"Atrapy rozmów prowadzone palcem po ekranie"
Horyzont - Jakub Małecki

Nowości na stronie

Toń
Dom - Paco Roca
Bosch - sezon 7
Ciemna strona - Tarryn Fisher
Wiedźmin (tom 5): Zatarte wspomnienia
Wyspa Harpera
Ghost Money
Zakonnica w przebraniu w Rozrywce
Świat równoległy - Tomek Michniewicz
Reszta świata, Tom 4: Piekło
Negalyod - Vincent Perriot
Reporter - 1992
DMZ- Strefa Zdemilitaryzowana - Tom 3
Prawo krwi - 1989

Anna Nehrebecka

  • Król - mini - 2020

    krol

    Król;
    - twórcy: Jan P. Matuszyński, Łukasz M. Maciejewski, Szczepan Twardoch;
    - Canal +, mini serial, 2020;
    - wybrana obsada: Michał Żurawski, Kacper Olszewski, Arkadiusz Jakubik, Magdalena Boczarska, Borys Szyc, Aleksandra Pisula, Bartłomiej Topa, Adam Ferency, Mikołaj Kubacki, Piotr Żurawski, Adam Bobik, Janusz Gajos, Anna Nehrebecka, Jacek Braciak, Andrzej Seweryn, Lena Gora;
    - kategoria: gangsterski, ekranizacja, dramat, kino polskie.

    Na wstępie muszę zaznaczyć, że powieści Twardocha, na bazie której powstał ten serial, nie czytałem. Bądźmy uczciwi - nic Twardocha nie czytałem. Kiedyś będę starał się to nadrobić.. spróbować. To co napiszę o serialu odnosi się tylko do tego co zobaczyłem na ekranie - bez porównań z ponoć genialną powieścią.

    Większość akcji rozgrywa się w przedwojennej Warszawie będącej miksem wielu kultur, narodowości i poglądów politycznych.
    Jakub Szapiro, zdolny bokser, pracuje dla „Kuma” Kaplicy, gangstera z znakomitym politycznym życiorysem, które twardą ręką trzęsie Warszawą. Miastem, które jest jak beczka prochu. Z jednej strony ostro ścierają się faszyści z socjalistami, a z drugiej władza cały czas jest narażona na próby przewrotów, które mają ją obalić. Przeszłość miesza się z przyszłością. Brutalność i bezwzględność z dumnymi hasłami.
    O fabule nie opowiem za wiele - jak zawsze nie chcę psuć frajdy z oglądania.

  • Kruk. Szepty słychać po zmroku - sezon 1

    kruk szepty

     

    Kruk. Szepty słychać po zmroku,
    - sezon 1 (jedyny?) - 2018;
    - Canal +;
    - twórca: Maciej Pieprzyca;
    - wybrana obsada: Michał Żurawski, Cezary Łukaszewicz, Katarzyna Wajda, Andrzej Zaborski, Anna Nehrebecka, Jerzy Schejbal, Marcin Bosak, Mariusz Jakus;
    - gatunek: thriller.

     

    Polska coraz bardziej wpisuje się międzynarodowy trend kręcenia seriali na wysokim poziomie. Oczywiście nie mam tu na myśli badziewia od Vegi - żeby nie było wątpliwości. O Kruku dowiedziałem się z ulicy - dobrze nakreślona kampania reklamowa sprawiła, że chciałem poznać ten tytuł. Pierwsze minuty mocno mnie zaintrygowały. Recytowany wiersz "Jak tu ciemno" przez dziecko i zbrodnia na ekranie.
    Genialne wejście w fabułę szybko popsuła bolączka większości polskich produkcji. Dialogi znów były ledwo słyszalne.
    Wypadałoby oglądać z polskimi napisami.

  • Chce się żyć - 2013

    chce sie zycChce się żyć (reżyseria Maciej Pieprzyca, 2013)

    Gdy Mateusz przychodzi na świat lekarze oznajmiają, że będzie rośliną.. że nie odbiera rzeczywistości a jego reakcje są czysto przypadkowe.. proponują by chłopca oddać do specjalnego ośrodka. Rodzice (Dorota Kolak, Arkadiusz Rosiński) nie wyrażają na to zgody. Wierzą, że to nie jest prawda.. po dwudziestu pięciu latach okazuje się, że mieli rację.. narracja prowadzona jest z punktu widzenia Mateusza, często pojawia się jego głos z offu.. słyszymy jego myśli, wspomnienia, ale na żywo nie może powiedzieć ani słowa.. mózg działa prawidłowo... niestety jego ciało tego nie potrafi tego wyrazić... W Chce się żyć mamy przekrój przez różne postawy w stosunku do osób niepełnosprawnych - od litości, głaskania, poprzez lekceważenie, ignorowanie, aż do zwykłego chamstwa i nienawiści.. która często bierze się z braku chęci zrozumienia, z braku empatii. W filmie na pierwszy plan przebija się wszechogarniająca samotność głównego bohatera.. każda jego próba nawiązania kontaktu kończy się niewłaściwym zrozumieniem.. albo brakiem reakcji.. jest tak dopóki na swej drodze nie spotyka Pani Joli (Anna Nehrebecka), która nawiązuje z nim kontakt za pomocą tablic z obrazkami.
    Najmocniejszą stroną filmu jest jego forma. Pieprzyca unika moralizowania, tandetnego wyciskania łez, opowiada ciekawą (dramatyczną) historię za pomocą zwyczajnych ludzkich wspomnień, które często mają komediowy charakter.. genialne połączenie, które sprawiło, że film przypominał Nietykalnych, czy też Goodbye Lenin. Taki efekt udało się też unikać dzięki bardzo dobrze dobranej ścieżce dźwiękowej, która nie dramatyzuje - bardziej podkreśla emocje i uczucia.
    Na koniec zostawiłem najlepsze, czyli aktorstwo. Wspomniani aktorzy drugoplanowi zagrali bardzo dobrze, ale to nic w porównaniu z tym co pokazali Dawid Ogrodnik i Kamil Tkacz, którzy wcielili się w rolę Mateusza.. genialna robota.

  • Mój rower 2012

    moj rowerMój rower
    (reżyseria Piotr Trzaskalski, 2012).

    Zanim posypią się na mnie gromy - to moja opinia i nie musicie się z nią zgadzać.
    Nie rozumiem zachwytu tym tytułem.. że niby Trzaskalski, Urbaniak, Żmijewski, że cudny film o relacjach męskich, że o wychowaniu, że muzyka i w ogóle wow i modnie - no i co z tego? Film mnie nie powalił i nie zachwycił. Lubię tak zwane polskie kino psychologiczne, ale lubię też jak jest dopracowane i ma jakiś sens. Mój rower przypomina mi powieści Danielle Steel, niby powstają nowe, ale nikt nie wie po co..
    Film Trzaskalskiego jest fatalnie udźwiękowiony (nie mylić z muzyką filmową), nudny i banalny. Motyw z tytułowym rowerem też był zbędny. Po co wtrącać taki wątek skoro miało się inny podany na tacy.. rodzinna tradycja muzyczna o wiele lepiej pasowała. Niektórzy kochają udziwnienia.
    Ponoć mocną stroną filmu są dialogi.. serio? O wiele bardziej na uznanie zasługują zdjęcia.
    Pierwotnie miałem dać siedem.. ale po zastanowieniu oceniam na sześć.

Back to top