"- ma pan problem z kobietami
- nie mam problemu z kobietami, one mnie tylko przerażają"
Przepis na miłość

Nowości na stronie

Na rauszu - 2020
Eric Powell - The Goon. Kolekcja tom 5
Lekcja marzeń - 2011
Dlaczego kobiety zabijają - sezon 2
Gnat #1: Dolina, czyli równonoc wiosenna
Bodyguard i żona zawodowca - 2021
Złota dama - 2015
Batman: Przeklęty
Kopalnie króla Salomona - 1985
Mayans M.C - sezon 3
Sandman. Tom 6. Refleksje i przypowieści
Przygoda na rybach - 1997
Nomadland - 2020
Trolle z Troy. Tom 2

andrzej chyra

  • Dług - 1999

    dlug

    Dług - 1999;
    - reżyseria: Krzysztof Krauze;
    - scenariusz: Krzysztof Krauze, Jerzy Morawski;
    - wybrana obsada: Robert Gonera, Jacek Borcuch, Andrzej Chyra, Cezary Kosiński, Joanna Szurmiej-Rzączyńska, Agnieszka Warchulska, Joanna Kurowska, Izabela Kuna;
    - kategoria: kino polskie, dramat, na faktach, Orzeł.

    Historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.
    Adam i Stefan chcą rozpocząć własny poważny biznes. Mają świetny plan, wstępną umowę, a do szczęścia brakuje im tylko bankowego kredytu. Ten jest możliwy, ale wymaga dodatkowego finansowego zabezpieczenia. I tu pojawia się biznesmen Gerard, który proponuje pomoc. Za jedyne 20 procent kredytu znajdzie się gwarant. Kwota jest za wysoka i młodzi biznesmeni odmawiają, ale Gerard twierdzi, że poniósł już koszty i wymaga natychmiastowej spłaty.
    Gerard to bandyta, który przykleja się do niewinnych osób i wyciska do ostatniej złotówki. Adam i Stefan powoli tracą wszystko czego się już dorobili, a ich 'wierzyciel' zaczyna ich zmuszać do łamania prawa. Policja? No cóż, mogą przymknąć bandytę na 48 godzin i pogrozić palcem.. Pętla się zaciska.. Adam i Stefan mają tylko jedno wyjście..

  • 7 uczuć - 2018

    7 uczuc

    7 uczuć - 2018;
    - reżyseria: Marek Koterski;
    - scenariusz: Marek Koterski;
    - wybrana obsada: Michał Koterski, Marcin Dorociński, Katarzyna Figura, Małgorzata Bogdańska, Gabriela Muskała, Maria Ciunelis, Andrzej Mastalerz, Tomasz Karolak, Andrzej Chyra, Robert Więckiewicz, Cezary Pazura, Ilona Ostrowska, Sonia Bohosiewicz, Maja Ostaszewska, Adam Woronowicz, Joanna Kulig, Magdalena Berus, Magdalena Cielecka, Łukasz Simlat, Krystyna Czubówna;
    - gatunek: dramat, komedia (trochę).

    Marek po siedmiu latach wraca z Adasiem Miauczyńskim, a w zasadzie z Adamem. Adamowi znów posypało się życie, po raz kolejny raz okazuje się, że jest w pełni niedostosowany do otaczającego świata. Próbuje szukać pomocy u specjalistki, która namawia go by próbował sobie przypomnieć sceny z dzieciństwa (ponoć pamiętamy tylko 400 godzin z 5000 dni) i tak Adam zamienia się w Adasia i wraca do lat minionych. Większość filmu stanowią retrospekcje z dzieciństwa. Koterski w tym miejscu zastosował bardzo odważny zabieg. Wspomnienia odgrywają dorośli aktorzy, nie ma udziału dzieci. Początkowo budzi to falę śmiechu, ale zabieg ten miał na celu podniesienie stopnia dramaturgii. Dorośli aktorzy w dziecięcych rolach wyglądają jak karykatury i ich działania są zbyt ekspresyjne. I właśnie o to Koterskiemu chodziło. Pokazanie jak dorośli odbierają zachowania dzieci - jak je interpretują.
    W retrospekcjach dowiadujemy się, że szkoła, dom, przyjaźnie i obowiązki to dla Adasia, ale nie tylko dla niego, seria bolesnych i traumatycznych przeżyć. Dzieciństwo, a raczej jego brak u Koterskiego jest źródłem niedostosowania do dorosłego życia. Dzieci traktowane jak dorośli, ale bez poszanowania osobowości nigdy nie zostały nauczone jak mają sobie radzić z uczuciami. Znają dopływy Nilu i mnóstwo innych faktów, ale emocjonalnie są coraz większymi sierotami. Odpowiedzialność za to nie ponosi tylko szkoła, ale także rodzice i społeczeństwo. Dziecko ma wykonywać polecenia i nie być jeszcze większym obciążeniem.

  • Juliusz - 2018

    juliusz

     

    Juliusz - 2018;
    - reżyseria: Aleksander Pietrzak;
    - scenariusz: Abelard Giza, Kacper Ruciński;
    - wybrana obsada: Wojciech Mecwaldowski, Jan Peszek, Anna Smołowik, Rafał Rutkowski, Jerzy Skolimowski, Maciej Stuhr, Andrzej Chyra;
    - gatunek: komedia.

    Polskie kino coraz bardziej dotyka syndrom Vegi. To filmy, które mają niezły pomysł, obsadę, mnóstwo gagów i kompletny brak pomysłu na scenariusz, który umiejętnie scaliłby te elementy.
    Juliusz to czterdziestoletni facet, który jest średnio ogarnięty życiowo. Mieszka z ojcem pijakiem i pracuje w szkole jako nauczyciel plastyki. Brak mu odwagi, ani chęci by cokolwiek zmienić swoje życie. Przypadkiem poznaje Dorotę - panią weterynarz, która jest w ciąży. Coś sprawia, że się zaczynają spotykać. Dziewczyna musiała być mocno zdesperowana. Do tego mamy jakieś wspomnienia w młodości ojca Juliusza, współczesne długi i mnóstwo dziwnych scen, które nic nie wnoszą akcji. Ewidentne czuć, że scenarzystom brakło weny na rozbudowanie postaci, fabuły i wypełniają czas gagami, które przypominają standupowe występy (wiadomo kto pisał scenariusz).

  • Pomiędzy słowami - 2017

    pomiedzy slowami

    Pomiędzy słowami - 2017;
    - reżyseria: Urszula Antoniak;
    - scenariusz: Urszula Antoniak;
    - wybrana obsada: Jakub Gierszał, Andrzej Chyra, Christian Löber, Justyna Wasilewska;
    - gatunek: dramat.

    Michael - dwudziestoośmioletni berliński prawnik. Młody chłopak u progu dobrej kariery. Niewielu wie, że Michael jest Polakiem, chłopak stara się ten fakt przed wszystkimi mocno ukryć. Z ojczyzną niewiele go łączy więc stara się jak najmocniej wpasować w niemieckie społeczeństwo. Można powiedzieć, że stara się być bardziej niemiecki niż rodowici Niemcy. Jego idealnie poukładany świat burzy wizyta polskiego ojca. Michael go nigdy wcześniej nie widział, są całkiem obcymi ludźmi, ale mimo to nawiązuje się pomiędzy nimi więź. Mamy ogromny kontrast. Młody, poukładany człowiek, który nie chce pamiętać o swoich korzeniach kontra trochę zapijaczony ojciec (Chyra), który żyje na kredyt i nie bardzo przejmuje się jutrem. Cieszy się życiem. Nie mamy tu ostrej konfrontacji stanowisk - bardziej wskazanie różnic w podejściu do życia. Nie jest to jednak motywem przewodnim filmu. Na pierwszym planie jest potrzeba własnej tożsamości (nie tylko na emigracji). Próba znalezienia własnego ja - kopiowanie zachowań znajomych, obcych nie da nam szczęścia. Po seansie pojawiło się też sporo myśli na temat samotności.

  • Na granicy - 2016

    plakat promujący
    Na granicy - 2016;
    - reżyseria: Wojciech Kasperski;
    - scenariusz: Wojciech Kasperski;
    - wybrana obsada: Marcin Dorociński, Andrzej Chyra, Andrzej Grabowski, Bartosz Bielenia, Kuba Henriksen;
    - gatunek: thriller.

    Ostatnio regularnie chodzę do kina, niemal przed każdym seansem jest puszczany zwiastun Na granicy, który niesamowicie przypadł mi do gustu. Trzeba było sprawdzić na dużym ekranie co to za dzieło wyszło.
    Kolejny raz mam mieszane (nawet bardzo uczucia). Przede wszystkim Na granicy ma dwa elementy, które mnie niesamowicie drażniły. Udźwiękowienie i praca kamery - to już jaka plaga w nowych filmach. Dialogi ledwo słyszalne, a obraz niemiłosiernie momentami drga. W tym filmie aż prosiło się zastosowanie bardzo wolnej pracy kamery, długie najazdy, ujęcia z daleka. Idealnie by to współgrało z dramatem, który rozgrywa się w bezludnych terenach w małej chatce. Nie wiem dlaczego, ale początek filmu przywołał mi obrazy z Misery. Nie wykorzystano też w pełni potencjału miejsca akcji.. byłe więzienie na pustkowiu - idealny temat.

  • Carte Blanche - 2015

    carte blancheCarte Blanche (reżyseria Jacek Lusiński, 2015)

    Jedna z niewielu polskich produkcji, na którą czekałem. Bez wielkiego nastawiania się, ale wiedziałem, że kiedyś muszę obejrzeć. Lubię Chyrę, a i temat wydawał mi się interesujący.
    Kacper (Chyra) jest nauczycielem w liceum. Dowiaduje się, że powoli, ale bezpowrotnie traci wzrok. Za wszelką cenę próbuje nie dopuścić prawdy do siebie. Ukrywa ją także przed pracodawcą, uczniami, a nawet przed bliskimi.
    Choroba jest bezwzględna i brutalnie odbiera resztki promieni słońca.
    Carte Blanche to biograficzna opowieść o akceptacji choroby. Najpierw zaprzeczenie, rozpacz, walka i godne przyjęcie tego co jest. Może fabularnie film nie zachwyca, ale nadrabia aktorstwem. Chyra (jak zwykle) wypadł rewelacyjnie, ale na słowa uznania zasługuje też Arkadiusz Jakubik, który zagrał przyjaciela Kacpra.
    W drugim planie wystąpili także: Urszula Grabowsk, Eliza Rycembel oraz Tomasz Ziętek.

  • Bilet na Księżyc - 2013

    bilet na ksiezycBilet na Księżyc
    (reżyseria Jacek Bromski, 2013)

    Polska prowincja, koniec lat sześćdziesiątych - świeży maturzysta Adam (Filip Pławiak) dostaje bilet przydział do wojska. Najbliższe trzy lata ma spędzić na drugim końcu Polski. Starszy brat (Mateusz Kościukiewicz), który wojsko ma już za sobą, postanawia przygotować Adama na nowy rozdział w życiu. Wyruszają w gomułkowską Polskę.. niekoniecznie najkrótszą drogą..
    Bilet na Księżyc to film, który nie ma oszałamiającej fabuły, efektów, aktorstwa... ale ma coś innego.. niesamowity klimat. Polska lat sześćdziesiątych oczami Bromskiego, jest pełna absurdów, patologii, dziwnej polityki, ale przede wszystkim jest krajem ludzi ciekawych. Ludzi, którzy przybierając różne postawy - starają się radzić z codziennością.. nie ma tu moralizatorstwa i szufladkowania.. zwyczajna opowieść, która jest najmocniejszą stroną filmu. Jest sporo anegdot i fajnego humoru, który idealnie się splata z dobrą obsadą (Przybylska, Grabowski, Chyra, Simlat).
    Momentami Bilet na Księżyc przypominał mi Yesterday Piwowarskiego.. podobny klimat, chociaż różne historie..
    Film Bromskiego oceniam na mocne osiem. Coś mnie w nim urzekło. Polecam.

  • Katyń - 2007

    katynKatyń (reżyseria Andrzej Wajda, 2007)

    W końcu musiała przyjść ta chwila.. w końcu wypadało obejrzeć Katyń Wajdy... zwlekałem bo przeczuwałem, że nie do końca będzie mi odpowiadać ten tytuł.. i kolejny raz intuicja mnie nie zawiodła..
    Chcę zaznaczyć, że doceniam iż Wajda się za ten temat zabrał, ale czy to już nie pora by oddać pola innym... odejść na emeryturę? Katyń, jak łatwo się domyślić, to historia o polskich oficerach, którzy zostali pojmani, a następnie rozstrzelani przez NKWD. Wielki dramat, który na stałe jest w świadomości Polaków, a co za tym idzie, wpływa na nasze stosunki z Rosją - ale nie o tym dzisiaj. Politykę odstawmy na bok.
    Katyń pod względem technicznym jest bardzo dobry.. dobry montaż, charakteryzacja, lokalizacje, a przede wszystkim bardzo dobre aktorstwo (Chyra, Ostaszewska, Żmijewski, Stenka, Małaszyński, Englert). Są to niezaprzeczalne atuty produkcji.. natomiast dla mnie nie do przyjęcia jest forma filmu, jego wydźwięk, czarno-biała optyka, a przede wszystkim skrajny polski mesjanizm.. kurka wodna lubię patos, ale bez przesady. Ktoś może powiedzieć, że nie powinienem się tego czepiać, bo to film opowiadający o prawdziwych, traumatycznych wydarzeniach, ale dla mnie to właśnie jest powód by to akcentować.. Prawda historyczna powinna być podawana w mniej nachalny sposób...
    Katyń jest filmem potrzebnym, ważnym, ale absolutnie nie jest arcydziełem. Oceniam na mocne sześć.

  • Kamienie na szaniec - 2014

    kamienie na szaniecKamienie na szaniec
    (reżyseria Robert Gliński, 2014)

    Warszawa, druga wojna światowa... trzech chłopaków, którzy wkraczając w dorosłość muszą podjąć decyzję jaką postawę przyjąć wobec okupanta.. czy walczyć, czy uciekać, a może udawać, że sprawa ich nie dotyczy.. sam nie wiem jaką decyzję bym podjął.. to jeden z tych momentów, kiedy mówimy jedno... a życie weryfikuje nasze postawy.. tak samo jest z Alkiem (Kamil Szeptycki), z Rudym (Tomasz Ziętek) i z Zośką (Marcel Sabat).. życie ich zmusza do decyzji... konfrontuje marzenia z rzeczywistością..
    Kamienie to kolejny film, który ciężko mi jednocześnie ocenić..
    Z jednej strony mamy niezłe, młode aktorstwo, bardzo ciekawe efekty specjalne i dobry wydźwięk całości, a z drugiej strony zbyt przerysowane wydarzenia, postaci, sceny.. razi mnie też sposób ukazywania polskiej bohaterskości... wszystko jest skrajne i zbyt patetyczne... nie wiem jak to nazwać, ale coś mnie non stop w Kamieniach wkurzało... może to prawda? Sam nie wiem.
    Na plus zaliczam fakt, że Szare Szeregi zostały ukazane jako organizacja raczkująca, pełna sprzeczności postaw, a przede wszystkim chaotyczna i słabo zorganizowana.. nigdy nie chciało mi się wierzyć w mit jej doskonałości. To co ja zaliczam jako plus przez harcerzy jest zaliczane jako karygodne niedociągnięcie filmu..
    W drugim planie wystąpił Andrzej Chyra oraz Krzysztof Globisz.

  • W imię... - 2013

    w imieW imię...
    (reżyseria Małgorzata Szumowska, 2013)
    Film Szumowskiej jest dziwny. Rozumiem, że reżyserka chciała podjąć ważny temat, ale tym razem kompletnie jej to nie wyszło. Film opowiada o księdzu (Chyra), który prowadzi ośrodek dla trudnej młodzieży. Częsty kontakt z jednym z podopiecznych (Kościukiewicz) sprawia, że przypomina sobie o własnych problemach, które pchnęły go w kapłaństwo. Wątek mógł być podstawą znakomitego filmu, który mógłby być znakomicie przyjęty na całym świecie, nie tylko na festiwalach... mógł.. opowiedziana historia jest niewciągająca, a forma filmu męcząca.. w taki negatywny sposób. Film nie wywołuje głębszych refleksji ani emocji. Po zakończeniu seansu nic nie czułem.. Film udowodnił tylko jedno.. że samo podjęcie tematu homoseksualizmu i pedofilii w Kościele jest niewystarczające.. potrzeba jeszcze dobrze napisanego scenariusza. Sensu.

  • Trick

    trickObejrzeliśmy wczoraj Trick (2010 - Hryniak). Miała być błyskotliwa komedia sensacyjna. Miało być śmiesnie i z tupetem.. a wyszło jak zwykle, albo i słabiej.

    Najgorsze z filmie było udźwiękowienie, ale to chyba już tradycja w polskim filmie. Pomysł na fabułę był ciekawy, ale realizacja już nie bardzo. Przez większość flmu się nudzimy, muzyka nas dobija i się zastanawiamy, czy to dramat psychologiczny, czy komedia. Tutułowy Trick okazał się ogranym kinowym chwytem. Aktorzy (Trela, Chyra,Więckiewicz, Adamczyk) też zagrali jakoś niespecjalnie. Ogólnie wielkie rozczarowanie.. o wiele bardziej wolę Vinci. FIlmowi daję szóstkę (jeden punkt za zdjęcia w Szklarskiej).

  • Magiczne Drzewo - 2009

    magiczne drzewoTuż po powrocie z urlopu mieliśmy niewątpliwą przyjemność obejrzenia Magicznego Drzewa (reż. A. Maleszka). 

    Jest to pozycja skierowana głównie do dzieci, ale i dorosłym może się spodobać.

    Film powstał na bazie serialu, który był wielokrotnie nagradzany. Opowiada historię drzewa, z którego zostały zrobione różne przedmioty. Każdy z nich posiada jakieś magiczne zdolności. W filmie poznamy bliżej jeden z tych przedmiotów - krzesło, które spełnia życzenia.

    W głównych rolach zobaczymy Chyrę, Grochowską, Śleszyńską oraz  Wierzbickiego. W magicznym drzewie mamy sporo efektów specjalnych i dużo humoru. Uważam, że Magiczne Drzewo to dobra pozycja i szczególnie warta polecenia dla młodego widza.

    Coś czuję, że mogą powstać kolejne części.

Back to top