"Uwielbiam zapach napalmu o poranku."
Czas Apokalipsy

Nowości na stronie

Na rauszu - 2020
Eric Powell - The Goon. Kolekcja tom 5
Lekcja marzeń - 2011
Dlaczego kobiety zabijają - sezon 2
Gnat #1: Dolina, czyli równonoc wiosenna
Bodyguard i żona zawodowca - 2021
Złota dama - 2015
Batman: Przeklęty
Kopalnie króla Salomona - 1985
Mayans M.C - sezon 3
Sandman. Tom 6. Refleksje i przypowieści
Przygoda na rybach - 1997
Nomadland - 2020
Trolle z Troy. Tom 2

zloty glob

  • Kasyno - 1995

    kasyno

    Kasyno;
    (Casino) - 1995;
    - reżyseria: Martin Scorsese;
    - scenariusz: Martin Scorsese, Nicholas Pileggi;
    - wybrana obsada: Robert De Niro, Sharon Stone, Joe Pesci, James Woods, Don Rickles, Kevin Pollak, L.Q. Jones, Alan King;
    - kategoria: dramat, gangsterski, Złoty Glob, film.

    Sam Rothstein to były zawodowy gracz, który ma nowe zadanie. Na polecenie chicagowskiej mafii ma prowadzić jedno z najlepszych kasyn w Las Vegas. Sam (zwany Asem) wie jak to robić i umiejętnie rozwija interes. Opłaca wszystkich, którzy mogą wpłynąć na interesy (policja, politycy, urzędnicy) i coraz bardziej wierzy w swoją wielkość. Jednak to nie jego ego jest przyczyną problemów. As się zakochuje. Wie, że jego wybranka może przysporzyć mu problemów, ale wierzy, że uczciwa umowa i wzajemny szacunek wystarczą by stworzyć dobry związek. Ginger osłabia jego pozycję, ale nie tak bardzo jak przyjaciel z Chicago, który postanawia rozwinąć przestępczą działalność w Las Vegas. Sprawy początkowo się dobrze okładają, ale z czasem zaczynają się coraz bardziej komplikować, a szefowie z Chicago mogą w końcu stracić cierpliwość i poszukać odpowiednich, zdecydowanych rozwiązań.

  • Gracz - 1992

    gracz 1992

    Gracz,
    (The Player) - 1992;
    - reżyseria: Robert Altman;
    - scenariusz: Michael Tolkin;
    - wybrana obsada: Tim Robbins, Greta Scacchi, Fred Ward, Whoopi Goldberg, Peter Gallagher, Brion James, Vincent D'Onofrio;
    - kategoria: kino, dramat, satyra, Złoty Glob.

    Griffin Mill jest znanym, dobrze zarabiającym producentem filmowym. Jest jednym z wielu trybików rządzących Hollywood. Griffin zaczyna otrzymywać anonimowe kartki, w których nadawca grozi mu śmiercią. I teraz pytanie komu Griffin mógł podpaść? A raczej komu nie. Mill jest znienawidzony przez większość scenarzystów, którym obiecuje kontakt, a następnie konsekwentnie milczy. Gdy już udaje mu się zlokalizować podejrzanego pisarza, który ma stać za tymi kartkami dochodzi do przepychanki, która kończy się śmiercią. Teraz Mill jest producentem i mordercą... i nadal szantażowanym człowiekiem.

  • Płonący wieżowiec - 1974

    plonacy wiezowiec

    Płonący wieżowiec,
    (The Towering Inferno) - 1974;
    - reżyseria: Irwin Allen, John Guillermin;
    - scenariusz: Stirling Silliphant;
    - wybrana obsada: Steve McQueen, Paul Newman, Fred Astaire, Faye Dunaway, William Holden, Jennifer Jones, O.J. Simpson, Robert Vaughn, Richard Chamberlain;
    - kategoria: katastroficzny, ekranizacja, Oscar, Złoty Glob, kasowy.

    Film został wprowadzony do kin po tragicznym pożarze wieżowca w brazylijskim Sao Paulo. Spięcie instalacji elektrycznej i brak wyjść ewakuacyjnych sprawiły, że zginęło blisko dwieście osób. Scenariusz powstał na podstawie dwóch książek (The Glass Inferno, The Tower). Nazwa wieżowca występującego w filmie to połączenie to The Glass Tower (połączenie tytułów wspomnianych książek).
    Płonący wieżowiec to trzygodzinne widowisko, w którym ściera się dwóch bohaterów. Z jednej strony mamy Doug Roberts (Newman), architekt projektujący najwyższy budynek w mieście. W dniu otwarcia budynku Doug zauważa, że wiele elementów (w tym instalacja elektryczna) zostało wykonanych niezgodnie z jego projektem. Inwestor zbyt ochoczo ciął koszty. Próbuje przekonać właściciela budynku o potrzebie kontroli i dokonaniu niezbędnych napraw nienależycie wykonanej roboty. Próbuje, ale decyzja o uroczystym przyjęciu z okazji otwarcia już zapadła. Od pierwszych minut wiemy, że pożar jest kwestią czasu. I tu na ekrany wkracza komendant straży pożarnej Michael O'Hallorhan (McQueen), który dowodzi akcją gaszenia wieżowca. Obaj panowie wykazują się nie lada odwagą, ale cały czas widzimy, że jest pomiędzy nimi pewna rywalizacja. Strażak wielokrotnie wspomina, że budynki są źle projektowane i że nie da się skutecznie gasić pożaru powyżej siódmego piętra.

  • Miłość, szmaragd i krokodyl - 1984

    milosc szmaragd i krokodyl

    Miłość, szmaragd i krokodyl,
    (Romancing the Stone) - 1984;
    - reżyseria: Robert Zemeckis;
    - scenariusz: Howard Franklin, Lem Dobbs;
    - muzyka: Alan Silvestri;
    - wybrana obsada: Michael Douglas, Kathleen Turner, Danny DeVito, Zack Norman, Alfonso Arau;
    - kategoria: przygodowy, komedia romantyczna, Złoty Glob.

    Twórcy polskiego tytułu się postarali - zawarli w nim prawie całą fabułę. ;)
    Joan Wilder jest bardzo popularną pisarką powieści przygodowych z wątkiem romantycznym. Marzy o wielkiej miłości, ale większość czasu spędza przy maszynie do pisania w swoich czterech kątach. Gdy zostaje porwana jej siostra Joan niechętnie opuszcza bezpieczną miejscówkę i udaje się do Kolumbii. Tam może wymienić siostrę na mapę, którą dostała od szwagra.
    Samotna kobieta na takiej wyprawie jest łatwym celem. Jest śledzona i bardzo szybko dochodzi do konfrontacji z niebezpiecznym przeciwnikiem... i wtem (jak w powieściach) pojawia się przystojniak, który w pięknym stylu ratuje jej życie. Wybawcą jest Jack Colton - człowiek, któremu nie powinno się ufać, ale może się zmieni ;).

  • Zapach kobiety - 1992

    zapach kobiety

    Zapach kobiety,
    (Scent of a Woman) - 1992;
    - reżyseria: Martin Brest;
    - scenariusz: Bo Goldman;
    - wybrana obsada: Al Pacino, Chris O'Donnell, James Rebhorn, Gabrielle Anwar, Philip Seymour Hoffman;
    - kategoria: dramat, Oscar, Złoty Glob.

    Charlie jest stypendystą w bardzo dobrej szkole. Świetnie się uczy, ale żeby móc wrócić do domu na święta potrzebuje dorywczej pracy. Zgadza się zostać weekendowym opiekunem emerytowanego podpułkownika Franka Slade'a. Ma to być praca polegająca na oglądaniu telewizji i zaspokajaniu podstawowych potrzeb podopiecznego. Nic z tych rzeczy. Slade wybiera się na weekendowy wypad do Nowego Jorku gdzie będzie mógł powspominać, pożyć na wyższym poziomie, zaliczyć jakąś piękną kobietę, a następnie godnie odejść z tego świata. Protesty chłopaka są bezskuteczne, a poza tym podpułkownik kupił mu już bilet.

  • Okruchy dnia - 1993

    okruchy dnia

    Okruchy dnia,
    (The Remains of the Day) - 1993;
    - reżyseria: James Ivory;
    - scenariusz: Ruth Prawer Jhabvala;
    - wybrana obsada: Anthony Hopkins, Emma Thompson, Peter Vaughan, James Fox, Hugh Grant, Christopher Reeve,
    - kategoria: obyczajowy, melodramat, ekranizacja, Złoty Glob;

    Pan Stevens jest kamerdynerem u szanowanego dżentelmena. Całe swoje życie, podobnie jak ojciec, podporządkowuje swojej pracy. Nigdy nie bierze urlopu, nie myśli o rodzinie... a nawet wyzbywa się swoich poglądów politycznych. Nie są one potrzebne by dobrze pracować. Pan Stevens ma uczucia, ale nie pozwala na to by ktokolwiek się o nich dowiedział. Nawet miłość do ochmistrzyni zatrudnionej w tym samym domu nie jest w stanie sprawić, że Stevens otworzy się na świat. Dziwnie pojęta lojalność jest zawsze na pierwszym miejscu. Stevens ze swoich obowiązków, zasad i rutyny zbudował dla siebie klatkę. Piękną, ale w pełni uzależniającą. Gdyby stracił pracę w Darlington Hall nie miałby się gdzie podziać. Praca na całe życie.

  • Parasite - 2019

    parasite

    Parasite,
    (Gi-saeng-chung) - 2019;
    - reżyseria: Joon-ho Bong;
    - scenariusz: Joon-ho Bong, Jin Won Han;
    - wybrana obsada: Kang-ho Song, Seon-gyun Lee, Yeo-jeong Jo, Woo-sik Choi, Hye-jin Jang, So-dam Park;
    - kategoria: dramat, Oscar, koreańskie, Złoty Glob;

    Rodzina żyjąca w slumsach wielkiego miasta ledwo wiążę koniec z końcem, tuż obok są okazałe rezydencje, w których mieszkańcy nie wiedzą co robić z czasem, z pieniędzmi. Pewnego dnia chłopak z nizin dostaje szanse wybicia się i zostaje korepetytorem dziewczyny z dobrego domu. Z czasem udaje mu się sprawić, że zatrudnienie w domu znajdują też inni członkowie jego rodziny. Niby wszystko w porządku, ale cała relacja jest oparta na kłamstwie i oszustwach. Jedna rodzina pasożytuje na innej. To jednak tylko pozorne wrażenie. Reżyser funduje nam o wiele głębszą fabułę i przesłanie. Absolutnie nie dziwi mnie ilość nagród otrzymanych przez ten tytuł. Soczysty dramat społeczny, który został zrealizowany z wielkim kunsztem. Minimalizm w formie, świetne ujęcia i dobre aktorstwo to mocne strony produkcji. Osobiście mam zastrzeżenia tylko do zakończenia. W mojej ocenie Parasite nie powinien posiadać końcowych scen, gdyby fabuła skończyła się na przyjęciu w ogrodzie film miałby o wiele mocniejsze społeczne przesłanie.. a tak, ostrość przekazu została trochę złagodzona.

  • Rain Man - 1988

    rain man

    Rain Man - 1988;
    - reżyseria: Barry Levinson;
    - scenariusz: Ronald Bass, Barry Morrow;
    - wybrana obsada: Dustin Hoffman, Tom Cruise, Valeria Golino;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Podczas seansu Absolwenta olśniło mnie, że młody Dustin bardzo przypomina mi młodego Cruisa. I tak zaczęły się rozważania, który z aktorów jest wyższy? Można to sprawdzić w wikipedii, ale można też obejrzeć film, w którym obaj panowie wystąpili. I tak oto przypomniałem sobie o Rain Man'ie.
    Charlie jest młodym biznesmenem, który właśnie dopina sprzedaż kilku luksusowych samochodów. Pewny siebie facet, w którego życiu wszystko w miarę się układa. Charlie dowiaduje się, że zmarł jego ojciec - panowie byli z sobą poróżnieni, ale nie na tyle by nie jechać na pogrzeb. W tym momencie dowiadujemy się, że Charlie ma jednak uczucia. Podczas odczytywania testamentu mężczyzna dowiaduje się, że większość majątku ojca trafiła do specjalnego funduszu inwestycyjnego. Szybkie śledztwo kończy się odkryciem, że Charlie ma brata, o którym nic nie wie.

  • Absolwent - 1967

    absolwent

    Absolwent,
    (The Graduate) - 1967;
    - reżyseria: Mike Nichols,
    - scenariusz: Buck Henry, Calder Willingham;
    - wybrana obsada: Anne Bancroft, Dustin Hoffman, Katharine Ross, William Daniels;
    - gatunek: dramat, obyczajowy.

    Rok 1967, rewolucja seksualna wisi w powietrzu, ale amerykańskie przedmieścia żyją swoim rytmem. I wydaje się, że nic się nie zmienia, konsumpcjonizm będzie miał się dobrze.
    Ben, 21 lat, powoli wkracza w dorosłe życie. Właśnie skończył szkołę i nie wie co zrobić ze swoim życiem. W żadnej materii nie ma swojego zdania. Podczas przyjęcia słyszy radę od przyjaciela rodziny. Przyszłością są plastiki - innymi słowy - liczy się tylko materialność. Bena w dorosłość wprowadza żona przyjaciela rodziny. Romans z panią Robinson to najpoważniejsze, świadome przeżycie Ben'a.. ale nie jego decyzja. Starsza kobieta wie czego chce i nie przyjmuje odmowy. I tak to kolejny raz Ben robi to, co się od niego oczekuje. Sytuacja się zmienia gdy umawia się z Elaine, z córką Robinsonów. Pomiędzy młodymi zaczyna kiełkować uczucie. Romans z matką, a następnie związek z córką nie może się udać, a pomimo to Ben próbuje walczyć o swoje. Przez pierwszą połowę filmu wszyscy podejmują decyzje, a Ben jest ich przedmiotem, później to on staje się decydentem, ale wcale to nie znaczy, że jest łatwiej.
    Absolwent w 1967 roku musiał szokować. W końcu to po raz pierwszy poznaliśmy seksualne sekrety domowych gospodyń z amerykańskich przedmieść. Seks pozamałżeński przestaje być tabu. Ot się zdarza i żyje się dalej.

  • Listy z Iwo Jimy - 2006

    plakat do filmuListy z Iwo Jimy
    (Letters from Iwo Jima) - 2006;
    - reżyseria: Clint Eastwood;
    - scenariusz: Iris Yamashita;
    - wybrana obsada: Ken Watanabe, Kazunari Ninomiya, Tsuyoshi Ihara, Ryô Kase, Shidô Nakamura;
    - dramat, wojenny.

    Pozycję widziałem kilka lat temu, ale zasłużyła na odświeżenie. Na swoje kilka słów na tym blogu. Wielokrotnie podkreślałem, że Eastwood jest wielkim reżyserem, który niesamowicie przybliża mi amerykańską kulturę, historię, momenty chwały, ale też nie boi się opowiadać o sprawach trudnych i niejednoznacznych. Facet jest niesamowity w tym co robi.
    Iwo Jima to niewielka japońska wyspa, która podczas drugiej wojny światowej była istotnym elementem obrony Japonii. Początkiem 1945 roku Amerykanie rozpoczęli zmasowany atak na wyspę. Obrońcy wiedzieli, że nie dostaną wsparcia, ale też honor oraz rozkazy sprawiły, że walczyli do samego końca. Podczas walka zginęło ponad 25 tysięcy żołnierzy. Niewielu Japończyków trafiło do niewoli.
    Film Eastwooda opowiada o tych walkach, ale robi to z perspektywy japońskich żołnierzy. Za to należy mu się wielki szacunek. W swoim filmie pokazuje, że obie strony tak naprawdę niewiele się różnią. To dwie rozwinięte cywilizacje, które wysyłają przestraszonych chłopców na wojnę. Żołnierze walczą, umierają, czasem robią złe rzeczy, ale przede wszystkim się boją. Clint świetnie ukazał beznadziejną sytuację Japończyków. Wiedzieli, że obrona będzie nieskuteczna, że ich poświęcenie będzie ostateczne, ale mimo to większość walczyła do końca, a gdy walka była niemożliwa to nadal umierali z honorem.
    Listy z Iwo Jimy to kawał dobrego kina, którego nie można pominąć.
    Oceniam na osiem i zdecydowanie polecam

Back to top