"Prawda to za mało, ludzie zasługują na więcej..."
Mroczny Rycerz

Nowości na stronie

Na rauszu - 2020
Eric Powell - The Goon. Kolekcja tom 5
Lekcja marzeń - 2011
Dlaczego kobiety zabijają - sezon 2
Gnat #1: Dolina, czyli równonoc wiosenna
Bodyguard i żona zawodowca - 2021
Złota dama - 2015
Batman: Przeklęty
Kopalnie króla Salomona - 1985
Mayans M.C - sezon 3
Sandman. Tom 6. Refleksje i przypowieści
Przygoda na rybach - 1997
Nomadland - 2020
Trolle z Troy. Tom 2

Krzysztof Stroiński

  • Uwikłanie - 2011

    uwiklanie

    Uwikłanie - 2011;
    - reżyseria: Jacek Bromski;
    - scenariusz: Jacek Bromski, Juliusz Machulski;
    - wybrana obsada: Maja Ostaszewska, Marek Bukowski, Danuta Stenka, Olgierd Łukaszewicz, Krzysztof Globisz, Andrzej Seweryn, Krzysztof Pieczyński, Krzysztof Stroiński, Adam Woronowicz, Piotr Adamczyk;
    - gatunek: ekranizacja, kryminał.

    Ekranizacja powieści Zygmunta Miłoszewskiego o tym samym tytule. O fabule pisałem podczas recenzji książki i nie będę się powtarzać. Zainteresowanych zapraszam tutaj. Zagadka kryminalna, której korzenie głęboko sięgają peerelowską przeszłość jest prowadzona przez prokuratora Teodora Szackiego.. wróć.. żle.. w ekranizacji Bromskiego Szacki przeszedł metamorfozę i stał się kobietą. I tym prostym zabiegiem powieść Miłoszewskiego została wykastrowana z głównego atutu. Teodor został przemieniony w Agatę, a zagrała ją Maja Ostaszewska. Aktorka, podobnie zresztą jak i pozostała obsada (poza Adamczykiem), zagrała na dobrym poziomie, ale niestety kunszt aktorski niewiele mógł pomóc źle napisanemu scenariuszowi.

  • Pitbull. Ostatni pies - 2018

    pitbull ostatni pies

    Pitbull. Ostatni pies - 2018;
    - reżyseria: Władysław Pasikowski;
    - scenariusz: Władysław Pasikowski;
    - wybrana obsada: Marcin Dorociński, Dorota Rabczewska, Krzysztof Stroiński, Rafał Mohr, Cezary Pazura, Adam Woronowicz, Marian Dziędziel, Agnieszka Kawiorska, Zbigniew Zamachowski;
    - gatunek: sensacyjny.

    Jeden z policjantów zostaje zamordowany. Złapanie zleceniodawców morderstwa jest sprawą priorytetową dla stołecznej policji. Wszystko wskazuje na to, że to jedna z warszawskich grup przestępczych zleciła zabójstwo, ale dowodów brak. Dlatego też funkcjonariusze decydują się na umieszczenie agenta w strukturach Pruszkowa.
    Policyjny tajniak (Dorociński) szybko przekonuje się, że trafił w sam początek wojny pomiędzy Wołominem i Pruszkowem. Sprawa jest mocno rozwojowa i dalece wykracza poza ustalenie mordercy policjanta.

  • Tarapaty - 2017

    tarapaty

    Tarapaty - 2017;
    - reżyseria: Marta Karwowska;
    - scenariusz: Marta Karwowska;
    - wybrana obsada: Hanna Hryniewicka, Jakub Janota-Bzowski, Piotr Głowacki, Roma Gąsiorowska, Joanna Szczepkowska, Maria Maj, Jadwiga Jankowska-Cieślak, Krzysztof Stroiński;
    - gatunek: familijny, przygodowy.

    Zwiastun obejrzałem kilka miesięcy temu i był jeden z tych zwiastunów, które mocno pozytywnie nastawiły mnie do produkcji. Wiedziałem, że nie jestem w grupie docelowej tego filmu, ale pomimo to zależało mi na seansie.
    Początek wakacji, nastoletnia Julka przez pomyłkę trafia pod opiekę ciotki, która nie przepada za dziećmi. Ponury dom, dziwna okolica i grasujący złodzieje wokół. Zapowiadają się najgorsze wakacje w życiu. Julka jest dziewczynką równie zgorzkniałą jak jej ciotka. Nie wierzy w przyjaźń, a swoje życie postrzega jako pasmo udręk i porażek. Inny jest Olek, chłopak, z którym Julka próbuje rozwiązać zagadkę włamań w okolicy. Olek nie myśli za dużo, bawi się i działa spontanicznie. Jest dzieckiem, które w pełni korzysta z życia.

  • Anatomia zła - 2015

    anatomia zla
    Anatomia zła
    - 2015;
    - reżyseria: Jacek Bromski;
    - scenariusz: Jacek Bromski;
    - wybrana obsada: Krzysztof Stroiński, Marcin Kowalczyk, Michalina Olszańska, Piotr Głowacki, Andrzej Seweryn, Łukasz Simlat;
    - gatunek: thriller.

    "Lulek" (Stroiński) wychodzi przedterminowo z więzienia. Jeśli chce pozostać dłużej na wolności musi wykonać dla prokuratora dodatkowe zlecenie. Jak zabiję jedną osobę to dostanie nowy paszport i sporo kasy. "Lulek" wie, że najlepsze lata ma już za sobą i postanawia zaangażować do zadania byłego żołnierza. Akcja skupia się na przygotowaniach do zabójstwa, ale jeśli oczekujecie dobrego thrillera do grubo się pomylicie. Jest dobra obsada i niezły ogólny schemat scenariusza, ale wszystko rozwalają szczegóły. Innymi słowy mamy klasyczne polskie kino sensacyjne, ale nakręcone w 2015 roku. Brakuje tylko przekleństw i ostrej imprezy na basenie. Cała reszta pasuje. Film był promowany hasłem "układ sięga wyżej niż myślisz" - może i sięga, ale widz nic o tym nie wie - dostajemy jakieś dziwne zachowania głównych bohaterów, średnio nakreślony kontekst wydarzeń, a przede wszystkim mocno rozczarowujące zakończenie, w którym motywem przewodnim jest miłość do prostytutki, którą główny bohater widział dwa może trzy razy. Brakuje tu psychologii postaci i głębszej relacji pomiędzy zabójcami.

  • Enen - 2009

    enenEnen
    (reżyseria Feliks Falk, 2009)

    Falk często sięga po tematy, które toczą się na granicy ludzkiego charakteru, a systemu, który pozwala na nadużycia. Nie inaczej jest w przypadku Enen'a.
    Czasy współczesne. Zakład psychiatryczny. Młody lekarz (Borys Szyc) przypadkiem odkrywa, że na oddziale jest człowiek widmo (Grzegorz Wolf). Człowiek, który nie posiada kartoteki. Na oddziale jest od wielu lat, a nikt nie wie kto to i dlaczego tu się znajduje. Próby wyjaśnienia sprawy sprawiają, że lekarz zaczyna mieć problemy w środowisku lekarskim.
    Jakiś czas temu czytałem w Polityce, że bardzo łatwo kogoś umieścić w szpitalu psychiatrycznym na obserwację. Członków rodziny, wrogów politycznych, sąsiadów, osoby niewygodne. Obserwacja może trwać wiele lat.. patologia? Owszem. Takie rzeczy już od dawna nie powinny być możliwe, ale wieki przyzwyczajeń robią swoje... to zawsze był dobry środek prewencyjny..
    Za takie właśnie filmy lubię Falka.
    Oceniam na osiem. Podobał mi się ten klimat. Zwróćcie uwagę na plakat - idealnie oddaje motyw filmu.
    W drugim planie: Krzysztof Stroiński, Magdalena Walach i Marian Opania.

  • Lęk Wysokości 2011

    lek wysokosciLęk Wysokości
    (reżyseria Bartosz Konopka, 2011)

    Młody reporter (Marcin Dorociński), który ma całkowicie poukładane życie, dowiaduje się, że jego ojciec (Krzysztof Stroiński) jest poważnie chory. Nie może już samodzielnie egzystować, gdyż zagraża sobie i innym. Lęk wysokości to świetnie zagrana opowieść o szaleństwie i dojrzewaniu. Film o skomplikowanych relacjach rodzinnych, które zmuszają nas do trudnych wyborów. Kino, które skłania do refleksji. Kolejny tytuł, który potwierdza dwie rzeczy: mamy znakomitych aktorów i z tym faktem trudno się nie zgodzić. Poza tym polskie kino ma się coraz lepiej.

    Oby tak dalej.
    Oceniam na osiem.

  • Trzy minuty 21.37 - 2010

    trzy minuty 21 37Trzy minuty 21.37
    (reż. Maciej Ślesicki, 2010).

    Z rezerwą podchodziłem do tego filmu, bałem się, ze będzie zbyt mocno bazował za śmierci Jana Pawła II, że jego głównym atutem będzie, że nawiązuje do tego wątku. Na szczęście tak nie jest. Film Ślesickiego to umiejętnie poprowadzone wątki, które się wzajemnie przecinają i wpływają na życie bohaterów. Śmierć papieża w tym filmie jest tylko pretekstem do opowiedzenia tych historii. Niestety Ślesickiemu brakło pomysłu na zakończenie i przeciąga film i zapomina o domknięciu. Za to odejmuję.
    Polska w Trzech Minutach to kraj smutny, niekompetenty i szary. Kraj, w którym szczęście trudno odnaleźć i utrzymać. Kraj, w którym potrzeba cudu - niestety śmierć Papieża takim cudem nie była.

    W trzech minutach mamy świentą obsadę aktorską (m.in. Krzysztof Stroiński, Agnieszka Grochowska,  Lidia Sadowa, Robert Ruciński, Paweł Królikowski), która nieźle się spisała. Miło było znów zobaczyć Bogusława Lindę w pełnym metrażu.

    Całość oceniam na osiem.

  • Ogród Luizy - 2007

    ogrod luizyOstatnio nie mam serca do pisania. Niby oglądam nowe pozycje, ale nie przekłada się to na nowe notki na tej stronie. Może to się zmieni, ale nie obiecuję.

    Dziś krótko o Ogrodzie Luizy (2007). Film Macieja Wojtyszko jest ciepłą opowieścią o miłości pomiędzy gangsterem (Marcin Dorociński), a młodą dziewczyną, która jest leczona psychicznie (fenomenalna Patrycja Soliman).

    W drugim planie zobaczymy Kingę Preis i Krzysztofa Stroińskiego. Klimatem film przypominał mi filmy lat 90-tych (Tato, Uprowadzenie Agaty). Żałuję, że tak mało powstaje takich filmów.

    Oceniam na dziewięć.

Back to top