"Przeszłość to tylko bajka, którą sobie opowiadamy"
Ona

NOIR

 

  • Gotham Central: Corrigan

    gotham central t 4

    Gotham Central: Corrigan;
    - Gotham Central, Tom 4, DC Comics;
    - twórcy: Greg Rucka, Ed Brubaker, Michael Lark, Stefano Gaudiano, Jason Shawn Alexander;
    - Egmont Polska, 2017;
    - kategoria: komiks album, Batman, Noir.

    Natura
    Krótka opowieść o dwóch umoczonych gliniarzach, którzy dostają to na co zasłużyli.. W tle przekupny Corrigan i Czarna Maska.

    Martwy Robin
    W zaułku policjanci znajdują ciało cudownego chłopca, Robina. Wszystko wskazuje na to że spadł z dachu... jak to możliwe? Może jednak to morderstwo? Większość świrów siedzi w Arkham po ulicach lata tylko jeden - zwany Batmanem.. czyżby przeholował? I odbiło mu całkowicie? A może ktoś inny zabija bohaterów... Sprawa się komplikuje gdy znajduje się kolejne ciało Robina.

    Krwawa niedziela
    Kolejne zgłoszenie. Tym razem sprawa dotyczy nadprzyrodzonych mocy i i superbohaterów. Nad miastem zostają uwolnione grzechy główne. Przejmując kolejne ciała/osoby sieją straszne zniszczenie. Jak z takim problemem mogą sobie poradzić Policjanci i Batman. Szaleństwo przeciwników to jedno, ale supermoce i magia? Kompletnie mi to nie pasuje do tej serii. Na szczęście to krótka opowieść.

     

  • Eric Powell - The Goon. Kolekcja tom 2

    the goon t 2

    The Goon. Kolekcja tom 2;
    - autor: Eric Powell;
    - seria: The Goon (Zbir);
    - Non Stop Comics - 2019;
    - kategoria: komiks, noir, Nagroda Eisnera.

    Drugi tom zbiorczy przygód Zbira.. pozornie wszystko się układa. Zbir coraz pewniejszą ręką kontroluje miasto. A zamieszanie wokół drużyny futbolowej i jej nieoczekiwanych sukcesów sprawiają że klaruje się relacja Zbira z pozostałymi bossami. Otwarta wojna ma swoje zalety. Poza incydentem z doktorem Aliażem, który to chce zniszczyć miasto i powrotem Sępa w interesie nie dzieje się nic niepokojącego. Do czasu pojawiania się nowego gracza, który brutalnie przejmuje terytorium Zbira. Historia ta jest wytrychem do opowiedzenia o skomplikowanych relacjach naszego bohatera z kobietami.. i tak oto wchodzimy w opowieść Chinatown - historię o prawdziwej miłości.
    Zbir jako młody mężczyzna był blisko szczęścia... ale Eric Powell nie był na to gotowy i Zbir nie zaznał spokoju w związku.. Za to mamy ból rozstania. Odrzucenie i krwawą zemstę. Ta historia (chyba jako jedyna) nie ma elementów humorystycznych. Opowieść ma lekko dołujący klimat, ale daje solidne podstawy do zrozumienia motywacji Zbira. Nie jest beznamiętnym idiotą, który tylko łamie kości (chociaż to mu się zdarza).

     

  • Gotham Central: W obłąkanym rytmie

    gotham central t 3

    Gotham Central: W obłąkanym rytmie;
    - Gotham Central, Tom 3, DC Comics;
    - twórcy: Greg Rucka, Ed Brubaker, Michael Lark, Stefano Gaudiano, Jason Shawn Alexander;
    - Egmont Polska, 2018;
    - kategoria: komiks album, Batman, Noir.

    Wracamy do Gotham. Miasta zbrodni, świrów i normalnych ludzi. Dokładnie w tej kolejności. Miasta, w którym każdy dzień przynosi nieoczekiwane sytuacje.. jak w nim żyć? Udawać, że wszystko jest normalnie czy też próbować się oswoić z dziwnymi sprawami? Trzeci tom Gotham Central to cztery bardzo dobre historie, które przybliżają nam to dziwne miasto i jego funkcjonariuszy.

     

  • Gotham Central: Klauni i szaleńcy

    gotham central t 2

    Gotham Central: Klauni i szaleńcy;
    - Gotham Central, Tom 2, DC Comics;
    - twórcy: Ed Brubaker, Greg Rucka, Michael Lark;
    - Egmont Polska, 2016;
    - kategoria: komiks album, Batman, Noir.

    Drugi tom opowieści z Gotham Central, miasta zbrodni strzeżonego przez Czarnego Nietoperza i prawdziwych gliniarzy. Tom drugi to cztery opowieści, w których Nietoperza praktycznie nie ma. Jest za to zbrodnia i policjanci, którzy próbują wprowadzić ład w tym nietypowym mieście.. czy ich działanie jest skazane na porażkę.. próżny trud? Czy za każdym razem muszą oddać pola i uruchomić batsygnał? Scenarzyści świetnie zróżnicowali poszczególnych funkcjonariuszy. Nie może być mowy o płaskich kalkach, które znamy ze słabych filmów sensacyjnych. W Gotham Central nic nie może być czarno-białe. Powiedziałbym, że miasto ma wiele odcieni szarości, ale doskonale wiemy, że kolorów tu nie brakuje.

     

  • Criminal: Grzesznicy; Ostatni niewinny

    criminal t 3

    Criminal. Grzesznicy; Ostatni niewinny;
    - twórcy: Sean Phillips , Ed Brubaker;
    - seria: Criminal, Tom 3;
    - Mucha Comics, 2020;
    - kategoria: komiks: noir.

    Trzeci tom Criminal ukazał się kilka dni temu, a ja mimo iż mam wielką kupkę wstydu nieprzeczytanych pozycji, od razu zabrałem się za lekturę.
    Narracja Brubaker'a bardzo przypadła mi do gustu i obecnie jest to jeden z moich ulubionych autorów komiksowych.
    W tomie znajdziemy tylko dwie historie, ale obie dają olbrzymią satysfakcję. Wielkie miasto to raj dla zbrodni. Ludzie cały czas umierają, inni napadają, mordują.. Czasem to te same osoby. Miasto żywi się krwią.

    Grzesznicy.
    Tracy Lawless ma nie spłacony dług u Pana Hyde'a. Splata polega na odnalezieniu mordercy, który likwiduje osoby, które powinny być nietykalne. W przestępczym świecie jest hierarchia i nikt nie może zabijać ludzi, którzy mogą się przydać Hyde'owi. Tracy nie ma zbyt wielu tropów, ale pieści pomagają rozwiązać języki, nawet te przyjmowane na twarz. Niezbyt zadowolony szef to tylko jedno zmartwienie Lawlessa'a. Jest dezerterem, a wojsko wysłało za nim tropiciela... No i kobiety.. Tak, w tym świecie kobiety to czyste kłopoty.

    Ostatni niewinny to kameralna opowieść o potrzebie ucieczki i pragnieniu szczęścia. Szczęścia za wszelką cenę.. Jest to też opowieść o pewnej tęsknocie za szkolnymi latami, przeszłością, którą idealizujemy.
    Lata osiemdziesiąte, Riley ma piękna bogatą żonę i dobre stanowisko w firmie teścia.. Niby wszystko się dobrze układa.. z zewnątrz tak to wygląda. Riley jednak nie jest szczęśliwy.. żona go zdradza, a teść na każdym kroku przypomina że Riley nie ma odpowiedniego pochodzenia... życie mężczyzny jest puste i totalnie wyssane z emocji.. Gdy po latach spotyka swoją licealną miłość w głowie rodzi mu się plan... Jeszcze może być szczęśliwy...ale rozwód nie jest rozwiązaniem.

    Trzy tomy Criminal zaliczone, a ja w oczekiwaniu na kolejny poczytam inne dzieła Brubaker'a i Phillips'a...

     

  • Criminal: Umarli i umierający; Fatalna noc

    criminal t 2



    Criminal. Umarli i umierający; Fatalna noc;

    - twórcy: Sean Phillips , Ed Brubaker;
    - seria: Criminal, Tom 2;
    - Mucha Comics, 2019;
    - kategoria: komiks: noir.

    Nie sądziłem, że tak szybko wrócę do tej serii. Gdzieś byłem przekonany, że drugi tom będzie musiał poczekać trochę na półce zanim 'dojrzeje'. Wytrzymał dwa tygodnie.
    Dwie niezwiązane bezpośrednio z sobą historie, które pokazują, że życie to cholernie trudna sztuka wyboru... żeby chociaż to był nasz wybór? Czasem to są wybory innych.
    Umarli i umierający - do miasta wraca piękna, ale kompletnie wypalona kobieta. Kiedyś spotkało ją wielkie nieszczęście, a jej powrót dla dwóch mężczyzn to spore zaskoczenie. Mężczyźni wychowali się razem, ale trudno nazwać ich przyjaciółmi. Jedyne co ich łączyło to uczucie do tej kobiety.. czy po latach coś się zmieniło. Bardzo smutna historia, w której zemsta staje się celem krótkiego życia. Trzy punkty widzenia, jedna historia, gangsterskie porachunki i złamane życiorysy.

     

  • Gotham Central: Na służbie

    gotham central t 1

     

    Gotham Central: Na służbie
    - Gotham Central, Tom 1, DC Comics;
    - twórcy: Ed Brubaker, Greg Rucka, Michael Lark;
    - Egmont Polska, 2016;
    - kategoria: komiks album, Batman, Noir.

    Miałem takie małe postanowienie, że komiksów DC i Marvel nie będę na razie tykać. Chciałem najpierw poznać inne światy, ale nie przeszkodziło mi to zakupieniu kilku albumów. I tak to znów stałem się człowiekiem niesłownym.
    Zabierając się za Gotham Central nie wiedziałem czego się spodziewać, nie mam też z czym go porównać, ale chciałem przeczytać kolejną rzecz Brubaker'a. Nieoczekiwanie wkroczyłem do mrocznego Gotham City.
    Gotham to miasto przekleństwo. Podobnie jak Detroit (z cyklu RoboCop), czy też Nowy Jork z niedalekiej przyszłości Gotham jest miastem gdzie przestępcy królują. Mieszkańcy żyją w fatalnych warunkach bojąc się następnego dnia. Elity są dobrze ustawione i mocno oddzielone od spraw codziennych decydują o kolejnych cięciach dla policji. Tak wyglądają miasta przyszłości.
    Gotham ma tą przewagę, że w naprawdę kryzysowych sytuacjach może zapalić reflektor i wezwać Batman'a. Niby komfort, ale fatalnie to wpływa na morale w szeregach policji, zwłaszcza w elitarnym Wydziale Poważnych Przestępstw. Wzywanie Nietoperza nie najlepiej świadczy o ich kompetencjach. Z drugiej strony przestępcy też są nietuzinkowi. To czyste, szalone zło, które przybiera różne twarze (w albumie: Mister Freeze, Firebug, Two-Face).

     

  • Criminal. Tchórz; Lawless

    criminal t 1

    Criminal. Tchórz; Lawless;

    - twórcy: Val Staples, Sean Phillips , Ed Brubaker;
    - seria: Criminal, Tom 1;
    - Mucha Comics, 2019;
    - kategoria: komiks: noir.

    Album dostałem w prezencie. Jako fan Brubakera bardzo się ucieszyłem, ale okładka zniechęcała do lektury. Grzbiet jest w moje ocenie kompletnie nie trafiony... i tak to album sobie leżał, czekał, aż do premiery drugiego tomu, który również ma niezbyt piękną okładkę ;p. Nie sądziłem, że będę zwracał na coś takiego uwagę.
    Przejdźmy do meritum. Album składa się z dwóch, pozornie niezwiązanych, historii. Pierwsza to opowieść o napadzie na konwój. Z pozoru nic ciekawego, ale szybko okazuje się, że napad jest tylko jednym z elementów układanki. Skok jest przedstawiony z punktu widzenia Leo, który jest mistrzem w planowaniu, ale też w środowisku jest uważany za Tchórza. Leo lubi mieć wszystko pod kontrolą, każdy najmniejszy szczegół musi być dopracowany, a ryzyko totalnie wyeliminowane. Mistrz w swojej klasie, ale nawet Leo nie jest w stanie wszystkiego przewidzieć. Zwłaszcza, że partnerzy wiele przed nim ukryli. Znakomita historia.

     

  • Fatale (Tom 1) - Śmierć podąża za mną

    fatale t 1

    Śmierć podąża za mną
    - seria: Fatale, Tom 1;
    - autorzy: Ed Brubaker, Sean Phillips;
    - wydawnictwo: Mucha Comics;
    - kategoria: komiks.

    Femme Fatale - kobieta przekleństwo. Kobieta, której działania, a może samo istnienie jest przyczyną nieszczęść dla wielu mężczyzn. Zwiedzeni jej urokiem, seksapilem zachowują się jak lunatycy. Zdradzają, kradną, mordują - przekraczają normy społeczne. Kobieta zło. A co jeśli ta kobieta musi działać tak jak działa, a co jeśli nad nią jest zło, którego ona panicznie się boi i musi wykonywać jego polecenia? Jeśli jest tylko trybikiem machinie zła, mocy, o których nie mamy pojęcia?
    Współczesność Nicolas Lash przeszukując rzeczy zmarłego pisarza natrafia na powieść, która nigdy nie była wydana. Chwilę po odnalezieniu spotyka nieznajomą kobietę, która ratuje mu życie. Lash nawet nie był świadomy niebezpieczeństwa. Następnie akcja przenosi się na karty powieści. Niebezpieczna kobieta, naiwni, a może tylko zakochani mężczyźni i coś czego w kryminale być nie powinno - tajemnicza sekta. Wzajemne obietnice układy i przeświadczenie, że ta historia dobrze się nie kończy. A może powieść nie jest całkowitą fikcją? Może odkrywa przed nami siły, które cały czas nas otaczają?
    Kim tak naprawdę jest Josephine?

     

  • Zaćmienie - Ed Brubaker, Sean Phillips

    zacmienie

    Zaćmienie,
    (The Fade Out)
    - autorzy: c Sean Phillips;
    - wydawnictwo: Mucha Comics
    - gatunek: komiks, noir.

    Album znalazłem podczas Śląskich Targów Książki. Mój wzrok nie potrafił przejść obojętnie obok tej okładki - musiałem sięgnąć po ten album, a później wiedziałem, że muszę go mieć i przeczytać.
    Rok 1948, miejsce akcji Hollywood. Scenarzysta budzi się po jednej z wielu imprez. Ból głowy rozsadza czaszkę a obok leży ciało pięknej, dobrze zapowiadającej się aktorki. Na szyi ma ślady duszenia. Scenarzysta wie, że jak zostanie na miejscu zbrodni to zostanie uznany za winnego. Ucieka. Później dowiaduje się, że aktorka popełniła samobójstwo. Dlaczego studio filmowe tuszuje to morderstwo? Kto zabił? Pytań z czasem jest coraz więcej. A teraz kilka słów o czasach, w których dzieje się akcja.
    Jest kilka lat po wojnie, wielu Amerykanów próbuje zapomnieć o tym co było. To nigdy nie jest łatwe, ale w tym czasie filmowi twórcy mają inne zmartwienia. Trwa bezpardonowe polowanie na komunistów. Wielu twórców (scenarzystów) zostaje wpisanych na czarne listy i od tej pory nie mogą pracować dla fabryki snów. Przynajmniej oficjalnie. Każdy system da się oszukać. Są to też czasy schyłku wielkich wytwórni filmowych. Jeszcze są pełne władzy i dostojeństwa, ale wyczuwalna jest atmosfera zmiany. Nie należy zapominać, że Hollywood tamtych lat to jedna wielka mistyfikacja. Zmyślone życiorysy, artykuły prasowe pisane na zamówienie, a przede wszystkim tuszowanie wybryków aktorów.
    Są to też czasy, w których FBI pod kierownictwem J. Edgar'a Hoover'a zbiera haki na wszystkich. Środki nie mają znacze

     

  • Dobry Niemiec - 2006

    dobry niemiec

    Dobry Niemiec,
    (The Good German) - 2006;
    - reżyseria: Steven Soderbergh;
    - scenariusz: Paul Attanasio;
    - wybrana obsada: George Clooney, Cate Blanchett, Tobey Maguire;
    - gatunek: noir, kryminał, melodramat.

    Po ten film sięgnąłem skuszony doborową obsadą.
    Berlin tuż po wojnie. Amerykanie, Brytyjczycy i Rosjanie czują się tu jak u siebie. Trwa walka o wpływy. Pomiędzy nimi gdzieś są berlińczycy, którzy próbują przetrwać trudne, powojenne lata. To społeczeństwo również zostało mocno dotknięte przez wojnę. Wśród niewinnych mieszkańców ukrywają się naziści, ale także ludzie, którzy gdzieś źle wybrali. Nikt nie może być pewny jutra. Nikt poza wykwalifikowanymi specjalistami - ci mają jakoś łatwiej.
    W takim berlińskim 'sosie' korespondent wojenny spotyka Niemkę, która próbuje wydostać się z tego przeklętego miasta. Piękna kobieta, która nie do końca jest szczera, jest ścigana zarówno przez Amerykanów jak i Rosjan. Co takiego ukrywa?

     

  • Kto wrobił Królika Rogera 1988

    kto wrobil krolika rogera

    Kto wrobił Królika Rogera,
    (Who Framed Roger Rabbit) - 1988;
    - reżyseria: Robert Zemeckis;
    - scenariusz: Jeffrey Price, Peter S. Seaman;
    - wybrana obsada: Bob Hoskins, Christopher Lloyd, Joanna Cassidy, Stubby Kaye;
    - gatunek: komedia kryminalna, animacja, noir.

    W czerwcu minęło trzydzieści lat od premiery tego filmu. Filmu, który jest udanym połączeniem animacji z filmem fabularnym. Obecnie coś takiego jest dużo łatwiejsze niż kiedyś i dlatego też Królik Roger zdobył aż trzy Oscary w 1989 roku (w tym za efekty specjalne).
    Hollywood, lata czterdzieste. Studia filmowe gdzie ludzie współpracują i mieszkają po sąsiedzku z Animkami. Na co dzień współpraca układa się przyzwoicie, ale nie wszyscy są zadowoleni z tego stanu rzeczy. Zwłaszcza, że zostaje zamordowany jeden z komików, a wszystko wskazuje, że z zazdrości zabił go animowany Królik Roger. Roger musi szybko znaleźć śledczego, który odnajdzie prawdziwego mordercę. I tak trafia do Eddiego Valianta, który żywi głęboką niechęć do animowanych postaci, jedna z nich zabiła mu brata.

     

  • Bulwar Zachodzącego Słońca - 1950

    bulwar zachodzacego slonca

    Bulwar zachodzącego słońca,
    (Sunset Boulevard) - 1950;
    - reżyseria: Billy Wilder;
    - scenariusz: Charles Brackett, Billy Wilder;
    - wybrana obsada: William Holden, Gloria Swanson, Erich von Stroheim, Nancy Olson, Fred Clark;
    -gatunek: noir, dramat,

    Hollywood, rezydencja, zbliżenie na basen, a w nim pływający trup z ranami postrzałowymi. Szybko dowiadujemy się, że tak właśnie poznaliśmy narratora, a zarazem głównego bohatera opowieści. Następnie mamy retrospekcję wydarzeń, które doprowadziły do tak tragicznego końca.
    Narratorem jest scenarzysta Joe, który pomimo iż pisze dwa scenariusze tygodniowo, ledwo wiąże koniec z końcem. Jego twórczość niespecjalnie podoba się włodarzom wielkich studiów filmowych. Uciekając przed wierzycielami trafia do mocno zaniedbanej rezydencji w której mieszka Norma Desmond - wielka gwiazda kina niemego. Kobieta żyje w osamotnieniu i cały czas wierzy, że świat jej nigdy nie zapomniał. Postanawia wrócić na wielki ekran i w tym ma jej pomóc Joe. Wspólnie napiszą scenariusz, który na nowo skieruje blask reflektorów na Normę.
    Norma wygląda i zachowuje się niczym upiór z przeszłości. Przerysowana, nazbyt dramatyczna, kompletnie nie rozumiejąca, że czasy wielkich gwiazd przeminęły bezpowrotnie. Jej wariactwo, nieprzystosowanie do współczesności jest starannie pielęgnowane przez Max'a - lokaja (i nie tylko), który jako jedyny cały czas ją uwielbia. Nieźle to kontrastuje z zalewem młodych ambitnych ludzi, którzy za wszelką cenę próbują zrobić hollywoodzką karierę. Może dlatego Joe pomimo odrazy do Normy zgadza się u niej zamieszkać i być jej partnerem. Wie, że to może pomóc mu otworzyć drzwi do kariery. Te cyniczne zachowanie przez pewien czas wszystkich zadowala. Jednak próba opuszczenia tego toksycznego związku dla Joe kończy się tragicznie. Wielkich gwiazd przecież się nie zostawia.

     

  • Torpedo 1972

    torpedo 1972

    Torpedo 1972,
    - autorzy: Enrique Sanchez Abuli, Eduardo Risso;
    - Wydawnictwo: Non Stop Comics - 2017

    Torpedo powrócił po latach, mocno zmęczony, ale za to w kolorze.
    Torpedo 1972 to próba wskrzeszenia, albo raczej przypomnienia, bohatera, który za młodzieńczych lat żył bardzo dostatnio, a jak czegoś brakowało to zdobywał to bez najmniejszego problemu. Cyniczny cyngiel żył jak chciał i z kim chciał, ale nie pomyślał o tym by cokolwiek odłożyć na starość. Jaka starość? Powinien się cieszyć, że dożył 40-ki - w tym zawodzie raczej nie zbiera się na emeryturze. Podstarzały Torpedo nadal żyje jak chce, a raczej jak mu pozwalają okoliczności. Ciało nie jest tak sprawne jak kiedyś, a i czasy się zmieniły. Spadło zapotrzebowanie na pewne usługi. Jednak pod zmęczoną życiem twarzą staruszka kryje się ten sam złośliwy, egoistyczny i wyrachowany Torpedo. Przeważnie się nie ujawnia, ale gdy okoliczności zmuszą go do działania to jeszcze raz pokaże na co go stać. Taką okolicznością jest kłamliwy artykuł w Wall Street Journal na jego temat. Marny dziennikarzyna będzie musiał ponieść konsekwencje i nie jest istotne, że wcześniej Torpedo zgwałcił mu dziewczynę. Wielkiemu Torpedo nikt nie może podskoczyć.

     

  • Torpedo 1936

    torpedo1936

    Torpedo 1936,
    - autorzy: Enrique Sanchez Abuli, Jordi Bernet;
    - Wydawnictwo: Non Stop Comics - 2017;

    Na tegorocznych targach książki w Katowicach nie poszalałem. Niewiele było pozycji, które mnie interesowały, a poza tym ceny były wyższe niż w mojej ulubionej księgarni. Moją uwagę na dłużej przyciągnął tylko jeden komiks, który po dwudniowych wahaniach postanowiłem kupić. Torpedo 1936 (o nim mowa) tani nie był, ale po lekturze śmiało mogę powiedzieć, że było warto. Poza tym tak gruby integral (700 stron) musi swoje kosztować).
    Luca Torelli, tytułowy Torpedo, to nowojorski bandyta, który chętnie zabija, a jeszcze chętniej korzysta z uciech kobiecego ciała. Łączy w sobie surową bezwzględność, oszczędne wykształcenie oraz całkowity brak myślenia o konsekwencjach swojego postępowania. Działa impulsywnie a to sprawia, że często musi zabijać, ale równie często dostaje łomot. Torpedo 1936 jest uważane za najlepszy komiks w klimacie NOIR - może tak jest w rzeczywistości, ale należy pamiętać, że w historiach o Torpedo nie ma detektywów oraz skomplikowanych zagadek. Są tylko femme fatale, przynajmniej próbują być bo Torpedo nie należy do tych co się zakochują. Kobiety często sprowadzają go na złą drogę, ale o uczuciu nie może być mowy.

     

  • Asfaltowa dżungla - 1950

    asfaltowa dzungla

    Asfaltowa dżungla,
    (The Asphalt Jungle) - 1950;
    - reżyseria: John Huston;
    - scenariusz: John Huston, Ben Maddow;
    - wybrana obsada: Sterling Hayden, Louis Calhern, Jean Hagen, James Whitmore, Sam Jaffe, Marilyn Monroe, Teresa Celli; 
    - gatunek: noir. 

    "Zbrodnia to tylko kalekie dziecko ludzkiej zaradności"

    Jeden z najbardziej znanych filmów noir w końcu trafił na moją listę.
    Grupa przypadkowych oprychów planuje skok doskonały. Jest mózg akcji, kierowca, sponsor, kasiarz. Każdy ma swoją rolę do odegrania, plan jest opracowany w najmniejszych szczegółach. Musi się udać. Niestety nie dało się zaplanować przypadkowego uruchomienia alarmu oraz ludzkich słabości. Skok się udaje, ale dochodzi do strzelaniny, która mocno komplikuje sytuację. Zwykły napad zamienia się w morderstwo, a te przeważnie są bardziej intensywnie ścigane. Policja systematycznie zbliża się do wszystkich członków ekipy.

     

  • Przylądek strachu - 1962

    przyladek strachu
    Przylądek strachu,
    (Cape Fear) - 1962;
    - reżyseria: J. Lee Thompson;
    - scenariusz: James R. Webb;
    - wybrana obsada: Gregory Peck, Robert Mitchum, Polly Bergen, Lori Martin, Telly Savalas;
    - gatunek: dramat, thriller, noir.

    Jakiś czas temu pisałem o remaku tego filmu z 1991 roku. Trzeba było sięgnąć po pierwowzór.
    Historia jest ta sama.
    Sam jest szanowanym prawnikiem. Prowadzi szczęśliwe życie aż do chwili gdy spotyka człowieka, który obarcza Sama za swoją odsiadkę. Adwokat początkowo lekceważy typa, ale z czasem zaczyna się obawiać o bezpieczeństwo swoje i swojej rodziny. Zaprzyjaźnieni policjanci próbują "zachęcić" oprycha do zmiany miasta, ale ten w więzieniu dobrze się przygotował do swojej zemsty.

     

  • Żegnaj laleczko - 1944

    zegnaj laleczko
    Żegnaj laleczko,
    (Murder, My Sweet) - 1944;
    - reżyseria: Edward Dmytryk;
    - scenariusz: John Paxton;
    - wybrana obsada: Esther Howard, Ralf Harolde, Donald Douglas, Douglas Walton, Mike Mazurki, Anne Shirley;
    - gatunek: noir, dramat, kryminał.

    Od kilku lat powtarzam sobie, że zacznę oglądać filmy noir. Kiedyś, jako dzieciak, bardzo je lubiłem, a później odeszły w niebyt. Doskonale wiecie, że jestem sentymentalny, a to znaczy, że do tych filmów kiedyś musiałem wrócić. Wybór padł na ekranizację powieści Chandler'a - Żegnaj laleczko.

    Do prywatnego detektywa (Marlowe), który ma problemy z alkoholem przychodzi były skazaniec. Obiecuje sowitą zapłatę za odnalezienie swojej byłej dziewczyny. Sprawa wydaje się typowa, ale detektyw wkrótce na własnej skórze przekonuje się, że dziewczyną interesuje się wiele osób. Każdy ma swoje intencje i różne środki perswazji.

     

  • Niagara - 1953

    plakat promujący
    Niagara - 1953;
    - reżyseria: Henry Hathaway;
    - scenariusz: Charles Brackett, Walter Reisch;
    - wybrana obsada: Joseph Cotten, Marilyn Monroe, Max Showalter, Jean Peters;
    - noir.

    Są filmy, które kiedyś widziałem, ale absolutnie nie pamiętam szczegółów fabuły. Do takich pozycji zaliczała się Niagara. Postanowiłem odświeżyć sobie ten tytuł.
    Para przyjeżdża nad wodospad by świętować swój ślub. Ma to być idealny wyjazd, ale od początku napotykają różne problemy. Na miejscu poznają inną parę, która ewidentnie przeżywa kryzys w związku. Kryzys pogłębia obecność kochanka...
    Niagara jest uniwersalną opowieścią o namiętności, zdradzie i potrzebie zemsty. Zdradzany mąż musi się bronić, reagować.. cokolwiek nie zrobi to i tak już przegrał.. nieubłagany fatalizm.
    Niagara nie jest filmem wybitnym, gdyby nie rola Monroe to pewnie byłby szybko zapomniany Jednakże trzeba uczciwie przyznać, że na ekranie o wiele lepiej prezentuje się Jean Peters. Przypomnijmy - w 1953 roku Monroe jeszcze nie była gwiazdą.. jedna z wielu aktorek na kontrakcie
    Czy warto poświęcić czas na Niagarę? Moim zdaniem tak.. jest to jeden z niewielu filmów Noir nakręconych w kolorze - to wystarczający powód by dać mu szansę, zweryfikować czy kolor pasuje do tego gatunku.

     

  • Sin City 2: Damulka warta grzechu - 2014

    sin city 2Sin City 2 : Damulka warta grzechu (Sin City: A Dame to Kill For, reżyseria Robert Rodriguez, Frank Miller, 2014)
    Pierwsze Sin City było dla mnie wielkim zaskoczeniem.. bardzo pozytywnym. Dlatego też wiedziałem, że druga odsłona będzie pozycją obowiązkową. Znakomita obsada (Rourke, Willis, Green, Gorgon-Levitt, Brolin, Alba) plus klimat i komiksowe ujęcia znane z pierwszej odsłony miały gwarantować znakomitą kontynuację. Jakże mylne założenie. Niby wszystko się zgadza, ale brakło spoiwa, którym niezaprzeczalnie powinien być dobrze napisany scenariusz. Nagie piersi Evy Green niewiele tu pomogły.. oprawa wizualna filmu jest genialna, ale większość postaci jest bezpłciowa i zwyczajnie nudna.. wyjątkiem jest Marv grany przez Rourke'a. Ten sam zarzut mam do fabuły.. brakło czegoś co przykuwałoby mocniej uwagę. Jak dla mnie Sin City 2 to spore rozczarowanie.
    Damulka dostaje mocne sześć. Fotosy z filmu naprawdę robią na mnie wrażenie, ale to za mało by ocenić wyżej.
    sześć
    Jedyne co zapamiętałem z filmu to fakt, że nie należy ufać kobietom..;p