"Atrapy rozmów prowadzone palcem po ekranie"
Horyzont - Jakub Małecki

Aneurin Barnard

 

  • Szczygieł - 2019

    szczygiel

    Szczygieł,
    (The Goldfinch) - 2019;
    - reżyseria: John Crowley;
    - scenariusz: Peter Straughan;
    - wybrana obsada: Ansel Elgort, Oakes Fegley, Nicole Kidman, Jeffrey Wright, Luke Wilson, Sarah Paulson, Finn Wolfhard, Aneurin Barnard, Willa Fitzgerald;
    - kategoria: dramat, ekranizacja.

    Ekranizacja nagrodzonej Pulitzerem powieści Donn'y Tartt.
    Trzynastoletni Theodore jest z matką w Metropolitan Museum of Art. W wyniku zamachu bombowego matka umiera, a Theodore ucieka z ruin z jednym z eksponatów. Nie wie czemu ukradł obraz, ale wie, że musi go za wszelką cenę chronić. Przez lata nikomu o tym nie mówi. Życie chłopaka mocno się zmienia. Ma okazję poznać zamożną i dobrą rodzinę, ale wtedy na horyzoncie pojawia się jego ojciec, który chce opieki nad synem. Niby wszystko jest tak jak być powinno, ale szybko wychodzą na jaw prawdziwe intencje rodzica. Theodore znów musi szukać swojego miejsca na ziemi - jedyne co jest stałe to fakt iż ma ukryty obraz. To taki łącznik pomiędzy tym co było a co dopiero ma się wydarzyć.
    Szczygieł to opowieść o życiu. Poszukiwaniu swojego miejsca, potrzebie odkupienia, tożsamości, poniekąd dojrzewania. Rzecz o tym co ważne w życiu - co trwałe, a co przelotne. Co planowane, a co przypadkowe.

     

  • Dunkierka - 2017

    dunkierka

    Dunkierka,
    (Dunkirk) - 2017;
    - reżyseria: Christopher Nolan;
    - scenariusz: Christopher Nolan;
    - wybrana obsada: Fionn Whitehead, Tom Glynn-Carney, Jack Lowden, Harry Styles, Aneurin Barnard, James D'Arcy, Tom Hardy, Kenneth Branagh, Cillian Murphy;
    - gatunek: dramat, wojenny.

    Druga Wojna Światowa. Ewakuacja setek tysięcy brytyjskich żołnierzy z plaż Dunkierki. Kilka wątków, które przecinają się w jednym momencie. Chronologia zdarzeń lekko zachwiana, ale w końcowych scenach całkowicie spójna. Mamy tu pilotów, którzy mają zabezpieczać ewakuacje, cywilne statki płynące z pomocą, a także brytyjskich żołnierzy, którzy oczekują na ratunek. Nadzieja na przeżycie z każdą godziną gaśnie. Wielu już zginęło i wielu zginie podczas ewakuacji. Wróg ma doskonałą świadomość, że armia jest w potrzasku i dlatego nieśpiesznie bombarduje plaże. Co ciekawe, w filmie Nolana wróg jest bezosobowy, równie anonimowy jak morskie fale. Zarówno on jak i przyroda nie znają litości, ale też nie ma w ich działaniach zbędnego okrucieństwa. Tak jakby to była naturalna kolej rzeczy - to znacząco wzmacnia przekaz.