"Ja jestem człowiek spokojny, ale do czasu aż się zdenerwuję"
Kogel-mogel II

Nowości na stronie

Sandman. Tom 7. Ulotne życia
Hawaii Five-0 - sezon 8
Wieczna miłość - 1994
Dom pokuty
Kingsajz - 1987
Pacjent - Timothe Le Boucher
Carnivale - sezon 1
Wiedźmun. Tom 1. Słodki zapach potwora o zmierzchu
Apartament - 1996
Nauczycielka angielskiego - 2013
Tom Strong, Tom 1
Czerwona nota - 2021
Spider-Man. Bez drogi do domu - 2021
Pax. Droga do domu - Sara Pennypacker

komedia

  • Jaś Fasola: Nadciąga totalny kataklizm - 1997

    jas fasola

    Jaś Fasola: Nadciąga totalny kataklizm,
    (Bean) - 1997;
    - reżyseria: Mel Smith;
    - scenariusz: Richard Curtis, Robin Driscoll;
    - wybrana obsada: Rowan Atkinson, Peter MacNicol, Pamela Reed, Burt Reynolds;
    - gatunek: komedia.

    Jako dziecko uwielbiałem Jasia Fasolę. Chyba nigdy nie widziałem całego serialu, ale niektóre epizody dziesiątki razy. To co śmieszyło mnie w formie telewizyjnej niekoniecznie mi się podobało w filmie pełnometrażowym.
    Bean pracuje w muzeum. Wszyscy mają go powyżej uszu, dlatego też dostaje zadanie specjalne. Ma wyjechać do Ameryki na uroczyste przekazanie dzieła sztuki. Na miejscu szybko okazuje się, że Jaś Fasola to same problemy i nawet niezbyt rozgarnięci Amerykanie szybko się w tym połapią.

  • Jak zostać kotem - 2016

    jak zostac kotem
    Jak zostać kotem,
    (Nine Lives) - 2016;
    - reżyseria: Barry Sonnenfeld;
    - scenariusz: Dan Antoniazzi, Ben Shiffrin, Matt Allen, Gwyn Lurie, Caleb Wilson;
    - wybrana obsada: Kevin Spacey, Jennifer Garner, Robbie Amell, Cheryl Hines, Christopher Walken, Malina Weissman, Mark Consuelos;
    - gatunek: komedia, familijny.

    Tom jest bogaczem. Całe swoje życie poświęca na rozwój swojej firmy. Tak bardzo pracuje, że zapomina o swojej rodzinie. Nawet o urodzinach swojej córki. Za takie zachowanie spotyka go kara. Zostaje przemieniony w kota i w tej postaci ma pokazać, że wie co w życiu jest najważniejsze. Jeśli mu się uda to może odzyska swoje prawdziwe ciało.
    W skrócie: facet w ciele kota próbuje odzyskać rodzinę.

  • Jak wytresować smoka 2 - 2014

    jak wytresowac smoka 2Jak wytresować smoka
    (How to train Your Dragon 2, reżyseria Dean Deblois, 2014)
    Ileż się naczekałem na ten film.. a jak w końcu trafił do kin to jakoś nie było mi po drodze by na niego pójść... ale od czego ma się znajomych i filmową grupę wsparcia. Dzięki Olu. W końcu się udało.
    Miałem delikatne obawy czy Deblois'owi uda się powtórzyć sukces pierwszej części. Wiedziałem, że finansowo będzie ok, ale miałem obawy czy będzie w miarę sensowny scenariusz.. całe szczęście jest. Poza tym jakby nie było jest to opowieść o wikingach, którzy ostatnio są na topie. ;)
    Wioska Berg przeszła wielką zmianę. Smoki i ludzie żyją razem w zgodzie - nic nie zapowiada by miało się to zmienić.. Harmonia sielanka, nuda wręcz - dlatego Czkawka stara się poznać jak najbardziej otaczający świat. Niczym Kolumb podróżuje i odkrywa nieznane tereny. W końcu natrafia na ślad innych smoków i już nie jest nudno i spokojnie.. robi się intensywnie i niebezpiecznie. Pełen zwrot akcji. Nowi bohaterzy, wątki, światy. Robi się ciekawie. Twórcy animacji oferują nam sporo nieoczekiwanej akcji, a także dużo humoru, do którego

    ...
  • Jak urodzić i nie zwariować

    Jak urodzić i nie zwariować
    (oryg. What to Expect When You're Expecting, reż. Kirk Jones, 2012)
    Jak wytrzymać na takim filmie do końca? Mamy bogatą obsadę, która wystarczyłaby na kilka dobrych filmów (m.in. Cameron Diaz, Jennifer Lopez, Elizabeth Banks, Matthew Morrison). Mamy też dużo wątków, z których każdy mógłby byś osobnym tytułem.
    Mamy też niezły temat. Przecież ludzie uwielbiają oglądać filmy o szczęśliwych rodzinach i o cudzie narodzić. Swoją drogą słowo "cud" zbyt często pada w tym filmie.
    Co z tego wszystkiego, skoro film jest zwyczajnie nudny. Od początku do końca nic się dzieje.
    Wspomniane wątki nie wciągają i tak naprawdę brakuje jednej wspólnej historii, która prowadziłaby film.  Mam dość filmów, w których mamy kilka historii, które krzyżują się w jednym punkcie.
    No chyba, że mówimy o filmach w stylu Amorres Perros.
    Miałem problem by w połowie seansu zwyczajnie go nie wyłączyć. Może gdybym był szczęśliwym tatusiem byłoby inaczej?
    Nie wiem - teraz oceniam na pięć.

  • Jak ukraść Księżyc - 2010 - Fight Fight

     

    jak ukrasc ksiezyc

    Właśnie obejrzałem film o Minionkach ;) Chodzi oczywiście o animacje Jak ukraść Księżyc (2010r.) Niech żyją antybohaterowie ;) Baja mi się podobała. Fabuła może nie jest specjalnie oryginalna, ale występują tu Minionki, które rewelacyjnie urozmaiciły film. Minionki to mali pomocnicy, którzy grzecznością nie grzeszą. Myślę, że w kolejnej części będzie ich więcej, a może wokół nich skupi się fabuła ?

    Animację oceniam na siódemkę. Myślę, że będzie wielokrotnie puszczana przez rozmaite stacje Tv na święta.

    Nie zaszkodzi obejrzeć;)

  • Jak dogonić szczęście - 2014

    plakat do filmu
    Jak dogonić szczescie
    (Hector and the Search for Happiness) - 2014;
    - reżyseria: Peter Chelsom;
    - scenariusz: Peter Chelsom, Tinker Lindsay, Maria von Heland;
    - wybrana obsada: Simon Pegg, Rosamund Pike, Toni Collette, Stellan Skarsgård, Jean Reno, Christopher Plummer;
    - dramat, komedia.

    Mam taką nieoficjalną kategorię filmów. Niektóre tytuły nazywam wydmuszkami. Wrzucam do niej wszelakie filmy, które poważnym, bezpośrednim tonem wbijają do głowy cudowne recepty na życie rodem z Paula Coelho. Wszystko musi być dopowiedziane, bo widz jest głąbem i niczego sam się nie domyśli. Wydmuszek w kinie jest coraz więcej i zaskakujące, że mają tak wysokie noty.
    Początek seansu Jak dogonić szczęście przypominał mi wydmuszki... na szczęście to było tylko pozorne wrażenie. Hector (Pegg) jest rutyniarzem, ma atrakcyjną żonę, nudną pracę i mnóstwo, okrutnie dużo małych przyzwyczajeń.. pewnego dnia zaczyna sobie zadawać pytanie czym jest szczęście.. aby poznać odpowiedź, postanawia wyruszyć w egzotyczną podróż... podróż jest pełna ekscytujących przygód i obserwacji. Hector

    ...
  • Ishtar - 1987

    ishtar

     

    Ishtar - 1987;
    - reżyseria: Elaine May;
    - scenariusz: Elaine May;
    - wybrana obsada: Charles Grodin, Jack Weston, Carol Kane, Dustin Hoffman, Isabelle Adjani;
    - kategoria: komedia, musical, przygodowy.

    Jim i Chuck piszą piosenki, a właściwie to próbują, ale niespecjalnie im to wychodzi.. zresztą to i tak lepiej jak piszą niż jak śpiewają - to dopiero jest dramat. Zleceń nie mają zbyt wiele dlatego też wykorzystują szansę i jadą na występy w Ishtar. To gdzieś w Afryce. Na miejscu zostają wplątani w szpiegowską przygodę, która wywraca ich życie do góry nogami, a wszystko to przez tajemniczą, antyczną mapę, która mogła obalić obecne władze. Brzmi jak totalna bzdura i tak też to wygląda na ekranie.
    Ishtar to film porażka. Najpierw wysokie gaże (za wysokie) dla odtwórców głównych ról. Później przeciągający się montaż, a na koniec totalna klapa w kinach. Wytwórnia sporo straciła, ale to nic ze stratą widzów, którzy zmarnowali czas na ten film. Poszczególne elementy scenariusza mogą się podobać, ale razem nie tworzą spójnej całości. Mam wrażenie, że ten tytuł powstał trochę na siłę. Kino przygodowe było popularne i

    ...
  • Instrukcji nie załączono - 2013

    instrukcji nie zalaczono Instrukcji nie załączono
    (No se Aceptan Devoluciones, reżyseria Eugenio Derbez, 2013)
    Valentin (Eugenio Derbez) jest lekkoduchem.. nie ma stałej pracy, dziewczyny, marzeń.. żyje z dnia na dzień.. maksymalnie korzysta z życia.. Valentin jest też tchórzem .. boi się wszystkiego - pająków, wysokości i przede wszystkim odpowiedzialności. Jego życie diametralnie się zmienia gdy jedna z jego kobiet podrzuca mu dziecko i wyjeżdża bez ostrzeżenia ucieka.
    Opieka nad roczną dziewczynką całkowicie zmienia życie.. nabiera niespotykanych wcześniej wartości.
    Film jest mieszanką komedii i dramatu... powiedziałbym, że jest to dobre kino familijne...ale to coś więcej.. jest więcej wzruszenia i głębi.. pozycja pozytywnie mnie zaskoczyła. Początkowe sceny może i nie zachęcają, ale później robi się coraz ciekawiej.

  • Imię 2012

    imie Imię
    (Le Prénom, reżyseria Alexandre de La Patelli?re, Matthieu Delaporte, 2012 )

    Zaczyna się niewinnie. Grupa znajomych spotyka się na kolacji podczas której jeden z nich oznajmia, że spodziewa się dziecka. Wybrał już nawet dla niego imię... wywołuje to ostrą dyskusję, która w rytm wypijanego wina, staje się coraz bardziej intensywna i bezpośrednia. Praktycznie cały film toczy się w jednym pokoju, który aż kipi emocjami. Genialne dialogi, które zapadają w pamięci. W akcję wprowadza nas narrator, który opowiada nam o bohaterach i i ich życiu.. uwielbiam to w francuskich filmach.. jeśli oglądaliście Amelię to wiecie co mam na myśli.
    Imię jest cięższe od filmu Jeuneta, mniej obrazkowe, ale fajnie pobudzające szare komórki.  To film inteligentny, ale w fajny, nienachalny sposób. Mimo wagi poruszanych tematów czuć w nim lekkość, która sprawia, że chcemy wtrącił swoje trzy grosze w dyskusję. Trzeba przyznać, że efekt trudny do osiągnięcia. Brawo.
    W głównych rolach wystąpili: Patrick Bruel, Valerie Benguigui, Charles Berling, Guillaume De Tonquedec,  Judith El Zein.

  • Idol - 2015

    plakat promujący Idol
    (Danny Collins) - 2015;
    - reżyseria: Dan Fogelman;
    - scenariusz: Dan Fogelman;
    - wybrana obsada: Al Pacino, Bobby Cannavale, Jennifer Garner, Annette Bening, Christopher Plummer;
    - dramat, komedia, muzyczny.

    Historia bardzo luźno inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.
    Danny (Pacino) jest muzykiem, który lubi hulaszczy tryb życia. Sporo koncertuje, nieźle zarabia, ale jego sztuka to odcinanie kuponów od tego co napisał czterdzieści lat wcześniej. Przypadkiem dostaje list od Johna Lennona, w którym słynny muzyk zachęca by zawsze być wiernym swojej muzyce.. Lennon nie żyje, a list dotarł z kilkudziesięcioletnim opóźnieniem (true story).
    List skłania Danny'ego do zmian w swoim życiu. Przerywa trasę koncertową, przestaje brać, a przede wszystkim chce poznać swojego dorosłego syna. Pacino szaleje na ekranie - można się zastanawiać na ile zgorzkniały i cyniczny jest aktor, a może to kreacja aktorska?
    Idol mnie wzruszył.. nie jakimiś tanimi chwytami, ale dobrze opowiedzianą historią, która dała mi do myślenia... Chyba każdy w wieku dwudziestu lat miał swojego idola, czas leci, lata mijają i zapominamy

    ...
  • Idąc na południe - 1978

    idac na poludnie

    Idąc na południe,
    (Goin' South) - 1978;
    - reżyseria: Jack Nicholson;
    - scenariusz: Charles Shyer, Alan Mandel;
    - wybrana obsada: Jack Nicholson, Mary Steenburgen, Christopher Lloyd, Danny DeVito, Richard Bradford, John Belushi;
    - kategoria: komedia, western.

    Moon, przeciętny bandzior, w końcu ląduje pod stryczkiem. Za kilka chwil zostanie powieszony.. no chyba, że znajdzie się kobieta, która go będzie chciała na męża. Takie lokalne prawo... tak uratowany skazaniec będzie musiał spędzić resztę swoich dni u boku wybawicielki.. bardzo łatwo wrócić do przerwanej egzekucji. Moon'a ratuje piękna, aczkolwiek mocno specyficzna, Julia. Nie szukała męża, ale przyda jej się pomoc w poszukiwaniu złota. Niedługo zostanie wykupiona przez kolej więc liczy się każda możliwa pomoc.
    Jak łatwo się domyślić pomiędzy przypadkowymi małżonkami rodzi się prawdziwe uczucie.

  • Ich dwóch i Paryż 2008

    ich dwoch i paryz Ich dwóch i Paryż
    (Seuls two, reżyseria Ramzy Bedia, Eric Judor, 2008)
    Żeby nie było, że w stosunku do francuskich pozycji jestem bezkrytyczny. Rzadko, ale czasem zdarzają się pozycje, które mi się nie podobają. Do takich należy Ich dwóch i Paryż. Początek filmu zapowiadał się całkiem sympatycznie. Lekka komedia kryminalna. Po dwudziestu minutach urok wyparował. Akcja zaczęła się gmatwać, a bohaterowie stali się coraz mniej wyraziści. Owszem było kilka fajnych motywów (puste miasto), ale zdecydowanie można żyć bez świadomości ich istnienia.
    Filmu nie polecam i oceniam na trzy. Szkoda czasu.

  • I znowu zgrzeszyliśmy, dobry Boże! - 2019

    i znowu zgrzeszylismy dobry boze

    I znowu zgrzeszyliśmy, dobry Boże!,
    (Qu'est-ce qu'on a encore fait au bon Dieu?) - 2019;
    - reżyseria: Philippe de Chauveron;
    - scenariusz: Guy Laurent, Philippe de Chauveron;
    - wybrana obsada: Christian Clavier, Chantal Lauby, Ary Abittan, Medi Sadoun, Frédéric Chau, Noom Diawara, Frédérique Bel;
    - kategoria: komedia, francuskie.
    -
    Claude już się oswoił z wiadomością, że wszystkie jego córki wybrały partnerów, którym daleko do francuskich korzeni. Jest przekonany, że z czasem różnice będą coraz mniej dostrzegalne, a na emeryturze spokojnie będzie pisał książkę, a żona będzie bawić wnuki. Byłoby tak pięknie gdyby córki (wszystkie) nie postanowiły wyprowadzić się z Francji.. oczywiście wiadomo czyja to wina. Claude musi spróbować namówić zięciów by jeszcze raz spróbowali pokochać Francję.. przecież za granicą nic dobrego nie może ich spotkać. W pewnym momencie nawet pyta: Co Wam się nie podoba we Francji? Odpowiedzi są trochę zaskakujące ;)

  • Hotel Transylwania 2 - 2015

    plakat promujący
    Hotel Transylwania 2,
    (Hotel Transylvania 2) -2015;
    - reżyseria: Genndy Tartakovsky;
    - scenariusz: Adam Sandler, Robert Smigel;
    - gatunek: animacja, familijny, komedia.

    Chyba już jest przyjętą zasadą, że każda w miarę udana animacja musi mieć kontynuacje. O wiele łatwiej sprzedać towar, który jest już znany szerszej publiczności. Z jednej strony świetnie rozumiem takie zachowanie, ale sprawia to też, że twórcy idą na pewną łatwiznę a widz dostaje produkty bardzo podobne do siebie. Coraz mniej miejsca na zaskoczenie i prawdziwe emocje.
    Wracając do animacji.
    Dracula ma już wnuka. Ślicznego chłopczyka, który nie przejawia absolutnie żadnych wampirzych zdolności. Dziadzio czeka i czeka i nic.. postanawia z kumplami zabrać wnuczka na wyprawę, podczas której nauczy go podstawowych potworzych umiejętności. I tyle byłoby o fabule. Hotel Transylwania 2 to kolejna pozycja, w której główny wątek fabularny jest tylko pretekstem do przemycenia innych treści. Tym razem chodzi o dowcipy i scenki sytuacyjne, które Sandler (scenarzysta) wrzuca jak popadnie. Owszem

    ...
  • Holistyczna agencja detektywistyczna Dirka Gently'ego - sezon 1

    holistyczna agencja detektywistyczna dirka gently ego s 1

    Holistyczna agencja detektywistyczna Dirka Gently'ego
    (Dirk Gently’s Holistic Detective Agency) - 2016;
    - BBC, Netflix, sezon 1;
    - twórca: Max Landis;
    - wybrana obsada: Samuel Barnett, Elijah Wood, Hannah Marks, Fiona Dourif, Jade Eshete, Neil Brown Jr.;
    - gatunek: komedia, science fiction.

    Jeden z dziwniejszych tytułów jakie widziałem. Pomieszanie komedii kryminalnej z elementami fantasy i science-fiction. Pierwsze odcinki były tak zakręcone, że zastanawiałem się czy mają one jakikolwiek sens. Z czasem okazało się, że jeśli uwzględnimy podróże w czasie, zamiany ciał oraz niesamowitą ilość absurdalnych postaci to zaczniemy powoli odnajdywać się w tym fabularnym miksie.

  • Historia małżeńska - 2019

    historia malzenska

     

    Historia małżeńska,
    (Marriage Story) - 2019;
    - reżyseria: Noah Baumbach;
    - scenariusz: Noah Baumbach;
    - wybrana obsada: Scarlett Johansson, Adam Driver, Azhy Robertson, Laura Dern, Alan Alda, Ray Liotta;
    - kategoria: Netflix, Oscar, dramat, komedia.

    Nicole i Charlie to małżeństwo z dziesięcioletnim stażem, które przeżywa poważny kryzys. Mają wspaniałego syna, kochają się, ale coraz bardziej nie potrafią z sobą żyć. Oboje chcą realizować karierę zawodową, ale w całkiem innych miejscach. Charlie kocha Nowy Jork, a Nicole Los Angeles (i te przestrzenie). Konflikt narasta i jedynym jego rozwiązaniem wydaje się być rozwód. Para próbuje rozstać się po przyjacielsku, ale pomimo to angażują w swój rozwód adwokatów. Przyjaźń, nadal istniejące uczucie ustępują pola wyrachowanej walce rozwodowej. Sami zainteresowani wydają się być tutaj tylko tłem, pretekstem - sprawa toczy się pomiędzy adwokatami, którzy chcą osiągnąć sukces zawodowy.

  • Hancock - 2008

    hancock

     

    Hancock - 2008;
    - reżyseria: Peter Berg;
    - scenariusz: Vince Gilligan, Vincent Ngo;
    - wybrana obsada: Will Smith, Charlize Theron, Jason Bateman; 
    - gatunek: komedia, science fiction, akcja.

    Obecnie, na początku 2019 roku wiemy, że superbohaterowie są skomplikowani. Niektórzy mają traumy z dzieciństwa, inni są odrzucani przez społeczeństwo, niektórzy nie potrafią okiełznać swoich mocy, a niektórzy lubią się dobrze zabawić i czasem przeklinają. Z reguły jednak są to dobrzy 'ludzie' - to wiemy teraz, ale dziesięć lat temu te wszystkie ciemne strony superbohaterów nie były zbyt mocno akcentowane. Dla mnie pierwszym filmem, który pokazał, że superbohater może być inny był Hancock.
    Hancock ma siłę podobną do Supermena oraz utratę pamięci. Dnie spędza na opróżnianiu butelki i obijaniu się. Czasem, zwykle niechcący kogoś uratuje, ale straty materialne wytworzone wokół są bardzo wysokie. Ludzie nie kochają Hancocka - wręcz przeciwnie chcą by mniej pomagał, a przede wszystkim

    ...
  • Gru, Dru i Minionki - 2017

    gru dru i minionki

    Gru, Dru i Minionki,
    (Despicable Me 3) - 2017;
    - reżyseria: Kyle Balda, Pierre Coffin;
    - scenariusz: Ken Daurio, Cinco Paul;
    - gatunek: animacja, komedia, przygodowy.

    Kolejny film o Minionkach zawitał na dużych ekranach. Jestem fanem małych, żółtych stworów więc na film musiałem się przejść.
    Gru, ze swoimi dziewczynami i Minionkami prowadzi spokojne, uczciwe życie. Jest pięknie, rodzinnie, ale Minionki nie zostały stworzone do przestrzegania prawa. One lubią chaos i panów nikczemników. Aby żyć zgodnie z naturą muszą opuścić Gru, który właśnie odkrył, że ma brata bliźniaka Dru. Rodzina zaczyna się powiększać. Dru jest przeciwieństwem Gru. Marzy o karierze złoczyńcy, ale całe życie żył uczciwie i w dostatku.
    Fabuła nie jest zła, ale ewidentnie brak w niej polotu. Sytuację trochę ratuje kreacja czarnego charakteru oraz nawiązania do lat osiemdziesiątych, ale nie zastąpią one dobrzej napisanej historii. Nie pomogą również Minionki w więzieniu.

  • Grimsby - 2016

    grimsby
    Grimsby,
    (The Brothers Grimsby) - 2016;
    - reżyseria: Louis Leterrier;
    - scenariusz: Sacha Baron Cohen, Phil Johnston, Peter Baynham;
    - wybrana obsada: Sacha Baron Cohen, Mark Strong, Penélope Cruz, Isla Fisher, Rebel Wilson;
    - gatunek: komedia, akcja.

    Nie jestem fanem Baron'a Cohen'a. Przeważnie jego filmy mnie nie śmieszą i z takim nastawieniem poszedłem na Grimsby.
    Norman mieszka w biednej dzielnicy gdzie jego jedynymi rozrywkami są: robienie dzieci oraz kibicowanie narodowej drużynie. Jest zerem totalnym, ale to zero po latach poszukiwań odnajduje podwójne zero, czyli swojego zaginionego brata, który pracuje jako agent służb brytyjskich. Wyrachowany, świetnie wyszkolony agent oraz zapijaczona sierota życiowa muszą wspólnie zmierzyć się z zagrożeniem terrorystycznym. Jest to kolejna komedia wyśmiewająca serię o agencie 007, ale w tym filmie jest coś więcej. Wyśmiewa też stereotypy dotyczące osiedli robotniczych. oraz kultury kibicowskiej, aż dziw, że gdzieś w tle nie usłyszałem języka polskiego. Całe szczęście, że jest ten genialny brytyjski

    ...
  • Greenberg - 2010

    greenberg

    Greenberg - 2010;
    - reżyseria: Noah Baumbach;
    - scenariusz: Noah Baumbach;
    - wybrana obsada: Ben Stiller, Greta Gerwig, Jennifer Jason Leigh, Rhys Ifans;
    - kategoria: dramat, komedia, romans, film.

    Roger postanawia przez pewien czas zamieszkać w domu swojego brata. Opuszcza Nowy Jork i tymczasowo przenosi się do Los Angeles. Powrót w rodzinne strony może pomóc mu uporządkować swoje życie. W opuszczonym domu poznaje Florence - dziewczynę, która opiekuje się domem i pozostawionym psem. Pomiędzy tą dwójką, pomimo różnicy wieku, szybko dochodzi do romansu, ale żadna ze stron nie bardzo wie w jaką stronę popchnąć sprawy. To pewne zderzenie pokoleń, które niekoniecznie się rozumieją. Z jednej strony Roger, który lubi wracać do wspomnień, analizuje swoje życiowe decyzje, relacje - i to go paraliżuje, a z drugiej strony mamy młodą dziewczynę, która żyje z dnia na dzień i kompletnie nie wie co zrobić ze swoim życiem. Nie myśli o u jutrze więc łatwiej jej podejmować decyzje, ale tylko takie, które nie mają głębokich konsekwencji.

Back to top