Ułatwienia dostępu

brytyjskie

  • High-Rise - 2015

    high rise
    High-Rise - 2015;
    - reżyseria: Ben Wheatley;
    - scenariusz: Amy Jump;
    - wybrana obsada: Tom Hiddleston, Jeremy Irons, Sienna Miller, Luke Evans, Elisabeth Moss, Keeley Hawes;
    - gatunek: science-fiction, dramat, antyutopia.

    Dawno nie widziałem tak dziwnego filmu - kaliber stanowczo za mocny jak na poranny seans - chyba trzeba było iść na Księgę Dżungli.
    Laing wprowadza się do nowego mieszkania w nietypowym wieżowcu. Budynek ma bardzo surową formę, która momentami może przypominać budownictwo socrealizmu. Twarde krawędzie i bryła dostosowana do potrzeb mieszkańców. Na dole surowa i uboga, wyżej rozpoczynają się lepsze mieszkania, a na samym szczycie znajdują się apartamenty. Struktura budynku jest idealnie dopasowana do społecznego statusu mieszkańców. Ludzie ubożsi żyją na dole i nie mają prawa wstępu na wyższe piętra.. mieszkańcy z góry gardzą dolnymi piętrami. Konflikt w idealnym społeczeństwie nabiera coraz bardziej realnego charakteru. Nad mieszkańcami i budynkiem czuwa architekt, który marzył o społeczeństwie idealnym, w którym wszyscy byliby szczęśliwi.. a najbardziej on - traktowany niczym bóg.

    Czytaj więcej

  • Man Up - 2015

    plakat promujący
    Man Up - 2015;
    - reżyseria: Ben Palmer;
    - scenariusz: Tess Morris;
    - wybrana obsada: Simon Pegg, Lake Bell, Ophelia Lovibond, Olivia Williams.
    - gatunek: komedia romantyczna.

    Jeden z tych filmów, o których szybko się zapomina.
    Nancy ma trzydzieści parę lat i nie ma faceta. Ma za to dość umawiania się na randki w ciemno. Staje się coraz bardziej cyniczna i nieufna.
    Jack ma czterdziestkę, a także żonę, która ma kochanka - rozwód jest nieunikniony. Lubi grać pewnego siebie, ale tak naprawdę jest romantykiem, który lubi sobie popłakać. Spotykają się przypadkiem - Jack myśli, że umówił się z Nancy na randkę w ciemno. Natomiast dziewczyna nie wyprowadza go z błędu. Tak wygląda początek tej sztampowej komedii romantycznej.. początkowo bawią niektóre śmieszne dialogi, ale szybko się nudzą - przestają wystarczać.. a fabuła skutecznie zmierza do celu - czyli miłości od pierwszego spotkania.. tak tak - rzygam tęczą. Końcówka była mocno przesadzona. Wyszło średnio, a szkoda bo Pegg naprawdę się starał by coś z filmu wyciągnąć.

    Czytaj więcej

  • Przekładaniec - 2004

    plakat promujący
    Przekładaniec
    (Layer Cake) - 2004;
    - reżyseria: Matthew Vaughn;
    - scenariusz: J.J. Connolly;
    - wybrana obsada: Daniel Craig, Kenneth Cranham, Sienna Miller, Colm Meaney, George Harris, Jamie Foreman;
    - gatunek: kryminalny, akcja.

    Kolejny film, który czekał sporo na swoją kolej. Daniel Craig w roli handlarza narkotyków, który planuje odejść na emeryturę. Ma sporo odłożonych pieniędzy, ale chyba nie ma świadomości, że pracuje w branży, w której nie ma emerytur. Tuż przed wielkim odejściem dostaje nietypowe zadanie - ma odnaleźć córkę bossa. Z pozoru proste zadanie szybko zaczyna się komplikować. Ileż razy to przerabialiśmy? Stylistycznie film przypomina pozycje Guy'a Ritchi'ego (w sumie to on miał reżyserować ten tytuł), ale nie ma w nim nic świeżego. Dziwni gangsterzy, i przekombinowana fabuła miały sprawić, że film stanie się kolejnym kultowym tytułem gangsterskim, ale chyba coś nie wyszło. Fabuła mnie nie porwała, a po kilku dniach tytuł zlał się w głowie z innymi filmami.

    Czytaj więcej

  • Paddington - 2014

    plakat do filmuPaddington - 2014;
    - reżyseria: Paul King;
    - scenariusz: Paul King, Hamish McColl;
    - wybrana obsada: Hugh Bonneville, Sally Hawkins, Nicole Kidman, Peter Capaldi.

    Cały czas mam w sobie coś z dziecka. Nadal lubię produkcje przeznaczone dla młodszego widza.. nie mam nic przeciwko kinu familijnemu. Paddingtona nie znałem, może to dziwne, ale jako dzieciak się z nim nie spotkałem.. wiedziałem, że coś takiego jest, ale nic poza tym. Dlatego też do ekranizacji przygód tego misia podchodziłem z całkowicie czystą kartą. Paddington to przyjemne, pełne ciepłego humoru kino, które idealnie wypełnia czas spędzony z rodziną. Momentami może razi manieryzm misia, ale całość zasługuje na słowa uznania. Historia misia, który przybywa do Londynu w poszukiwaniu domu ma w sobie swój urok. Fabularnie historia nie zaskakuje, od początku mniej więcej wiemy jak sprawa się potoczy, ale w takich filmach liczy się klimat, niezły dubbing i przede wszystkim lekkie poczucie humoru. Czułem się jakbym oglądał 101 dalmatyńczyków, ale to chyba zasługa nie tylko fabuły, nawiązań do popkultury, ale także kreacji Nicole Kidman - istna Cruella.

    Czytaj więcej

  • 45 lat - 2014

    plakat promujący45 lat
    (45 Years) -2014;
    - reżyseria: Andrew Haigh:
    - scenariusz: Andrew Haigh;
    - wybrana obsada: Charlotte Rampling, Tom Courtenay;
    - dramat.

    Dojrzałe małżeństwo przygotowuje się do czterdziestej piątej rocznicy ślubu. W pierwszych scenach widzimy, że mimo upływu czasu nadal zwracają się do siebie z szacunkiem, z czułością. Mężczyzna otrzymuje list zawiadamiający, że odnaleziono ciało jego młodzieńczej miłości, która zginęła w górach. Nieoczekiwana korespondencja uruchamia lawinę wspomnień, z którymi dzieli się ze swoją żoną. Od początku miałem wrażenie, że te wspomnienia powinien zachować dla siebie.. małżonka staje się coraz bardziej zazdrosna o dawną miłość. Nie potrafi znaleźć dystansu. Stawia pod znakiem zapytania autentyczność miłości i wspólnych małżeńskich wspomnień.
    Zastanawiam się, czy małżeństwo z takim wielkim stażem zachowywałoby się tak emocjonalnie? Czy reakcja żony nie jest przesadzona? Obejrzyjcie i spróbujcie dać mi odpowiedź.
    45 lat to spokojne, nostalgiczne kino, w którym nie ma zbyt wielkich zwrotów akcji. Fabuła mogła być bardziej dopracowana. Cały film, pod każdym względem, wydaje się być wypłowiały, mało ostry. Może to celowy zabieg reżysera? Na ekranie świetnie wypadła Rampling - coraz bardziej ją lubię.

    Czytaj więcej

  • Broadchurch - sezon 2

    broadchurch 2Broadchurch, ITV , 2015
    - sezon 2
    - twórcy: Chris Chibnall
    - wybrana obsada: Olivia Colman, David Tennant, Jodie Whittaker, Matthew Gravelle, Charlotte Rampling, Eve Myles, James D'Arcy, Marianne Jean-Baptiste.
    - kryminał, dramat.

    Po seansie pierwszego sezonu byłem przekonany, że nie będzie kolejnych odsłon, że historia w pełni została wyczerpana. I tak faktycznie było. Sprawa morderstwa została małego Danny'ego została wyjaśniona, a zabójca przyznał się do winy. Drugi sezon to to samo małe miasteczko, które nadal nie potrafi odnaleźć spokoju. W pierwszym epizodzie rozpoczyna się proces mordercy, który wycofuje swoje przyznanie się do winy.. czy tak w ogóle można? Wszyscy są w szoku, sprawa znów staje się ropiejącą raną.. kolejne tajemnice mieszkańców będą musiały zostać odkryte. Większość akcji drugiego sezonu rozgrywa się w okolicach sali sądowej, ale też pojawia się wątek innych morderstw i dodatkowego śledztwa. Klimat pierwszej serii w pełni został zachowany, ale jest mniej pięknych, ale też chłodnych widoków.
    Jest to znakomity brytyjski serial, któremu bliżej do skandynawskich produkcji niż do topowych tytułów amerykańskich. Może to właśnie jest największa zaleta tego serialu. W planach jest kolejny, trzeci sezon - emisja początkiem 2017 roku.
    Polecam i sezon drugi oceniam na osiem.
    osiem
    Kolejny raz to napiszę - lubię jak małe społeczności mają swoje tajemnice.
    W opisywanym sezonie genialnie wypadła Charlotte Rampling.

    Czytaj więcej

  • Amy - 2015

    amyAmy - 2015
    - reżyseria: Asif Kapadia
    - dokumentalny, muzyczny, biograficzny.

    Historia prostej, może trochę naiwnej, dziewczyny, która miała wielki talent. Talent, który przerodził się w niezbyt oczekiwany sukces.. Amy Winehouse śpiewała jak nikt inny, z oddaniem, bezwarunkowo, za każdym razem inaczej.. Tak samo kochała. Dla osób, które wybrała mogła poświęcić wszystko. Nie miała szczęścia do ludzi, których obdarzyła uczuciem.. Najważniejsi mężczyźni w jej życiu nie potrafili docenić uczucia. Zależało im tylko na jej sławie i pieniądzach.. Zarówno ojciec jak i mąż nie zrobili nic co mogłoby pomoc Amy spełniać marzenia.. Celowo nie pisze walczyć z nałogiem - jestem przekonany, że to oni ja w tym nałogu pogrążyli.. Pomagali jej w sławie, ale to były ich marzenia.
    Amy jest dobrze zrealizowanym dokumentem, który otworzył mi oczy na karierę i życie słynnej jazzmanki.
    Wiedziałem, że jej piosenki były oparte na jej przeżyciach, ale nie sądziłem, że aż tak bardzo.. Tak bezpośrednio.. Może tak nie było... Może to umiejętny zabieg reżysera... Nie wiem.. Muszę doczytać.. W każdym razie film zrobił na mnie spore wrażenie..
    Nie jestem wielkim fanem Amy Winehouse, ale dokument o jej życiu polecam.. Nie ukrywam, że się wzruszyłem..

    Oceniam na dziewięć.. Kamil, obejrzyj.
    osiem

    Po seansie obserwacje socjologiczne w ogródku na rynku.. Dawno tego nie robiłem..
    Naprawdę to lubię... Okulary przeciwsłoneczne sprawę ułatwiają ;-)
    Zaczynam lubić katowicki rynek.. Zawody w spinaczce ściankowej ;-) oni się pocą, ja relaksuje :-P
    Sala w Światowidzie nie była tak chłodna jak oczekiwałem, ale lepsze to niż upały ;-) jutro chyba powtórka ;-)

    Czytaj więcej

  • Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj - 2008

    najpierw strzelaj potem zwiedzajNajpierw strzelaj, potem zwiedzaj (In Bruges) - 2008,
    - reżyseria: Martin McDonagh
    - scenariusz: Martin McDonagh
    - wybrana obsada: Colin Farrell, Brendan Gleeson, Ralph Fiennes
    - dramat, komedia kryminalna.

    Niedawno pisałem, że Colin Farrell wywołuje u mnie bardzo mieszane uczucia. Po seansie In Bruges dochodzę do wniosku, że aktora nie lubię. Zwyczajnie drażni mnie na ekranie.. Czasem mniej, ale są filmy, w których jego postać mocno psuje odbiór. W opisywanym tytule mocno zaniża notę.. Na szczęście Gleeson i Fiennes nadrabiają formą.
    Dwóch płatnych morderców zostaje wysłanych do zadania w małym miasteczku w Belgii. Na miejscu okazuje się, że jeden z nich jest celem kolejnej misji. W sumie nic nadzwyczajnego. Śmierć z ręki kolegi to chyba standardowa przyczyna zgonu w tej branży. Większość fabuły to rozmowy pomiędzy zabójcami i napotkanymi osobami. Niektóre są całkiem interesujące, ale odrzucał mnie nadmiar wulgaryzmów.
    W filmie nie ma dynamicznej akcji, efektów specjalnych - całość jest budowana na dialogach i niezłym aktorstwie. Colin nawet za ten film dostał Złotego Globa - mimo, iż się postarał w tym filmie to i tak mnie drażni. Za dużo Farrella w Farrellu.
    Doceniam klimat tego filmu, ale seans mnie nie porwał. Może przy następnym podejściu zmienię nastawienie? Jeśli takowe będzie.
    Dziś oceniam na mocne sześć.

    Czytaj więcej

  • Basen - 2003

    basenBasen
    (Swimming Pool, reżyseria François Ozon, 2003)

    Postanowiłem sobie odświeżyć filmografię Ozona.. wiele pozycji całkowicie wyleciało mi z pamięci. Wiem, że oglądałem, ale nie potrafię sobie przypomnieć szczegółów fabuły. Na pierwszy ogień trafił film z 2003 roku. Pamiętam, że oglądałem go ze znajomymi na studiach i zawsze to wspomnienie, mimo iż zatarte, dobrze mi się kojarzyło.
    Sarah (Charlotte Rampling) jest poczytną pisarką kryminałów. Jej książki dobrze się sprzedają, ale ona sama czuje, że się wypala, że potrzebuje pewnej świeżości, odmiany. Za namową swojego wydawcy wyjeżdża na wakacje do okazałej rezydencji. Samotny pobyt ma pozytywnie wpłynąć na morale kobiety. Po kilku dniach pobytu do domu wprowadza się także młodziutka córka (Ludivine Sagnier) wydawcy. Dziewczyna wydaje się być totalnym przeciwieństwem Sarah.. młoda, atrakcyjna, maksymalnie korzystająca z życia.
    Panie początkowo nie znajdują wspólnego języka, ale sytuacja z czasem diametralnie się zmienia.
    Basen to przede wszystkim niesamowity klimat. Letnia wakacyjna ospałość, unoszący się erotyzm i wrażenie, ze coś się wydarzy. Taka cisza przed burzą.
    Cenię sobie francuskie kino za taką lekkość, ale i pewną śmiałość w opowiadaniu o relacjach międzyludzkich. Poza tym motyw pisarski w tle zawsze zwiastuje dobre kino.
    Jak dla mnie bardzo mocne osiem.. pewnie nie raz jeszcze wrócę do tej pozycji.

    Czytaj więcej

  • Trzynasta opowieść - 2013

    trzynasta opowiescTrzynasta opowieść
    (The Thirteenth Tale, reżyseria James Kent, 2013)

    Olivia Colman - to ona zainspirowała mnie do obejrzenia tej brytyjskiej produkcji telewizyjnej (BBC) Jest to aktorka, która przeważnie gra w drugim planie, ale ma coś fajnego w sobie, przeważnie też filmy z jej udziałem trafiają w moje gusta. Nie inaczej było tym razem.
    Starsza pisarka (Vanessa Redgrave) zaprasza do swojego domu kobietę (Colman), która ma napisać jej biografię.. ale ma nie opowiadać o jej karierze pisarskiej, ale ma skupić się na dzieciństwie.. okresie, który skrywa wielką tajemnicę. Nieprawdopodobna historia jest nam odkrywana powoli, fragmentarycznie - to sprawia, że cały czas czujemy potrzebę poznania jej do końca.
    Jest to mało znany film, ale myślę, że jest bardziej wciągający od wielu topowych pozycji.
    Mocne siedem i polecam.

    Czytaj więcej

  • Śmieć - 2014

    smiecŚmieć

    (Trash, reżyseria Stephen Daldry, 2014)

    Brazylia, slumsy, wysypisko śmieci, które jest przeszukiwane przez zbieraczy.. taka analogowa segregacja śmieci. Czternastoletni Raphael znajduje wśród śmieci portfel. Niby nic nadzwyczajnego, czasem się zdarza.. ale niedługo na wysypisku znajduje się policja, która szuka tej zguby. Nie muszę dodawać, że w slumsach policja nie ma zbyt wielkiego autorytetu. Chłopak razem z kolegami ukrywa znalezisko, ale po czasie trafia na celownik policji.
    O co chodzi z tym portfelem? Otóż są w nim informacje o korupcji prominentnych osób w mieście. Gra toczy się o wielką stawkę, a życie kilkoro dzieci z dzielnicy nędzy i tak nikogo nie zainteresuje.
    Śmieć to połączenie thrillera z kinem przygodowym. Jego mocną stroną jest brazylijski klimat.. nie ukrywam, że oglądając filmy, które pokazują życie w miastach Brazylii cieszę się, że mieszkam w Polsce.. tu życie ludzkie ma większą wartość.

    Czytaj więcej

  • 20 000 dni na Ziemi - 2014

    20000 dni na ziemi20 000 dni na Ziemi
    (20,000 Days on Earth, reżyseria Jane PollardIain Forsyth, 2014)

    Dokument Nick'a Cave'a opowiadający o nim samym. Nie jest to skromne, ale też bohater jest w pewien sposób skupiony na sobie. Przez większość kadrów mamy dialogi Nick'a i osób, które z nim współpracowały na temat rynku muzycznego, tworzenia, muzyki, postrzegania świata. Jest to całkiem interesujące, ale oczekiwałem więcej faktów z muzycznej przeszłości Cave'a. Jego rozwój, poszukiwania, muzycznej wrażliwości - tego w tym filmie zabrakło.
    Nick opowiada o sobie z pewnym dystansem, z ironią, ale wiele nam nie odkrywa.. mam wrażenie, że się nami bawi.. że niby coś opowiada o sobie, ale tak naprawdę mówi to, co chcemy usłyszeć.. prawdziwy Cave gdzieś jest skryty. Nieodgadniony.
    Za mało też w tym filmie muzyki z dawniejszych lat.
    20 000 dni na Ziemi przypomina raczej materiał promocyjny najnowszej płyty.

    Czytaj więcej

  • Brud - 2013

    brudBrud
    (Filth, reżyseria Jon S. Baird, 2013)

    Chyba się starzeję.. moje poczucie humoru, albo jego brak, coraz bardziej odstaje od średniej. Większość współczesnych filmów komediowych mnie drażni i nudzi.. coraz chętniej wracam do tego co było..
    Po Brudzie spodziewałem się rewelacyjnej komedii kryminalnej. Opis i oceny na filmwebie mocno zachęcały. Gliniarz (James McAvoy) - narkoman, erotoman, manipulator - próbuje na wszystkie możliwe sposoby zdobyć awans, który może sprawić, że wróci do niego żona i córka. Od razu powiem.. komedia kryminalna to nie jest .. może bardziej dramat, ale forma całkowicie do mnie nie trafia. Owszem McAvoy fajnie zagrał, ale przez większość filmu walczyłem z sobą by go nie wyłączyć.
    Jak na mój gust było za dużo bluzgów, epatowania seksem i brutalnością. Wszystko rozumiem, ale jeśli większość dialogów jest wulgarna to ja niekoniecznie muszę to lubić. Nie wiem czy to miało urealnić historię, a może miało szokować? Nie kupuję tego. Możecie mi tłumaczyć, że to wspaniała ekranizacja (Irvin Welsh). że aktorstwo, świetna reżyseria.. może tak jest.. nie jestem znawcą.. film mi się nie podobał. Prakło polotu.

    Czytaj więcej

  • Szpieg - 2011

    szpiegSzpieg (Tinker Tailor Soldier Spy, reżyseria Tomas Alfredson, 2011)

    Kolejna zaległa pozycja.. kolejny dowód na to, że najlepiej mi idzie nadrabianie zaległości nocami. Szpieg to "klasyczny" film szpiegowski (masło maślane?). Emerytowany agent MI6 (Gary Oldman) dostaje szansę powrotu do agencji (zwanej Cyrkiem) Ma jednak trudne zadanie do wykonania, musi odnaleźć w szeregach MI6 agenta, który jest zdrajcą sprzedającym tajemnicy wywiadowi rosyjskiemu.
    Akcja jest nieśpieszna, ujęcia spokojne, wyważone. Przez większość czasu jest analiza nagrań, dokumentów - typowa żmudna praca w zaciszu gabinetów. Czołowi agenci, w tym bohater grany przez Oldmana, nie przypominają Bondów - bliżej im raczej do postury nauczycieli, którzy niewiele zarabiają.
    Szpieg nie jest pozycją dla wszystkich - niektórzy się zachwycą, a inny znudzeni zasną.. ja sam oceniam na naciągane siedem.. niezłe kino, któremu do wybitności sporo brakuje.

    Czytaj więcej

  • Teoria wszystkiego - 2014

    teoria wszystkiegoTeoria wszystkiego

    (Theory of Everything, reżyseria James Marsh, 2014)

    Tegoroczne nominacje oscarowe kładą spory nacisk na filmy biograficzne (ale nie tylko), w których wybitność jednostki musi walczyć z chorobą.. Tym razem genialny naukowiec Stephen Hawking (Eddie Redmayne) na progu swojego życia dowiaduje się, że ma stwardnienie rozsiane boczne... że niewiele życia mu zostało.. dzięki wsparciu swojej dziewczyny, a później żony (Felicity Jones) udowadnia, że mimo brutalnej diagnozy warto jeszcze żyć.. przekracza granice naukowe, ale także medyczne.. miał żyć kilka lat, a dzięki hartowi ducha (głównie żony) żyje o wiele, wiele dłużej. Przez cześć fabuły miałem wrażenie, że film nie opowiada o Stephenie Hawkingu, ale o jego żonie Jane... to dzięki niej Stephen mógł funkcjonować.. żyć..
    Film ma ładne ujęcia, bardzo dobrą grę aktorską, ale irytujące są zabiegi, które mają na celu wywołanie łez, emocji... jak na moje gusta jest zbyt ckliwo. Za mało nauki.. konkretu.. za dużo romansu. Widać moja znieczulica postępuje ;p

    Czytaj więcej

  • Kwartet - 2012

    kwartetKwartet
    (Quartet, reżyseria Dustin Hoffman, 2012)

    Dom spokojnej starości dla muzyków i śpiewaków operowych. Większość z nich to osoby, które kiedyś były na afiszach i odnosiły wielkie sukcesy.. u schyłku życia są zmęczeni, schorowani, a przede wszystkim zapomniani. Lata świetności dawno minęły.. .a może tak by sobie o nich przypomnieć... pokonać własną słabość, niedoskonałości wieku i kolejny raz wspólnie wystąpić? Jeszcze raz pokazać, że życie, pasja, miłość zawsze ma sens.. w tle mamy wielką, niespełnioną miłość, marzenia i mnóstwo wspomnień.. wzruszająca historia, której trochę zabrakło muzyki.. za to obsada spisała się na medal (Maggie Smith, Pauline Collins, Billy Connolly, Tom Courtenay). Całość buduje pozytywny nastrój..

    Czytaj więcej

  • Ostatni król Szkocji - 2006

    ostatni krol szkocjiOstatni król Szkocji
    (The Last King of Scotland, reżyseria Kevin Macdonald, 2006)

    Młody Szkocki lekarz (James McAvoy) przebywa z misją w Ugandzie. Przez przypadek spotyka Prezydenta kraju Idiego Amina (Forest Whitaker). Amin proponuje chłopakowi posadę prezydenckiego lekarza. Funkcja ta szybko ewoluuje do pozycji osobistego doradcy. Przynajmniej tak się lekarzowi wydaje. Tak naprawdę jest tylko zabawką w rękach krwawego despoty. Film nie jest biografią, ani nie jest oparty na faktach, ale bardzo wiele mówi o mentalności przywódców (było ich wielu) afrykańskich państw. Często to byli szaleńcy, dla których życie ludzkie nie ma najmniejszego znaczenia.. Afryka przeżywa wielu tego typu przywódców, frontów... ale nic nie wskazuje na to, by to się miało szybko zmienić. Rządy Amina pochłonęły około 300 tysięcy żyć..
    Ostatni król Szkocji ma spartolone zakończenie, razi niektórymi scenami, ale bez wątpienia należy ten film obejrzeć. Poza tym jest to jedna z lepszych, o ile nie najlepsza, rola Forest'a Whiteker'a. Zresztą zdobył za tą rolę (między innymi) Oscara.
    Oceniam na mocne osiem (notę podnosi temat). Polecam.

    Czytaj więcej

  • Test - 2009

    testTest
    (Exam, reżyseria Stuart Hazeldine, 2009)

    Małe pomieszczenie.. siedem osób przy biurkach.. i prowadzący spotkanie informuje zebranych. Jesteście na ostatnim teście w długim procesie rekrutacyjnym. Będzie tylko jedno pytanie i osiemdziesiąt minut na jego odpowiedź. Daje kilka wytycznych i wychodzi.. zebrani siedzą.. czekają.. ale gdzie to pytanie? Minuty mijają.. sytuacja staje się coraz bardziej napięta. Starający się o pracę przyjmują skrajnie różne postawy. Tik tak, tik tak.. czas leci.. a odpowiedzi na nieznane pytanie nadal brak..
    Początek filmu był ciekawy, intrygujący i wciągający.. badanie ludzkiej natury wobec niesprzyjających warunków.. tu nie ma groźby śmierci, chęci przeżycia.. to jest tylko staranie się o super pracę.. intrygujące.. i takie było niemalże do końca.. bo zakończenie to spore rozczarowanie.. niepotrzebnie wprowadzono dane i ideę tej firmy.. twórcy powinni zostać przy analizie ludzkiej natury.. przy zezwierzęceniu się w imię korporacji..
    Mimo słabej końcówki film mi się podobał..
    Można zrobić ciekawy film w całkiem minimalistyczny sposób.

    Oceniam na siedem.

    Czytaj więcej

  • Archanioł - 2005

    archaniolArchanioł
    (Archangel, reżyseria , Jon Jones, 2005)

    Autor książek o Stalinie (Daniel Craig) przyjeżdża do Moskwy na wykłady o swoich publikacjach. Na miejscu natrafia na ślad pamiętnika Stalina, który może rzucić nowe światło na życie jednego z największych zbrodniarzy ludzkości. Poszukiwania notesu uruchamiają lawinę zdarzeń.. okazuje się, że duch Stalina jest nadal żywy.. że nadal są ludzie, którzy są gotowi zginąć za wielkiego wodza. Archanioł jest mało znanym filmem (w zasadzie miniserialem) telewizyjnym, ale nieźle oddaje klimat poradzieckiej Rosji. Rozczarowanie współczesnością, tęsknotę za wielką przeszłością, a przede wszystkim wiarę, że za czasów zimnej wojny było lepiej. Indoktrynacja społeczeństwa zrobiła swoje..

    Archanioł ma wciągającą intrygę, którą warto poznać. Jest to political-fiction, ale podane w sugestywny sposób.. a co jeśli tak było? ;)
    W drugim planie: Gabrel Macht,Tanya Moodie, Ekaterina Rednikova oraz Konstantin Ławronienko.

    Czytaj więcej

  • Nauka spadania - 2014

    nauka spadaniaNauka spadania
    (A Long Way Down, reżyseria Pascal Chaumeil, 2014)

    Sylwester.. dach wieżowca... a na nim facet (Pierce Brosnan).. chce popełnić samobójstwo.. ostatni papieros i... okazuje się, że nie jest sam.. na dachu są jeszcze trzy osoby (Toni Collette, Aaron Paul, Imogen Poots), które również chcą popełnić samobójstwo.. niezbyt oryginalny pomysł.. już wiadomo, że nic z tego nie będzie.. jak nie dziś.. to może wcale nie trzeba tego robić? Czwórka nieznajomych zawiera pakt, że przynajmniej do kolejnego depresyjnego dnia, czyli walentynek, nie popełnią samobójstwa.
    Nauka spadania to film na podstawie prozy Nicka Hornby'ego. W mojej ocenie jest trochę przegadany i niezbyt wciągający... miewa świetne momenty, ale zdecydowanie za rzadko. Mieszane uczucia wywołuje też Imogen Poots - aktorka jest drażniąca, ale przyciągająca zarazem.. no i ten jej akcent.

    Czytaj więcej

  • Droga do zapomnienia - 2013

    droga do zapomnieniaDroga do zapomnienia
    (The Railway Man, reżyseria Jonathan Teplitzky, 2013)

    Eric Lomax (Colin Firth) jest zwyczajnym, nieco flegmatycznym facetem.. takim, który niczym się nie rzuca w oczy. Pewnego razu poznaje w pociągu śliczną Patti (Nicole Kidman) - zakochują się niemal od pierwszego wejrzenia i szybko biorą ślub. Po czasie okazuje się, że Eric skrywa w sobie wielką tajemnicę, która sprawia, że trudno im spokojnie żyć. Patti, po przeprowadzeniu małego śledztwa, dowiaduje się, że jej ukochany był w czasie drugiej wojny światowej torturowany przez Japończyków. Eric cały czas żyje tymi wspomnieniami. Patti namawia męża by odnalazł swojego oprawcę - spotkanie po latach może sprawi, iż wspomnienia nie będą tak bolesne.. 

    Akcja filmu jest prowadzona w dwóch czasach.. obecnie i podczas lat niewoli - początkowo to utrudnia odbiór, zwłaszcza, że tempo jest spokojne, ale z czasem film wciąga i sprawnie prowadzi przez historię..

    Czytaj więcej

  • Chłopiec A - 2007

    chlopiec aChłopiec A
    (Boy A, reżyseria John Crowley, 2007)

    Młody chłopak (Andrew Garfield) wychodzi z więzienia do którego trafił jako dzieciak. Stara się ułożyć na nowo swoje życie.. znajduje pracę, w której nikt nie pyta o przeszłość.. poznaje nowych przyjaciół.. zaczyna się umawiać z dziewczyną... wszystko zdaje się powoli układać, aż do momentu, w którym ktoś go rozpoznaje... i wszyscy dowiadują się, był w więzieniu za brutalne morderstwo...
    Chłopiec A to opowieść o ludzkim okrucieństwie, które może przyjmować różne formy... czasem ma kształt noża, a czasem ostracyzmu i zwyczajnego chamstwa..
    Niezła historia i znakomita rola Garfielda. Jak dla mnie mocne osiem.

    Czytaj więcej

  • Locke - 2013

    lockeLocke
    (reżyseria Steven Knight, 2013)

    Noc, autostrada i samotny podróżujący (Tom Hardy), któremu życie się zmienia o 180 stopni. Jest człowiekiem odpowiedzialnym, zaradnym i pracowitym, ale jedna błędna decyzja sprawia, że pod znakiem zapytania stoi to czy będzie miał pracę, rodzinę, przyjaciół. W ciągu jednej nocy w aucie musi ułożyć sobie sprawy.
    W filmie występuje tylko jeden aktor.. wszystkie sceny odbywają się w jego samochodzie, zmieniają się tylko nocne widoki na trasie. Fenomenalna gra Hardy'ego, który miał niewiele środków wyrazu by właściwie oddać napięcie akcji. Wiedziałem, że ten aktor ma olbrzymi potencjał.. Narrację można by ciut lepiej poprowadzić, ale to już jest czepianie się. Film ma wysoki poziom, trzyma w napięciu i zostaje na dłużej w pamięci.

    Czytaj więcej

  • Wstyd - 2011

    wstydWstyd
    (Shame, reżyseria Steve McQueen, 2011)

    Jest to jedna z tych pozycji, która mnie nie specjalnie zachęcała do seansu. Gdyby nie znajoma (muszę płytę oddać ;)) to pewnie w pełni bym ten tytuł odpuścił. Po seansie mam mieszane odczucia. Film mnie nie zachwycił, ale też ostrożnie bym podchodził do jego krytyki. Na pewno trzeba docenić rolę Michael'a Fassbender'a, który gra młodego mężczyznę, który jest uzależniony od seksu. W zasadzie to nie potrafi sobie poradzić z budowaniem relacji. Może to znak naszych czasów, że jesteśmy otwarci na lekkie, przypadkowe kontakty, ale nie potrafimy budować trwałych, emocjonalnych więzi? Mamy zakrzywioną percepcję rzeczywistości - czysty konsumpcjonizm, bezwiednie prowadzący do wewnętrznej samotności.. Mocny temat, którego forma ukazania do mnie nie trafiła... W filmie jest sporo odważnych scen, ale nie przesadzałbym z podkreślaniem ich waloru. Są zimne i czysto mechaniczne.
    Wstyd dostaje ode mnie mocne siedem.

    Czytaj więcej

  • Broadchurch - sezon 1

    broadchurchBroadchurch (ITV, sezon 1, 2013)

    Małe miasteczko, w którym praktycznie nie ma przestępczości.. zwyczajne sielskie życie i niewyjaśniona śmierć jedenastoletniego chłopca. Sprawę wyjaśnia dwójka detektywów: przysłany z zewnątrz Alec (David Tennant), który nikomu nie ufa i miejscowa detektyw Miller (Olivia Colman), która ufa wszystkim. Czyja postawa będzie właściwsza?
    Już po pierwszym epizodzie widzimy, że w spokojnym miasteczku każdy ma swoje tajemnice, którymi niekoniecznie chce się dzielić. Brzmi znajomo? Nie rozumiem dlaczego niektórymi serialami o niewyjaśnionej zbrodni wszyscy się zachwycają, a inne, równie dobre, przechodzą bez echa. Brak słów. Jeśli ufacie moim sugestiom to ten tytuł powinniście obejrzeć.
    Broadchurch to serial, który poza morderstwem, porusza też kwestię skomplikowanych relacji międzyludzkich i szeroko rozumianej pedofilii.
    Na wielki plus serialu zaliczam też odcinek finałowy, który nie skupiał się tylko na złapaniu mordercy - zgrabnie zamyka całość.
    Broadchurch dostaje dziewiątkę. Kolejny sezon ma być w 2015 roku.

    dziewieć

    Czytaj więcej

Strona 2 z 3