"Prawda to za mało, ludzie zasługują na więcej..."
Mroczny Rycerz

  • Solista - 2009

    solista

    Solista,
    (The Soloist) - 2009;
    - reżyseria: Joe Wright;
    - scenariusz: Susannah Grant;
    - wybrana obsada: Robert Downey Jr., Jamie Foxx, LisaGay Hamilton, Rachael Harris;
    - gatunek: dramat, biograficzny, muzyczny.

    Steve jest felietonistą w Los Angeles Times. Ma talent, ale znalazł się na życiowym zakręcie. Problemy rodzinne oraz brak weny twórczej sprawiają, że poukładane życie dziennikarza ma niepewną przyszłość. Pewnego dnia podczas ulicznego spaceru spotyka ulicznego grajka (Foxx), który wyróżnia się wielkim talentem. Bezdomny wydaje się być idealnym tematem na dobry felieton. Z czasem Steve odkrywa, że muzyk uczęszczał do znakomitej szkoły muzycznej, a jego świetnie zapowiadającą się karierę przerwała schizofrenia. Dziennikarz postanawia zrobić coś dobrego i próbuje wyciągnąć ulicznego muzyka z bezdomności.

     

  • Baby Driver - 2017

    baby driver

    Baby Driver - 2017;
    - reżyseria: Edgar Wright;
    - scenariusz: Edgar Wright;
    - wybrana obsada: Ansel Elgort, Kevin Spacey, Lily James, Jon Bernthal, Eiza González, Jon Hamm, Jamie Foxx;
    - gatunek: komedia, akcja.

    Baby poznajemy podczas rabunkowego skoku. Jest młodym, utalentowanym kierowcą, który zawsze potrafi uciec. Wyróżnia się tym, że niewiele mówi i cały czas ma słuchawki na uszach. Typowy odludek. Po kilku minutach dowiadujemy się, że bierze udział w napadach bo spłaca faceta, którego próbował kiedyś okraść. Każda udana ucieczka z napadu przybliża go do wolności i uczciwego życia. Przynajmniej tak mu się wydaje. Początek filmu zapowiada dobre kino akcji, w którym mamy kilkoro wyrazistych bohaterów oraz wyrazisty soundtrack, który jest paliwem napędzającym film. Niestety nie można tego powiedzieć o fabule. Początek całkiem dynamiczny, ale im dalej w las tym więcej niezrozumiałych rozwiązań scenariuszowych. Już pomijam, że kino akcji zamienia się w historię pewnej miłości, ale całkowicie nie rozumiem niektórych rozwiązań fabularnych. Dlaczego tak szybko wycofano postać Bernthal'a? Motywacje bohaterów też nie są do końca przemyślane. Zwłaszcza głównego bohatera. Niby niewinny dzieciak, ale jednak z kryminalną przeszłością. Brakowało mi w tym spójności. Zresztą to się nie tyczy tylko głównego bohatera, ale także drugiego planu. Motywacje i historie bohaterów są wielką niewiadomą. Mam nieodparte wrażenie, że obecnie coraz więcej filmów słabą historię przykrywa nawiązaniem do kultowych elementów popkultury - zwłaszcza muzyki.

     

  • Niesamowity Spider-Man 2 - 2014

    spiderman 2Niesamowity Spider-Man 2 (The Amazing Spider-Man 2, reżyseria Marc Webb, 2014)

    Wczorajszy wieczór sponsorowały filmy bazujące na komiksach Marvela. O Kapitanie już kilka słów napisałem, teraz pora na Człowieka Pająka.
    Spider-Man (Andrew Garfield) dorasta, stara się nadać głębszy sens swoim działaniom, swojemu życiu. Mota się pomiędzy powinnością a miłością do dziewczyny (Emma Stone) .. przeżywa kryzys jak każdy superbohater, a jedynym rozwiązaniem jest podążanie za instynktem i walka z przeciwnikami. Tym razem jest to Elektro (Jamie Foxx) i dawny przyjaciel, który powoli przemienia się w Zielonego Goblina (Dane DeHaan). Wizualnie film jest przyzwoicie wykonany, ale nie zaskakuje świeżością.. mam wrażenie, że cały czas oglądamy kilka sprawdzonych tricków i miejskich motywów... które w kółko powtarzane wypełniają dość długi film. Brakuje efektu wow. Na plus muszę zaliczyć sporą dawkę humoru, ale teksty mogłyby mieć większy pazur. Na każdym kroku czuć, że Spider-Man to bohater dla młodszego odbiorcy.
    Napiszę to, co napisałem po pierwszej części Niesamowitego - Wolę mroczniejszych superbohaterów.
    Oceniam na siedem.

    siedem

     

  • Zakładnik 2004

    zakladnikZakładnik (Collateral, reżyseria Michael Mann, 2004)
    Nocny taksówkarz (Jamie Foxx) zabiera nietypowego pasażera (Tom Cruise). Umawia się z nim, że go zawiezie w pięć miejsc. Całonocne jeżdżenie ma być sowicie wynagrodzone. Sytuacja ulega gwałtownej zmianie, gdy podczas pierwszego kursu pasażer ukazuje swoje prawdziwe oblicze. Jest płatnym zabójcą, który brzydzi się zakłamaniem współczesnego świata. Mann potrafi sprawnie prowadzić kino sensacyjne, ale w tej pozycji czegoś brakło. Pozycja wciąga, ale miałem wrażenie, że temat nie został całkowicie wykorzystany. Mimo to rzecz jest warta polecenia. Zwłaszcza dla niektórych tekstów zabójcy.
    Tom Cruise wywołuje u mnie mieszane uczucia. Facet mnie drażni, ale mimo to, cenie sobie filmy z jego udziałem.

    Oceniam na osiem.

    8

    W drugim planie wystąpili: Jada Pinkett Smith oraz Mark Ruffalo.

     

  • Ray 2004
    RayRay (reżyseria Taylor Hackford, 2004)
    No i pora na ostatnią notkę dziś. Trzeci film biograficzny, który pokazuje jak należy robić takie filmy. Jamie Foxx wciela się w Ray'a Charles'a, niewidomego muzyka, który na lata zdominował amerykańskie listy przebojów. Film niemalże chronologicznie ukazuje początki muzycznej kariery Ray'a. Retrospekcje są rzadkie i mają nam tylko przybliżyć to, co ukształtowało genialnego muzyka. Kolejne filmowe epizody przybliżają nam proces kształtowania się gustu muzycznego, wpływu napotkanych osób i wytwórni, a przede wszystkim wielką historię amerykańskiej obyczajowości. Świetnie też pokazano kwestię narkotyków i ich rosnący wpływ, a następnie kulminacyjny moment odwyku. Ray przedstawiony jest jako osoba niesamowicie charyzmatyczna, silna, nastawiona na na zdobywanie celów, ale z drugiej strony nieufna, podejmująca błędne decyzje i w pewien sposób samotna.
    Biografia Charles'a jest jakby odbita od kalki innych wielkich muzyków tamtych lat..
    droga z nizin społecznych z uporem maniaka, z pomocą przypadkowych osób aż na szczyt. Później używki, załamanie.. i w tym przypadku udany powrót na piedestał.
    Ray to rzecz znakomicie zagrana (Foxx, Kerry Washington, Regina King), ale też film genialnie udźwiękowiony.. muzyka idealnie wkomponowana jest w fabułę.. oglądając film miałem ciarki na skórze, a po seansie mam ochotę przybliżyć sobie muzyczny dorobek Ray'a.
    Moi drodzy, właśnie tak należy robić filmy biograficzne. Mogą być przydługawe, ale niech mają w sobie życie, emocje i charyzmę.
    Oceniam na dziewięć. Polecam!
    Ray dostał 2 Oscary. Jeden za dźwięk, a drugi powędrował dla Foxx'a za rolę pierwszoplanową. Zasłużenie!
    9

     

  • Świat w płomieniach 2013


    Świat w płomieniach - plakatŚwiat w płomieniach (White House Down, reżyseria Roland Emmerich, 2013).

    Podczas tych wakacji mieliśmy w kinach 2 filmy opowiadające o ataku na Biały Dom. Były to Olimp w ogniu, o którym już pisałem, oraz Świat w płomieniach. Fabuła w obu produkcjach jest bez znaczenia. Zawsze są to terroryści, nieudolna prezydencka ochrona oraz jeden samotny superbohater. Takie kino oglądamy dla czystej, niezobowiązującej rozrywki. Na zasadzie - obejrzeć i zapomnieć. Mimo to, oczekiwania do obrazu Emmericha miałem całkiem spore, zwłaszcza jeśli chodzi o efekty specjalne. Po seansie czułem spory niedosyt, niby wszystko było poprawne, ale liczyłem na więcej efektu wow. Szkoda.. wszystko nieźle ze sobą współgra, ale jest to tylko przyzwoite kino, które nie zasługuje na więcej niż siedem.

    7
    W głównych rolach wystąpili : Channing Tatum, Jamie Foxx, Richard Jenkins oraz Jason Clarke.

    Gdybym miał porównać oba filmy i wybrać lepszy, to mimo wszystko, stawiam na Olimp w ogniu. Pod każdym względem było ciekawiej i mocniej.

     

  • Prawo zemsty 2009

    prawo-zemsty-plakatPrawo zemsty (Law Abiding Citizen, reżyseria F. Gary Gray, 2009)

    Clyde (Gerard Butler) prowadzi szczęśliwe życie do momentu, aż bandyci napadają na jego dom. Mordują żonę i córkę a jego samego ciężko ranią. Cudem udaje mu się przeżyć. Bandyci zostają ujęci a następnie bardzo łagodnie potraktowani przez sąd. Unikają ciężkiej kary bo dla prokuratora (Jamie Foxx) ważniejsze są łatwe sprawy i dobre statystyki, które zbiera idąc często na układ z przestępcami. Akcja filmu toczy się kilka lat po tych wydarzeniach. Clyde postanawia się zemścić na  fatalnie działającym wymiarze sprawiedliwości. Nie jest to prosta zemsta, Clyde próbuje też nauczyć prokuratora właściwego wykonywania obowiązków. Jest to kolejny film, który piętnuje amerykański system sprawiedliwości. Film Gray'a jest bardzo dynamiczny i posiada dużą ilość zwrotów akcji. Aktorsko też całkiem przyzwoicie, Butler w roli mściciela mi się podobał.
    Oceniam na osiem.. gdyby zakończenie było bardziej dopracowane, to oceniłbym wyżej.

    8

     

  • Królestwo 2007

    Królestwo - plakat
    Królestwo (The Kingdom, reżyseria Peter Berg, 2007).
    Obecne zamieszanie w Syrii przypomniało mi film, który widziałem 2 tygodnie temu.. Grupa agentów FBI udaje się do Arabii Saudyjskiej by zbadać okoliczności zamachu terrorystycznego. Ich przyjazd nie jest mile widziany. Są traktowani jako przedstawiciele wrogiego mocarstwa, których należy zabić.Wprowadzenie do fabuły zapowiadało naprawdę dobre kino, które może być istotnym głosem X muzy w ocenie politycznej rzeczywistości. Po niespełna godzinie ocena drastycznie się zmienia, fabuła zaczyna być coraz bardziej dziurawa, a akcja skupia się na strzelaninach i pościgach. Zamiast kina zaangażowanego dostaliśmy niezłą sensację.  Rozczarowałem się, to mógł być bardzo dobry film.
    Oceniam na siedem.

    7

    W głównych rolach wystąpili : Jamie Foxx, Jennifer Garner,  Jason Bateman oraz Chris Cooper.

     

     

     

  • Django 2012

    Django (Django Unchained, reżyseria Quentin Tarantino, 2012).django

    Nie ulega wątpliwości, że westerny wracają do łask. Tarantino kolejny raz udowodnił, że jest genialnym reżyserem. Za cokolwiek się nie chwyci to robi z tego niesamowite widowisko. Django to jeden z najlepszych filmów Quentina jakie widziałem. Zdecydowanie jest to też jedna z najlepszych pozycji z 2012 roku.

    Zachwyca na każdym poziomie. Świetnie wyważony scenariusz, w którym humor miesza się z krwawą jatką - to znak rozpoznawczy filmów Tarantina. Do tego dodajmy doskonałe aktorstwo. Christoph Waltz jako Dr Schultz to majsterszczyk. Nie słabiej wypadł Dicaprio w roli Calvina - pokazał tu, że nie zawsze musi grać pozytywnych bohaterów. Zapamiętajcie - Leonardo to wielki aktor! W ciemno można oglądać wszystkie jego filmy. Tytułowy Django w wykonaniu Jamiego Foxxa też zasługuje na słowa uznania. Piękny rozwój bohatera przez cały film. Nie mogę też pominąć drugoplanowej roli Samuela L. Jacksona - świetnie zagrał Stephena, który jest obrzydliwą mendą.  
    Najmocniejszą stroną Django jest jest jednak muzyka, która (podobnie jak w Kill Billu) sprawia, że tytuł ten na długo zapada w pamięci. Innymi słowy - soundtrack wymiata!
    Całość robi wręcz fenomenalne wrażenie. Pełna spójność i perfekcja. Nie wszyscy lubią takie kino, ale ja to kupuję.
    Jak zwykle o fabule nie będę pisał bo to nie mam daru opowiadania. Napiszę tylko tyle, że rzecz dzieje się na dzikim zachodzie tuż przed wybuchem wojny domowej. Chyba nie muszę dodawać, że to wygląda trochę inaczej niż w Dr Queen?
    Na Django czekałem z niecierpliwością i całkowicie spełnił moje oczekiwania.
    Polecam z czystym sumieniem
    Oceniam na maksimum.