"Cóż, nikt nie jest doskonały"
Pół żartem, pół serio

Nowości na stronie

Inna Magia - Cullen Bunn, Tyler Crook
American Horror Stories - sezon 1
Płaszcz i szpony. Integral I
Viva Maria! - 1965
Ballada o śpiącym lwie - Agata Listoś-Kostrzewa
Lodowy szlak - 2021
Oldboy - 2003
Wyprawa do dżungli - 2021
Pośród lasu.Hill House
Lato '85 - 2020
Opowieści z krypty - sezon 1
Saga Winlandzka Tom 4
Ostatni sprawiedliwy - 1996
Zawód: Dziennikarz - 1994

Cinema City Unlimited

  • Rampage: Dzika furia - 2018

    rampage dzika furia

    Rampage: Dzika furia, 
    (Rampage) - 2018;

    - reżyseria: Brad Peyton;
    - scenariusz: Ryan Condal, Ryan Engle;
    - wybrana obsada: Dwayne Johnson, Naomie Harris, Malin Åkerman, Jeffrey Dean Morgan, Jake Lacy;
    - gatunek: akcja.

    Prywatna firma przeprowadza w Kosmosie eksperymenty genetyczne. Coś idzie nie tak i stacja kosmiczna wybucha, a próbki badań spadają na Ziemię.
    Próbki powodują dziką transformację u zwierząt, które miały z kontakt z tym niebezpiecznym materiałem. Zwierzęta niekontrolowanie rosną a ich poziom agresji nie jest niczym ograniczony. Jednym z tych zwierząt jest goryl, który był pod opieką prymatologa, który jest byłym żołnierzem (Dwayne).

  • Avengers: Wojna bez granic - 2018

    avengers wojna bez granic

    Avengers: Wojna bez granic,
    (Avengers: Infinity War) - 2018;
    - reżyseria: Anthony Russo, Joe Russo;
    - scenariusz: Christopher Markus, Stephen McFeely;
    - wybrana obsada: Robert Downey Jr., Chris Hemsworth, Mark Ruffalo, Chris Evans, Scarlett Johansson, Benedict Cumberbatch, Chris Pratt, Josh Brolin, Don Cheadle, Tom Holland, Chadwick Boseman, Sebastian Stan, Zoe Saldana, Tom Hiddleston, Elizabeth Olsen, Paul Bettany, Anthony Mackie, Idris Elba, Peter Dinklage, Gwyneth Paltrow;
    - gatunek: science fiction, akcja.

    Wielka machina promocyjna Marvel'a ruszyła. Na każdym kroku zwiastuny, plakaty, wywiady - wszędzie materiały związane z Avengers. Do tego dochodzi paleta gwiazd, które znamy z poprzednich marvelowskich produkcji. W mojej skromnej ocenie liczba gwiazd w tym filmie stanowczo jest zbyt duża. Wprowadzają niepotrzebny zamęt, który odciąga uwagę od fabuły. Postaci Marvela jest za wiele.
    Akcja Wojny bez granic zaczyna się bardzo dynamicznie. Od razu poznajemy Thanosa - czarny charakter, który zbiera kryształy nieskończoności i zamierza narzucić światu swoją wolę. Za jego brutalnością i bezwzględnością kryje się chęć uratowania świata. Świata, ale istnień już niekoniecznie. Życia jest za wiele i należy je drastycznie zredukować - dzięki redukcji jakość życia tych co przeżyli znacząco się poprawi.
    Szaleństwo? Z humanitarnego punktu widzenia - tak, ale może w tym szaleństwie jest metoda?

  • Ciche miejsce - 2018

    ciche miejsce

    Ciche miejsce,
    (A Quiet Place) - 2018;
    - reżyseria: John Krasinski;
    - scenariusz: John Krasinski, Scott Beck;
    - muzyka: Marco Beltrami;
    - wybrana obsada: Emily Blunt, John Krasinski, Noah Jupe;
    - gatunek: horror, thriller.

    Z zasady nie chodzę do kina na horrory. Co tu ukrywać, zwyczajnie strachliwy ze mnie człowiek i obcy ludzie nie muszą tego widzieć ;)
    Dla Cichego miejsca zrobiłem wyjątek. Pomijam mega pozytywne internetowe recenzje, ale ze zdaniem znajomych się liczę, a film był mi polecany kilkukrotnie. Poza tym Ciche miejsce nieźle namieszało w box office. Okazało się, że horrory też mogą zarabiać.
    Pierwsze sceny od razu nas uświadamiają, że mamy świat postapokaliptyczny. Rodzina przetrząsa miasteczkowy market. Ileż razy widziałem coś podobnego - zero świeżości, ale coś tu nie gra. Rodzina stara się być cicho, podejrzanie cicho. Każdy najmniejszy dźwięk może sprawić, że pojawią się potwory. Dlatego chodzą boso, nie używają talerzy, nie rozmawiają, a jedyną formą komunikacji jest język migowy. Co za przewrotny pomysł. Ten język rzadko pojawia się na ekranie, a w zasadzie nigdy nie pełni pierwszoplanowej roli. W tym filmie miganie jest formą na przetrwanie. Jest językiem wybranym świadomie i z premedytacją. To wybór, a nie konieczność wynikająca w defektu zmysłów. Język ten pozwala przeżyć. Już po pierwszych parunastu minutach wiemy, że złamanie ciszy kończy się źle. Trzeba uważać - potwory są ślepe, ale słuch mają perfekcyjny - słyszą niemal wszystko.

  • Życzenie śmierci - 2018

    zyczenie smierci

    Życzenie śmierci,
    (Death Wish) - 2018;
    - reżyseria: Eli Roth;
    - scenariusz: Joe Carnahan;
    - wybrana obsada: Bruce Willis, Vincent D'Onofrio, Elisabeth Shue, Dean Norris, Kimberly Elise, Beau Knapp;
    - gatunek: sensacyjny.
    -
    Remake filmu z 1974 roku. Filmu akcji klasy B, który z biegiem lat urósł do miana kultowego. Remake całkiem udany, ale nie zmienia to faktu, że nadal mamy do czynienia z filmem, który najlepiej by się sprawdził w wypożyczalniach video.
    Willis jest lekarzem na oddziale ratunkowym w Chicago . Na co dzień spotyka się z rosnąca ilością ciężkich przestępstw, ale problem trochę go nie dotyczy. Nieźle zarabia i żyje w miłej okolicy. Sytuacja ulega diametralnej zmianie gdy jego dom staje się celem rabusiów. Coś idzie nie tak i bandyci mordują mu żonę, a ciężko ranna córka zapada w śpiączkę. Nasz lekarz początkowo z pokorą przyjmuje to co się stało, ale z czasem rośnie w nim złość - postanawia zacząć działać i samotnie wymierza sprawiedliwość. Jest sędzią i katem.
    Nie pamiętam dokładnie oryginału, ale w tym filmie jest mocno akcentowane amerykańskie prawo do posiadania broni. Każdy prawdziwy mężczyzna powinien mieć w domu kilka sztuk broni, najlepiej maszynowej i bronić swojego domostwa. Jak dla mnie ta retoryka jest nie do przyjęcia. Szeroki dostęp do broni tylko nakręca przestępczość z jej udziałem.

  • Dziewczyna we mgle - 2017

    dziewczyna we mgle

    Dziewczyna we mgle,
    (La ragazza nella nebbia) - 2017;
    - reżyseria: Donato Carrisi;
    - scenariusz: Donato Carrisi;
    - wybrana obsada: Toni Servillo, Alessio Boni, Lorenzo Richelmy, Galatea Ranzi, Michela Cescon, Jean Reno;
    - gatunek: kryminał, thriller.

    Przypadkiem weekend okazał się całkiem kulturalny - nie piszę filmowy, bo nie samym kinem człowiek żyje. Wiem, że trudno Wam w to uwierzyć ;p
    Dziewczyna we mgle. Obejrzany zwiastun nie zachęcił jakoś mocno, ale książka na biurku koleżanek już bardziej. Oczywiście próbowałem ją wygrać, ale zostałem pokonany przez szybszych. Jak już się domyślacie film jest ekranizacją. Autorem książki jest Carrisi, który tak przypadkiem jest również reżyserem i scenarzystą. Po seansie książki czytać już nie muszę - trudno sobie wyobrazić, żeby ta ekranizacja jakoś mocno różniła się od literackiego pierwowzoru.

  • Twarz - 2017

    twarz

    Twarz - 2017;
    - reżyseria: Małgorzata Szumowska;
    - scenariusz: Małgorzata Szumowska, Michał Englert;
    - wybrana obsada: Mateusz Kościukiewicz, Agnieszka Podsiadlik, Małgorzata Gorol, Robert Talarczyk, Roman Gancarczyk, Iwona Bielska, Dariusz Chojnacki, Krzysztof Czeczot;
    - gatunek: dramat.

    Akcja skupia się wokół Jacka, młodego, zbuntowanego chłopaka, który w wyniku ciężkiego wypadku ma zmasakrowaną twarz i jedynym ratunkiem jest skomplikowana operacja przeszczepu wspomnianej twarzy. Po zabiegu chłopak wraca do rodzinnej miejscowości. Na miejscu szybko odkrywa, że już nic nie będzie jak dawniej.
    Przed seansem byłem przekonany, że będzie to film prawdziwej historii. Kolejny film pokazujący sukces medycyny i człowieka. Nie o tym jednak jest ta historia. Szumowska opowiada nam o Twarzy, a raczej o Twarzach. Pierwsza to ta dosłowna, ta, którą mamy od urodzenia, ta, przez którą odbierają nas nasi bliscy. Fizyczna i znana. Po przeszczepie trudną ją posiadać taką samą.

  • Tomb Raider - 2018

    tomb raider

    Tomb Raider - 2018;
    - reżyseria: Roar Uthaug;
    - scenariusz: Geneva Robertson-Dworet, Alastair Siddons;
    - wybrana obsada: Alicia Vikander, Dominic West, Walton Goggins, Daniel Wu, Kristin Scott Thomas;
    - gatunek: przygodowy.

    O tym filmie było głośno przed premierą. Głównie za sprawą biustu Vikander. Po pierwszych materiałach z produkcji rozpoczęła się dyskusja o doborze aktorki. "Znawcy" jednoznacznie wypowiadali się o Vikander i producentach twierdząc, że nowy Tomb Raider całkowicie zrywa z chlubną tradycją serii. O tej chlubie może się nie będę wypowiadać.
    Na seans poszedłem bo uwielbiam kino przygodowe, a seria Tomb Raider idealnie się wpisuje w moje klimaty. Muszę sobie przypomnieć tytuły z Jolie.
    Larę poznajemy w centrum miasta, na sali treningowej. Buntująca się dziewczyna ledwo wiąże koniec z końcem, ale nie chce dopuścić do siebie wiedzy, że jej ukochany ojciec nie żyje. Tylko uznanie go za zmarłego umożliwi Larze na odziedziczenie wielkiej fortuny. Podczas wizyty w rodzinnej posiadłości dziewczyna odkrywa, że jej ojciec prowadził bardzo interesujące życie, a jego ostatnią fascynacją był grobowiec bogini śmierci. Lara bez wahania udaje się na poszukiwania ojca.

  • Player One - 2018

    player one

    Player One,
    (Ready Player One) - 2018;
    - reżyseria: Steven Spielberg;
    - scenariusz: Ernest Cline, Zak Penn;
    - wybrana obsada: Tye Sheridan, Olivia Cooke, Ben Mendelsohn, Lena Waithe, Mark Rylance, Simon Pegg;
    - gatunek: przygodowy, akcja, science-fiction.

    Na ten film czekałem od jakiegoś czasu. Ekranizacja świetnej powieści (tu o niej piszę) rozpaliła wyobraźnię wielu kinomaniaków. O poziom filmu byłem spokojny, niezłe zwiastuny, autor powieści jako scenarzysta oraz wielki Spielberg w fotelu reżysera. Ta produkcja musiała się udać. Po seansie mogę stwierdzić, że mamy do czynienia z bardzo dobrym filmem, ale ciut rozczarowującym.
    Przypomnę zarys fabuły. Mamy rok 2045. Miasta są przeludnione i zniszczone. Codzienność przeraża i dlatego też większość ludzi każdą wolną chwilę spędza w wirtualnej rzeczywistości. W cyfrowym świecie Oasis każdy może być tym kim chce. Praktycznie nie ma żadnych ograniczeń. Sytuacja ulega małej zmianie gdy umiera twórca Oasis. Teraz każdy z graczy może stać się właścicielem cyfrowej platformy, wystarczy tylko odnaleźć trzy ukryte klucze, a wszystko to klimacie lat osiemdziesiątych. Wskazówek do ich odnalezienia należy szukać w życiorysie twórcy Oasis. Rozpoczyna się gra o wszystko.
    Do tego momentu ekranizacja jest dosyć wierna. Później historie, pomimo wspólnego finału, biegną w całkiem inny sposób. Nie będę wchodził w szczegóły fabularne, ale chcę tylko podkreślić, że książka wydawała się być bardziej mroczna, a zadania bardziej hermetyczne. W filmie to zmieniono - mało znane gry, zamieniono elementami popkultury, które znają niemal wszyscy. Nie traktuję tego jako wady - to musiało być tak zrobione, nie można przecież opierać fabuły o kontekst, którego nikt nie rozumie.

  • Kobiety mafii - 2018

    kobiety mafii

    Kobiety mafii - 2018;
    - reżyseria: Patryk Vega;
    - scenariusz: Olaf Olszewski, Patryk Vega;
    - wybrana obsada: Olga Bołądź, Agnieszka Dygant, Katarzyna Warnke, Aleksandra Popławska, Julia Wieniawa-Narkiewicz, Bogusław Linda, Sebastian Fabijański, Tomasz Oświeciński, Piotr Stramowski, Janusz Chabior;
    - gatunek: sensacyjny.

    Pamiętam jak Linda opowiadał, że odmówił zagrania w Pitbullu Pasikowskiego ponieważ z Dodą grać nie będzie. Wydawało mi się to słuszną decyzją - teraz wiem, że lepsza Doda niż kolejny film Vegi. Linda korzystniej by na tym wyszedł.
    Bela (irytująca Bołądź), była policjantka trafia do szeregów ABW. Ma pod przykrywką rozpracować grupę rozprowadzającą prochy. W strukturach mafii Bela poznaje nie tylko rządzących mężczyzn, ale także ich kobiety. Z pozoru są to niewinne ofiary męskiej przemocy, ale z czasem dowiadujemy się, że też mają ciemne charaktery i do mistrzostwa opanowały sztukę manipulacji. Zresztą nie tylko one udają - szef ABW również do świętych nie należy.

  • Kobieta sukcesu - 2018

    kobieta sukcesu

    Kobieta sukcesu - 2018;
    - reżyseria: Robert Wichrowski;
    - scenariusz: Hanna Węsierska;
    - wybrana obsada: Agnieszka Więdłocha, Mikołaj Roznerski, Bartosz Gelner, Julia Wieniawa-Narkiewicz, Paulina Gałązka, Małgorzata Foremniak, Tomasz Karolak, Tomasz Oświeciński;
    - gatunek: komedia romantyczna.

    Święta, święta i po świętach. Postanowiłem odpocząć trochę od telewizyjnej ramówki i zafundowałem sobie poświąteczny wypad do kina. Świadomie wybrałem dwie polskie produkcje, których nie miałem w planie oglądać. Takie odmóżdżenie totalne. Nie sądziłem, że będzie aż tak źle.

    Zacznijmy od Kobiety sukcesu.

    Mańka jest dyrektorem w warszawskiej filmie z produktami dla zwierząt. Gardzi korporacjami, ale uważa się, a w zasadzie to jej bliscy tak myślą, za kobietę sukcesu. Niezła praca, narzeczony i całkiem ładne mieszkanie - wszystko się pięknie układa - do momentu. Narzeczony to świnia, praca okazuje się tymczasową, a mieszkanie wynajęte. Klęskę potęguje przyjazd przyrodniej siostry, która demoluje jej codzienne życie. Czy Mańka się załamie czy też zacznie walczyć o swoje? Chyba nikogo to nie interesuje. Kobieta sukcesu jest typową polską komedią romantyczną, w której nie znajdziemy nic świeżego. No chyba, że nową radiową playlistę.

  • Pitbull. Ostatni pies - 2018

    pitbull ostatni pies

    Pitbull. Ostatni pies - 2018;
    - reżyseria: Władysław Pasikowski;
    - scenariusz: Władysław Pasikowski;
    - wybrana obsada: Marcin Dorociński, Dorota Rabczewska, Krzysztof Stroiński, Rafał Mohr, Cezary Pazura, Adam Woronowicz, Marian Dziędziel, Agnieszka Kawiorska, Zbigniew Zamachowski;
    - gatunek: sensacyjny.

    Jeden z policjantów zostaje zamordowany. Złapanie zleceniodawców morderstwa jest sprawą priorytetową dla stołecznej policji. Wszystko wskazuje na to, że to jedna z warszawskich grup przestępczych zleciła zabójstwo, ale dowodów brak. Dlatego też funkcjonariusze decydują się na umieszczenie agenta w strukturach Pruszkowa.
    Policyjny tajniak (Dorociński) szybko przekonuje się, że trafił w sam początek wojny pomiędzy Wołominem i Pruszkowem. Sprawa jest mocno rozwojowa i dalece wykracza poza ustalenie mordercy policjanta.

  • Pacific Rim: Rebelia - 2018

    pacific rim rebelia

    Pacific Rim: Rebelia,
    (Pacific Rim: Uprising) - 2018;
    - reżyseria: Steven S. DeKnight;
    - scenariusz: Emily Carmichael, T.S. Nowlin;
    - wybrana obsada: John Boyega, Cailee Spaeny, Burn Gorman, Charlie Day, Tian Jing;
    - gatunek: akcja, science-fiction.

    Po sukcesie Pacific Rim z 2013 roku (tu o tym piszę) pewne było, że powstanie kolejna odsłona. Widzowie kochają wielkie roboty, a w tym tytule zostały one połączone z stworami Kaiju, które atakują miasta. Takie połączenie Godzilli z Transformers musi zarabiać wielkie pieniądze - zwłaszcza w Azji.
    Do kontynuacji podchodziłem mimo wszystko sceptycznie. Nie znany reżyser, nowi aktorzy i jakieś przekonanie, że tym razem będzie słabiej. I faktycznie jest.

  • Wieczór gier - 2018

    wieczor gier

    Wieczór gier,
    (Game Night) - 2018;
    - reżyseria: John Francis Daley, Jonathan Goldstein;
    - scenariusz: Mark Perez;
    - wybrana obsada: Jason Bateman, Rachel McAdams, Kyle Chandler, Billy Magnussen, Lamorne Morris, Kylie Bunbury, Jesse Plemons, Michael C. Hall;
    - gatunek: komedia.

    Jeden z tych filmów, na które się idzie trochę przypadkiem a podczas seansu dają dużo więcej satysfakcji niż topowe produkcje.
    Grupa znajomych uwielbia się spotykać na wieczory z grami. Dobre jedzenie, alkohol i gry, które mocno jednoczą grupę. Coś co mega lubię i trochę teraz mi brakuje, ale nie o mnie teraz. O filmie. Najbliższy wieczór zapowiada się mocno nietypowo. W mieście pojawia się brat jednego z graczy i zaprasza na rozgrywkę do siebie. Nowe miejsce gry to nie jedyna zmiana. Ma to być gra, która całkowicie różna od znanych rozgrywek. Kalambury, scrabble to rozgrywka dla nudziarzy. Scenariusz gry zakłada, że jeden z gości zostanie porwany, a pozostali goście mają za pomocą przekazanych wskazówek jak najszybciej odnaleźć porwanego.

  • Madame - 2017

    madame

    Madame - 2017;
    - reżyseria: Amanda Sthers;
    - scenariusz: Amanda Sthers;
    - wybrana obsada: Toni Collette, Harvey Keitel, Rossy de Palma, Michael Smiley, Tom Hughes, Violaine Gillibert, Joséphine de La Baume;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Jak to w komediach francuskich bywa, wszystko zaczyna się niewinnie. Uroczy, zamożny dom i kolacja dla dwunastu znamienitych gości. Wtem nieoczekiwanie zjawia się syn gospodarza. Bezrobotny pisarz, alkoholik, ale ponoć ma też jakieś wady. Kolacja na trzynaście osób przyniesie pecha dlatego też gospodyni wpada na szatański pomysł - przy stole usiądzie też jedna ze służących. Maria nadaje się idealnie, ma tylko siedzieć cicho, niewiele jeść i uważać z alkoholem. Plan doskonały. Nawet za bardzo - nikt przecież nie mógł przewidzieć, że jeden z gości się w niej zakocha.

  • Czwarta władza - 2017

    czwarta wladza

    Czwarta władza,
    (The Post) - 2017;
    - reżyseria: Steven Spielberg;
    - scenariusz: Liz Hannah, Josh Singer;
    - wybrana obsada: Meryl Streep, Tom Hanks, Sarah Paulson, Bob Odenkirk, Bruce Greenwood;
    - gatunek: dramat, na faktach.

    Zanim wybuchła Afera Watergate miała miejsce wielka konfrontacja pomiędzy władzą a prasą. Tłem tych wydarzeń była wojna w Wietnamie.. ale może po kolei.
    The Times rozpoczyna publikację tajnych dokumentów, które są dowodem iż amerykańskie rządy przez wiele lat okłamywały społeczeństwo w sprawie wietnamskiego konfliktu.Rządowa administracja powinna się zawalić, ale stoi mocno, a The Times dostaje zakaz kolejnych publikacji. Jest to próba nałożenia kagańca wolnym (ale czy niezależnym) mediom. Akcja filmu nie toczy się jednak w Times'ie lecz w Washington Post, który rozpaczliwie szuka własnej ścieżki na prasowym rynku. Gdy dostaje kopie tajnych dokumentów (raport McNamary) staje przed trudnym wyborem. Publikować (pomimo zakazu dla Times'a) czy też przemilczeć temat. Decyzja może mieć kluczowy wpływ na kształt rynku mediów w USA, ale także może sprawić, że gazeta, która jest w trakcie giełdowego debiutu, zostanie bez inwestorów i zniknie z rynku. Jest w tym wiele patosu, ale gdzieś w tle jest jeszcze pragnienie by z lokalnego dziennika stać się opiniotwórczym tytułem.

  • Czerwona Jaskółka - 2018

    czerwona jaskolka

    Czerwona Jaskółka,
    (Red Sparrow) - 2018;
    - reżyseria: Francis Lawrence;
    - scenariusz: Justin Haythe;
    - wybrana obsada: Jennifer Lawrence, Joel Edgerton, Matthias Schoenaerts, Charlotte Rampling, Mary-Louise Parker, Jeremy Irons;
    - gatunek: thriller, szpiegowski.

    Staram się powrócił do pewnego rytmu w moim życiu. Jednym z ważnych elementów jest długi sobotni poranek. Czas, którym w 100 procentach sam sobie dysponuję. Czasem jest to czas spędzony w necie, czasem na sprzątaniu, a czasem na kinie. Najczęściej mieszanka. Jest to czas, w którym wolę być sam - to pozwala zebrać mi myśli i uspokoić emocje. Dziś miałem taki poranek i poszedłem na Czerwoną Jaskółkę.
    Kojarzycie bondowską serię? Oczywiście, że tak. Agent 007, który ratuje świat. O nim wiemy wszystko, ale skąd biorą się jego partnerki? Piękne kobiety radzieckiego, później rosyjskiego wywiadu? Na to pytanie pośrednio odpowiada nam ten film. Jaskółki to starannie szkoleni młodzi agenci (przeważnie kobiety), którzy w celu realizacji misji mają używać wszystkich dostępnych środków. Nie chodzi tu o mordowanie czy też włamania. Głównym ich narzędziem jest doskonalona umiejętność manipulacji. Seks jest tu jedną ze standardowych metod działania. Dominika nie planowała być agentką, marzyła o karierze na w tańcu na lodzie, ale "wypadek" podczas występu sprawił, że jej życie całkowicie się załamało. Pomocną rękę wyciąga do niej pracujący w wywiadzie wuj. Dominika ma uwieść i podmienić telefon pewnego biznesmena. Sytuacja trochę wymyka się spod kontroli, a dziewczyna całą sobą wpada w sidła rosyjskiego wywiadu.

  • Jaskiniowiec - 2018

    jaskiniowiec

    Jaskiniowiec,
    (Early Man) 2018;
    - reżyser: Nick Park;
    - scenariusz: Mark Burton, John O'Farrell;
    - gatunek: animacja, komedia, przygodowy.

    Przyznam, że wielokrotnie obejrzany w kinie zwiastun tej animacji pozytywnie mnie nastawił do tego filmu. Gdy tylko pojawił się na ekranach udałem się na seans. Pierwsze co mnie zaskoczyło to całkowicie pusta sala kinowa. Już to nie najlepiej wróżyło. Może jednak zwiastun nie przekonał rodziców by zabrali swoje pociechy?
    Fabuła dzieje się dawno, dawno temu, za siedmioma... wróć.. w dolinie. Plemię jaskiniowców niczym typowa, niezbyt rozgarnięta rodzina żyje sobie spokojnie polując na króliki. Większa zwierzyna całkowicie wykracza poza ich możliwości współpracy. Pewnego dnia zostają zaatakowani przez obcy lud. Jest to cywilizacja brązu. Inteligentniejsi, sprytniejsi, bardziej zorganizowani i inne bzdety. Do tego momentu animacja jeszcze była ciekawa i trzymała się kupy. Czyli jakieś dziesięć minut. Później scenarzyści postanowili zaszaleć i kompletnie przeholowali. Postanowili zderzenie cywilizacji sprowadzić do meczu piłki nożnej. Jeden mecz ma zdecydować kto będzie mógł zatrzymać piękną dolinę. Dalszej części łatwo się tu domyślić. Całe otoczenie, budowę świata sprowadzili do kopania szmaty.

  • Podatek od miłości - 2018

    podatek od milosci

    Podatek od miłości - 2018;
    - reżyseria: Bartłomiej Ignaciuk;
    - scenariusz: Piotr Bronowski, Katarzyna Krzysztopik;
    - wybrana obsada: Grzegorz Damięcki, Aleksandra Domańska, Roma Gąsiorowska, Michał Czernecki, Magdalena Różczka, Weronika Rosati, Magdalena Popławska;
    - gatunek: komedia romantyczna.

    Marian ma wezwanie to skarbówki. Musi udokumentować swoje dochody. Na miejscu okazuje się, że jego sprawę będzie prowadzić Klara (nie znam żadnej Klary w realu), dziewczyna, którą poznał dzień wcześniej i łagodnie mówiąc nie przypadli sobie do gustu. O zażyłości znajomości nieźle świadczy podbite oko Mariana. Tak to wygląda wejście w fabułę w Podatku od miłości. Kolejne sceny, wątki są niezbyt wyszukane i dosyć przewidywalne, ale powiedzmy sobie szczerze, że nikt niczego więcej nie oczekiwał po polskiej komedii romantycznej. Fabuła w miarę trzyma się kupy, a tam gdzie są pewne braki to pojawiają się dzieci, które zawsze są dobrym wypełniaczem i motorem działań. Poza fabułą mamy trochę zbyt głośnej ścieżki dźwiękowej, kilka scen lokowania produktu oraz plejadę polskich aktorek, które nie miały miejsca na rozwinięcie skrzydeł. Gdyby ten film powstał w latach dziewięćdziesiątych to pewnie byłaby scena na odkrytym basenie. Totalny standard, który mimo wielu wad całkiem dobrze się ogląda. Nie ma może salw śmiechu, ale też brak jest irytacji i zerkania na zegarek. Obejrzeć, najlepiej w dobrym towarzystwie i zapomnieć. Do takich celów film nadaje się idealnie.

  • Czas mroku - 2017

    czas mroku

    Czas mroku,
    (Darkest Hour) - 2017;
    - reżyseria: Joe Wright;
    - scenariusz: Anthony McCarten;
    - wybrana obsada: Gary Oldman, Kristin Scott Thomas, Ben Mendelsohn, Lily James, Ronald Pickup, Stephen Dillane;
    - gatunek: biograficzny, dramat, historyczny.

    Wymieniając obsadę miałem napisać tylko jedno nazwisko. Czas mroku to film jednego aktora... w sumie to nie od tego powinienem zacząć. Restart.
    W Europie zaczyna szaleć II wojna światowa, a Anglia dojrzała do zmiany premiera. Jest tylko jeden kandydat, który może połączyć interesy rządzących i opozycji. Jest nim Winston Churchill. Nikt za nim nie przepada, ale nie można mu odmówić wielkiej wiedzy i doświadczenia. Poza tym wszyscy mają przeświadczenie, że Winston będzie premierem tymczasowym. Nie można być premierem w czasie nadchodzącej wojny bez politycznego wsparcia.
    Czas mroku opowiada o pierwszych tygodniach urzędowania Churchill'a. Jak wspomniałem czasy są trudne, a sam premier posiada wiele pomysłów na wyjście z kryzysu, ale tylko 4 na 100 są dobre.
    W filmie wojna ogranicza się do polityczno-wojskowych rozważań oraz do przesuwania pionków na mapie. Nie znajdziemy tu bitew, dramatów jednostek, śmierć zostaje gdzieś w niedopowiedzeniu. Churchill ma świadomość, że jego decyzje mają wpływ na życie i śmierć żołnierzy, ale też doskonale wie, że czasem warto kierować się dobrem większości, że straty muszą być poniesione.

  • Kształt wody - 2017

    ksztalt wody

    Kształt wody,
    (The Shape of Water) - 2017;
    - reżyseria: Guillermo del Toro;
    - scenariusz: Guillermo del Toro, Vanessa Taylor;
    - wybrana obsada: Sally Hawkins, Michael Shannon, Richard Jenkins, Octavia Spencer, Michael Stuhlbarg, Doug Jones;
    - gatunek: fantasy.

    Trzynaście oscarowych nominacji, urzekający zwiastun i reżyser, który potrafi tworzyć niesamowite filmy. Kształt wody był filmem, który koniecznie chciałem obejrzeć w kinie.
    Ameryka, lata sześćdziesiąte. Niema Eliza pracuje jako sprzątaczka w tajnym, wojskowym laboratorium. Dziewczyna kocha muzykę, codzienne rytuały, ale żyje samotnie. Początkowe sceny bardzo mocno przypominają twórczość Jean-Pierre'a Jeuneta. Ta rytmika, budowanie postaci i ujęć - nie wiem czy to celowa inspiracja czy nie, ale podobieństwa są.
    Do laboratorium trafia wodny stwór, który może wizualnie przypomina monstra znane z filmowych horrorów, ale w zachowaniu już nie. Jest uwięzioną i torturowaną istotą, której życie najprawdopodobniej zakończy się w tym laboratorium. Jak pewnie się domyślacie pomiędzy bohaterami rodzi się uczucie - co za zaskoczenie.

Back to top