„Życie jest jak pudełko czekoladek. Nigdy nie wiesz, co ci się trafi.”
Forrest Gump

Zbigniew Preisner

  • Dekalog, Sześć - 1988

    dekalog

    Dekalog, Sześć- 1988;
    - reżyseria: Krzysztof Kieślowski;
    - scenariusz: Krzysztof Kieślowski, Krzysztof Piesiewicz;
    - wybrana obsada: Olaf Lubaszenko, Stefania Iwińska, Jan Piechociński, Grażyna Szapołowska, Artur Barciś;
    - muzyka: Zbigniew Preisner;
    - gatunek: dramat.

    "Nie cudzołóż."

    Tomek, dziewiętnastoletni chłopak zakochuje się w dojrzałej kobiecie, którą od roku podgląda z własnego mieszkania. Stara się być jak najbliżej wybranki serca. Już nie tylko podgląda, ale także dostarcza jej mleko, prowokuje jej wizyty na poczcie (Tomek jest listonoszem), dzwoni. W końcu odważnie wyznaje swoją miłość i swoje czyny. W odpowiedzi słyszy cyniczne: Miłość nie istnieje. Magda próbuje brutalnie uświadomić chłopakowi, że to co nazywa miłością to tylko chemia i chwilowe pożądanie.
    Niedoszły kochanek próbuje popełnić samobójstwo, a Magda rozumie, że popełniła wielki błąd.

  • Dekalog, Jeden - 1988

    dekalog


    Dekalog, Jeden
    (Dekalog I)- 1988;
    - reżyseria: Krzysztof Kieślowski;
    - scenariusz: Krzysztof Kieślowski, Krzysztof Piesiewicz;
    - wybrana obsada: Henryk Baranowski, Maja Komorowska, Artur Barciś, Maria Gładkowska, Wojciech Klata;
    - muzyka: Zbigniew Preisner;
    - gatunek: dramat.

    2017 postanowiłem rozpocząć postanowieniami. Jest wśród nich kilka filmowych, ale więcej prywatnych, osobistych, z którymi pewnie się z Wami nie podzielę. Do filmowych należy między innymi przypomnienie sobie Dekalogu Kieślowskiego. Większość nowel pamiętam, ale myślę, że warto to sobie odświeżyć.
    Nie wiem czy wiecie, ale najpierw powstał świetnie przyjęty Krótki film o zabijaniu. Dopiero po jego międzynarodowym sukcesie Kieślowski zgodził się nakręcić cały Dekalog.

    "Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną"

    Krzysztof jest niewierzącym pasjonatem nowych technologii. W domu buduje system, który będzie wszystkim zarządzać, a w życiu kieruje się zdroworozsądkowym podejściem do świata, w którym podstawowym wyznacznikiem się matematyczne wywody. Krzysztof ma syna, Pawełka, który podziela pasję ojca, ale jednocześnie dostrzega, że na świecie są rzeczy, które nie dają się wytłumaczyć. Komputer nie wie przecież o czym śnimy, co to są uczucia, czym jest dusza. Paweł bardzo chce przed świętami iść na łyżwy na okoliczne jeziorko. Jest mroźna zima i wszystko wskazuje na to, że lód powinien być odpowiednio wytrzymały. Krzysztof zbiera informacje o pogodzie i wykorzystuje swój komputer do obliczeń grubości warstwy lodu... jak to się kończy - doskonale wiemy - końcowe sceny wielokrotnie miałem przed oczami. Mocno mi się wbiły w pamięć.

  • Podwójne życie Weroniki - 1991

    podwojne zycie weroniki

    Podwójne życie Weroniki,
    (La Double vie de Véronique) - 1991;
    - reżyseria: Krzysztof Kieślowski;
    - scenariusz: Krzysztof Kieślowski;
    - wybrana obsada: Irène Jacob, Philippe Volter, Jerzy Gudejko, Kalina Jędrusik;
    - muzyka: Zbigniew Preisner;
    - gatunek: dramat.

    I znów Kieślowski na tapecie. Ten rok jest mocno filmowy, sporo nadrabiam klasyków. I wiecie co? Apetyt rośnie.. lista pozycji do obejrzenia rośnie, ale też zwiększa się moja biblioteczka o kinie. Systematycznie staram się czytać, ale są tyły. Niektóre pozycje są naprawdę pięknie wydane. Dziękuję wszystkim, którzy przyczyniają się do powiększenia mojego księgozbioru. Taka solidarność w poszukiwaniach ma dla mnie duże znaczenie. Dziękuję.
    To może kilka słów o filmie.
    Podwójne życie Weroniki to pierwszy film Kieślowskiego po nakręceniu dekalogu, pierwsza pozycja polsko-francuska. Po seansie miałem wrażenie, że ten film jest wprowadzeniem do Kolorów. Jest podobna tematyka, stylistyka, ale także wrażliwość. Nie wszyscy lubią ten styl, ale do mnie mocno przemawia. Piękna Irene Jacob oraz fenomenalna muzyka Zbigniewa Preisnera sprawiają, że film ma niesamowitą siłę oddziaływania.

  • Trzy kolory: Niebieski - 1993

    plakat promujący
    Trzy kolory: Niebieski - 1993;
    - reżyseria: Krzysztof Kieślowski;
    - scenariusz: Krzysztof Kieślowski, Krzysztof Piesiewicz;
    - muzyka: Zbigniew Preisner;
    - wybrana obsada: Juliette Binoche, Florence Pernel;
    - gatunek: dramat.

    Są trzy powody, które sprawiły, że sięgnąłem po ten film po raz kolejny.
    1. Uwielbiam lata 90 w kinie
    2. Mija właśnie dwadzieścia lat od śmierci Krzysztofa Kieślowskiego.
    3. Robiłem porządki i w ręce wpadły mi płyty DVD z kolorami.

    "Dlaczego pani płacze? Ponieważ pani nie płacze"
    Julie traci w wypadku męża i córkę. Nie potrafi sobie poradzić z bólem. Fizyczny ból ma zagłuszyć cierpienie po stracie rodziny. A płacz ukrywany w wodzie (basen, deszcz) zbyt dumna by go okazać. Ucieka od rzeczywistości i próbuje całkowicie się odciąć od przeszłości. Jest młodziutka (i piękna) i próbuje na nowo ułożyć sobie życie. Z całkowicie czystą kartą, ale po czasie rozumie, że to nie jest możliwe i że tego tak naprawdę nie chce. To film o wolności i ograniczeniach które ona z sobą niesie. Julie po wypadku uwolniła się (brutalnie) od swojego życia, swojej rodziny, ale czy jest w stanie zacząć całkiem inne życie? Bez ludzi i przeszłości.

Back to top