniec. Film można polecić tylko dla warstwy wizualnej.. magia i humor do mnie nie trafiły.

  • Gracze - sezon 5

    gracze s 5

    Gracze,
    (Ballers) - 2019;
    - sezon 5, stacja HBO;
    - twórcy: Stephen Levinson;
    - wybrana obsada: Dwayne Johnson, Rob Corddry, John David Washington, Omar Benson Miller, Jazmyn Simon, Troy Garity, Richard Schiff;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Spencer zostaje w końcu doceniony trafia na salony NFL. Jako właściciel klubu ma już realny wpływ na decyzje w sprawie kształtu ligi. Tak mu się przynajmniej wydaje. Przejęcie zespołu okazało się być pułapką.. ale może nie o tym teraz. Joe już nie jest wspólnikiem. Były przyjaciel ma wielki żal do Spencer'a o to jak się rozstali. Innymi słowami - na każdej płaszczyźnie Spencer ma ostro pod górę, ale dzielnie walczy by osiągnąć swój cel. Bo jak dobrze pamiętacie - działania Strasmore'a, od jakiegoś czasu, nie są nastawione tylko na zysk. Chodzi o coś więcej.

  • Gracze - sezon 4

    gracze s 4

    Gracze,

    (Ballers) - 2018;
    - sezon 4, stacja HBO;
    - twórcy: Stephen Levinson;
    - wybrana obsada: Dwayne Johnson, Rob Corddry, John David Washington, Omar Benson Miller, Jazmyn Simon, Troy Garity, Richard Schiff;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Spencer Strasmore oraz Joe Krutel chcą rozwinąć skrzydła i wchodzą na całkiem świeży teren. Przejęcie kanału promującego sporty ekstremalne wydaje się dobrym pomysłem. Szybko jednak okazuje się, że kanał de facto tworzy jedna osoba, którą Spencer właśnie zwolnił. Nieudana inwestycja sprawia, że problemy zaczynają się mnożyć. Spencer szuka rozwiązania i znów wchodzi w konflikt z NFL. Zapowiada się wojna totalna, której finał pewnie obejrzymy w piątej serii.
    Sezon czwarty to spora dawka polityki, zderzenia wartości z twardą rzeczywistością, w której obowiązują twarde zasady gry. Bohaterowie Graczy w tym sezonie zdrowo obrywają.

  • Gracze - sezon 3

    gracze s 3

    Gracze,
    (Ballers) - 2017;
    - sezon 3, stacja HBO;
    - twórcy: Stephen Levinson;
    - wybrana obsada: Dwayne Johnson, Rob Corddry, John David Washington, Omar Benson Miller, Jazmyn Simon, Troy Garity, Richard Schiff;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Kilka dni temu przeczytałem, że Gracze wracają z piątym sezonem, a to mi przypomniało, że mam do obejrzenia zaległy trzeci i czwarty sezon. Trzeci udało mi się szybko nadrobić.
    Tym razem Spencer Strasmore marzy o tym by zostać zapamiętanym na dłużej. Co prawda miał imponującą karierę sportową, ale sportowców jest wielu. Ma firmę wspierającą finanse gwiazd, ale takich firm jest na pęczki. Zresztą jego własna jest mocno zadłużona. Spencer zaczyna marzyć o czymś więcej. Z jednej strony angażuje się w miliardowy projekt przeniesienia jednego z klubów NFL do Las Vegas. To będą olbrzymie dochody i sława, która może zostanie na dłużej niż kariera sportowca. Z drugiej strony Spencer zaczyna myśleć poważnie o dziecku. Nie dlatego, że chce być ojcem, ale dlatego, że chce by ktoś o nim pamiętał..

    ...
  • Gracze - sezon 2

    gracze s 2

    Gracze,
    (Ballers) - 2016;
    - sezon 2, stacja HBO;
    - twórcy: Stephen Levinson;
    - wybrana obsada: Dwayne Johnson, Rob Corddry, John David Washington, Omar Benson Miller, Jazmyn Simon;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Otwieram lodówkę a tam Johnson czy jakoś tak. Facet od kilku lat jest wśród najpopularniejszych aktorów i coraz bardziej go lubię. Dlatego też z chęcią obejrzałem drugi sezon Graczy. I jestem pozytywnie zaskoczony kierunkiem zmian w tym serialu. Przypomnijmy, jest to serial o byłym futboliście, który zmienia branżę i stara się odpowiednio inwestować pieniądze topowych graczy. To nie tylko inwestycje, ale głównie pilnowanie by gracze nie roztrwonili swoich fortun. W tym sezonie dużo więcej się dowiadujemy o głównym bohaterze. Jest zdecydowanie mniej imprez, za to pojawiają się lekarze, leki przeciwbólowe oraz świadomość, że niektóre decyzje w życiu były błędne. Czasu nie da się cofnąć, ale zdecydowanie warto spróbować uchronić innych zawodników przed podobnymi błędami.

  • Goonies - 1985

    goonies

    Goonies,
    (The Goonies) - 1985;
    - reżyseria: Richard Donner;
    - scenariusz: Chris Columbus;
    - wybrana obsada: Sean Astin, Josh Brolin, Jeff Cohen, Corey Feldman, Joe Pantoliano, Anne Ramsey, John Matuszak;
    - kategoria: familijny, komedia, przygodowy, kultowy, kasowy.

    Jako dzieciak uwielbiałem ten film i ciężko mi zliczyć ile razy to widziałem. Po wielu lat postanowiłem sobie przybliżyć ten tytuł i sprawdzić czy nadal budzi takie same emocje?

    Koniec lata, grupa dzieciaków (bardzo zróżnicowane charaktery i zachowania) trafia na ślad wielkiego skarbu, który był w posiadaniu legendarnego pirata - Jednookiego Willy'ego. Oczywiście śmiało podążają za wskazówkami, ale przypadkiem (no niestety przypadkiem) ich działania krzyżują się z planami miejscowej grupy przestępczej. I tu zaliczyłem pierwszy zgrzyt. Dlaczego relacja młodych i bandytów ma tak losowy charakter? Kiedyś mi to nie przeszkadzało, ale współcześnie mocno mnie to razi. Takich wpadek, niedoskonałości fabularnych jest więcej. Można się tego czepiać, ale dzieciaki pewnie ich nawet nie wyłapią.

  • Good Morning Vietnam - 1987

    good morning vietnam

    Good Morning Vietnam - 1987;
    - reżyseria: Barry Levinson;
    - scenariusz: Mitch Markowitz;
    - wybrana obsada: Robin Williams, Forest Whitaker, Tung Thanh Tran, Chintara Sukapatana, Bruno Kirby, Noble Willingham;
    - kategoria: dramat, komedia, wojenny, Złote Globy.

    Sajgon, rok 1965.
    Adrian Cronauer przyjeżdża to bazy wojskowej w Wietnamie. Ma być jednym z prowadzących audycje w wojskowym radiu. Każdą z nich zaczyna od głośnego okrzyku "Good Morning Vietnam, a następnie prowadzi bardzo ostrą audycję, pełną Rock and Roll'a, humoru i satyry w stosunku do przełożonych. Jego program jest totalnym hitem - żołnierze go uwielbiają a przełożeni próbują usunąć. Prywatnie Adrian w Wietnamie próbuje prowadzić normalne życie. Chce się umówić z piękną miejscową dziewczyną, a gdy to nie jest możliwe próbuje zaprzyjaźnić się z jej bratem. A w tle wojna... jedna z najbardziej bzdurnych w historii.

  • Gdzie jesteś, Bernadette - 2019

    gdzie jestes bernadette

    Gdzie jesteś, Bernadette,
    (Where'd You Go, Bernadette) - 2019;
    - reżyseria: Richard Linklater;
    - scenariusz: Richard Linklater, Holly Gent Palmo;
    - wybrana obsada: Cate Blanchett, Billy Crudup, Emma Nelson, Kristen Wiig;
    - kategoria: obyczajowy, dramat, komedia, ekranizacja.

    Opis za Filmwebem:
    "Bernadette Fox ma kochającego, choć zapracowanego męża oraz wspaniałą córkę. Pewnego deszczowego dnia kobieta znika w dziwnych okolicznościach."
    - dawno nie czytałem opisu, który tak byle jak opisuje fabułę. Niby opis jest prawidłowy, ale nie oddaje nijak fabuły filmu.
    Bernadette, słynna architekt, żyje wiele lat temu wycofała się życia publicznego. Jej współczesne relacje ograniczają się tylko do męża i córki, a wszelkie próby wyjścia 'do ludzi' nie są przez nią mile widziane. Kobieta coraz bardziej zamyka się w swoim świecie, w którym nie jest poddawana ocenie.

  • Gdzie jest Dory - 2016

    gdzie jest dory
    Gdzie jest Dory,
    (Finding Dory) - 2016;
    - reżyseria: Andrew Stanton;
    - scenariusz: Andrew Stanton;
    - gatunek: animacja, familijny, przygodowy, komedia;

    Nemo w końcu doczekał się kontynuacji. Jestem zaskoczony, że to tyle trwało - przecież obecnie kręci się kontynuacje wszystkiego co przyniosło jakieś dochody, a Gdzie jest Nemo był naprawdę udaną i dochodową animacją.. świat cały czas mnie zaskakuje. Może to i dobrze - w końcu zdolność dziwienia się to domena dzieci..
    Kilka słów o Gdzie jest Dory.
    Animacja wizualnie jest bardzo dopieszczona, ale to raczej nie dziwi, Pixar słynie z wysokiego poziomu realizacji. Fabularnie też jest bardzo dobrze, sporo zwrotów akcji, wielość bohaterów i lokacji sprawia, że widz nie ma szans na nudę. Spodobała mi się też pewna niedoskonałość bohaterów. W końcu w animacjach nie wszyscy są doskonali. Za to spory plus.

  • Garsoniera - 1960

    garsoniera

    Garsoniera,
    (The Apartment) - 1960;
    - reżyseria: Billy Wilder;
    - scenariusz: Billy Wilder, I.A.L. Diamond;
    - wybrana obsada: Jack Lemmon, Shirley MacLaine, Fred MacMurray, Joan Shawlee, Ray Walston;
    - gatunek: dramat, komedia, romans.

    Baxter jest podrzędnym pracownikiem towarzystwa ubezpieczeniowego. Wynajmuje mieszkanie w dosyć atrakcyjnym miejscu, ale koszty są dosyć wysokie. Minimalizuje je podnajmując mieszkanie jako miejsce schadzek swoich przełożonych. Dzięki temu ma pieniądze na czynsz oraz otwartą drogę awansu w firmie. Garsoniera cieszy się sporym zainteresowaniem, a jej "właściciel" coraz częściej musi spędzać czas poza domem. Grafik "odwiedzających" robi się coraz bardziej skomplikowany i coraz trudniej Baxterowi utrzymać wszystko w tajemnicy. Mieszkanie jest tak mocno oblężone, że prędzej czy później musi dojść do konfliktu terminów.

  • Gang dzikich wieprzy - 2007

    gang dzikich wieprzy Gang dzikich wieprzy (Wild Hogs, reżyseria Walt Becker, 2007)
    Często jak zadaję pytanie co puścić słyszę odpowiedź.. komedię, a najlepiej taką by nie trzeba było czytać... i tak o to ambitniejsze pozycje jadą na drugi plan... pełne poświęcenie;)
    Gang opowiada o czwórce przyjaciół, którym niespecjalnie się układa w życiu. Pewnego dnia postanawiają zaszaleć i pojechać na Harleyach przez całą Amerykę. Nie są młodzikami podobnież jak i motyw podróży do źródeł młodości... ileż razy to już było? W Gangu mamy kilka śmiesznych scen, ale większość filmu nie powala. Chciałoby się powiedzieć głupia komedia dla Amerykanów pełna rubasznego i niskich lotów humoru. Na plus trzeba zaliczyć obsadę aktorską - nazwiska znane, ale jakby wyblakłe (John Travolta, Martin Lawrence, William H. Macy, Tim Allen, Ray Liotta).
    Całość nie zasługuje na więcej niż sześć.

  • Flakes - 2007

    flakes Flakes
    (reżyseria Michael Lehmann, 2007)

    Pracownik baru z płatkami owsianymi (Aaron Stanford) musi zmierzyć się z konkurencją, która otwarła sklep na tej samej ulicy. Brzmi zachęcająco? Tak płaskiego filmu dawno nie widziałem. Słaba akcja, nudni bohaterowie, a wszystko sprawia wrażenie, że zostało nakręcone domową kamerą. Trudno się doszukiwać w tym filmie zalet. Obejrzeć i zapomnieć.. albo lepiej nie oglądać i nie tracić czasu. Nuuda i banał. Marne cztery.

    cztery

  • Fisher King - 1991

    poster filmu
    Fisher King (The Fisher King) - 1991;
    - reżyseria: Terry Gilliam;
    - scenariusz: Richard LaGravenese;
    - wybrana obsada: Jeff Bridges, Robin Williams, Mercedes Ruehl (Oscar), Amanda Plummer;
    - komedia, dramat.

    Według Filmwebu widziałem ten film ponad rok temu, ale nie zrobiłem żadnej notki o tym tytule. Postanowiłem to nadrobić, ale to wiązało się z powtórnym seansem. Staram się mieć w miarę świeże spojrzenie. Dlatego też nie poprawiam not po upływie kilku lat. Notę zmieniam dopiero po powtórnym seansie.
    Jack (Bridges) był niezłym spikerem radiowym, ale mimowolnie przyczynia się do wielkie tragedii, w której giną ludzie. Załamuje się i coraz bardziej ucieka w stronę alkoholu. Spotyka bezdomnego (Williams), który żyje w świecie swojej wyobraźni. Jack wie, że nowy znajomy wylądował na ulicy z powodu wspomnianej tragedii. Zaprzyjaźniają się i wspólnie próbują walczyć z demonami.
    Fisher King to niesamowite, mocno teatralne w formie kino. Magia i uniwersalność historii uderzają z każdej strony. Jest to film o poszukiwaniu szczęścia, które różnie może być nazywane. W obrazie Gilliama najbardziej zachwyca rola rola Williamsa. Trzeba być genialnym aktorem by tak zagrać. Na wielki plus muszę zaliczyć

    ...
  • Fandango - 1985

    fandango Fandango (reżyseria Kevin Reynolds, 1985)

    Często w prywatnych rozmowach o kinie powtarzam, że mam wielki sentyment do kina lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.. był jaśniejszy podział na gatunki.. filmy przygodowe miały odpowiedni rozmach, który nie bazował na komputerowych efektach, a komedie były śmieszne. Nie ograniczały się do sprośnych żartów i widoku nawalonych małolatów.
    Fandango to pozycja trochę przypadkowa. Myślę, że na listę trafiła tylko z powodu Kevina Costnera - aktora, którego cały czas lubię. Jest to historia grupy nastolatków, którzy wspólnie wędrują przez Stany Zjednoczone.. Zgadnijcie jakim wozem? jestem przekonany, że twórcy Kac Vegas mocno się tym filmem inspirowali - chociaż mam ochotę napisać, że sporo motywów zerżnęli... z drugiej strony popkultura polega na tym, że wszędzie mamy podobieństwa.. Fandango to swoisty film drogi, ale przede wszystkim garść fajnego humoru, który momentami ma smutniejsze, poważniejsze oblicze (Wietnam). Zakończenie filmu trochę rozczarowuje, ale i tak pozycja zasługuje na mocne siedem..

    siedem

    PS- kto wymyślił te dżinsowe "majtki" dla facetów. .

  • Faceci w Czerni 3 - 2012

    faceci w czerni 3 Faceci w Czerni 3
    (Men in Black 3, reż. Barry Sonnenfeld, 2012) to rozrywka w najlepszym wydaniu.

    Will Smith i Tommy Lee Jones jak zwykle w formie.  Scenarzyści zrobili kawał dobrej roboty dodając do serii motyw podróży w czasie. Trochę mi to przypominało Powrót do Przyszłości, ale to komplement. Może powstaną kolejne części ? Świetnie też wypadli Josh Brolin (młody agent K) oraz Jemaine Clement (Borys Bestia, albo sam Borys). Nie ukrywam, że lubię kino, w którym dużo się dzieje, ma elementy przygodowe oraz garściami czerpie z popkultury. Jeśli do tego dodamy trochę humoru to dostajemy produkcję,  którą bardzo przyjemnie się ogląda. 

  • Faceci od kuchni 2012

    faceci od kuchni Faceci od kuchni
    (Comme un chef, reżyseria Daniel Cohen, 2012).

    Francuzi lubią robić filmy o kuchni i gotowaniu. Trzeba przyznać, że znają się na tym. Całe szczęście, że nie robią filmów wojennych ;p
    Faceci od kuchni to zgrabna komedia, która bardzo przypominała mi Skrzydełko czy nóżka. Całkiem inna fabuła i bohaterowie, ale skojarzenia i tak były. Jest to film o miłości do gotowania, która jednoczy całe pokolenia Francuzów. Szef restauracji (Jean Reno) musi przekonać krytyków kulinarnych, że nadal ma świeże spojrzenie na gotowanie, a jego restauracja jest na najwyższym poziomie. Nieoczekiwanie pomaga mu w tym przypadkowo napotkany malarz okien (Michael Youn). Przyjemna komedia po której człowiek robi się głodny.
    Daję siedem.

  • Epoka lodowcowa: Mocne uderzenie - 2016

    epoka lodowcowa mocne uderzenie
    Epoka lodowcowa: Mocne uderzenie,
    (Ice Age: Collision Course) - 2016;
    - reżyseria: Mike Thurmeier;
    - scenariusz: Michael J. Wilson, Michael Berg, Yoni Brenner;
    - gatunek: animacja, przygodowy, komedia, familijny.

    Lubię chodzić na animacje do kina. Po reakcjach dzieci łatwo zauważyć czy film trafia do widza. Jeśli dzieci się śmieją to jest dobrze, a jeśli śmieją się też rodzice to znaczy, że dla twórców należą się brawa. Pierwsze części Epoki Lodowcowej właśnie takie były. Oglądanie ich dawało dużo frajdy zarówno dzieciakom jak i ich rodzicom. Niestety najnowsza odsłona rozczarowuje. Mocne uderzenie zgrabnie wykorzystuje lubiane motywy z poprzednich części. Jest więc pierwotna obsada i wszyscy śmieszni bohaterowie, których poznaliśmy w późniejszych odsłonach - jest też oczywiście Wiewiór i jego orzeszek. Oprócz bohaterów skopiowano też fabułę. Wrzucono co ciekawsze wątki do jednego worka i wyszedł niezbyt strawny miks.

  • Ed Wood - 1994

    plakat promujący
    Ed Wood - 1994;
    - reżyseria: Tim Burton;
    - scenariusz: Scott Alexander, Larry Karaszewski;
    - wybrana obsada: Johnny Depp, Martin Landau, Sarah Jessica Parker, Bill Murray, Lisa Marie, Max Casella;
    - gatunek: biograficzny, dramat, komedia.

    Ed Wood to ponoć jeden z najgorszych reżyserów w historii kina. Nie wiem czy to prawda, ale na pewno z tych złych reżyserów jest najbardziej rozpoznawalny, a to już świadczy o pewnym sukcesie. Życie bywa przewrotne. Za biografię tego niby artysty zabrał się Tim Burton i stworzył (jak zwykle) film, w którym główny temat jest tylko pretekstem do zabawy formą. Tym razem w czarno-białych ujęciach mamy nie tyle historię beznadziejnego reżysera, ale przede wszystkim kawał opowieści o Hollywood, którego nikt już nie pamięta. Filmy kręcono niemal taśmowo w wielkich hangarach. Aktorzy, reżyserzy, scenarzyści - to wszystko były małe trybiki zatrudniane do konkretnych zadań.. wizja? Autorskie podejście? Nie, to nie ten czas.. te lata w amerykańskiej kinematografii to przede wszystkim wielki przemysł.
    Jeśli w jakimkolwiek stopniu interesujecie się kinem, to ten film powinien być dla Was pozycją obowiązkową. W fabule pojawia się Bela

    ...
  • Dziwna para 2 - 1998

    dziwna para 2 Dziwna para 2 (The Odd Couple II, reżyseria Howard Deutch, 1998)

    Dwóch staruszków (Jack Lemmon oraz Walter Matthau), którzy nie przepadają za sobą, dowiadują się, że ich dzieci postanawiają się pobrać. Przypadek sprawia, że mają wspólnie jechać na wesele. Początkowa niechęć przejawiająca się kąśliwymi uwagami i drobnymi złośliwościami przeradza się w przyjaźń. Podróż też okazuje się bardziej kłopotliwa niż pierwotnie zakładał plan.
    Dziwna para 2 to znakomity duet aktorski i niezłe dialogi, ale trzeba przyznać, że nie każdemu ten tytuł się spodoba.. forma może okazać się zbyt irytująca. Jest inteligentnie, ale ciut monotonnie. To jeden z tych filmów, który musi mieć odpowiedni czas na seans.
    Jak dla mnie mocne siedem.. i pewnie niedługo nadrobię pierwszą część.
    siedem

Back to top