"Dlaczego upadamy, Bruce? Po to, żeby nauczyć się, jak wstawać"
Batman: Początek

Olivier Nakache

  • Nadzwyczajni - 2019

    nadzwyczajni

    Nadzwyczajni,
    (Hors normes) - 2019;
    - reżyseria: Olivier Nakache, Éric Toledano;
    - scenariusz: Olivier Nakache, Éric Toledano;
    - wybrana obsada: Vincent Cassel, Reda Kateb, Hélène Vincent, Catherine Mouchet, Aloïse Sauvage;
    - kategoria: komedia, francuskie, na faktach.

    Przerażona dziewczyna biegnie ulicami miasta. Gonią ją mężczyźni, a po schwytaniu wrzucają do wana. Mężczyźni to dwaj przyjaciele (żyd i muzułmanin), którzy poświęcili swoje życie na pracę z trudną młodzieżą. Biorą pod swoje skrzydła podopiecznych, którymi nikt nie chce się zająć. Osoby, które wymykają się z prostych ram systemu opieki społecznej.. osoby, które pilnie potrzebują pomocy, zaangażowania, cierpliwości, a przede wszystkim stabilności. System opieki państwowej nie jest w stanie im tego zapewnić. Przyjaciele działają poza systemem państwowym, bez certyfikatów, zezwoleń, ale często państwowe instytucje zwracają się do nich o pomoc. Wiedzą, że mężczyźni nigdy nie odmawiają... jakoś to przecież ogarną.

  • Samba - 2014

    plakat promujący
    Samba - 2014;
    - reżyseria: Olivier Nakache, Eric Toledano;
    - scenariusz: Olivier Nakache, Eric Toledano;
    - wybrana obsada: Omar Sy, Tahar Rahim, Charlotte Gainsbourg, Izïa Higelin;
    - komedia, dramat.

    Na świecie coraz bardziej niespokojnie.. padają ostre słowa i deklaracje, wielu zapomina, że za słowami często idą czyny, a tych coraz bardziej się obawiam. Nie mam tu na myśli konfliktu zbrojnego, wierzę, że on nie nastąpi, ale zwykłą codzienną nienawiść do swoich sąsiadów. To zaczyna się robić problem. To tak tytułem wstępu.
    Samba w filmwebowym opisie jest oznaczona jako komedia, ale dużo bardziej pasuje określenie dramat (w takim francuskim stylu). Niby jest sporo śmiesznych momentów, ale film opowiada o mega ważnej sprawie jaką jest uprzedmiotowienie człowieka. Wplątanie w biurokratyczną machinę może kończyć się bezdusznym (niezamierzenie) traktowaniem, w stertach papierów nie widać dramatu jednostki. Nie da się tu nie zacytować Stalina - "Jedna śmierć to tragedia, milion – to statystyka"...
    Konkret o fabule. Samba od dziesięciu lat mieszka w Paryżu. Zarabia jako pomywacz, a zarobione pieniądze wysyła rodzinie. Ma w miarę poukładany świat, ale przypadek (jak zawsze) sprawia, że dostaje nakaz opuszczenia Francji. Od tej chwili jest nielegalnym imigrantem, staje się "nikim", próbuje walczyć z systemem, ale jest na straconej pozycji. Scenarzyści wplątali w to jeszcze wątek miłości, uczucia niemalże od pierwszego wejrzenia, ale dla mnie był to wątek drugoplanowy. O wiele ciekawsze wydawało mi się poszukiwanie stereotypów, interesujących postaw, a przede wszystkim obserwowanie różnorodności paryskiego społeczeństwa. Po zamachach w Paryżu wielu komentatorów twierdzi, że to się zmieni.. ale uważam, że efekt będzie wręcz odwrotny. Zamachy mogą scementować właśnie to urozmaicone społeczeństwo. Nic tak nie jednoczy jak zagrożenie.

  • Nietykalni

    nietykalniNietykalni
    (2011, reżyseria Olivier Nakache, Eric Toledano) to kolejny film, który udowadnia, iź francuzi potrafią robić porządne kino.

    Fabuła filmu oparta jest na historii prawdziwej.  Opowiada o przyjaźni sparaliżowanego bogacza i jego opiekuna. Niby nic nadzwyczajnego, ale należy dodać, że opiekun jest imigrantem, który dopiero wyszedł z więzienia, a pracę dostaje całkiem przypadkowo.

    Wielkie emocje, nieuleczalna choroba oraz podział społeczeństwa francuskiego zostały zgrabnie ubrane w delikatną nutę komedii.

     

    Momentami film mi przypominał amerykańską produkcję "Choć goni nas czas".

    Nietykalnych zdecydowanie polecam.

    Oceniam na dziesięć.

Back to top