"Nie żałuj, nig­dy nie żałuj, że mogłeś coś zro­bić w życiu, a te­go nie zro­biłeś. Nie zro­biłeś, bo nie mogłeś."
Stanisław Lem

  • American Beauty - 1999

    american beauty

    American Beauty - 1999;
    - reżyseria: Sam Mendes;
    - scenariusz: Alan Ball;
    - wybrana obsada: Kevin Spacey, Annette Bening, Thora Birch, Wes Bentley, Mena Suvari, Peter Gallagher, Chris Cooper;
    - kategoria: dramat, komedia., Oscar.

    Lester, facet po czterdziestce, który w zasadzie ma wszystko. Piękny dom, ogród, żonę, dziecko, pracę. Standardowy, spełniony przedstawiciel klasy średniej, który nie czuje się spełniony. Praca nie daje satysfakcji, z żoną praktycznie nie rozmawia, a córka traktuje go jak wroga. Wszystko zaczyna przytłaczać i sprawiać, że Lester wybucha. Pretekstem są zmiany kadrowe w pracy, ale doskonale wiemy, że to tylko mały kamyczek, który uruchamia lawinę. Lester dostrzegając beznadzieję swojego życia zaczyna głośno manifestować swoją obecność. Można powiedzieć, że to kryzys wieku średniego i potrzeba odmłodzenia, ale uważam, że to zbytnie spłycenie tematu. Nasz główny bohater zaczyna odczuwać dyskomfort życia w zakłamanym społeczeństwie, w którym każdy ma przyklejony sztuczny uśmiech. Jawnie protestuje, próbuje się wybić na prawdziwość, próbuje naprawdę żyć... z łatwym do przewidzenia efektem. Lester jednak nie jest jedynym bohaterem w tym filmie, nie mniej barwne są postacie drugoplanowe, każda z nich ma swoją maskę, która jest dostosowana do wzorca amerykańskiego snu.

     

  • Roma - 2018

    roma

    Roma -2018;
    - reżyseria: Alfonso Cuarón;
    - scenariusz: Alfonso Cuarón;
    - wybrana obsada: Yalitza Aparicio, Marina de Tavira;
    - kategoria: Oscar, dramat, Netflix.

    Zbliżenie na społeczność w jednej dzielnic Meksyku. Tu przeplatają się rodzinne dramaty w wielką historią. Romanse, zdrady, codzienne wybory. W tle krocząca rewolucja. Cuarón buduje napięcie - przez pierwszą połowę czułem, że za chwilę coś się wydarzy.. coś mocnego.. i nie ma nic. Dostajemy codzienność, w której mężczyźni są nieszczęściem dla kobiet. Przynajmniej tak odebrałem. Roma jest piękna wizualnie, ale fabuła, o ile można tu użyć tego słowa, całkowicie mnie nie porwała. Było to trochę zbyt wystudiowane, zbyt nastawione na nagrody.

     

  • Podejrzani - 1995

    podejrzani

     

    Podejrzani,
    (The Usual Suspects) - 1995;
    - reżyseria: Bryan Singer;
    - scenariusz: Christopher McQuarrie;
    - wybrana obsada: Kevin Spacey, Gabriel Byrne, Pete Postlethwaite, Kevin Pollak, Chazz Palminteri, Stephen Baldwin, Michelle Clunie, Ron Gilbert;
    - gatunek: kryminał, thriller.

    Ten film jest przykładem na to, że czasem warto wracać do obejrzanych tytułów. Powtórny seans może mocno zweryfikować naszą ocenę. Filmweb twierdzi, że Podejrzanych widziałem w 2011 roku i oceniłem na całe sześć. Nie pamiętałem tego seansu więc dałem szanse tytułowi jeszcze raz.
    Zaczyna się od bzdurnego policyjnego przesłuchania. Jakiś napad i grupa podejrzanych osób. Nie łączy ich nic. Nie pracowali z sobą, nie są winni napadu, nawet nie wyglądają podobnie. Spotkanie na komisariacie jest początkiem ich wspólnej pracy. Wspólne napady idą niezwykle gładko, aż natrafiają na człowieka, który chce ich wykorzystać do bardzo niebezpiecznej pracy. Najprawdopodobniej ktoś podczas napadu zginie, ale grupa nie ma wyboru. Przeciwnik jest potężny i bardzo niebezpieczny. Ciekawostką jest fakt, że nikt go nie widział, ale legendę znają wszyscy. Kim jest Keyser Soze?

     

  • Marty - 1955

    marty

    Marty - 1955;
    - reżyseria: Delbert Mann;
    - scenariusz: Paddy Chayefsky;
    - wybrana obsada: Ernest Borgnine, Betsy Blair, Karen Steele, Jerry Paris;
    - gatunek: melodramat.

    Marty! Masz już ponad trzydzieści lat i nadal nie masz żony? Jak Ci nie wstyd! Nasz główny bohater niemal codziennie to słyszy. Jest rzeźnikiem o pogodnym usposobieniu. Niestety nie jest zbyt urodziwy i nie ma zbyt wielkiej śmiałości do dam. Próbuje się z nimi umawiać, ale bez większego przekonania. Po wielu niepowodzeniach mężczyzna oswaja się z myślą, iż małżeństwo nie jest mu pisane. Weekendy spędza z kolegami, którzy mają podobny problem jak on, a pozostały czas z matką.
    Gdy poznaje dziewczynę, w której się zakochuje najbliżsi odrzucają ją twierdząc, że za brzydka/stara/zbyt wykształcona/nie Włoszka.

     

  • Król Lew - 1994

    krol lew

     

    Król Lew,
    (The Lion King) - 1994;
    - reżyseria: Rob Minkoff, Roger Allers; 
    - scenariusz: Jonathan Roberts, Linda Woolverton; 
    - muzyka: Hans Zimmer, Elton John;
    - gatunek: animacja, familijny.

    Niedługo do kin zawita aktorska wersja tej kultowej animacji, a podczas świąt była okazja by sobie przypomnieć fabułę. Czy to nie nie znak by obejrzeć Króla Lwa? Oczywiście, że tak. Z tym filmem mam wielki sentyment. Był to jeden z niewielu oryginalnych VHS - ów, które posiadaliśmy w domu. Z tego co pamiętam to mój brat go dostał z jakiejś okazji. Nie zliczę ile razy ta kaseta było w użyciu, ale myślę że około tysiąca ;p.
    Historię chyba wszyscy znają. Młody Lew Simba po śmierci ojca (kto nie płakał na tej scenie?) ucieka z rodzinnych stron. Po latach powraca by rozpocząć walkę o utracony tron. Mądra fabuła została wzbogacona świetnymi postaciami drugoplanowymi. Nierozłączni Timon i Pumba oraz Zazu i Rafiki. Cztery drugoplanowe postacie, które nadały dosyć poważnej fabule komediowego rysu. O hienach już nawet nie wspomnę - to mimo wszystko czarne charaktery. Timon i Pumba z tego co pamiętam to doczekali się swojego serialu. Zawsze uważałem, że

     

  • Zgadnij, kto przyjdzie na obiad - 1967

    zgadnij kto przyjdzie na obiad

     

    Zgadnij, kto przyjdzie na obiad,
    (Guess Who's Coming to Dinner) - 1967
    - reżyseria: Stanley Kramer;
    - scenariusz: William Rose;
    - wybrana obsada: Katharine Houghton, Cecil Kellaway, Beah Richards, Isabel Sanford, Katharine Hepburn, Spencer Tracy, Sidney Poitier.
    - gatunek: dramat, komedia, romans.

    Joey wraca z wakacji na Hawajach i przywozi rodzicom dobrą nowinę. Na wyjeździe zakochała się i zamierza szybko wyjść za mąż. Rodzice oczywiście są zszokowani, zwłaszcza wyborem Joey. Jej ukochany jest czarnoskórym, sporo starszym lekarzem. Rodzice Joey są bardzo tolerancyjni, ale inaczej sprawa wygląda gdy mówi się ogólnikami, a inaczej jeśli chodzi o własną córkę. Na uroczysty obiad przyjadą również rodzice narzeczonego Joey - ci państwo również wydają się być zaskoczeni i sceptycznie nastawieni do mieszanego małżeństwa.
    Akcja filmu skupia się wokół rozważań o tym jak to młodzi, i ich ewentualne dizeci, będą mieli trudno w życiu. Społeczeństwo nie dojrzało jeszcze do związków mieszanych. Jest też sporo o mentalności kobiet i mężczyzn, a także o tym, że z wiekiem rozum zaczyna wygrywać z sercem.

     

  • Faworyta - 2018

    faworyta

    Faworyta,
    (The Favourite) - 2018;
    - reżyseria: Jorgos Lantimos;
    - scenariusz: Deborah Davis, Tony McNamara;
    - wybrana obsada: Olivia Colman, Emma Stone, Rachel Weisz, Nicholas Hoult;
    - gatunek: biograficzny, historyczny.

    Kolejny tytuł, który miał zachwycać a totalnie mnie nie zachwyca. Mój gust coraz bardziej podąża innymi ścieżkami niż krytyków filmowych.
    Dwór królowej Anny. Starsza królowa jest mocno schorowana, a kraj jest rządzony przez Sarah. Takie nieoficjalny stan rzeczy wydaje się działać prawidłowo, ale sytuacja ulega załamaniu gdy na dworze pojawia się nowa służąca Abigail. Kobieta robi wszystko by zbliżyć się do królowej i zastąpić lady Sarah. Kobiety rywalizują o względy królowej Anny, ale ta też umiejętnie podsyca spór między swoimi kochankami. Byle wprowadzić element rozrywki do nudnego, schorowanego życia. Dobro Korony i kwestia wojna z Francja schodzą na drugi plan.
    Faworyta to pierwszy film Lantimos'a, który widziałem. Poprzednie jego dzieła miałem obejrzeć, ale zawsze było coś innego na liście. Podobno Faworyta jest jego najbardziej przystępnym tytułem - tu historia jest ważniejsza od ukazywania 'kunsztu' reżysera. Jeśli to prawda to raczej jego pozostałe tytuły pozostaną w kategorii 'do obejrzenia'.

     

  • Jerry Maguire - 1996

    jerry maguire

    Jerry Maguire - 1996;
    - reżyseria: Cameron Crowe;
    - scenariusz: Cameron Crowe;
    - wybrana obsada: Tom Cruise, Cuba Gooding Jr., Renée Zellweger, Jerry O'Connell, Jonathan Lipnicki;
    - gatunek: obyczajowy.

    Jerry, trzydzieści pięć lat na karku, świetna praca, dziewczyna i niezły majątek. Świat dał mu wszystko czego mógł oczekiwać od życia. Wszystko się zmienia gdy Jerry, pod impulsem chwili, postanawia napisać manifest do wszystkich pracowników w firmie, w którym oskarża firmę o zbyt wielką pogoń za pieniądzem, która odbywa się kosztem jakości obsługi klientów. Manifest jest przyczyną zwolnienia i tak oto Jerry mu wszystko zacząć od nowa. Poszukiwanie klientów, przyjaciół, dziewczyny. Czysty, ale nie bezproblemowy start w nowe życie. Jest to lekka produkcja obyczajowa opowiadająca o prawdziwej przyjaźni, lojalności i sensie życia. Brzmi górnolotnie, ale w filmie brak zbędnego patosu. Jest trochę humoru, romansu i niezłe aktorstwo. Cuba Gooding Jr., gra sportowca, który wiernie trwał przy Jerry'm, otrzymał za ten film szereg nagród, a wśród nich Oscara.

     

  • Rain Man - 1988

    rain man

    Rain Man - 1988;
    - reżyseria: Barry Levinson;
    - scenariusz: Ronald Bass, Barry Morrow;
    - wybrana obsada: Dustin Hoffman, Tom Cruise, Valeria Golino;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Podczas seansu Absolwenta olśniło mnie, że młody Dustin bardzo przypomina mi młodego Cruisa. I tak zaczęły się rozważania, który z aktorów jest wyższy? Można to sprawdzić w wikipedii, ale można też obejrzeć film, w którym obaj panowie wystąpili. I tak oto przypomniałem sobie o Rain Man'ie.
    Charlie jest młodym biznesmenem, który właśnie dopina sprzedaż kilku luksusowych samochodów. Pewny siebie facet, w którego życiu wszystko w miarę się układa. Charlie dowiaduje się, że zmarł jego ojciec - panowie byli z sobą poróżnieni, ale nie na tyle by nie jechać na pogrzeb. W tym momencie dowiadujemy się, że Charlie ma jednak uczucia. Podczas odczytywania testamentu mężczyzna dowiaduje się, że większość majątku ojca trafiła do specjalnego funduszu inwestycyjnego. Szybkie śledztwo kończy się odkryciem, że Charlie ma brata, o którym nic nie wie.

     

  • Sprawa Kramerów - 1979

    sprawa kramerow

    Sprawa Kramerów,
    (Kramer vs. Kramer) - 1979;
    - reżyseria: Robert Benton;
    - scenariusz: Robert Benton;
    - wybrana obsada: Dustin Hoffman, Meryl Streep, Jane Alexander;
    - gatunek: dramat, sądowy, obyczajowy;

     

    Miałem dzień z Dustinem teraz pora na notki o obejrzanych filmach.
    Małżeństwo Kramerów. On dużo pracuje, godnie zarabia. Ona, w domu wychowuje synka. Zwyczajna rodzina, która powiela schematy. Wszystko się zmienia gdy Ona postanawia odejść. Z dnia na dzień pakuje rzeczy i opuszcza rodzinę. Syna także. Potrzebuje odnaleźć siebie. On próbuje połączyć zawodowe obowiązki z opieką nad synem. Nie jest łatwo bo doba ma za mało godzin a synek potrzebuje uwagi.
    "Czy mama odeszła bo byłem zły? "

     

  • 20 000 mil podmorskiej żeglugi - 1954

    20000 mil podmorskiej zedlugi

    20 000 mil podmorskiej żeglugi,
    (20,000 Leagues Under the Sea) - 1954;
    - reżyseria: Richard Fleischer;
    - scenariusz: Earl Felton;
    - wybrana obsada: Kirk Douglas, James Mason, Peter Lorre, Paul Lukas;
    - gatunek: przygodowy, science fiction

    Na podstawie powieści Juliusza Verne'a.
    Krótko mówiąc klasyk. Mają miejsce nietypowe ataki na okręty. Wszystko wskazuje na to, że grasuje niebezpieczne zwierzę (potwór), które trzeba zlokalizować i zneutralizować. Potężny okręt wojenny wyrusza z niebezpieczną misją. Część załogi wątpi w istnienie potwora, ale nie zmienia to faktu, że sprawdzić trzeba. Okręt zostaje zatopiony, a trzech członków załogi zostaje uratowanych (uwięzionych) przez tajemniczego Kapitana Nemo.
    Podczas seansu spodobały mi się świetne ujęcia morskiej przyrody. Przez pierwsze minuty robiło to naprawdę spore wrażenie. To było jednak nic z porównaniu z wyposażeniem łodzi podwodnej Nemo. Piękne bogactwo detali i niesamowita fantazja podczas kreowania podwodnych misji.

     

  • Absolwent - 1967

    absolwent

    Absolwent,
    (The Graduate) - 1967;
    - reżyseria: Mike Nichols,
    - scenariusz: Buck Henry, Calder Willingham;
    - wybrana obsada: Anne Bancroft, Dustin Hoffman, Katharine Ross, William Daniels;
    - gatunek: dramat, obyczajowy.

    Rok 1967, rewolucja seksualna wisi w powietrzu, ale amerykańskie przedmieścia żyją swoim rytmem. I wydaje się, że nic się nie zmienia, konsumpcjonizm będzie miał się dobrze.
    Ben, 21 lat, powoli wkracza w dorosłe życie. Właśnie skończył szkołę i nie wie co zrobić ze swoim życiem. W żadnej materii nie ma swojego zdania. Podczas przyjęcia słyszy radę od przyjaciela rodziny. Przyszłością są plastiki - innymi słowy - liczy się tylko materialność. Bena w dorosłość wprowadza żona przyjaciela rodziny. Romans z panią Robinson to najpoważniejsze, świadome przeżycie Ben'a.. ale nie jego decyzja. Starsza kobieta wie czego chce i nie przyjmuje odmowy. I tak to kolejny raz Ben robi to, co się od niego oczekuje. Sytuacja się zmienia gdy umawia się z Elaine, z córką Robinsonów. Pomiędzy młodymi zaczyna kiełkować uczucie. Romans z matką, a następnie związek z córką nie może się udać, a pomimo to Ben próbuje walczyć o swoje. Przez pierwszą połowę filmu wszyscy podejmują decyzje, a Ben jest ich przedmiotem, później to on staje się decydentem, ale wcale to nie znaczy, że jest łatwiej.
    Absolwent w 1967 roku musiał szokować. W końcu to po raz pierwszy poznaliśmy seksualne sekrety domowych gospodyń z amerykańskich przedmieść. Seks pozamałżeński przestaje być tabu. Ot się zdarza i żyje się dalej.

     

  • Kto wrobił Królika Rogera 1988

    kto wrobil krolika rogera

    Kto wrobił Królika Rogera,
    (Who Framed Roger Rabbit) - 1988;
    - reżyseria: Robert Zemeckis;
    - scenariusz: Jeffrey Price, Peter S. Seaman;
    - wybrana obsada: Bob Hoskins, Christopher Lloyd, Joanna Cassidy, Stubby Kaye;
    - gatunek: komedia kryminalna, animacja, noir.

    W czerwcu minęło trzydzieści lat od premiery tego filmu. Filmu, który jest udanym połączeniem animacji z filmem fabularnym. Obecnie coś takiego jest dużo łatwiejsze niż kiedyś i dlatego też Królik Roger zdobył aż trzy Oscary w 1989 roku (w tym za efekty specjalne).
    Hollywood, lata czterdzieste. Studia filmowe gdzie ludzie współpracują i mieszkają po sąsiedzku z Animkami. Na co dzień współpraca układa się przyzwoicie, ale nie wszyscy są zadowoleni z tego stanu rzeczy. Zwłaszcza, że zostaje zamordowany jeden z komików, a wszystko wskazuje, że z zazdrości zabił go animowany Królik Roger. Roger musi szybko znaleźć śledczego, który odnajdzie prawdziwego mordercę. I tak trafia do Eddiego Valianta, który żywi głęboką niechęć do animowanych postaci, jedna z nich zabiła mu brata.

     

  • Bulwar Zachodzącego Słońca - 1950

    bulwar zachodzacego slonca

    Bulwar zachodzącego słońca,
    (Sunset Boulevard) - 1950;
    - reżyseria: Billy Wilder;
    - scenariusz: Charles Brackett, Billy Wilder;
    - wybrana obsada: William Holden, Gloria Swanson, Erich von Stroheim, Nancy Olson, Fred Clark;
    -gatunek: noir, dramat,

    Hollywood, rezydencja, zbliżenie na basen, a w nim pływający trup z ranami postrzałowymi. Szybko dowiadujemy się, że tak właśnie poznaliśmy narratora, a zarazem głównego bohatera opowieści. Następnie mamy retrospekcję wydarzeń, które doprowadziły do tak tragicznego końca.
    Narratorem jest scenarzysta Joe, który pomimo iż pisze dwa scenariusze tygodniowo, ledwo wiąże koniec z końcem. Jego twórczość niespecjalnie podoba się włodarzom wielkich studiów filmowych. Uciekając przed wierzycielami trafia do mocno zaniedbanej rezydencji w której mieszka Norma Desmond - wielka gwiazda kina niemego. Kobieta żyje w osamotnieniu i cały czas wierzy, że świat jej nigdy nie zapomniał. Postanawia wrócić na wielki ekran i w tym ma jej pomóc Joe. Wspólnie napiszą scenariusz, który na nowo skieruje blask reflektorów na Normę.
    Norma wygląda i zachowuje się niczym upiór z przeszłości. Przerysowana, nazbyt dramatyczna, kompletnie nie rozumiejąca, że czasy wielkich gwiazd przeminęły bezpowrotnie. Jej wariactwo, nieprzystosowanie do współczesności jest starannie pielęgnowane przez Max'a - lokaja (i nie tylko), który jako jedyny cały czas ją uwielbia. Nieźle to kontrastuje z zalewem młodych ambitnych ludzi, którzy za wszelką cenę próbują zrobić hollywoodzką karierę. Może dlatego Joe pomimo odrazy do Normy zgadza się u niej zamieszkać i być jej partnerem. Wie, że to może pomóc mu otworzyć drzwi do kariery. Te cyniczne zachowanie przez pewien czas wszystkich zadowala. Jednak próba opuszczenia tego toksycznego związku dla Joe kończy się tragicznie. Wielkich gwiazd przecież się nie zostawia.

     

  • Garsoniera - 1960

    garsoniera

    Garsoniera,
    (The Apartment) - 1960;
    - reżyseria: Billy Wilder;
    - scenariusz: Billy Wilder, I.A.L. Diamond;
    - wybrana obsada: Jack Lemmon, Shirley MacLaine, Fred MacMurray, Joan Shawlee, Ray Walston;
    - gatunek: dramat, komedia, romans.

    Baxter jest podrzędnym pracownikiem towarzystwa ubezpieczeniowego. Wynajmuje mieszkanie w dosyć atrakcyjnym miejscu, ale koszty są dosyć wysokie. Minimalizuje je podnajmując mieszkanie jako miejsce schadzek swoich przełożonych. Dzięki temu ma pieniądze na czynsz oraz otwartą drogę awansu w firmie. Garsoniera cieszy się sporym zainteresowaniem, a jej "właściciel" coraz częściej musi spędzać czas poza domem. Grafik "odwiedzających" robi się coraz bardziej skomplikowany i coraz trudniej Baxterowi utrzymać wszystko w tajemnicy. Mieszkanie jest tak mocno oblężone, że prędzej czy później musi dojść do konfliktu terminów.

     

  • Kwiat kaktusa - 1969

    kwiat kaktusa

    Kwiat kaktusa,
    (Cactus Flower) - 1969;
    - reżyseria: Gene Saks;
    - scenaraiusz: I.A.L. Diamond;
    - wybrana obsada: Goldie Hawn, Ingrid Bergman, Walter Matthau, Vito Scotti, Rick Lentz;
    - gatunek: komedia, romans.

    Perełka odkryta całkowicie przypadkiem.
    Julian jest stomatologiem, który wymyślił sprytny patent na kobiety. Podczas poznawania od razu oznajmia, że ma żonę i trójkę dzieci i później żadnej "przyjaciółce" nie przychodzi do głowy myśl o ślubie. Taki typowo romansowy układ bardzo pasuje Julianowi. Do momentu. Stomatolog się zakochuje i to nawet z wzajemnością, ale co tu zrobić by kłamstwo na początku znajomości nie wyszło na jaw? Powiedzieć prawdę? To zbyt trudne dla Juliana, lepiej poprosić asystentkę by odgrywała rolę żony. Bardzo proste - tylko udawanie trochę zbyt dobrze wyszło ;)

     

  • Czas mroku - 2017

    czas mroku

    Czas mroku,
    (Darkest Hour) - 2017;
    - reżyseria: Joe Wright;
    - scenariusz: Anthony McCarten;
    - wybrana obsada: Gary Oldman, Kristin Scott Thomas, Ben Mendelsohn, Lily James, Ronald Pickup, Stephen Dillane;
    - gatunek: biograficzny, dramat, historyczny.

    Wymieniając obsadę miałem napisać tylko jedno nazwisko. Czas mroku to film jednego aktora... w sumie to nie od tego powinienem zacząć. Restart.
    W Europie zaczyna szaleć II wojna światowa, a Anglia dojrzała do zmiany premiera. Jest tylko jeden kandydat, który może połączyć interesy rządzących i opozycji. Jest nim Winston Churchill. Nikt za nim nie przepada, ale nie można mu odmówić wielkiej wiedzy i doświadczenia. Poza tym wszyscy mają przeświadczenie, że Winston będzie premierem tymczasowym. Nie można być premierem w czasie nadchodzącej wojny bez politycznego wsparcia.
    Czas mroku opowiada o pierwszych tygodniach urzędowania Churchill'a. Jak wspomniałem czasy są trudne, a sam premier posiada wiele pomysłów na wyjście z kryzysu, ale tylko 4 na 100 są dobre.
    W filmie wojna ogranicza się do polityczno-wojskowych rozważań oraz do przesuwania pionków na mapie. Nie znajdziemy tu bitew, dramatów jednostek, śmierć zostaje gdzieś w niedopowiedzeniu. Churchill ma świadomość, że jego decyzje mają wpływ na życie i śmierć żołnierzy, ale też doskonale wie, że czasem warto kierować się dobrem większości, że straty muszą być poniesione.

     

  • Kształt wody - 2017

    ksztalt wody

    Kształt wody,
    (The Shape of Water) - 2017;
    - reżyseria: Guillermo del Toro;
    - scenariusz: Guillermo del Toro, Vanessa Taylor;
    - wybrana obsada: Sally Hawkins, Michael Shannon, Richard Jenkins, Octavia Spencer, Michael Stuhlbarg, Doug Jones;
    - gatunek: fantasy.

    Trzynaście oscarowych nominacji, urzekający zwiastun i reżyser, który potrafi tworzyć niesamowite filmy. Kształt wody był filmem, który koniecznie chciałem obejrzeć w kinie.
    Ameryka, lata sześćdziesiąte. Niema Eliza pracuje jako sprzątaczka w tajnym, wojskowym laboratorium. Dziewczyna kocha muzykę, codzienne rytuały, ale żyje samotnie. Początkowe sceny bardzo mocno przypominają twórczość Jean-Pierre'a Jeuneta. Ta rytmika, budowanie postaci i ujęć - nie wiem czy to celowa inspiracja czy nie, ale podobieństwa są.
    Do laboratorium trafia wodny stwór, który może wizualnie przypomina monstra znane z filmowych horrorów, ale w zachowaniu już nie. Jest uwięzioną i torturowaną istotą, której życie najprawdopodobniej zakończy się w tym laboratorium. Jak pewnie się domyślacie pomiędzy bohaterami rodzi się uczucie - co za zaskoczenie.

     

  • Trzy billboardy za Ebbing, Missouri - 2017

    trzy billboardy za ebbing missouri

    Trzy billboardy za Ebbing, Missouri,
    (Three Billboards Outside Ebbing, Missouri) - 2017;
    - reżyseria: Martin McDonagh;
    - scenariusz: Martin McDonagh;
    - wybrana obsada: Frances McDormand, Woody Harrelson, Sam Rockwell, John Hawkes, Peter Dinklage, Abbie Cornish, Lucas Hedges, Željko Ivanek;
    - gatunek: dramat, komedia, kryminał.

    Co za kino. Małe miasteczko gdzieś w południowych stanach USA. Przy lokalnej drodze zostają wynajęte trzy od dawna nie używane billboardy. Pojawiają się na nich trzy hasła, które wstrząsają miasteczkiem. Szybko się okazuje, że za uśpionymi, spokojnymi ulicami miasta drzemią wielkie emocje. Billboardy dotyczą śmierci młodej dziewczyny i bezsilności lokalnej policji, ale tak naprawdę pokazują swoisty talent mieszkańców do nie widzenia tego, co nie pasuje do ich wyobrażenia o spokojnym miasteczku.
    Spotkałem opinie, że Trzy billboardy za Ebbing, Missouri to nowoczesny western, w którym samotna kobieta samotnie próbuje wymierzyć sprawiedliwość. Nie zgadzam się z tą opinią. Ten film jest soczystym dramatem, którego klimat i poruszane wątki trochę przypominał mi Gran Torino Eastwooda.

     

  • Wzgórze nadziei - 2003

    wzgorze nadziei

    Wzgórze nadziei,
    (Cold Mountain) - 2003;
    - reżyseria: Anthony Minghella;
    - scenariusz: Anthony Minghella;
    - wybrana obsada: Jude Law, Nicole Kidman, Renée Zellweger, Brendan Gleeson, Philip Seymour Hoffman, Natalie Portman, Giovanni Ribisi, Ethan Suplee, Cillian Murphy, Charlie Hunnam, Donald Sutherland;
    - gatunek: melodramat.

    Niezmiernie rzadko sięgam po melodramaty, nie jestem romantyczny i przeważnie te filmy niemiłosiernie mnie nudzą.Czasem jednak robię i wyjątek i próbuję coś takiego obejrzeć. Wzgórze nadziei musiało trafić na mój ekran - obsada, Oscar i ogólnie wysoka nota sprawiły, że nie zwróciłem uwagi, że jest to melodramat.
    Akcja dzieje się podczas wojny secesyjnej jest osią jest rozdzielona para i ich przeżycia. On walczy o przeżycie na froncie, a Ona czeka w domu, który podczas wojny wcale nie jest azylem.
    To co się działo na wojnie do jedno... ale to co poza nią to całkiem inna sprawa. Lincze niewolników, polowania na dezerterów, ale przede wszystkim walka o ziemie i wpływy na posiadłościach, które tak ochoczo zostały porzucone przez chłopców idących na wojnę. Utkwiła mi w pamięci scena w której Amerykanie się cieszą z wybuchu wojny secesyjnej. Nie wiedzieli jeszcze jakie sobie piekło przygotowali. Mam wrażenie, współcześni dwudziestolatkowie też pragną wojny, bezpieczna Europa wydaje się ich nudzić.