"Jest się bardziej autentycznym, im bardziej się przypomina to, o czym się marzyło."
Wszystko o mojej matce

europejskie

  • Otwórz oczy - 1997

    otworz oczy

    Otwórz oczy,
    (Abre los ojos) -1997;
    - reżyseria: Alejandro Amenábar;
    - scenariusz: Alejandro Amenábar, Mateo Gil;
    - wybrana obsada: Eduardo Noriega, Penélope Cruz, Chete Lera, Fele Martínez, Najwa Nimri;
    - kategoria: hiszpańskie, thriller, melodramat, science-fiction.

    Cesar - poznajemy go w dwóch momentach.
    Pierwszy - przystojny, bogaty kobieciarz, który obchodzi urodziny. Podczas przyjęcia podrywa dziewczynę swojego przyjaciela...
    Drugi - człowiek, skrywający oszpeconą twarz za maską. Znajduje się w więziennym szpitalu psychiatrycznym, gdzie prowadzący go lekarz próbuje dowiedzieć się dlaczego Cesar zabił.
    Początkowo nie wiemy kogo zabił i dlaczego ma oszpeconą twarz. Dopiero wspomnienia wywołane przez psychiatrę pozwalają mu na ułożenie wszystkich faktów. Niektóre uporządkowane elementy wydają się wzajemnie wykluczać. Casar'owi zaczynają mylić się imiona i coraz częściej we wspomnieniach pojawiają się te same dialogi. Mężczyzna zaczyna utwierdzać się w przekonaniu, że coś z nim nie tak.

  • Wyspa Róży - 2020

    wyspa rozy

    Wyspa Róży,
    (L'incredibile storia dell'isola delle rose) - 2020;
    - reżyseria: Sydney Sibilia;
    - scenariusz: Sydney Sibilia, Francesca Manieri; 
    - wybrana obsada: Elio Germano, Fabrizio Bentivoglio, Tom Wlaschiha, Luca Zingaretti, Matilda De Angelis, François Cluzet;
    - kategoria: Netflix, na faktach, komedia, włoskie/europejskie.

    Włochy, lata sześćdziesiąte dwudziestego wieku
    Giorgio, wynalazca (bez większych sukcesów) ma dość życia w kraju, w którym większość rzeczy jest zabroniona, a pozostałe wymagają stosownego papierka. Chce być wolny i niczym nie ograniczany przez państwo. Postanawia spełnić swoje marzenie budując wyspę, a raczej platformę, u wybrzeży Rimini. Kilkaset metrów poza zasięgiem włoskich wód terytorialnych. Plan niby prosty, w sumie genialny, ale, jak wszystko wykonaniu Giorgio, niezbyt przemyślanych w szczegółach. Razem z przyjaciółmi buduje wymarzoną wyspę, a po czasie chce zarejestrować nowopowstałe państwo w ONZ. Włoskie władze nie mogą dłużej biernie przyglądać się zaistniałeś sytuacji.
    Scenariusz Wyspy Róży luźno opiera się na prawdziwych wydarzeniach. Sama wyspa faktycznie powstała, i została zniszczona przez armię włoską - cała reszta to filmowa fikcja.

  • Słynny najazd niedźwiedzi na Sycylię - 2019

    slynny najazd niedzwiedzi na sycylie

    Słynny najazd niedźwiedzi na Sycylię,
    (La fameuse invasion des ours en Sicile) - 2019;
    - reżyseria: Lorenzo Mattotti;
    - scenariusz: Thomas Bidegain, Jean-Luc Fromental;
    - kategoria: animacja, adaptacja, Pathe, europejskie.

    Ostatnia animacja obejrzana w 2020 roku. Ogólnie to ten rok u mnie nie należał do animacji - zaledwie kilka obejrzanych tytułów (aż 4). Może ten rok będzie łaskawszy i nie mam tu na myśli nowych produkcji.

    Istnieją sobie dwa światy. Świat niedźwiedzi żyjących sobie spokojnie w górach. I świat ludzi rezydujących w dolinie. Oba światy wzajemnie się nie znają - żyją obok w zasadzie sobie nie szkodząc. Sytuacja się zmienia gdy niedźwiedzie postanawiają zejść w doliny. Oczywiście w pokojowych warunkach. Pytanie czy ludzie o tym wiedzą? A jeśli wiedzą to co zrobią z tą wiedzą?

  • Kod Dedala - 2019

    kod dedala

    Kod Dedala,
    (Les Traducteurs) - 2019;
    - reżyseria: Régis Roinsard;
    - scenariusz: Régis Roinsard, Romain Compingt;
    - wybrana obsada: Lambert Wilson, Olga Kurylenko, Riccardo Scamarcio, Sidse Babett Knudsen, Eduardo Noriega, Alex Lawther, Anna Maria Sturm;
    - kategoria: thriller, europejskie.

    Kod Dedala to seria bardzo popularnych książek. Pragnący zachować anonimowość autor właśnie zakończył trzeci tom. Zapowiada się kryminalny bestseller. Wydawca książki chce by została jednocześnie wydana na kilku rynkach wydawniczych, pozwoli to zminimalizować straty związane z piractwem i z wyjawieniem finałowej intrygi. Wynajmuje dziewięciu tłumaczy i zamyka ich w luksusowym bunkrze. Mają świetne warunki do pracy - odcięci od świata, mają przełożyć finałowy tom cyklu. Pomimo bardzo rygorystycznych środków bezpieczeństwa fragment książki zostaje opublikowany w sieci, a publikujący haker żąda wysokiego haraczu. Wydawca ma przelać kilkadziesiąt milionów euro, jak tego nie zrobi to kolejne fragmenty trafią do Internetu.

  • Wszystko o mojej matce - 1999

    wszystko o mojej matce
    Wszystko o mojej matce;

    (Todo sobre mi madre) - 1999;
    - reżyseria: Pedro Almodóvar;
    - scenariusz: Pedro Almodóvar;
    - wybrana obsada: Cecilia Roth, Marisa Paredes, Candela Peña, Antonia San Juan, Penélope Cruz;
    - kategoria: europejskie, dramat, Oscar, kobiece.

    Manuela, samotna matka, traci siedemnastoletniego syna w wypadku samochodowym. Zrozpaczona wyjeżdża do Barcelony by odszukać ojca chłopaka. Chce w ten sposób dotrzymać słowa danego synowi tuż przed śmiercią. Obiecała, że wyjawi całą prawdę o ojcu. To się wiąże też z tym, że powinna swojemu byłemu partnerowi powiedzieć, że miał syna. Barcelona w tym filmie to miasto wyzwolone, bardzo nowoczesne.

  • Nie ma nas w domu - 2019

    nie ma nas w domu

    Nie ma nas w domu,
    (Sorry We Missed You) - 2019;
    - reżyseria: Ken Loach; 
    - scenariusz: Paul Laverty; 
    - wybrana obsada: Kris Hitchen, Debbie Honeywood, Rhys Stone; 
    - kategoria: dramat, europejskie.

    Ricky i Abbie to normalne małżeństwo z dwójką dzieci. Oboje ciężko pracują, ale nadal żyją bardzo skromnie. Może uda się delikatnie odbić od dna gdy Ricky zacznie pracować jako kurier. Żeby móc jeździć musi najpierw zaopatrzyć się w furgonetkę, a to oznacza, że Abbie będzie musiała jeździć komunikacją miejską. Oboje bardzo się starają.. ale ich stała nieobecność w domu, skrajne przemęczenie i brak widoków na lepszą przyszłość sprawiają, że ich rodzina zaczyna się sypać. Ricky i Abbie to dobrzy ludzie. Życzliwi, pracowici a pomimo to los cały czas rzuca im pod nogi kłody. Gdzie w tym sprawiedliwość? Może przynajmniej fabuła skończy się happy endem? Nic z tych rzeczy. Będą cały czas tyrać jednocześnie mając świadomość, że to niewiele zmienia. Gdyby nie byli tak uczciwi to może mieliby lepiej? Albo gdyby byli bardziej przebojowi to może nie daliby się tak wykorzystywać przez swoich pracodawców? Może by ich mieli a nie tylko umowy o samozatrudnienie...

  • Hotel Beau Sejour - mini

    hotel beau sejour

    Hotel Beau Sejour
    (Beau Séjour);
    - mini serial, 2016;
    - twórcy: Nathalie Basteyns, Kaat Beels;
    - wybrana obsada: Lynn Van Royen, Inge Paulussen, Jan Hammenecker, Kris Cuppens, Johan van Assche;
    - kategoria: Netflix, kryminał, thriller, dramat, mini, europejskie, serial.

    Ładna, klimatyczna czołówka. Dobry początek. Martwa nastolatka, której ducha niektórzy widzą. Dziewczyna próbuje zrozumieć dlaczego umarła, kto ją zamordował? I początkowo mamy wrażenie, że tylko jej zależy na poznaniu prawdy. Reszta mieszkańców ma swoje małe i większe tajemnice. Jak to bywa w małych społecznościach. W sumie wszystko wydaje się kręcić wokół romansów. Niby są narkotyki w tle, ale niewiele to wnosi. Cały serial się niemiłosiernie dłuży.. a poszczególne epizody niewiele wnoszą ciekawego w fabułę. Trochę szkoda bo potencjał był spory. Ofiara morderstwa, która próbuje odnaleźć swojego zabójcę. Od razu fajnie się kojarzy - zwłaszcza fanom Patricka Swayze.

  • Dzięki Bogu - 2019

    dzieki bogu

     

    Dzięki Bogu,
    (Grâce à Dieu) - 2019;
    - reżyseria: François Ozon;
    - scenariusz: François Ozon;
    - wybrana obsada: Melvil Poupaud, Denis Ménochet, Swann Arlaud, Éric Caravaca, François Marthouret, Bernard Verley;
    - kategoria: francuskie, europejskie, dramat, Kościół, na faktach

    Kilku molestowanych w dzieciństwie przez księdza mężczyzn zakłada stowarzyszenie, którego celem jest ujawnienie prawdy o molestowaniu, a także ujawnieniu faktu, że kościelni przełożeni przez lata wiedzieli o pedofilskich zachowaniach kapłana i nic z tym faktem nie zrobili.
    Brzmi znajomo? Pewnie, że tak. Kościół na całym świecie działa w podobny sposób. Przez lata ukrywa problem. Mówi, ustami hierarchów, o krzywdzących oskarżeniach, o mściwości (tak tak), o tym że to przedawnione sprawy, że dzieci nie protestowały... nawet sił nie mam by dalej wymieniać te wymówki.

  • Gliniarze to dranie - 2012

    gliniarze to dranie

    Gliniarze to dranie,

    (A.C.A.B.: All Cops Are Bastards) - 2012;
    - reżyseria: Stefano Sollima;
    - scenariusz: Daniele Cesarano, Barbara Petronio;
    - wybrana obsada: Pierfrancesco Favino, Filippo Nigro, Marco Giallini, Andrea Sartoretti, Domenico Diele;
    - kategoria: dramat, policyjny, kryminał.

    Widziałem wiele policyjnych filmów, przeważnie ich akcja skupiała się wokół policjantów pracujących w dziale narkotykowym, wewnętrznym, w jednostkach specjalnych, drogówce, ale nie spotkałem filmu, który opowiadałby o jednostce prewencji. Co za wielkie niedopatrzenie.
    W filmie historia jest opowiadana zarówno przez doświadczonych policjantów, a także przez nowicjusza. To zderzenie dwóch światów. Doświadczenie kontra ideały.. ale oczywiście nic nie jest czarno białe. Klarowne. Mnóstwo w tym stanów pośrednich. Ukazany klimat w jednostce nie różni się za bardzo od motywów przedstawionych w innych filmach, ale totalnie różni się sama praca. Prewencja, to chyba najmniej szanowana jednostka policji. Protestujący, kibice, chuligani traktują ich jako największe zło i aparat represji władzy. Z drugiej strony opinia publiczna traktuje ich jak niewyżytych idiotów, którzy tylko czekają na okazję by wyciągnąć pałki i mordować niewinnych ludzi. Tak też myślą rządzący i dlatego płace są niskie. A jak jest naprawdę? Jak uważacie?

  • Ból i blask - 2019

    bol i blask

    Ból i blask,
    (Dolor y gloria) - 2019;
    - reżyseria: Pedro Almodóvar;
    - scenariusz: Pedro Almodóvar;
    - wybrana obsada: Antonio Banderas, Asier Etxeandia, Leonardo Sbaraglia, Nora Navas, Penélope Cruz;
    - kategoria: dramat, unlimited, europejskie.

    Na wstępie napiszę ten film nadal jest grany w kinach i warto się na niego udać. Póki jeszcze jest czas.
    Salvador, uznany reżyser filmowy już nie pracuje zawodowo. Jego życie kręci się wokół lekarzy i coraz to większej ilości środków przeciwbólowych. Jeden z jego największych filmów właśnie został poddany rekonstrukcji cyfrowej i Salvador ma w związku z tym odbyć kilka spotkań z fanami kina. Jest to idealna okazja by odnowić kontakty z Alberto, który zagrał w tym filmie główną rolę. Nowe wyzwania i narkotyki sprawiają, że Salvador coraz częściej wspomina swoje dzieciństwo.
    Oglądając ten film co chwile spodziewamy się wielkiego trzęsienia ziemi. Intensywnego przeżycia, które buduje lub łamie charaktery... ale nic takiego nie ma miejsca.. historia powoli się toczy, odsłaniając nieznane, ale normalne, fakty z życia Salvadora. Czasem to piękne wspomnienia, a czasem słabsze momenty. Jak to w życiu.. które przepełnione jest przypadkowymi, z pozoru banalnymi, wydarzeniami, które nadają życiu rytm. Niektóre wspomnienia zapisują się w pamięci a większość z nich wyparowuje. Dlaczego akurat te zostają? To też kwestia przypadku?

  • Genialna przyjaciółka - sezon 1

    genialna przyjaciolka

     

    Genialna przyjaciółka,
    (L'amica geniale) - 2018;
    - HBO, sezon 1;
    - wybrana obsada: Ludovica Nasti, Elisa Del Genio, Margherita Mazzucco, Gaia Girace;
    - gatunek: dramat obyczajowy.

    Ekranizacja powieści Eleny Ferrante.
    Nagłe zniknięcie przyjaciółki sprawia, że sześćdziesięcioletnia Elena wspomina historię znajomości. Wszystko zaczęło się banalnie. Małe, włoskie miasteczko chwilę po zakończeniu szkoły. Elena zaprzyjaźnia z Lilą, z dziewczyną, której inteligencja zachwyca. Nie ma to jednak większego znaczenia.. obie dziewczynki nie pochodzą z zamożnych rodzin. Kształcenie kosztuje, a kształcenie dziewczynek dla wielu jest wyrzucaniem pieniędzy w błoto. Przyjaźń rozwija się przez lata. Powstają nowe problemy, nowe relacje, ale w tle mamy cały czas to samo miasteczko i jego mieszkańców, którzy nadal żyją na granicy przyszłości i przeszłości. Kto był kim podczas wojny z wiekiem lat jest coraz bardziej kluczową sprawą i coraz bardziej rzutuje na życie młodego pokolenia. Podobnie jest i u nas. Im dalej od wojny tym więcej kombatantów i chęci rozliczeń.. a kiedyś ludzie się cieszyli tym, że można normalnie żyć.

  • Człowiek, który zabił Don Kichota - 2018

    czlowiek ktory zabil don kichota

     

    Człowiek, który zabił Don Kichota,
    (The Man Who Killed Don Quixote) - 2018;
    - reżyseria: Terry Gilliam;
    - scenariusz: Terry Gilliam, Tony Grisoni;
    - wybrana obsada: Adam Driver, Jonathan Pryce, Stellan Skarsgård, Olga Kurylenko, Joana Ribeiro;
    - gatunek: komedia, przygodowy.

    Która to już ekranizacja/adaptacja przygód wielkiego rycerza z La Manchy? Nie wiem czy ktoś to zliczy. Wydawałoby się, że temat jest już całkiem wyczerpany, ale skoro bierze się za niego Terry Gilliam to znak, że jest jeszcze wiele do pokazania. Przygody Don Kichota, rycerza o bogatej wyobraźni ekranizuje reżyser, którego umysł i fantazja nie znoszą żadnych granic.
    Toby jest reżyserem, który przez wielu jest uznawany za bardzo zdolnego. Ma otwarty umysł, talent i piekielnie trudny charakter, ale kto artyście zabroni. Toby na studiach zrobił film o Don Kichocie, teraz wraca do miejsca, w którym kręcił debiutanckie dzieło. Spotyka tu aktora, naturszczyka, któremu powierzył główną rolę w swoim pierwszym filmie. Aktor uwierzył, że naprawdę jest Don Kichotem, a w Toby'm widzi Sancho Pansę. Protesty na nic się zdadzą. Czy coś więcej? Ano są przygody no i poszukiwania ukochanej Dulcynei. a wszystko to okraszone niesamowitą ilością świetnej gry aktorskiej.

  • Granica - 2018

    granica

    Granica,
    (Gräns) - 2018;
    - reżyseria: Ali Abbasi;
    - scenariusz: Ali Abbasi, Isabella Eklöf;
    - wybrana obsada: Eva Melander, Eero Milonoff, Jörgen Thorsson;
    - gatunek: fantasy, thriller, romans.

    Zdeformowana Tina pracuje jako pracownik służby celnej. Kobieta ma niecodzienny talent - dzięki mocno wyczulonemu węchowi potrafi odczytywać ludzkie emocje (strach, wstyd, niepokój) a to sprawia, że ma wysoką wykrywalność w swojej pracy. Ludzie różne rzeczy przemycają. Pewnego dnia poznaje mężczyznę (Vore), który jest nią bardzo zainteresowany. Vore odsłania przed Tiną prawdziwe oblicze otaczającego świata. Pokazuje jej również czym jest miłość. Kobieta odkrywa, że wiele lat była okłamywana.
    Obraz Abbasi'ego budzi moje skrajne emocje. Z jednej strony doceniam problematykę poruszoną w tym filmie. Problem człowieczeństwa, roli kobiety i mężczyzny w związku i społeczeństwie, kwestie szacunku dla odmienności i wszechogarniającą, aczkolwiek nie zawsze nazwaną, potrzebę bliskości. Zadaje też poważne pytania dotyczące tożsamości. Czy definiuje nas kod DNA czy też wychowanie i normy społeczne? Ważne kwestie podane w formie, która kompletnie mi nie pasowała.

  • Jeszcze dzień życia - 2018

    jeszcze dzien zycia

    Jeszcze dzień życia,
    (Another Day of Life) - 2018;
    - reżyseria: Damian Nenow, Raúl de la Fuente;
    - scenariusz: Raúl de la Fuente, Amaia Remírez;
    - dubbing: Marcin Dorociński, Olga Bołądź, Arkadiusz Jakubik;
    - gatunek: animacja, dokumentalny.

    Angola, lata siedemdziesiąte dwudziestego wieku. Portugalczycy wyjeżdżają do domu, a kraj staje się kolejnym teatrem zimnej wojny. W tym czasie w Angoli przebywa polski korespondent PAP Ryszard Kapuściński. To on informuje świat o tym, że wojska południoafrykańskiej znajdują się na terytorium Angoli. Angola mogła być krajem, który pierwszy zrzucił jarzmo kolonialistów. Jednak ogłoszenie niepodległości nie oznaczało pokoju. Wojna domowa trwała jeszcze 27 lat. Ile by trwała gdyby wielkie mocarstwa się nie zaangażowały, a ile gdyby o sytuacji nie informowali dziennikarze? Tego nie wiemy. Dziennikarz nie powinien chwytać za broń, ale w miarę możliwości rzetelnie opowiadać o wydarzeniach, których jest świadkiem. Można pisać z bezpiecznego (choć nie zawsze) hotelu, a można, jak Kapuściński, odważnie podążać do jądra wydarzeń.

  • Księgarnia z marzeniami - 2017

    ksiegarnia z marzeniami

    Księgarnia z marzeniami,
    (The Bookshop) - 2017;
    - reżyseria: Isabel Coixet;
    - scenariusz: Isabel Coixet;
    - wybrana obsada: Emily Mortimer, Bill Nighy, Patricia Clarkson, Honor Kneafsey;
    - gatunek: dramat.

    Ekranizacja powieści Penelope Fitzgerald.

    Małe angielskie miasteczko, późne lata pięćdziesiąte dwudziestego wieku.
    Florence, po wielu latach samotności i rozpaczy po zmarłym mężu postanawia spełnić swoje marzenie i otworzyć malutką księgarnię. Miejsce, w którym tacy jak ona będą mogli znaleźć chwilę wytchnienia. Pomysł, a zwłaszcza jego lokalizacja, nie bardzo podoba się miejscowej bogaczce, która wszelkimi możliwymi sposobami próbuje przekonać Florence, że lepszym miejscem będzie inne miasteczko. Konfrontacja pomiędzy kobietami jest nieuchronna. Stawką jest nie tylko księgarnia, ale także lokalna społeczność. Mieszkańcy może nie powinni zbyt dużo czytać. Czytanie szkodzi.
    Księgarnia z marzeniami to film, który pod względem wizualnym zachwyca na każdym kroku. Piękne plenery, charakteryzacje i księgarnia, która swoim urokiem zachwyca każdego miłośnika książek. Aktorsko również jest bardzo dobrze, postaci są dobrze zbudowane a każda z nich ma swój niepowtarzalny rys.

  • Ojciec Szpiler -2013

    ojciec szpiler

    Ojciec Szpiler,
    (Svećenikova djeca) - 2013;
    - reżyseria: Vinko Brešan;
    - scenariusz: Mate Matišić;
    - wybrana obsada: Krešimir Mikić, Nikša Butijer, Marija Škaričić, Dražen Kühn;
    - gatunek: komedia, dramat.

    Mała wyspa na morzu adriatyckim. Ludność powoli się wykrusza. Starzy umierają, a młodzi, Ci co jeszcze zostali, nie są zbyt chętni do posiadania dzieci. Mała społeczność jest pełna romansów, ale przyrostu dzieci brak. Wszyscy oni grzeszą podwójnie, nie dość że uprawiają swobodny seks to jeszcze robią to w gumkach. Z takim stanem rzeczy postanawia walczyć młody ksiądz, który rozpoczął posługę na tej grzesznej wyspie. Razem z kioskarzem i z aptekarzem rozpoczynają wielką akcję dziurawienia prezerwatyw. To sprawia, że na wyspie pojawia się coraz więcej dzieci. Plan księdza odnosi sukces, ale mieszkańcy nie są z tego powodu jakoś szczęśliwsi.

  • Pokot - 2017

    pokot

    Pokot - 2017;
    - reżyseria: Agnieszka Holland, Katarzyna Adamik;
    - scenariusz: Olga Tokarczuk, Agnieszka Holland;
    - wybrana obsada: Agnieszka Mandat, Wiktor Zborowski, Jakub Gierszał, Patrycja Volny, Miroslav Krobot, Borys Szyc, Andrzej Grabowski, Andrzej Konopka, Tomasz Kot, Marcin Bosak, Katarzyna Herman;
    - gatunek: dramat, kryminał.

    Miałem przyjemność być na pokazie filmu Pokot w kinie studyjnym Kosmos. Pokaz był wyjątkowy ponieważ po seansie odbyła się krótka rozmowa z Panią Agnieszką Holland.
    Pokot wzbudza bardzo skrajne emocje. Jedni wychwalają ten film wskazując na jego głębokie przesłanie, a inni krytykują argumentując, że środowisko myśliwych zostało w nim mocno skrzywdzone. Jak to zawsze bywa przy takich gorących dyskusjach prawda leży zawsze gdzieś w pośrodku.
    Piękne góry, spokojna okolica. Życie blisko natury. I spór pomiędzy miejscową nauczycielką (celowo unikam określenia ekolożka) a środowiskiem myśliwych. Kobieta stara się chronić zwierzęta przed bestialskim traktowaniem. W walce z miejscową śmietanką towarzyską, która uwielbia polowania, kobiecie niewielu chce pomóc. Wszyscy udają, że problemu nie ma. Przecież taka jest tu "kultura", Bóg kazał czynić ziemię poddaną, że przecież myśliwi też dokarmiają zwierzynę. Konflikt przybiera ostrzejszą formę gdy w okolicy zaczynają ginąć myśliwi. Wszystkie ślady wskazują, że to natura postanowiła się zemścić. Jak było naprawdę dowiecie się z seansu.

  • Hazardowe szaleństwo - 1978

    hazardowe szalenstwo

    Hazardowe szaleństwo,
    Inny tytuł: Orzeł czy resztka,
    (Pari dispari) - 1978;
    - reżyseria: Sergio Corbucci;
    - scenariusz: Sabatino Ciuffini, Sergio Corbucci, Bruno Corbucci, Mario Amendola;
    - wybrana obsada: Terence Hill, Bud Spencer, Luciano Catenacci;
    - gatunek: komedia kryminalna.

    Gruby i chudy. Jako dziecko uwielbiałem oglądać filmy z Hill'em i Spencer'em. Mnóstwo akcji, bijatyk, a do tego jeszcze złośliwe uwagi pomiędzy głównymi bohaterami. O czymś zapomniałem? A tak - dźwięki uderzeń - jakby balony strzelały :D. Nie było istotne jaki film się ogląda - przecież wszystkie miały bardzo podobną fabułę.
    Niedawno zmarł Bud Spencer więc postanowiłem sobie przypomnieć jeden z filmów grubego i chudego. Przypadkiem trafiło na Hazardowe szaleństwo.
    Akcja filmu rozgrywa się wokół hazardu.

  • Zupełnie Nowy Testament - 2015

    plakat promujący
    Zupełnie Nowy Testament
    (Le tout nouveau testament) - 2015;
    - reżyseria: Jaco Van Dormael;
    - scenariusz: Jaco Van Dormael, Thomas Gunzig;
    - wybrana obsada: Pili Groyne, Benoit Poelvoorde, Catherine Deneuve, François Damiens, Yolande Moreau;
    - gatunek: komedia.

    Bóg.. mieszka w małym mieszkaniu gdzieś w Brukseli. Ma żonę, której głównym celem są prace domowe oraz córkę, która jest krnąbrna więc trzeba ją pasem lać.. by nie poszła w ślady brata - nazywanego JC (nie, to nie jest Jean-Claude Van Damme). Bóg nie jest zbyt szczęśliwy.. lubi piwo, telewizję oraz swój wymyślony świat. W nim to dopiero jest Panem i Władcą... ludzie mają go wielbić, a jak nie? To pewnie się pojawi jakaś katastrofa, nieszczęście tudzież nieszczęśliwy wypadek. Ci wierzący też łatwo nie mają, Bóg się nudzi więc i na nich zsyła różne "plagi" i dziwne prawa. Takie to boskie rozrywki. W roli Boga wystąpił bezbłędny Benoit Poelvoorde. Wróćmy na chwilę do córki. Ma dziesięć lat, początki buntu i kwestionowania wszystkiego co w domu - dlatego też psuje zabawkę Ojca i ucieka do ludzi (mają to w genach czy co? ). Od tej chwili wszyscy ludzie znają swoją datę śmierci.. a skoro nie boją się śmierci to po co im złośliwy, nieprzewidywalny i małostkowy Bóg?
    Ea (córka) na ziemi werbuje swoich apostołów - przecież nie będzie gorsza od swojego starszego braciszka - chce napisać zupełnie nowy testament, który całkowicie odmieni oblicze ziemi.. tej ziemi.. no dobra, poniosło mnie. Pod płaszczykiem całkiem śmiesznej komedii mamy próbę poszukiwania sensu życia. Jak ma wyglądać nasza codzienność, do czego zmierzamy, dlaczego się boimy, dlaczego nie jesteśmy sobą i nie realizujemy swoich marzeń? Czy dopiero nieuchronność i świadomość śmierci może nam otworzyć oczy? Drogi czytelniku (czytelniczko), gdybyś znał(a) swoją datę śmierci (powiedzmy za 16 lat 4 miesiące i 3 dni), to czy nadal byś poświęcał(a) czas na czytanie tych wypocin? Daje to do myślenia. Czy warto tracić cenne minuty na brak pełni życia, którą każdy inaczej może definiować?
    Zupełnie Nowy Testament bardzo pozytywnie mnie nastroił. Kolejny raz jestem pełen podziwu jakie treści można pokazać w zwykłej komedii. Francuzi (Belgowie trochę też) są w tym mistrzami.

  • Remedium - 2014

    plakat promujący
    Remedium
    (De Behandeling) - 2014;
    - reżyseria: Hans Herbots;
    - scenariusz: Carl Joos;
    - wybrana obsada: Geert Van Rampelberg, Ina Geerts, Laura Verlinden;
    - gatunek: thriller.

    Ostatnimi tygodniami miałem wielką ochotę obejrzeć jakiś porządny thriller. Coś w klimacie Milczenia Owiec albo Siedem. Coś mocnego, ale też coś, czego jeszcze nie widziałem. Poszukiwania zakończyły się seansem belgijskiego Remedium. Dawno nie widziałem tak mocnego tytułu..
    Detektyw prowadzi śledztwo w sprawie porwania chłopca, który wcześniej raz z rodzicami był kilka dni więziony. Przeczucie mówi mu (detektywowi), że poszukiwania źle się skończą, ale mimo to się nie poddaje. Nie bez znaczenia jest fakt, że jako dziecko był świadkiem uprowadzenia swojego brata, który nigdy nie został odnaleziony.
    Poszukiwania chłopca są bezskuteczne, ale wśród opowieści innych dzieci pojawia się wątek trolla, który podgląda okolicznych mieszkańców. Więcej o fabule nie chcę pisać - jak zwykle boję się, że napiszę za dużo i popsuję seans, ale przypomnę Wam, że nie jest to jednak opowieść fantasy. Mamy do czynienia z mrocznym, minimalistycznym, ale także z brutalnym thrillerem, w którym wiele się może wydarzyć. Klimatem mocno przypomina sagę Millenium (oryginalną) oraz wspomniane już Siedem, ale w sumie nie ma czemu się dziwić, te tytuły łączy mroczna natura, a raczej wynaturzenie człowieka.
    Remedium to niesamowity klimat, ale także odważna, bezkompromisowa, ale przede wszystkim spójna fabuła. Niemal do samego końca nie jesteśmy w stanie przewidzieć zakończenia.. za to należą się gratulacje dla twórców. To kolejny dowód na to, że w kinie nie liczą się tylko pieniądze.

Back to top