"Ludzie samotni zawsze za dużo mówią"
Szalony Piotruś

Nowości na stronie

Jeden gniewny człowiek - 2021
Świat Dryftu. Część 1. Opowieść o złodziejach i trollach
Co w duszy gra - 2020
Kult - Łukasz Orbitowski
Przyjaciele: Spotkanie po latach
Rob Roy - 1995
Amores perros - 2000
Battle Royale - 2000
Sandman. Tom 4. Pora mgieł
Tytus Andronikus - 1999
Historia przemocy - 2005
Berlin. Tom 1. Miasto kamieni
Za młoda by umrzeć? - 1990
Zabójcza broń 3 - 1992
Previous Next Play Pause

zabawka 1976

Zabawka,
(Le jouet) - 1976;
- reżyseria: Francis Veber;
- scenariusz: Francis Veber;
- wybrana obsada: Pierre Richard, Fabrice Greco, Jacques François, Michel Bouquet;
- kategoria: francuskie, komedia, dramat, Pathe.

Kilka miesięcy temu pisałem tutaj o amerykańskiej wersji zabawki. Ocena nie była zbyt przychylna, ale postanowiłem tej historii dać jeszcze jedną szansę. Tym razem kilka słów o francuskim pierwowzorze.
François jest dziennikarzem śledczym pracującym dla sporego wydawnictwa. Przypadkowo zostaje 'wrobiony' w nietypową pracę. Ma udawać zabawkę dla syna jednego z milionerów. Normalnie każdy by odmówił takiej upokarzającej pracy, ale do bogacza należy też wydawnictwo, w którym pracuje François.

zabawka 1976 scena
Początkowo François odbiera syna szefa jako rozkapryszonego dzieciaka, ale z czasem dostrzega, że chłopak czerpie wzorce od swojego ojca. Monsieur Rambal-Cochet to człowiek, który w biznesie nie zna kompromisu, jest skuteczny, ale też bezwzględny. Dla niego wszyscy pracownicy do elementy, lalki, które można dowolnie przestawiać. I w tym filmie to jest mocno akcentowane. Tu dziennikarz jest doświadczony, niegłupi, ale jego praca jest bez znaczenia bo jest tylko marionetką w funkcjonowaniu korporacyjnej machiny. W tym filmie jest też dużo mocniej akcentowany, w porównaniu z amerykańską wersją, motyw wolności słowa. Też widać mocne związki pomiędzy kapitałem a niezależnością prasy. Francuska zabawka jest filmem bardziej dramatem niż komedią. Pojawiają się tu wątki, które współcześnie wydają się być bardzo aktualne (konsumpcjonizm, rozwarstwienie społeczne, odpowiedzialność mediów czy też wspomniana ich niezależność). Amerykanie bardzo strywializowali fabułę.

Oceniam na siedem plus
siedem
Poniżej zwiastun

Komentarze

Back to top