"Jesteś tym, co kochasz, a nie tym, co inni kochają w Tobie"
Adaptacja

Nowości na stronie

Sandman. Tom 7. Ulotne życia
Hawaii Five-0 - sezon 8
Wieczna miłość - 1994
Dom pokuty
Kingsajz - 1987
Pacjent - Timothe Le Boucher
Carnivale - sezon 1
Wiedźmun. Tom 1. Słodki zapach potwora o zmierzchu
Apartament - 1996
Nauczycielka angielskiego - 2013
Tom Strong, Tom 1
Czerwona nota - 2021
Spider-Man. Bez drogi do domu - 2021
Pax. Droga do domu - Sara Pennypacker

James Parks

  • Nienawistna ósemka - 2015

    plakat promujący
    Nienawistna ósemka,
    (The Hateful Eight) - 2015;
    - reżyseria: Quentin Tarantino;
    - scenariusz: Quentin Tarantino;
    - muzyka: Ennio Morricone;
    - wybrana obsada: Samuel L. Jackson, Kurt Russell, Jennifer Jason Leigh, Walton Goggins, Demián Bichir, Tim Roth, Michael Madsen, James Parks, Channing Tatum;
    - gatunek: western.

    To był jeden z tych najbardziej wyczekiwanych filmów w 2016 roku. Fenomenalne Django postawiło poprzeczkę mega wysoko, ale czułem, że kolejny film Tarantino może być dużo lepszy.. plakaty, zwiastuny i dobór aktorski zapowiadały niesamowite kino.. Quentin wiele obiecał, ale nie wszystkie obietnice udało mu się spełnić.
    Filmy Tarantino trudno wrzucić w ramy gatunków filmowych, ale umówmy się, że z tym filmem nie ma tego problemu. Western, a raczej antywestern dosyć wiernie oddają tematykę i stylistykę filmu. Klimatem i narracją Nienawistna ósemka mocno przypomina wspomniane Django. Nie traktuję tego jako wielkiej wady, ale kiedyś mocną stroną filmów reżysera był fakt, że się mocno od siebie różniły. Podobieństwa dwóch ostatnich dają pewne uczucie rozczarowania.
    Kolejnym wyróżnikiem filmów Quentina wydaje się być starannie dobrany soundtrack, na tej płaszczyźnie omawiany film również wypada blado. Jest kilka interesujących motywów, ale soundtrack na kolana nie powala. Morricone też nie pokazał w pełni swojego talentu. Niby jest oscarowa nominacja, ale ścieżka dźwiękowa do mnie nie trafiła.
    Rozczarowuje też wątek fabularny. Bardzo długie wejście w akcję, kreowanie świata, obiecywanie, że będzie pewien gwałtowny, nieoczekiwany zwrot, a później wyłożenie kart na stół. Układ kart wskazuje na ewidentny scenariuszowy blef.
    To były słabe strony filmu, ale są też atuty. Nienawistna ósemka to przede wszystkim genialne aktorstwo. Nie chodzi tylko o Samuela, błyszczy cały drugi plan. Zwłaszcza Russell, Leigh oraz Goggins. Postacie są bardzo wyraziste, barwne i przekonujące. Quentin pisząc poszczególne postacie i dialogi wykonał kawał świetnej roboty.

  • Syn - sezon 1

    syn s 1
    Syn
    ,
    (The Son) - 2017;
    - sezon 1, AMC;
    - twórcy: Brian McGreevy, Philipp Meyer, Lee Shipman;
    - wybrana obsada: Pierce Brosnan, Jacob Lofland, Sydney Lucas, David Wilson Barnes, Jess Weixler, Henry Garrett, Elizabeth Frances, Carlos Bardem, Paola Núñez, Zahn McClarnon, James Parks;
    - gatunek: dramat, western.

    Gdy zaczynałem oglądać ten serial byłem przekonany, że mam do czynienia z miniserialem, pisząc notkę dowiedziałem się, że AMC zamówiło drugi sezon. Bardzo dobra wiadomość, która pokazuje, że nawet niszowe seriale mają szansę na kilka sezonów.
    Syn jest ekranizacją nominowanej do Pulitzera powieści Philipp'a Meyer'a. Akcja toczy się dwutorowo. Jest wątek porwanego przez Komanczów chłopca, który walczy o przetrwanie (rok około 1849). Drugi wątek dzieje się ponad sześćdziesiąt lat później. Jego akcja skupia się wokół walki pomiędzy amerykańskimi farmerami a ich meksykańskimi sąsiadami. Oba wątki łączy wspólny bohater. Porwany chłopak z 1849 w drugim wątku jest sędziwym nestorem, który nie boi się brutalnie walczyć o swoje, a nawet cudze. Nie ma w tym nic romantycznego - walczy o dobry byt dla siebie i swoich bliskich. Bez miłosierdzia. Czy to porwanie i życie wśród Indian tak go ukształtowało? A może to natura białego człowieka, który zawsze będzie pożądał tego co do niego nie należy? Trudno ocenić. Syn - to znakomity dramat, który trochę przybliża nam niezbyt chlubną historię Ameryki.

Back to top