"- ma pan problem z kobietami
- nie mam problemu z kobietami, one mnie tylko przerażają"
Przepis na miłość

Nowości na stronie

Nixon - 1995
Gracz - 1992
Płonący wieżowiec - 1974
Moja lista #15
Zaklinacz koni - 1998
Millenium. Saga - Belen Ortega, Sylvain Runberg
Criminal. Zły czas, złe miejsce; Parszywy weekend
Miłość, szmaragd i krokodyl - 1984
Sandman. Tom 3. Kraina snów
Truman - 2015
Zapach kobiety - 1992
Trójka uciekinierów - 1989
Niewygodna prawda - 2015
Czarny deszcz - 1989
Previous Next Play Pause

 

zmijowisko

Żmijowisko
- autor: Wojciech Chmielarz;
- Wydawnictwo: Marginesy, 2018;

Po ten tytuł sięgnąłem po przeczytaniu kilku pochlebnych recenzji w sieci. Teraz wyjdzie na to, że kieruję się sugestiami innych ;).
Miejsce akcji.
Głównie mała, jeszcze nie turystyczna, miejscowość nad jeziorem.
Czas akcji.
Wtedy (około rok temu), pomiędzy i teraz. Czasy akcji dynamicznie się zmieniają.
Przedmiot akcji.
Zaginięcie nastolatki.
Wtedy.
Grupa znajomych wyjeżdża na wakacje nad jezioro. Agroturystyczny ośrodek wydaje się być idealnym miejscem na odpoczynek. Wszystko przebiega standardowo aż do zaginięcia nastoletniej dziewczyny. Poszukiwania angażują wczasowiczów, policję i mieszkańców Żmijowiska, ale pomimo to są bezskuteczne. Dziewczyna bezpowrotnie znikła.


Teraz.
Ojciec dziewczyny wraca do Żmijowiska by nadal jej szukać. Mieszkańcy są zdystansowani bo nie ma co rozdrapywać starych ran. To szkodzi interesom. Nikt nie przyjedzie na wakacje tam, gdzie ludzie znikają bez śladu. Nie warto o tym przypominać. Podczas ponownej wizyty w Żmijowisku na jaw wychodzą nowe fakty związane z dniem zaginięcia. O wiele więcej też dowiadujemy się o relacjach łączących osoby, które wtedy tam przebywały.
Zawsze
Chmielarz w swojej powieści o stracie ciekawie kreśli swoich bohaterów. Są barwni, niejednoznaczni, a każdy z nich ma w sobie pewien rys dramatyzmu. Pewną skazę, która wpływa na jego relacje z otoczeniem. Autor przypomina nam, że bardzo łatwo szufladkujemy ludzi, zapominając o tym, że to może być złudne i krzywdzące.
Żmijowisko to przede wszystkim powieść o stracie. Stracie dziecka, pracy, miłości, ziemi, perspektyw. Stracie, która przysłania cały świat, powodując zatracenie się w nicości i beznadziei. Stracie, która odbiera sens życia.
Nie zapominajmy jednak, że mamy do czynienia z powieścią kryminalną i sam wątek zniknięcia ma znaczenie. Czytelnik wielokrotnie zadaje sobie pytanie: kto jest odpowiedzialny? Kto zabił? Chmielarz skutecznie wprowadza w błąd, myli tropy a sam finał jest spójny z całością. Nadaje powieści większy sens. Polecam

Komentarze

Back to top