Ułatwienia dostępu

6

Niezły! Film, serial - ocenione na sześć
sześć

  • 20 000 dni na Ziemi - 2014

    20000 dni na ziemi20 000 dni na Ziemi
    (20,000 Days on Earth, reżyseria Jane PollardIain Forsyth, 2014)

    Dokument Nick'a Cave'a opowiadający o nim samym. Nie jest to skromne, ale też bohater jest w pewien sposób skupiony na sobie. Przez większość kadrów mamy dialogi Nick'a i osób, które z nim współpracowały na temat rynku muzycznego, tworzenia, muzyki, postrzegania świata. Jest to całkiem interesujące, ale oczekiwałem więcej faktów z muzycznej przeszłości Cave'a. Jego rozwój, poszukiwania, muzycznej wrażliwości - tego w tym filmie zabrakło.
    Nick opowiada o sobie z pewnym dystansem, z ironią, ale wiele nam nie odkrywa.. mam wrażenie, że się nami bawi.. że niby coś opowiada o sobie, ale tak naprawdę mówi to, co chcemy usłyszeć.. prawdziwy Cave gdzieś jest skryty. Nieodgadniony.
    Za mało też w tym filmie muzyki z dawniejszych lat.
    20 000 dni na Ziemi przypomina raczej materiał promocyjny najnowszej płyty.

    Czytaj więcej

  • Snajper - 2014

    snajperSnajper

    (American Sniper, reżyseria Clint Eastwood, 2014)

    Chris Kyle - był jednym z najbardziej skutecznych snajperów amerykańskiej armii. Zastrzelił ponad 250 osób. Wielokrotnie odznaczany był bohaterem i legendą wśród amerykańskich żołnierzy. W Polsce jest znany jako autor autobiograficznej książki "Cel Snajpera". Został zamordowany na amerykańskiej ziemi przez chorego psychicznie weterana. To właśnie o jego historii opowiada film Eastwooda... niestety jest to jego jeden z słabszych filmów. Sama historia Kyle'a (Bradley Cooper) może i jest ciekawa, ale aktorsko i fabularnie film niezbyt mi się spodobał... ale to kwestia gustu.. o wiele bardziej drażniący jest sposób ukazania wojennych przeciwników. W kinie biograficznym nie powinni być przedstawieni jako psychopatyczni zwyrole, którzy tylko marzą o zabijaniu wiertarką. Taki obraz pasuje do filmów sensacyjnych lat osiemdziesiątych. Dobrzy amerykańscy żołnierze i barbarzyńcy.. rozumiem, że Clint chciał stworzyć laurkę, ale mógł to zrobić bardziej subtelnie... wiem, że potrafi. Tolerancja wobec amerykańskiego patriotyzmu ma swoje granice. W tym filmie zostały przekroczone. Scenę z lalką mógłbym przemilczeć.. ale nie będę aż tak miły. Po co w ogóle to było? Nie mamy dzieciaka na planie, to robimy inne ujęcie .. lekka korekta scenariusza i nie ma pośmiewiska.

    Czytaj więcej

  • Początek - 2014

    poczatekPoczątek
    (I Origins, reżyseria Mike Cahill, 2014)

    Kolejna pozycja, która na listę trafiła za sugestią Filmweb. I kolejny raz sugestia gustomierza okazała się błędna.
    Jest to jedna z tych pozycji, która naiwnie próbuje nam wytłumaczyć sens istnienia życia na ziemi. Jego cykl. Czy rządzi przeznaczenie, a może przypadek.. teoria reinkarnacji, badanie granic poznania, biologia molekularna mają pomóc poznać prawdziwą istotę świata... naiwność wylewa się z większości scen. Ukazana teoria mogłaby być ciekawa gdyby nie dziury logiczno-fabularne. Wszystko jest na siłę dostosowywane by przekonać ateistów, że jest coś więcej.. że jest boska intencja.
    Proces przekonywania jest na kilku poziomach.. najpierw badania zmysłów później miłość, a następnie odkrycie, że każdej śmierci towarzyszą narodziny. Trochę za dużo płytko ukazanych wątków.

    Czytaj więcej

  • Pingwiny z Madagaskaru - 2014

    pingwiny z madagaskaruPingwiny z Madagaskaru
    (Penguins of Madagascar, reżyseria Simon J. Smith, Eric Darnell, 2014)

    Doskonale rozumiem, że jeśli jest udana animacja, która ma wyrazistych bohaterów drugoplanowych to naturalnym krokiem jest robienie kasy na już istniejących bohaterach. Powstanie Pingwinów z Madagaskaru to była tylko kwestia czasu - zwłaszcza, że serial ma stałe grono odbiorców. Nie ukrywam, że liczyłem na absurdalną akcję, barwne postacie, ale przede wszystkim na ostry i cięty humor, do którego zdążyłem się już przyzwyczaić. Nic takiego nie dostałem. Było sporo nowych bohaterów, ale sam pomysł na akcję był średni i w żaden sposób nie korespondował z Madagaskarem. Pomysły całkowicie mi nie pasowały do konwencji. Statki latające, zwierzęcy odpowiednik agentów Tarczy - komuś się scenariusze pomyliły. Jeszcze bardziej rozczarowały pingwiny i ich dialogi.. nazwijmy rzecz po imieniu. Animacja jest zwyczajnie nudna. Sentyment jest, ale oczekiwania były większe.

    Czytaj więcej

  • Robot i Frank - 2012

    robot i frankRobot i Frank
    (Robot & Frank, reżyseria Jake Schreier, 2012)

    Stali czytelnicy bloga wiedzą już, że mam wielką słabość do filmów o robotach.. ich samoświadomości, a także roli w naszym przyszłym życiu. Nie są ważne efekty specjalne, liczy się głównie pomysł na scenariusz. W tym cała magia. Dlatego tak bardzo spodobał mi się serial Prawdziwi.
    Pierwsze sceny Robota i Franka bardzo mi ten tytuł przypominały.. nikt na siłę nie próbował udawać, że robot ma zawiasy, mechanikę - wszystko było kwestią umowną. Przyszłość. Staruszek, który sobie nie radzi z samodzielnością dostaje w prezencie robota, która ma go wyręczać w codziennych obowiązkach.. Frank (Frank Langella) jest początkowo niechętny, ale z czasem zaprzyjaźnia się z nowym kompanem.. z niezłego dramatu science-fiction film zaczyna się przeradzać się w nieudolną komedię kryminalną.. jak można było spieprzyć tak fajny pomysł? Nie ukrywam, że to ma swój urok.. ale oczekiwania były zgoła inne. Wątek kryminalny był całkowicie zbędny.
    Film poza robotyką porusza też jeszcze jeden temat.. rolę bibliotek w społeczeństwie przyszłości.. fajny temat, ale w filmie pokazany wg wizji rodem z lat osiemdziesiątych - gdzie zachłyśnięcie możliwościami elektronicznymi sprawiło, że futuryści chętnie palili książki i likwidowali biblioteki. Mam wrażenie, że teraz są inne prognozy... a może naiwnie się mylę..
    Całość oceniam na mocne sześć.

    Czytaj więcej

  • Blue Jasmine - 2013

    blue jasmineBlue Jasmine
    (reżyseria Woody Allen, 2013)

    Dochodzę do wniosku, że poza małymi wyjątkami, to nie przepadam za twórczością Allena. Większość jego filmów mnie nudzi i z trudem daję radę dotrwać do końca.. widać zbyt głupi jestem na taką sztukę.. im bardziej chwalony Allen - tym mniej mi się podoba.. Nie inaczej było tym razem. Boska Cate Blanchett (Oscar za ten film) gra kobietę, która jest przyzwyczajona do luksusu, ale musi rozpocząć nowe życie. O wiele skromniejsze. Zamieszkuje u siostry (Sally Hawkins) i tam próbuje stanąć na nogi.. najlepiej u boku zamożnego mężczyzny... to kobiece wyrachowanie..
    Blue Jasmine to opowieść o związkach, o ludziach.. o akceptacji tego co jest.. o tym, że czasem lepiej nie widzieć rzeczywistości takiej jaka jest naprawdę.. świadomie żyć złudzeniami..
    Nie ukrywam, że film mnie nie porwał.. dostrzegam intencje reżysera, ale forma okazała się być zbyt męcząca.

    Czytaj więcej

  • Transporter - sezon 2

    transporter s 2Transporter ( 2014, Sezon 2)

    Po seansie pierwszego sezonu byłem chłodno nastawiony do tej produkcji. Wątpiłem czy kiedykolwiek zabiorę się za kolejne epizody tego tytułu. Jestem wychowany na Drużynie A, Nieustraszonym i tym podobnych produkcjach - to sprawia, że mam słabość do lekkich produkcji sensacyjnych.. dlatego też Transporter powrócił do mojej ramówki. I całkowicie mnie nie zaskoczył.. nadal jest to średniak, w którym sceny akcji powinny zostać bardziej dopracowane. Serial powinien mieć większą dbałość o szczegóły i bardziej dynamiczne sceny pościgów. Chris Vance jako Martin mnie już nie drażni .. przyzwyczaiłem się do faceta. Szkoda tylko, że w serialu zapomniano o tym, że Frank nie lubił broni palnej. W telewizyjnej odsłonie lubi sobie postrzelać. Szkoda. Mam wrażenie, że drugi sezon ma ciut lepszy poziom.. jest więcej lokalizacji, nowi bohaterowie, ciekawe pomysły, ale całość nadal nie zasługuje na więcej niż sześć. Zakończenie też rozczarowuje.

    Czytaj więcej

  • Home - S.O.S. Ziemia - 2009

    home sos ziemiaHome - S.O.S. Ziemia
    (Home, reżyseria Yann Arthus-Bertrand, 2009)

    Jest to jeden z tych filmów dokumentalnych, który swoją premierą zrobił spore zamieszanie. Dla wielu osób film ważny, dla wielu inspirujący, dla niektórych otwierający oczy.. a dla mnie mocno irytujący. Nie znoszę kiedy program, film próbuje mną manipulować... a ten to robi niemal cały czas. Przez cały film mamy żonglowanie danymi, faktami, cyframi i wątpliwej jakości prognozami naukowców. Wszystko ma mocne znamiona eko-terroryzmu. Brakło w dokumencie rzetelnej analizy, refleksji i rozwiązań, które powinny być stosowane. Te kilka ostatnich minut dokumentu, w których było pokazane odpowiedzialne gospodarowanie zasobami ziemskimi powinny wypełniać przynajmniej połowę treści. Już pomijam fakt, że sporo danych podanych w filmie się wyklucza, że brak jest tak naprawdę dowodów na związek działań człowieka i ocieplenia klimatu. Część naukowców uważa, że obecne ocieplenie klimatu jest tak naprawdę preludium do nowej epoki lodowcowej - naturalny cykl.
    Myślałem, że w tym filmie będzie więcej refleksji na temat naszego życia. Wskazówek do właściwego, proekologicznego zachowania. Recept na nadmierny przyrost ludności i zbyteczny konsumpcjonizm. Zamiast tego dostaliśmy garść przypadkowych danych, których sposób podania odebrałem jako manipulację. Najmocniejszymi stronami Home są zdjęcia i muzyka - to może się podobać, ale montaż już mniej. Dziwny to dokument... 
    Całość budzi moje mieszane uczucia. Oceniam na sześć.

    Czytaj więcej

  • 72 godziny - 2014

    72 godziny72 godziny
    (3 Days to Kill, reżyseria McG, 2014)

    Kolejna pozycja, której scenariusz pisał Luc Besson. Kolejna rzecz, która ma potencjał, ale został zaprzepaszczony. Potwierdzam się w przekonaniu, że Besson ma dobre pomysły, ale nie potrafi ich dobrze rozwinąć i zakończyć.
    Kevin Costner (nadal w świetnej formie) jest agentem, który został wysłany na emeryturę z powodu śmiertelnej choroby. Przyjeżdża do Paryża, gdzie mieszka jego nastoletnia córka (Hailee Steinfeld) oraz gdzie ma małe mieszkanko. Po przylocie okazuje się, że mieszkanie zostało nielegalnie zajęte przez imigrantów, a córka i ex-żona (Connie Nielsen) wolałyby żeby nie wracał. Pojawia się za to zdobycia eksperymentalnego leku, który przedłuży życie, ale agent musiałby kolejny raz zabijać.. dużo zabijać.. - oczywiście się zgadza - inaczej nie byłoby filmu.
    72 godziny to film, który ma fajne elementy - Costner, pościgi po ulicach Paryża, fajne dialogi - ale wkurza montażem i pracą kamery. Na minus też zaliczam scenariusz filmu.. mogło być naprawdę porządne kino, a wyszła sieczka klasy B.

    Czytaj więcej

  • Shaft - 2000

    shaftShaft

    (reżyseria John Singleton, 2000)

    Systematycznie nadrabiam filmografie aktorów, reżyserów. W tym szaleństwie jest metoda Staram się omijać filmowe bagno - skupiać się na tych tytułach, które wywołają jakieś emocje. Dlatego też rzadko oceniam filmy poniżej na niskie noty. Badziewia staram się nie oglądać.
    Shaft jest jednym z słabszych filmów jakie ostatnio oglądałem. Samuel L. Jackson jako gliniarz, który usiłuje zamknąć bogatego mordercę. Walczy z systemem, z korupcją, mafią i z własnymi kolegami. Jest to typowa pozycja sensacyjna, która porusza temat rasizmu w Stanach. Nadal istnieje stereotypowe myślenie, że czarnego można zabić bez ponoszenia konsekwencji. To w sumie największy atut tej pozycji.. cała reszta jest przeciętna. Można obejrzeć, ale tylko jako domknięcie filmografii Jacksona oraz Christian'a Bale'a, który w tym filmie gra mordercę - wypadł jak zawsze, czyli bardzo dobrze.
    W drugim planie wystąpili także Jeffrey Wright, Busta Rhymes, Toni Collette oraz Vanessa Williams.
    Oceniam na sześć.

    Czytaj więcej

  • Królowa XXX - 2013

    krolowa xxxKrólowa XXX
    (Lovelace, reżyseria Jeffrey Friedman, Rob Epstein, 2013)

    Film opowiadający o Lindzie Lovelace, która zasłynęła w branży filmowej z roli w filmie Głębokie gardło. Pozycji, która była pewną rewolucją w pornobiznesie. Opowieść Lindy (Amanda Seyfried) jest opowiedziana dwukrotnie. Najpierw w sposób romantyczny. Młoda dziewczyna się zakochuje i wychodzi za mąż za wspaniałego faceta (Peter Sarsgaard), który odkrywa przed nią oblicza seksu, a następnie namawia na udział w kontrowersyjnym projekcie. Druga wersja tej samej historii ukazuje bitą, zastraszaną dziewczynę, która siłą jest zmuszona do roli. Dwie skrajnie różne opowieści.
    Uwielbiam pozycje biograficzne, które opowiadają o aktorach, reżyserach i kontekście powstawania filmów, które zaistniały w światowej kinematografii. Królowa XXX, mimo dobrej roli Amandy, rozczarowuje. Owszem mamy opowieść o kobiecie, która miała zarazem ciężkie jak i ciekawe życie, ale brakło mi w tym wszystkim odniesienia do szerszej perspektywy. Zwłaszcza do kulisów działania branży filmów pornograficznych. Większość bohaterów też rozczarowuje.. cały świat wydaje się być zbyt płaski i jednowymiarowy. Szkoda, bo materiał był na całkiem dobre kino.

    Czytaj więcej

  • Piekło - 2005

    piekloPiekło
    (L'enfer, reżyseria Danis Tanović, 2005)

    Scenariusz Piesiewicz, Kieślowski

    Trzy siostry w dzieciństwie były świadkami wielkiej awantury rodziców, która skończyła się samobójstwem ojca. Od tamtych wydarzeń minęło dwadzieścia lat. Dziewczyny próbują sobie ułożyć życie, ale wspomnienia wracają. Dawna trauma zostaje przypomniana za sprawą jednego z chłopaków dziewczyn.
    Piekło to przede wszystkim film o kobietach, wyborach, ale także o traumie, którą niemal każdy z nas w sobie skrywa. Próbuje żyć zapominając, ale ona wraca, przypomina o sobie. Każda wątpliwość, niejasność wydarzeń potrafi zakłócić spokój. Piekło stylistycznie nie bardzo mi się podobał. Pomijając genialny początek to całość mnie męczyła. Całkiem inne wrażenia miałem po obejrzeniu Nieba Tykwera (pierwsza część tryptyku).. Myślę, że kiedyś dam jeszcze jedną szansę tej pozycji, na dziś oceniam na sześć.

    Czytaj więcej

  • Wyśnione życie aniołów - 1998

    wysnione zycie aniolowWyśnione życie aniołów (La vie rêvée des anges, reżyseria Erick Zonca, 1999)

    Pozycja trafiła na listę z powodu wysokiej noty, poleceń (filmweb, blogi) i nagród w Cannes. Ten ostatni czynnik przesądził.
    Jest to rzecz o dwóch dziewczynach Pełna życia i empatii Isa (Élodie Bouchez) zamieszkała z dołującą i chłodną Marie (Natacha Régnier). Dziewczyny są różne, ale mają wspólne elementy. Uwielbiają palić, są niedojrzałe, a przede wszystkim nie wiedzą jak żyć. Codzienność ogranicza się do prób imprez, żebrania, czekaniu na kolejny dzień. Obie nie potrafią zbudować trwałych relacji. W pewien sposób obie są zdemoralizowane, wyrzucone poza nawias społeczeństwa. Czy można je polubić? Mi się ta sztuka nie udała. Nie miałem dla nich empatii i zrozumienia. Obie mnie drażniły i odpychały swoim nihilizmem. Rozumiem ich zagubienie, samotność, ale nie sposób bycia. O wiele bardziej podobał mi się Frances Ha, który tak naprawdę opowiada podobną historię.
    Wyśnione życie aniołów dostaje mocne sześć.
    sześć

    Czytaj więcej

  • Biały ptak zamieci - 2014

    bialy ptak zamieciBiały ptak zamieci
    (White Bird in a Blizzard, reżyseria Gregg Araki, 2014)

    Film na listę trafił z powodu Evy Green.
    Kat (Shailene Woodley) jest zwyczajną nastolatką, która ma wszystko w głębokim poważaniu.. płytkie relacje z rodziną, z chłopakiem, postrzeganie świata przez pryzmat własnych uczuć. Pewnego dnia wraca do domu i zastaje tam smutnego ojca (Christopher Meloni), który oznajmia, że matka odeszła (Eva Green). Kat nie wnika w szczegóły, idzie jak zwykle do swojego pokoju. W kolejnych scenach zostają powoli odsłaniane przeżycia członków rodziny. Rywalizacja pomiędzy córką a matką. Policyjne śledztwo nie przynosi żadnych efektów. Kat z czasem zapomina o matce, ale od momentu jej zaginięcia prześladują ją koszmary. Film jest kategoryzowany jako thriller, ale to trochę mylne. To nie zaginięcie jest głównym motywem, to tylko pretekst, dużo większy nacisk jest położony na kondycję współczesnej młodzieży. Twórca trochę się pogubił, mógł konkretniej się dookreślić jaki chce robić film.
    Aktorsko film prezentuje się nieźle, ale zastosowane zakończenie sprawia, że czułem po seansie rozczarowanie i niedosyt.

    Czytaj więcej

  • Zacznijmy od nowa - 2013

    zacznijmy od nowaZacznijmy od nowa
    (Begin Again, reżyseria John Carney, 2013)

    Mark Ruffalo w roli producenta muzycznego na krawędzi upadku. Od lat nie znalazł żadnej dobrze rokującej gwiazdy, a najlepszym jego przyjacielem jest dług. No i może flaszka. Przypadkiem w barze spotyka młodą artystkę (Keira Knightley), w której widzi olbrzymi potencjał. Za wszelką cenę chce ją promować. Udany powrót do branży muzycznej sprawia, że i życie osobiste także zaczyna się układać.. Brzmi zachęcająco? Nie bardzo.. film jest nudnawy i bez polotu. Owszem jest i całkiem przyjemny soundtrack, ale jak dla mnie to za mało. Miałem nadzieję, że będzie lepiej. Może z inną obsadą bardziej by porwał?
    Obejrzeć, odhaczyć i zapomnieć.. no poza jedną sceną, w której instrumenty same zaczynają grać (jest w trailerze)

    Czytaj więcej

  • Pamiętnik - 2004

    pamietnikPamiętnik
    (The Notebook, reżyseria Nick Cassavetes, 2004)

    Gustomierz na Filmwebie wskazywał, że jest to film mega w moim stylu.. melodramat? Poważnie? No nic trzeba było dać szansę. Chociażby dla Gosling'a.
    Pamiętnik to ponoć wyciskacz łez.. może dlatego ma taką wysoką notę? Nikt nie chce się przyznać, że płakał na słabym filmie? Jest to historia wielkiej miłości, która mimo przeszkód, zawiłości losu, zostaje spełniona.. aż do ostatniej chwili.. Film miał jeden cel (łzy), który jest osiągany w sposób płytki i nużący.. zakończenie już całkowicie woła o pomstę do nieba.. gdyby w ostatnich scenach odwrócono role, to może byłby inny wydźwięk.. a tak to miałem smutną konkluzję.. facet staraj się, ale ja i tak o tobie zapomnę.. jedynym atutem filmu jest umieszczenie akcji w różnych czasach.. trochę poprzez pryzmat historii, ale to zdecydowanie za mało by mnie poruszył..

    Czytaj więcej

  • Szef wszystkich szefów - 2006

    szef wszystkich szefowSzef wszystkich szefów
    (Direktøren for det hele, reżyseria Lars von Trier, 2006)

    Ravn (Peter Gantzler) zakładając firmę komputerową udaje, że posiada szefa.. pozwala mu to łatwiej przedstawiać pracownikom mniej popularne decyzje.. zawsze może powiedzieć to nie ja - to oni.. sytuacja się komplikuje, gdy firma osiąga sukces i ma zostać sprzedana za grube pieniądze.. wtedy wirtualny szef musi się zmaterializować.. Ravn ma problem, ale od czego są aktorzy.. zatrudnia jednego (Jens Albinus) i każe mu podpisać umowę sprzedaży firmy..
    W skrócie? Lars postanowił nakręcić komedię i niespecjalnie mu się to udało. Owszem doceniam ukazanie świata pracy zza biurka.. specyficzny slang, tchórzliwość i wycofanie bohaterów.. ale film jako całość to na kolana nie powala.. przynajmniej nie mnie..
    Oceniam na sześć.

    Czytaj więcej

  • Sin City 2: Damulka warta grzechu - 2014

    sin city 2Sin City 2 : Damulka warta grzechu

    (Sin City: A Dame to Kill For, reżyseria Robert Rodriguez, Frank Miller, 2014)
    Pierwsze Sin City było dla mnie wielkim zaskoczeniem.. bardzo pozytywnym. Dlatego też wiedziałem, że druga odsłona będzie pozycją obowiązkową. Znakomita obsada (Rourke, Willis, Green, Gorgon-Levitt, Brolin, Alba) plus klimat i komiksowe ujęcia znane z pierwszej odsłony miały gwarantować znakomitą kontynuację. Jakże mylne założenie. Niby wszystko się zgadza, ale brakło spoiwa, którym niezaprzeczalnie powinien być dobrze napisany scenariusz. Nagie piersi Evy Green niewiele tu pomogły.. oprawa wizualna filmu jest genialna, ale większość postaci jest bezpłciowa i zwyczajnie nudna.. wyjątkiem jest Marv grany przez Rourke'a. Ten sam zarzut mam do fabuły.. brakło czegoś co przykuwałoby mocniej uwagę. Jak dla mnie Sin City 2 to spore rozczarowanie.

    Czytaj więcej

  • The 100 - sezon 1

    the 100The 100 (The CW, twórca Jason Rothenberg, sezon 1, 2014)

    Lubię seriale post-apokaliptyczne. Każdy nowy tytuł ma spore szanse by znaleźć się na krótkiej liście seriali do obejrzenia. Dlatego też, za namową, dałem szansę The 100.
    Ludzkość opuściła skażoną Ziemię. Przez niemal sto lat żyją na Arce, która orbituje wokół skażonej planety. Włodarze postanawiają sprawdzić czy na Ziemi nadal jest skażenie, czy da się żyć.. w tym celu wysyłają setkę nastoletnich więźniów. Mają na własnej skórze sprawdzić jakie są naprawdę warunki na planecie. W zasadzie to nie mają wyjścia, gdyż po osiągnięciu pełnoletności i tak byliby zamordowani. Na Arce każde przestępstwo karane jest śmiercią.. nieletni są neutralizowani po osiągnięciu odpowiedniego wieku.
    Po wylądowaniu okazuje się, że skażenia chyba już nie ma.. jest też gorsza wiadomość.. ludzkość na Ziemi też przetrwała.. zmutowana, zdziczała, ale rozumna.
    Sam pomysł na serial był bardzo dobry. I pierwsze trzy epizody naprawdę mi się podobały... ale później robiło się coraz bardziej nudno, powtarzalnie, ale co najważniejsze ckliwie.. głównym motorem akcji stały się wzajemne umizgi nastoletnich bohaterów.. normalnie "rzygam tęczą".. The CW zrobiło powtórkę z Pamiętników Wampirów - w serialu science-fiction wypadło to zdecydowanie zbyt słabo.
    Doceniam pomysł i początek serii, ale cały sezon nie zasługuje na więcej niż sześć. Serial typowo dla nastolatków.
    sześć

    W serialu wystąpili: Eliza Taylor, Thomas McDonell, Marie Avgeropoulos, Bob Morley, Lindsey Morgan, Ricky Whittle.

    Czytaj więcej

  • Ukryte - 2005

    ukryteUkryte
    (Caché, reżyseria Michael Haneke, 2005)

    Po seansie miałem nieodpartą ochotę powiedzieć.. jak to zachwyca skoro nie zachwyca?

    George (Daniel Auteuil) oraz Anne (Juliette Binoche) są małżeństwem, które prowadzi udane życie. Mieszkają w dobrej okolicy, mają niezłą pracę, przyjaciół.. typowi przedstawicieli klasy średniej. Porządek zostaje załamany przez anonimowe przesyłki, które zawierają taśmy wideo. Na taśmach są wielogodzinne nagrania ich domu.. a to jest dowód na to, że ktoś ich obserwuje. Atmosfera staje się coraz bardziej gęsta i nieprzyjemna.
    Doceniam w filmie pomysł, świetne aktorstwo, poruszenie kwestii mniejszości etnicznych, rozwarstwienia społecznego. Podziwiam pokazanie niewidzialnej granicy między tymi prawdziwymi francuzami a całą resztą. Niestety całkiem nie przemawia do mnie formuła filmu.. Stylistyka jest przekombinowana. Można by się w ujęciach doszukiwać nawiązań do historii francuskiej kinematografii, ale tego nie kupuję.
    Może jeszcze wrócę do filmu.. może trafi na lepszy czas.. ale teraz oceniam na sześć.

    Czytaj więcej

  • Lucy - 2014

    lucyLucy
    (reżyseria Luc Besson, 2014)

    Oj Lucy, Lucy, Lucy... dlaczego jesteś tak głupia..
    Nasza Lucy (Scarlett Johansson ) jest prostą (bardzo) dziewczyną, która przez przypadkowe przedawkowanie narkotyku zmienia się.. jej umysł gwałtownie się rozwija, Lucy zaczyna wykorzystywać 100 procent swojego układu nerwowego. Film jest oparty na całkowicie błędnej tezie jakoby ludzie wykorzystywali tylko około 10 procent mózgu. Teoria bzdurna, sprzeczna z ekonomią ewolucyjną, ale jako założenie filmu science-fiction całkiem ciekawa. Teorię w filmie przybliża nam profesor, w którego wcielił się Morgan Freeman. Przez pierwszy kwadrans filmu miałem wrażenie, że film będzie naprawdę dobry i intrygujący. Niestety Besson to spierniczył po całej linii.. Zamiast iść w stronę nieznanego, rozwinąć pomysł, zaintrygować widza, wrzucił więcej akcji... z filmu science-fiction zrobiła się typowa nawalanka z elementami nadprzyrodzonymi.. rozczarowanie po całej linii.. jest to kolejny film Bessona, który dobry pomysł rozmienia na drobne.

    Czytaj więcej

  • Rodzinne rewolucje - 2014

    rodzinne rewolucjeRodzinne rewolucje
    (Blended, reżyseria Frank Coraci, 2014)

    Adam Sandler i Drew Barrymore w kolejnej komedii romantycznej. Zastanawiam się czy oni czasem grają w innym gatunku? Myślę, że niedługo o Sandlerze zapomnimy całkowicie.. braknie mu w końcu propozycji.
    On i ona są samotni, mają dzieci i dawno nie byli na randce... umawiają się w ciemno i jest wielka miło.. żartowałem.. katastrofa. Potem przypadkowe spotkanie.

    Rodzinne rewolucje to film lekki, familijny, momentami ma świetne teksty, ale też miewa wielkie słabizny. Główna fabuła momentami ma wstawki, które ewidentnie odstają poziomem od reszty. Nie zmienia to faktu, że film nadaje się na weekendowe, rodzinne seanse, ale nie oszukujmy się - jest to średniak o którym szybko zapomnimy. Sandler i Barrymore mieli sporo lepszych filmów...

    Czytaj więcej

  • Dom wariatów - 2002

    dom wariatowDom wariatów
    (Dom durakov, reżyseria Andriej Konczałowski, 2002)
    Czasy wojny czeczeńskiej. Dom wariatów gdzieś w Inguszetti. Pensjonariusze prowadzą dziwne, wariackie, ale w sumie spokojne życie. Największym problemem jest to, że Bryan Adams jeszcze nie przyjechał.. (i nie przyjedzie).. ich życie się zmienia gdy ich opiekunowie uciekają, a w okolicy pojawiają się czeczeńskie wojska..
    Dziwny jest ten film, czuć rosyjską, słowiańską nutę, momentami przypomina filmy Kusturicy, ale tylko przypomina.. nie ten poziom. Dzieło Konczałowskiego przypomina nam, że tak zwani zdrowi ludzie często są bardziej wariatami niż pensjonariusze zakładów psychiatrycznych. Jak to sżło? Nie ma zdrowych ludzi, są tylko nie zdiagnozowani..
    Oceniam na sześć.

    Czytaj więcej

  • Skazany na wolność - 2003

    skazany na wolnoscSkazany na wolność
    (Levity, reżyseria Ed Solomon, 2003)

    Manuel (Billy Bob Thornton) po ponad dwudziestu latach wychodzi z więzienia, w którym miał spędzić całe swoje życie za zabicie chłopaka podczas napadu. Wyjście na wolność jest dla niego sporym zaskoczeniem. Próbuje się odnaleźć w nowej rzeczywistości, a przede wszystkim chce w jakiś sposób naprawić wyrządzone zło.
    Levity swoją fabułą mnie nie przekonało. Znakomite aktorstwo (w drugim planie wystąpili: Morgan Freeman, Holly Hunter, Kirsten Dunst) całkowicie zostało niewykorzystane.. film się niemiłosiernie ciągnie i zwyczajnie momentami nudzi.. jak dla mnie fabularne rozczarowanie.
    Film jest przeciętny i dlatego daję tylko sześć... ale Thornton wędruje na listę ulubionych aktorów.

    Czytaj więcej

  • Dawca Pamięci - 2014

    dawca pamieciDawca Pamięci
    (The Giver, reżyseria Phillip Noyce, 2014)
    Zakręcony ostatnio czas.. mnóstwo spotkań towarzyskich, a przecież jestem aspołeczny... sam się w tym gubię, mniej czasu na notki, ale kilka pozycji ostatnio udało się obejrzeć.
    Dawca pamięci to kolejny już film przygodowo-fantastyczny dla młodzieży. Dla młodszego pokolenia. Mamy część obsady, której nazwiska nic mi nie mówią (Brenton Thwaites, Odeya Rush, Cameron Monaghan), ale reprezentują nowe aktorskie pokolenie. Mamy też aktorów, którzy tak naprawdę ciągną akcję, ale należą już do starszego pokolenia. .. w tym wypadku na pierwszy plan wychodzi Jeff Bridges, który w roli mentora wypadł fenomenalnie.. i całkiem sporo ciekawych aktorów drugoplanowych: Streep, Holmes, Skarsgård.
    Akcja dawcy dzieje się gdzieś w przyszłości.. mamy idealne społeczeństwo, które jest w pełni kontrolowane przez władze. Dzieje się to na dwóch płaszczyznach.. obywatele są karmieni lekami, które mają ich całkowicie pozbawić uczuć (skąd my to znamy), a z drugiej strony społeczność jest oddzielona od reszty świata przez niebezpieczną, a przede wszystkim nieznaną mgłę. Pełna kontrola... jest to klasyczna antyutopia.. filmów tego typu było wiele i mam nadzieję, że temat znów wróci. Lubię antyutopie, ale wymagam od nich pewnej dbałości w kreowaniu świata. Niestety w Dawcy Pamięci tego nie ma. Mamy dobry początek.. idealny świat, który jest trochę blady.. bardzo dobry pomysł by faktura,. kolor "taśmy" była dostosowana do emocji głównego bohatera. Wolne tempo akcji, które podkreśla naturę społeczeństwa.. to wszystko ze sobą dobrze współgrało, ale po pewnym czasie zaczyna brakować pomysłu na akcję.. na historię, która ma prowadzić bohatera... ostatnio to jest częsty problem w współczesnych filmach. Jeszcze bardziej rozczarowuje zakończenie... kreowany świat opierał się na nauce i technologii przyszłości, a scena finałowa to jakieś czary mary.. . no kurka wodna.. rozczarowujące. Mogę wybaczyć naiwność, infantylność, ale nie braku konsekwencji w kreowaniu świata.

    Czytaj więcej