"Dlaczego upadamy, Bruce? Po to, żeby nauczyć się, jak wstawać"
Batman: Początek

Nowości na stronie

Wieczna miłość - 1994
Dom pokuty
Kingsajz - 1987
Pacjent - Timothe Le Boucher
Carnivale - sezon 1
Wiedźmun. Tom 1. Słodki zapach potwora o zmierzchu
Apartament - 1996
Nauczycielka angielskiego - 2013
Tom Strong, Tom 1
Czerwona nota - 2021
Spider-Man. Bez drogi do domu - 2021
Pax. Droga do domu - Sara Pennypacker
Małe kobietki - 2019
Zemsta Hrabiego Skarbka

europejskie

  • Anioł nad morzem - 2009

    aniol nad morzem Anioł nad morzem (Un Ange à la mer) - 2009;
    - reżyseria: Frédéric Dumont
    - scenariusz: Frédéric Dumont
    - wybrana obsada: Anne Consigny, Olivier Gourmet, Martin Nissen
    - dramat.

    Nagrodzony na festiwalu w Karlovych Warach film o nietypowej przyjaźni pomiędzy ojcem a synem rozczarowuje. Jest mocne uderzenie na początku filmu.. jest tajemnica, napięcie, które po kilku minutach zanika gubiąc się w przypadkowych, niespecjalnie udanych scenach. Po uderzeniu jest cisza.. . autor scenariusza chyba za punkt honoru wyznaczył sobie, że musi widza znudzić, za wszelką cenę nie zaskakiwać zwrotami akcji. Owszem można doszukiwać się w tym filmie symboliki, metaforycznych ujęć, ale chyba jestem już na to zbyt stary. Mam wrażenie, że fabuła filmu ledwie wystarczyłaby na nowelkę, jakiś film krótkometrażowy, wciskanie jej w film pełnometrażowy sprawia, że widz (Ja) czuje się rozczarowany seansem.
    Oceniam na cztery. Kompletnie mnie nie złapał ten klimat..

  • Ben X - 2007

    ben x Ben X
    (reżyseria Nic Balthazar, 2007)
    Ben (Greg Timmermans) jest nastolatkiem, który ma delikatną formę autyzmu.. jest samotnikiem, milczkiem, a przede wszystkim nie lubi bezpośrednich kontaktów... dla rówieśników jest czubkiem, którego można gnoić i upokarzać. Tyk by jego i tak trudne życie nie było zbyt szczęśliwe. Ben ma też drugie oblicze.. wirtualne.. w grze komputerowej w trybie online.. jest tam jednym z najlepszych wojowników. Gra jest jego ratunkiem, marzeniem, a przede wszystkim światem, w którym się realizuje, a nawet zakochuje. W pewnym momencie granica pomiędzy tym co realne, a tym co w grze się zaciera.. chłopak coraz bardziej łączy te dwa światy.
    Z czasem dochodzi do wniosku, że jedynym sposobem na poprawienie życia w realu jest śmierć... a bardziej restart.. przecież w grze po śmierci się odradzamy - możemy zacząć wszystko od nowa.
    Ben X to naprawdę dobre kino o współczesnym świecie.. o jego okrucieństwie i złożoności.. jeśli komuś podobała się Sala Samobójców albo Inny Świat to koniecznie powinien Ben'a X obejrzeć. Podobnie zrealizowano ukazanie świata wirtualnego.. a nie zapominajmy, że Ben X jest filmem wcześniejszym niż pozostałe dwa tytuły.
    Pozycję oceniam na mocne dziewięć. Zdecydowanie polecam.

  • Biegnij, chłopcze, biegnij - 2013

    biegnij chlopcze biegnijBiegnij, chłopcze, biegnij
    (Lauf, Junge, lauf, reżyseria Pepe Danquart, 2013)

    Zabierając się za ten film nie miałem pojęcia, że większość jego obsady to polscy aktorzy. Myślałem, że jest to międzynarodowa produkcja, w której udział Polski jest minimalny. Jest to opowieść o żydowskim chłopcu (Andrzej, Kamil Tkacz), który próbuje przetrwać drugą wojnę światową. Tuła się od domu domu oferując swoją pomoc w zamian za wyżywienie lub nocleg. Często ludzie chętnie go przygarniają, ale też napotyka ludzi, którzy się boją lub też z pogardą oddają w niemieckie ręce. Historia jest luźno oparta na prawdziwych wydarzeniach, jest interesująca i niebanalna.. ale jak zawsze mam jakieś ale... przede wszystkim formuła kina familijnego całkowicie mi tutaj nie pasowała... na minus też zaliczam chwalonych braci Tkacz.. wypadli według mnie średnio wiarygodnie... ale ja czepliwy jestem. Za to na plus mogę zaliczyć drugi plan. Nie żeby to były jakieś ambitne role, ale miło było znów na ekranie zobaczyć Zamachowskiego, Bakę, Kunę, Szapołowską, Sadowskiego czy też Olgierda Łukaszewicza.

  • Ból i blask - 2019

    bol i blask

    Ból i blask,
    (Dolor y gloria) - 2019;
    - reżyseria: Pedro Almodóvar;
    - scenariusz: Pedro Almodóvar;
    - wybrana obsada: Antonio Banderas, Asier Etxeandia, Leonardo Sbaraglia, Nora Navas, Penélope Cruz;
    - kategoria: dramat, unlimited, europejskie.

    Na wstępie napiszę ten film nadal jest grany w kinach i warto się na niego udać. Póki jeszcze jest czas.
    Salvador, uznany reżyser filmowy już nie pracuje zawodowo. Jego życie kręci się wokół lekarzy i coraz to większej ilości środków przeciwbólowych. Jeden z jego największych filmów właśnie został poddany rekonstrukcji cyfrowej i Salvador ma w związku z tym odbyć kilka spotkań z fanami kina. Jest to idealna okazja by odnowić kontakty z Alberto, który zagrał w tym filmie główną rolę. Nowe wyzwania i narkotyki sprawiają, że Salvador coraz częściej wspomina swoje dzieciństwo.
    Oglądając ten film co chwile spodziewamy się wielkiego trzęsienia ziemi. Intensywnego przeżycia, które buduje lub łamie charaktery... ale nic takiego nie ma miejsca.. historia powoli się toczy, odsłaniając nieznane, ale normalne, fakty z życia Salvadora. Czasem to piękne wspomnienia, a czasem słabsze momenty. Jak to w życiu.. które przepełnione jest przypadkowymi, z pozoru banalnymi, wydarzeniami, które nadają życiu rytm. Niektóre wspomnienia zapisują się w pamięci a większość z nich wyparowuje. Dlaczego akurat te zostają? To też kwestia przypadku?

  • Cud z Berna - 2003

    cud z berna Cud z Berna (Das Wunder von Bern, reżyseria Sönke Wortmann, 2003)

    Jestem zaskoczony, że nikt z moich znajomych na Filmwebie tego filmu nie ocenił. Może jest mało znany? Sam trafiłem przypadkiem.
    Rok 1954. Powojenne Niemcy, Zagłębie Ruhry. Jedenastoletni Matthias (Louis Klamroth) żyje z matką i z rodzeństwem. Jest biednie, ale rodzina jest w miarę szczęśliwa. Chłopak kocha, jak każdy ówczesny dzieciak, piłkę nożną. Marzy by niemiecka drużyna odnosiła sukcesy. Jego spokojne życie budzi niespodziewany powrót ojca (Peter Lohmeyer) z radzieckiej niewoli.. Spędził w niej jedenaście lat i nawet nie wie o istnieniu swojego młodszego syna. Dawno nie widziałem pozycji, która w jednej fabule poruszałaby kilka trudnych spraw. Trudne relacje ojciec-syn, problem tożsamości powojennych Niemiec (w końcu takie filmy powstają), ale przede wszystkim wielka miłość do sportu, który może jednoczyć i w trudnych czasach dawać powody do dumy. Dziwna, ale znakomicie połączona mieszanka.
    Bardzo dobre kino, które ogląda się z prawdziwą przyjemnością.

  • Człowiek, który zabił Don Kichota - 2018

    czlowiek ktory zabil don kichota

     

    Człowiek, który zabił Don Kichota,
    (The Man Who Killed Don Quixote) - 2018;
    - reżyseria: Terry Gilliam;
    - scenariusz: Terry Gilliam, Tony Grisoni;
    - wybrana obsada: Adam Driver, Jonathan Pryce, Stellan Skarsgård, Olga Kurylenko, Joana Ribeiro;
    - gatunek: komedia, przygodowy.

    Która to już ekranizacja/adaptacja przygód wielkiego rycerza z La Manchy? Nie wiem czy ktoś to zliczy. Wydawałoby się, że temat jest już całkiem wyczerpany, ale skoro bierze się za niego Terry Gilliam to znak, że jest jeszcze wiele do pokazania. Przygody Don Kichota, rycerza o bogatej wyobraźni ekranizuje reżyser, którego umysł i fantazja nie znoszą żadnych granic.
    Toby jest reżyserem, który przez wielu jest uznawany za bardzo zdolnego. Ma otwarty umysł, talent i piekielnie trudny charakter, ale kto artyście zabroni. Toby na studiach zrobił film o Don Kichocie, teraz wraca do miejsca, w którym kręcił debiutanckie dzieło. Spotyka tu aktora, naturszczyka, któremu powierzył główną rolę w swoim pierwszym filmie. Aktor uwierzył, że naprawdę jest Don Kichotem, a w Toby'm widzi Sancho Pansę. Protesty na nic się zdadzą. Czy coś więcej? Ano są przygody no i poszukiwania ukochanej Dulcynei. a wszystko to okraszone niesamowitą ilością świetnej gry aktorskiej.

  • Dzięki Bogu - 2019

    dzieki bogu

     

    Dzięki Bogu,
    (Grâce à Dieu) - 2019;
    - reżyseria: François Ozon;
    - scenariusz: François Ozon;
    - wybrana obsada: Melvil Poupaud, Denis Ménochet, Swann Arlaud, Éric Caravaca, François Marthouret, Bernard Verley;
    - kategoria: francuskie, europejskie, dramat, Kościół, na faktach

    Kilku molestowanych w dzieciństwie przez księdza mężczyzn zakłada stowarzyszenie, którego celem jest ujawnienie prawdy o molestowaniu, a także ujawnieniu faktu, że kościelni przełożeni przez lata wiedzieli o pedofilskich zachowaniach kapłana i nic z tym faktem nie zrobili.
    Brzmi znajomo? Pewnie, że tak. Kościół na całym świecie działa w podobny sposób. Przez lata ukrywa problem. Mówi, ustami hierarchów, o krzywdzących oskarżeniach, o mściwości (tak tak), o tym że to przedawnione sprawy, że dzieci nie protestowały... nawet sił nie mam by dalej wymieniać te wymówki.

  • Genialna przyjaciółka - sezon 1

    genialna przyjaciolka

     

    Genialna przyjaciółka,
    (L'amica geniale) - 2018;
    - HBO, sezon 1;
    - wybrana obsada: Ludovica Nasti, Elisa Del Genio, Margherita Mazzucco, Gaia Girace;
    - gatunek: dramat obyczajowy.

    Ekranizacja powieści Eleny Ferrante.
    Nagłe zniknięcie przyjaciółki sprawia, że sześćdziesięcioletnia Elena wspomina historię znajomości. Wszystko zaczęło się banalnie. Małe, włoskie miasteczko chwilę po zakończeniu szkoły. Elena zaprzyjaźnia z Lilą, z dziewczyną, której inteligencja zachwyca. Nie ma to jednak większego znaczenia.. obie dziewczynki nie pochodzą z zamożnych rodzin. Kształcenie kosztuje, a kształcenie dziewczynek dla wielu jest wyrzucaniem pieniędzy w błoto. Przyjaźń rozwija się przez lata. Powstają nowe problemy, nowe relacje, ale w tle mamy cały czas to samo miasteczko i jego mieszkańców, którzy nadal żyją na granicy przyszłości i przeszłości. Kto był kim podczas wojny z wiekiem lat jest coraz bardziej kluczową sprawą i coraz bardziej rzutuje na życie młodego pokolenia. Podobnie jest i u nas. Im dalej od wojny tym więcej kombatantów i chęci rozliczeń.. a kiedyś ludzie się cieszyli tym, że można normalnie żyć.

  • Gliniarze to dranie - 2012

    gliniarze to dranie

    Gliniarze to dranie,

    (A.C.A.B.: All Cops Are Bastards) - 2012;
    - reżyseria: Stefano Sollima;
    - scenariusz: Daniele Cesarano, Barbara Petronio;
    - wybrana obsada: Pierfrancesco Favino, Filippo Nigro, Marco Giallini, Andrea Sartoretti, Domenico Diele;
    - kategoria: dramat, policyjny, kryminał.

    Widziałem wiele policyjnych filmów, przeważnie ich akcja skupiała się wokół policjantów pracujących w dziale narkotykowym, wewnętrznym, w jednostkach specjalnych, drogówce, ale nie spotkałem filmu, który opowiadałby o jednostce prewencji. Co za wielkie niedopatrzenie.
    W filmie historia jest opowiadana zarówno przez doświadczonych policjantów, a także przez nowicjusza. To zderzenie dwóch światów. Doświadczenie kontra ideały.. ale oczywiście nic nie jest czarno białe. Klarowne. Mnóstwo w tym stanów pośrednich. Ukazany klimat w jednostce nie różni się za bardzo od motywów przedstawionych w innych filmach, ale totalnie różni się sama praca. Prewencja, to chyba najmniej szanowana jednostka policji. Protestujący, kibice, chuligani traktują ich jako największe zło i aparat represji władzy. Z drugiej strony opinia publiczna traktuje ich jak niewyżytych idiotów, którzy tylko czekają na okazję by wyciągnąć pałki i mordować niewinnych ludzi. Tak też myślą rządzący i dlatego płace są niskie. A jak jest naprawdę? Jak uważacie?

  • Granica - 2018

    granica

    Granica,
    (Gräns) - 2018;
    - reżyseria: Ali Abbasi;
    - scenariusz: Ali Abbasi, Isabella Eklöf;
    - wybrana obsada: Eva Melander, Eero Milonoff, Jörgen Thorsson;
    - gatunek: fantasy, thriller, romans.

    Zdeformowana Tina pracuje jako pracownik służby celnej. Kobieta ma niecodzienny talent - dzięki mocno wyczulonemu węchowi potrafi odczytywać ludzkie emocje (strach, wstyd, niepokój) a to sprawia, że ma wysoką wykrywalność w swojej pracy. Ludzie różne rzeczy przemycają. Pewnego dnia poznaje mężczyznę (Vore), który jest nią bardzo zainteresowany. Vore odsłania przed Tiną prawdziwe oblicze otaczającego świata. Pokazuje jej również czym jest miłość. Kobieta odkrywa, że wiele lat była okłamywana.
    Obraz Abbasi'ego budzi moje skrajne emocje. Z jednej strony doceniam problematykę poruszoną w tym filmie. Problem człowieczeństwa, roli kobiety i mężczyzny w związku i społeczeństwie, kwestie szacunku dla odmienności i wszechogarniającą, aczkolwiek nie zawsze nazwaną, potrzebę bliskości. Zadaje też poważne pytania dotyczące tożsamości. Czy definiuje nas kod DNA czy też wychowanie i normy społeczne? Ważne kwestie podane w formie, która kompletnie mi nie pasowała.

  • Hazardowe szaleństwo - 1978

    hazardowe szalenstwo

    Hazardowe szaleństwo,
    Inny tytuł: Orzeł czy resztka,
    (Pari dispari) - 1978;
    - reżyseria: Sergio Corbucci;
    - scenariusz: Sabatino Ciuffini, Sergio Corbucci, Bruno Corbucci, Mario Amendola;
    - wybrana obsada: Terence Hill, Bud Spencer, Luciano Catenacci;
    - gatunek: komedia kryminalna.

    Gruby i chudy. Jako dziecko uwielbiałem oglądać filmy z Hill'em i Spencer'em. Mnóstwo akcji, bijatyk, a do tego jeszcze złośliwe uwagi pomiędzy głównymi bohaterami. O czymś zapomniałem? A tak - dźwięki uderzeń - jakby balony strzelały :D. Nie było istotne jaki film się ogląda - przecież wszystkie miały bardzo podobną fabułę.
    Niedawno zmarł Bud Spencer więc postanowiłem sobie przypomnieć jeden z filmów grubego i chudego. Przypadkiem trafiło na Hazardowe szaleństwo.
    Akcja filmu rozgrywa się wokół hazardu.

  • Hotel Beau Sejour - mini

    hotel beau sejour

    Hotel Beau Sejour
    (Beau Séjour);
    - mini serial, 2016;
    - twórcy: Nathalie Basteyns, Kaat Beels;
    - wybrana obsada: Lynn Van Royen, Inge Paulussen, Jan Hammenecker, Kris Cuppens, Johan van Assche;
    - kategoria: Netflix, kryminał, thriller, dramat, mini, europejskie, serial.

    Ładna, klimatyczna czołówka. Dobry początek. Martwa nastolatka, której ducha niektórzy widzą. Dziewczyna próbuje zrozumieć dlaczego umarła, kto ją zamordował? I początkowo mamy wrażenie, że tylko jej zależy na poznaniu prawdy. Reszta mieszkańców ma swoje małe i większe tajemnice. Jak to bywa w małych społecznościach. W sumie wszystko wydaje się kręcić wokół romansów. Niby są narkotyki w tle, ale niewiele to wnosi. Cały serial się niemiłosiernie dłuży.. a poszczególne epizody niewiele wnoszą ciekawego w fabułę. Trochę szkoda bo potencjał był spory. Ofiara morderstwa, która próbuje odnaleźć swojego zabójcę. Od razu fajnie się kojarzy - zwłaszcza fanom Patricka Swayze.

  • Jeszcze dzień życia - 2018

    jeszcze dzien zycia

    Jeszcze dzień życia,
    (Another Day of Life) - 2018;
    - reżyseria: Damian Nenow, Raúl de la Fuente;
    - scenariusz: Raúl de la Fuente, Amaia Remírez;
    - dubbing: Marcin Dorociński, Olga Bołądź, Arkadiusz Jakubik;
    - gatunek: animacja, dokumentalny.

    Angola, lata siedemdziesiąte dwudziestego wieku. Portugalczycy wyjeżdżają do domu, a kraj staje się kolejnym teatrem zimnej wojny. W tym czasie w Angoli przebywa polski korespondent PAP Ryszard Kapuściński. To on informuje świat o tym, że wojska południoafrykańskiej znajdują się na terytorium Angoli. Angola mogła być krajem, który pierwszy zrzucił jarzmo kolonialistów. Jednak ogłoszenie niepodległości nie oznaczało pokoju. Wojna domowa trwała jeszcze 27 lat. Ile by trwała gdyby wielkie mocarstwa się nie zaangażowały, a ile gdyby o sytuacji nie informowali dziennikarze? Tego nie wiemy. Dziennikarz nie powinien chwytać za broń, ale w miarę możliwości rzetelnie opowiadać o wydarzeniach, których jest świadkiem. Można pisać z bezpiecznego (choć nie zawsze) hotelu, a można, jak Kapuściński, odważnie podążać do jądra wydarzeń.

  • Kod Dedala - 2019

    kod dedala

    Kod Dedala,
    (Les Traducteurs) - 2019;
    - reżyseria: Régis Roinsard;
    - scenariusz: Régis Roinsard, Romain Compingt;
    - wybrana obsada: Lambert Wilson, Olga Kurylenko, Riccardo Scamarcio, Sidse Babett Knudsen, Eduardo Noriega, Alex Lawther, Anna Maria Sturm;
    - kategoria: thriller, europejskie.

    Kod Dedala to seria bardzo popularnych książek. Pragnący zachować anonimowość autor właśnie zakończył trzeci tom. Zapowiada się kryminalny bestseller. Wydawca książki chce by została jednocześnie wydana na kilku rynkach wydawniczych, pozwoli to zminimalizować straty związane z piractwem i z wyjawieniem finałowej intrygi. Wynajmuje dziewięciu tłumaczy i zamyka ich w luksusowym bunkrze. Mają świetne warunki do pracy - odcięci od świata, mają przełożyć finałowy tom cyklu. Pomimo bardzo rygorystycznych środków bezpieczeństwa fragment książki zostaje opublikowany w sieci, a publikujący haker żąda wysokiego haraczu. Wydawca ma przelać kilkadziesiąt milionów euro, jak tego nie zrobi to kolejne fragmenty trafią do Internetu.

  • Księgarnia z marzeniami - 2017

    ksiegarnia z marzeniami

    Księgarnia z marzeniami,
    (The Bookshop) - 2017;
    - reżyseria: Isabel Coixet;
    - scenariusz: Isabel Coixet;
    - wybrana obsada: Emily Mortimer, Bill Nighy, Patricia Clarkson, Honor Kneafsey;
    - gatunek: dramat.

    Ekranizacja powieści Penelope Fitzgerald.

    Małe angielskie miasteczko, późne lata pięćdziesiąte dwudziestego wieku.
    Florence, po wielu latach samotności i rozpaczy po zmarłym mężu postanawia spełnić swoje marzenie i otworzyć malutką księgarnię. Miejsce, w którym tacy jak ona będą mogli znaleźć chwilę wytchnienia. Pomysł, a zwłaszcza jego lokalizacja, nie bardzo podoba się miejscowej bogaczce, która wszelkimi możliwymi sposobami próbuje przekonać Florence, że lepszym miejscem będzie inne miasteczko. Konfrontacja pomiędzy kobietami jest nieuchronna. Stawką jest nie tylko księgarnia, ale także lokalna społeczność. Mieszkańcy może nie powinni zbyt dużo czytać. Czytanie szkodzi.
    Księgarnia z marzeniami to film, który pod względem wizualnym zachwyca na każdym kroku. Piękne plenery, charakteryzacje i księgarnia, która swoim urokiem zachwyca każdego miłośnika książek. Aktorsko również jest bardzo dobrze, postaci są dobrze zbudowane a każda z nich ma swój niepowtarzalny rys.

  • Na rauszu - 2020

    na rauszu

    Na rauszu,
    (Druk) - 2020;
    - reżyseria: Thomas Vinterberg;
    - scenariusz: Tobias Lindholm, Thomas Vinterberg;
    - wybrana obsada: Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Magnus Millang, Lars Ranthe;
    - kategoria: dramat, komedia, europejskie, Oscar.

    Czterech nauczycieli w średnim wieku rozpoczyna alkoholowy eksperyment. Chcą sprawdzić jak się zmieni ich życie społeczno-zawodowe jeśli będą utrzymywali stałe stężenie alkoholu we krwi. Na początek niewielka dawka - pół promila. Na pierwsze efekty 'eksperymentu' nie muszą długo czekać. Ich życie gwałtownie nabiera nowego, lepszego wymiaru. Są bardziej kreatywni, otwarci, chętniej mówią o uczuciach - sukces na wszystkich możliwych frontach. Ciekawe jak to będzie jeśli zwiększą dawkę do jednego promila?

  • Nie ma nas w domu - 2019

    nie ma nas w domu

    Nie ma nas w domu,
    (Sorry We Missed You) - 2019;
    - reżyseria: Ken Loach; 
    - scenariusz: Paul Laverty; 
    - wybrana obsada: Kris Hitchen, Debbie Honeywood, Rhys Stone; 
    - kategoria: dramat, europejskie.

    Ricky i Abbie to normalne małżeństwo z dwójką dzieci. Oboje ciężko pracują, ale nadal żyją bardzo skromnie. Może uda się delikatnie odbić od dna gdy Ricky zacznie pracować jako kurier. Żeby móc jeździć musi najpierw zaopatrzyć się w furgonetkę, a to oznacza, że Abbie będzie musiała jeździć komunikacją miejską. Oboje bardzo się starają.. ale ich stała nieobecność w domu, skrajne przemęczenie i brak widoków na lepszą przyszłość sprawiają, że ich rodzina zaczyna się sypać. Ricky i Abbie to dobrzy ludzie. Życzliwi, pracowici a pomimo to los cały czas rzuca im pod nogi kłody. Gdzie w tym sprawiedliwość? Może przynajmniej fabuła skończy się happy endem? Nic z tych rzeczy. Będą cały czas tyrać jednocześnie mając świadomość, że to niewiele zmienia. Gdyby nie byli tak uczciwi to może mieliby lepiej? Albo gdyby byli bardziej przebojowi to może nie daliby się tak wykorzystywać przez swoich pracodawców? Może by ich mieli a nie tylko umowy o samozatrudnienie...

  • Ojciec Szpiler -2013

    ojciec szpiler

    Ojciec Szpiler,
    (Svećenikova djeca) - 2013;
    - reżyseria: Vinko Brešan;
    - scenariusz: Mate Matišić;
    - wybrana obsada: Krešimir Mikić, Nikša Butijer, Marija Škaričić, Dražen Kühn;
    - gatunek: komedia, dramat.

    Mała wyspa na morzu adriatyckim. Ludność powoli się wykrusza. Starzy umierają, a młodzi, Ci co jeszcze zostali, nie są zbyt chętni do posiadania dzieci. Mała społeczność jest pełna romansów, ale przyrostu dzieci brak. Wszyscy oni grzeszą podwójnie, nie dość że uprawiają swobodny seks to jeszcze robią to w gumkach. Z takim stanem rzeczy postanawia walczyć młody ksiądz, który rozpoczął posługę na tej grzesznej wyspie. Razem z kioskarzem i z aptekarzem rozpoczynają wielką akcję dziurawienia prezerwatyw. To sprawia, że na wyspie pojawia się coraz więcej dzieci. Plan księdza odnosi sukces, ale mieszkańcy nie są z tego powodu jakoś szczęśliwsi.

  • Otwórz oczy - 1997

    otworz oczy

    Otwórz oczy,
    (Abre los ojos) -1997;
    - reżyseria: Alejandro Amenábar;
    - scenariusz: Alejandro Amenábar, Mateo Gil;
    - wybrana obsada: Eduardo Noriega, Penélope Cruz, Chete Lera, Fele Martínez, Najwa Nimri;
    - kategoria: hiszpańskie, thriller, melodramat, science-fiction.

    Cesar - poznajemy go w dwóch momentach.
    Pierwszy - przystojny, bogaty kobieciarz, który obchodzi urodziny. Podczas przyjęcia podrywa dziewczynę swojego przyjaciela...
    Drugi - człowiek, skrywający oszpeconą twarz za maską. Znajduje się w więziennym szpitalu psychiatrycznym, gdzie prowadzący go lekarz próbuje dowiedzieć się dlaczego Cesar zabił.
    Początkowo nie wiemy kogo zabił i dlaczego ma oszpeconą twarz. Dopiero wspomnienia wywołane przez psychiatrę pozwalają mu na ułożenie wszystkich faktów. Niektóre uporządkowane elementy wydają się wzajemnie wykluczać. Casar'owi zaczynają mylić się imiona i coraz częściej we wspomnieniach pojawiają się te same dialogi. Mężczyzna zaczyna utwierdzać się w przekonaniu, że coś z nim nie tak.

  • Pokot - 2017

    pokot

    Pokot - 2017;
    - reżyseria: Agnieszka Holland, Katarzyna Adamik;
    - scenariusz: Olga Tokarczuk, Agnieszka Holland;
    - wybrana obsada: Agnieszka Mandat, Wiktor Zborowski, Jakub Gierszał, Patrycja Volny, Miroslav Krobot, Borys Szyc, Andrzej Grabowski, Andrzej Konopka, Tomasz Kot, Marcin Bosak, Katarzyna Herman;
    - gatunek: dramat, kryminał.

    Miałem przyjemność być na pokazie filmu Pokot w kinie studyjnym Kosmos. Pokaz był wyjątkowy ponieważ po seansie odbyła się krótka rozmowa z Panią Agnieszką Holland.
    Pokot wzbudza bardzo skrajne emocje. Jedni wychwalają ten film wskazując na jego głębokie przesłanie, a inni krytykują argumentując, że środowisko myśliwych zostało w nim mocno skrzywdzone. Jak to zawsze bywa przy takich gorących dyskusjach prawda leży zawsze gdzieś w pośrodku.
    Piękne góry, spokojna okolica. Życie blisko natury. I spór pomiędzy miejscową nauczycielką (celowo unikam określenia ekolożka) a środowiskiem myśliwych. Kobieta stara się chronić zwierzęta przed bestialskim traktowaniem. W walce z miejscową śmietanką towarzyską, która uwielbia polowania, kobiecie niewielu chce pomóc. Wszyscy udają, że problemu nie ma. Przecież taka jest tu "kultura", Bóg kazał czynić ziemię poddaną, że przecież myśliwi też dokarmiają zwierzynę. Konflikt przybiera ostrzejszą formę gdy w okolicy zaczynają ginąć myśliwi. Wszystkie ślady wskazują, że to natura postanowiła się zemścić. Jak było naprawdę dowiecie się z seansu.

Back to top