"Nie żałuj, nigdy nie żałuj, że mogłeś coś zrobić w życiu, a tego nie zrobiłeś. Nie zrobiłeś, bo nie mogłeś."
Stanisław Lem

Nowości na stronie

W głowie kota - 2022
Okko - 5 - Cykl Pustki
Animal Man - Omnibus
Wonder Woman: Tom 1
O, Choroba
Sezon ślubny - sezon 1
4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni - 2007
Ziemia swoich synów
Wielka woda - mini
Zasada Trójek - Tomasz Spell
Okko - 4 - Cykl Ognia
Y - Ostatni z mężczyzn: Tom 5
Bez Twarzy - Kas, Dubois
After Life - sezon 2

Dorota Segda

  • Atak paniki - 2017

    atak paniki

    Atak paniki - 2017;
    - reżyseria: Paweł Maślona;
    - scenariusz: Paweł Maślona, Bartłomiej Kotschedoff, Aleksandra Pisula;
    - wybrana obsada: Artur Żmijewski, Dorota Segda, Nicolas Bro, Magdalena Popławska, Grzegorz Damięcki, Julia Wyszyńska, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Bartłomiej Kotschedoff, Aleksandra Pisula, Andrzej Konopka, Anna Romantowska, Daniel Guzdek;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Film premierę ma dopiero w styczniu 2018 roku, a ja już widziałem go dwukrotnie (Gdynia i Rialto) i już teraz mogę szczerze polecić.
    Pamiętacie Dzikie Historie z 2014 roku? Film o prawdziwych emocjach? Atak Paniki to produkcja, która trochę ten film przypomina, ale trzeba mocno podkreślić, że nie jest kopią argentyńskiej produkcji. Celowo nie używam tu określenia polska produkcja, bo chcę podkreślić, że fabularnie film nie ma nic wspólnego z Polską. Pod względem fabularnym nie ma nic co ograniczałoby do naszych narodowych przywar. Wręcz przeciwnie, fabuła jest uniwersalna - akcja może się dziać w dowolnym rozwiniętym kraju. Piszę to na wstępie, bo traktuję to jako wielką zaletę tego filmu.
    Atak Paniki to kilka historii, które opowiadają o wysoce stresujących sytuacjach, które każdego mogą spotkać. Historie pozornie są niezależne, ale wszystkie mają ze sobą wspólne elementy. Są to historie, które pokazują, że każdy z nas, prędzej czy później pod naporem rzeczywistości, własnych decyzji, natarczywości ludzi czuje się osaczony i ma potrzebę (ochotę) bezkarnie uzewnętrznić swoją neurotyczną frustrację. Czy to jest typowo polskie? Absolutnie nie.

  • Tato

    tato Nadal w tym samym tonie.

    Wspomnienia filmów lat 90-tych. Jednym z ciekawszych dla mnie jest Tato Ślesickiego.

     Bardzo lubię ten film. Spytacie dlaczego ? Za wspaniałą gre aktorską.

     Zarówno Linda jak i Segda mistrzowstwo świata. Trochę słabszy jest Pazura.

     Świetny też jest temat, który jakoś koresponduje w moimi wspomnieniami.

     Myślę, że ten film śmiało można obejrzeć.

     Uwaga wzrusza !

     

     

Back to top