"Mam krwiaka. - Żeby mieć krwiaka to trzeba mieć mózg"
Przychodzi facet do lekarza

Nowości na stronie

Na rauszu - 2020
Eric Powell - The Goon. Kolekcja tom 5
Lekcja marzeń - 2011
Dlaczego kobiety zabijają - sezon 2
Gnat #1: Dolina, czyli równonoc wiosenna
Bodyguard i żona zawodowca - 2021
Złota dama - 2015
Batman: Przeklęty
Kopalnie króla Salomona - 1985
Mayans M.C - sezon 3
Sandman. Tom 6. Refleksje i przypowieści
Przygoda na rybach - 1997
Nomadland - 2020
Trolle z Troy. Tom 2

Zbigniew Cybulski

  • Pociąg - 1959

    pociag

    Pociąg - 1959; 
    - reżyseria: Jerzy Kawalerowicz;
    - scenariusz: Jerzy Kawalerowicz, Jerzy Lutowski;
    - wybrana obsada: Lucyna Winnicka, Leon Niemczyk, Teresa Szmigielówna, Helena Dąbrowska, Ignacy Machowski, Zbigniew Cybulski;
    - gatunek: dramat.

    Ci co przeżyli wojnę starają się o niej zapomnieć, ale nie jest to takie proste. Wydarzenia mogą blaknąć, ale ciężar wojny mocno wpływa na uczucia i relacje pomiędzy bohaterami.

    Nocny pociąg z Warszawy na Hel. Przeważnie w takim składzie są ludzie, którzy realizują pewne marzenie, pewną tęsknotę. Wyjazd nad morze w pewnym rodzaju pełni funkcję katharsis. Przed szczęśliwym przybyciem nad Bałtyk pasażerów czeka jeszcze podróż. W pociągu, w małej przestrzeni ograniczonej czasowo jest zgromadzonych wiele osób, których nic, albo prawie nic nie łączy. Przypadkowa zbieranina, która jest pewnym przekrojem społeczeństwa współdzieli nie tylko wagony, ale także swoje wspomnienia i tęsknoty.

    "Nikt nie chce kochać, wszyscy chcą być kochani"

    Gdy pociąg rusza z Warszawy pasażerowie zaczynają rozmawiać. Pozornie rozmowy nie są o niczym ważnym, każdy nosi swój bagaż wspomnień. W pewnym momencie pasażerów zaczyna łączyć nie tylko tęsknota, ale także strach przed mordercą, który znajduje się w pociągu. Wątek kryminalny, pomimo sporej ekspozycji, zajmuje tu drugorzędne znaczenie. To raczej przypomnienie do czego może prowadzić miłość, albo jej brak.
    W Pociągu wiele się mówi o uczuciach, ale te rozmowy, jak i same uczucia, nie są siłą napędową akcji. Jest nią tylko podróż i fakty. Rankiem, na Helu, każdy pójdzie w swoją stronę i szybko zapomni o podróży. To tylko etap przejściowy służący osiągnięciu celu.

  • Do widzenia, do jutra... - 1960

    do widzenia do jutra

    Do widzenia, do jutra... - 1960;
    - reżyseria: Janusz Morgenstern;
    - scenariusz: Janusz Morgenstern, Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela, Wilhelm Mach;
    - wybrana obsada: Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela, Teresa Tuszyńska, Roman Polański, Jacek Fedorowicz, Barbara Baranowska;
    - muzyka: Krzysztof Komeda;
    - gatunek: obyczajowy.

    "Widzisz – są takie chwile kiedy człowiek chce być zupełnie sam. Stroni od ludzi, nie dlatego, że ich nie lubi, a przeciwnie, dlatego, że za bardzo jest do nich przywiązany. "

    Mija pięćdziesiąta rocznica śmierci Zbigniewa Cybulskiego. Postanowiłem wykorzystać ten moment by przypomnieć sobie jeden z jego filmów. Trafiło na pozycję, która w znacznym stopniu definiuje tego aktora. Cybulski był współautorem scenariusza, a w produkcję filmu była mocno zaangażowana grupa Bim Bom, w której Cybulski szlifował swój warsztat aktorski. Starał się w tym filmie pokazać swoje prawdziwe oblicze. Coś całkowicie różnego od roli Maćka z Popiołu i diamentu.. Maciek był rolą... a Jacek z Do widzenia, do jutra to prawdziwe Ja Cybulskiego. Chłopak wrażliwy, czytujący poezję, romantyk, który uwielbia się zachwycać sobą i swoimi uczuciami. Więcej uwagi poświęca mówieniu tego, że kocha, że przeżywa niż pięknej dziewczynie, która mu towarzyszy (Tuszyńska).

Back to top