"W porządku, panie DeMille, jestem gotowa na zbliżenie."
Bulwar Zachodzącego Słońca

christopher meloni

 

  • 42 - Prawdziwa historia amerykańskiej legendy - 2013

    42 prawdziwa historia amerykanskiej legendy42 - Prawdziwa historia amerykańskiej legendy (42, reżyseria Brian Helgeland, 2013)

    Kolejny tytuł z cyferką w tytule - dostrzegacie zależność? Na wstępie muszę przyznać, że nie skojarzyłem, że w tym filmie drugoplanową rolę gra Harrison Ford.. nie rozpoznałem go - wiem, wstyd!

    42 to opowieść o Jackie'm Robinsononie (Chadwick Boseman), legendarnym baseballiście, który był pierwszym czarnoskórym zawodnikiem w krajowych rozgrywkach. Mamy ukochany amerykański sport i kwestie rasowe na pierwszym planie. Wydaje się, że to znakomite połączenie by zrobić film, który dużo zarobi i zapadnie w pamięci widzów. Tym razem doskonały przepis na sukces nie podziałał. Zabrakło emocji, realizmu, dopracowanych dialogów. Postacie zostały ukazane w zbyt jednostronny sposób. Ponadto taka ilość patosu nawet mnie irytuje. No bez przesady. Czy to jest zły film? Zdecydowanie nie.. ale uważam, że historia niosła w sobie dużo mocniejszy potencjał.
    Film dostaje siedem, a ja się zastanawiam jak to w ogóle możliwe, że segregacja rasowa tak długo się utrzymywała (utrzymuje) w Stanach Zjednoczonych. Rzecz całkowicie niepojęta.

    siedem

     

  • Biały ptak zamieci - 2014

    bialy ptak zamieciBiały ptak zamieci (White Bird in a Blizzard, reżyseria Gregg Araki, 2014)

    Film na listę trafił z powodu Evy Green.
    Kat (Shailene Woodley) jest zwyczajną nastolatką, która ma wszystko w głębokim poważaniu.. płytkie relacje z rodziną, z chłopakiem, postrzeganie świata przez pryzmat własnych uczuć. Pewnego dnia wraca do domu i zastaje tam smutnego ojca (Christopher Meloni), który oznajmia, że matka odeszła (Eva Green). Kat nie wnika w szczegóły, idzie jak zwykle do swojego pokoju. W kolejnych scenach zostają powoli odsłaniane przeżycia członków rodziny. Rywalizacja pomiędzy córką a matką. Policyjne śledztwo nie przynosi żadnych efektów. Kat z czasem zapomina o matce, ale od momentu jej zaginięcia prześladują ją koszmary. Film jest kategoryzowany jako thriller, ale to trochę mylne. To nie zaginięcie jest głównym motywem, to tylko pretekst, dużo większy nacisk jest położony na kondycję współczesnej młodzieży. Twórca trochę się pogubił, mógł konkretniej się dookreślić jaki chce robić film.
    Aktorsko film prezentuje się nieźle, ale zastosowane zakończenie sprawia, że czułem po seansie rozczarowanie i niedosyt.
    Oceniam na sześć.

    sześć