„Słowa mówią to, czego nie pokazują obrazy, obrazy pokazują to, czego słowa nie mówią”

Perry Nodelman

boguslaw linda

 

  • Demony wojny wg Goi - 1998

    demony wojny wg goi
    Demony wojny wg Goi
    - 1998;
    - reżyseria: Władysław Pasikowski;
    - scenariusz: Władysław Pasikowski;
    - muzyka: Marcin Pospieszalski;
    - wybrana obsada: Bogusław Linda, Tadeusz Huk, Olaf Lubaszenko, Zbigniew Zamachowski, Artur Żmijewski, Mirosław Baka, Bartłomiej Topa, Radosław Pazura;
    - gatunek: dramat, wojenny.

    Kolejny z filmów, które od lat czekały na obejrzenie. Dawno powinienem po niego sięgnąć, na szczęście do wspólnego seansu namówił mnie przyjaciel.
    Polski oddział wojskowy wykonuje pokojową misję w niespokojnej Bośni. Dowódca (Linda) za kilkanaście godzin ma stracić dowództwo nad oddziałem. Przyczyną odsunięcia majora Kellera jest niesubordynacja. Ostatnie godziny zmuszają go jednak do kolejnych działań, które daleko wykraczają poza pokojowy charakter misji. Trzeba uratować norweskiego pilota, który awaryjnie lądował w górach i znajduje się w bardzo niebezpiecznym terenie. Keller, wbrew rozkazom, wyrusza z niebezpieczną misją ratunkową, w ramach której dojdzie do konfrontacji z uzbrojonymi przeciwnikami. Celowo nie używam określenia wróg - Polacy w tej wojnie nie byli stroną.

     

  • Dekalog, Siedem - 1988

    dekalog

    Dekalog, Siedem- 1988;
    - reżyseria: Krzysztof Kieślowski;
    - scenariusz: Krzysztof Kieślowski, Krzysztof Piesiewicz;
    - wybrana obsada: Anna Polony, Maja Barełkowska, Władysław Kowalski, Bogusław Linda, Bożena Dykiel, Artur Barciś;
    - gatunek: dramat.

    "Nie kradnij"

    Obejrzane jeszcze w lipcu - więc nie ma zaległości ;).

    Bardzo nietypowa interpretacja siódmego przykazania. Mało oczywista, ale zarazem dająca duże pole interpretacyjne. Kto ukradł?

    Maja jest studentką, która mieszka z rodzicami. Rzuca studia i porywa swoją młodszą siostrę. Dziewczynka tak naprawdę jest jej córką. Maja była zbyt młoda by ją wychować, dlatego wszyscy podejmują decyzję, że dzieckiem zaopiekują się rodzice Mai. Dziewczyna dzięki takiemu rozwiązaniu mogła skończyć studia i ułożyć sobie życie, ale jednocześnie została pozbawiona bezpośredniego wpływu na wychowanie dziecka.
    Porywając dziecko z jednej strony odbiera to, co do niej należy, ale także pozbawia dziewczynkę kontaktu z kobietą, która ją wychowała. Próbuje jednym desperackim zachowaniem zmienić sytuację, która trwała przez wiele lat. Kto tu kradnie? Maja, czy raczej kradzież była popełniona wcześniej? Może to matka Mai "ukradła" jej dziecko?
    Zatem Maja "kradnie" swoją własność. Ma do tego prawo?

     

  • Ścinki 9
    po prostuWłaśnie obejrzałem "Po prostu" T. Sekielskiego dotyczącego 25-lecia okrągłego stołu. Sekielski rozmawia o ostatnich 25 latach z osobami, które polityką się nie zajmują. Liroy, Linda, Łepkowska, Wolski. Z czystym sumieniem przyznaję, że był to jeden z ciekawszych programów dotyczących tej rocznicy. Wnioski i odczucia rozmówców dają sporo do myślenia. Rozmowy bez nadęcia politycznego, bez szarpania. Zwykłe, inteligentne okraszone dobrym komentarzem filmowym. Taką publicystykę lubię.
    Rozmówcy w pewnym momencie stwierdzają, że przemiany nas czegoś pozbawiły. Spłyciły relacje interpersonalne. Współczesny Polak nie lubi rozmawiać, zarywać nocy przy herbacie.. najchętniej siedzimy z oczami w ekranie leniwie przełączając kanały. Jakie są Wasze wrażenia? Jak Wy podsumujecie ostatnie 25 lat? Zapraszam do niepolitycznej dyskusji.

     

  • I'm your man
    Bogusław Linda Mam wielką słabość do śpiewającego Bogusława Lindy. Jego wokal ma coś takiego smutnego, nieuniknionego. Coś co doskonale czuję i chyba rozumiem.  
    Dziś przypomniał mi się I'm your man - cover piosenki Leonarda Cohena. Utwór został nagrany na potrzeby filmu Sara w 1997 roku. Kawałek ma swoje lata, ale nadal działa - przywołuje emocje.
    Strasznie sentymentalny się robię na stare lata.

     

  • Trzy minuty 21.37 - 2010

    trzy minuty 21 37Trzy minuty 21.37 (reż. Maciej Ślesicki, 2010).

    Z rezerwą podchodziłem do tego filmu, bałem się, ze będzie zbyt mocno bazował za śmierci Jana Pawła II, że jego głównym atutem będzie, że nawiązuje do tego wątku. Na szczęście tak nie jest. Film Ślesickiego to umiejętnie poprowadzone wątki, które się wzajemnie przecinają i wpływają na życie bohaterów. Śmierć papieża w tym filmie jest tylko pretekstem do opowiedzenia tych historii. Niestety Ślesickiemu brakło pomysłu na zakończenie i przeciąga film i zapomina o domknięciu. Za to odejmuję.
    Polska w Trzech Minutach to kraj smutny, niekompetenty i szary. Kraj, w którym szczęście trudno odnaleźć i utrzymać. Kraj, w którym potrzeba cudu - niestety śmierć Papieża takim cudem nie była.

    W trzech minutach mamy świentą obsadę aktorską (m.in. Krzysztof Stroiński, Agnieszka Grochowska,  Lidia Sadowa, Robert Ruciński, Paweł Królikowski), która nieźle się spisała. Miło było znów zobaczyć Bogusława Lindę w pełnym metrażu.

    Całość oceniam na osiem.

     

  • Tato

    tatoNadal w tym samym tonie.

    Wspomnienia filmów lat 90-tych. Jednym z ciekawszych dla mnie jest Tato Ślesickiego.

     Bardzo lubię ten film. Spytacie dlaczego ? Za wspaniałą gre aktorską.

     Zarówno Linda jak i Segda mistrzowstwo świata. Trochę słabszy jest Pazura.

     Świetny też jest temat, który jakoś koresponduje w moimi wspomnieniami.

     Myślę, że ten film śmiało można obejrzeć.

     Uwaga wzrusza !