"Nigdy nie byłem miły… ale postaram się być uroczy"

  • Koralina i tajemnicze drzwi - 2009

    koralina i tajemnicze drzwi

    Koralina i tajemnicze drzwi,
    (Coraline) - 2009;
    - reżyseria: Henry Selick;
    - scenariusz: Henry Selick;
    - gatunek: animacja, familijny, fantasy.

    Rodzina Jones'ów przeprowadza się do starego, wielkiego domu. Koralina niezbyt dobrze się czuje w nowym otoczeniu, a uczucie wyobcowania pogłębiają wiecznie zapracowani rodzice, którzy zwracają uwagę na dziewczynę tylko wtedy kiedy coś od niej chcą. Koralina wędrując po domu odkrywa tajemniczy korytarz, który prowadzi do równoległej rzeczywistości. Do świata, który wydaje się być lepszą wersja życia Koraliny. Dziewczynka zachwyca się nową rzeczywistością, ale po czasie zaczyna zauważać, że nie wszystko jest takie piękne jak się z początku wydawało. Próbuje powrócić do swojego świata, ale na to chyba jest już za późno. Klucz do rzeczywistości trzyma złowieszcze alter ego jej matki. I zaczyna robić się trochę strasznie.

     

  • Tarapaty - 2017

    tarapaty

    Tarapaty - 2017;
    - reżyseria: Marta Karwowska;
    - scenariusz: Marta Karwowska;
    - wybrana obsada: Hanna Hryniewicka, Jakub Janota-Bzowski, Piotr Głowacki, Roma Gąsiorowska, Joanna Szczepkowska, Maria Maj, Jadwiga Jankowska-Cieślak, Krzysztof Stroiński;
    - gatunek: familijny, przygodowy.

    Zwiastun obejrzałem kilka miesięcy temu i był jeden z tych zwiastunów, które mocno pozytywnie nastawiły mnie do produkcji. Wiedziałem, że nie jestem w grupie docelowej tego filmu, ale pomimo to zależało mi na seansie.
    Początek wakacji, nastoletnia Julka przez pomyłkę trafia pod opiekę ciotki, która nie przepada za dziećmi. Ponury dom, dziwna okolica i grasujący złodzieje wokół. Zapowiadają się najgorsze wakacje w życiu. Julka jest dziewczynką równie zgorzkniałą jak jej ciotka. Nie wierzy w przyjaźń, a swoje życie postrzega jako pasmo udręk i porażek. Inny jest Olek, chłopak, z którym Julka próbuje rozwiązać zagadkę włamań w okolicy. Olek nie myśli za dużo, bawi się i działa spontanicznie. Jest dzieckiem, które w pełni korzysta z życia.

     

  • Auta 3 - 2017

    auta 3

    Auta 3,
    (Cars 3) - 2017;
    - reżyseria: Brian Fee;
    - scenariusz: Kiel Murray, Bob Peterson, Mike Rich;
    - gatunek: familijny, animacja, komedia.

    No i się doczekaliśmy trzeciej odsłony przygód McQueen'a. Jest w wielkiej formie, wygrywa wyścigi, ale powoli zaczyna napływać nowa seria nowoczesnych aut, które są o wiele szybsze. Zygzak czuje wielką presję przegranej i robi wszystko by wygrać. Kończy się to poważnym wypadkiem. Czy uda mu się wrócić na tor? Czy nadal będzie wygrywać? A może odejdzie na zasłużoną rajdową emeryturę? Odpowiedź nie jest oczywista, a scenarzyści umiejętnie pokazują nam emocje targające czerwoną rajdówką.

     

  • Smerfy: Poszukiwacze zaginionej wioski - 2017

    smerfy poszukiwacze zaginionej wioski

    Smerfy: Poszukiwacze zaginionej wioski,
    (Smurfs: The Lost Village) - 2017;
    - reżyseria: Kelly Asbury;
    - scenariusz: Pamela Ribon, Stacey Harman;
    - gatunek: familijny, animacja, fantasy.

    Hej dzieci jeśli chcecie
    Zobaczyć Smerfów las
    Przed ekran dziś zapraszam was.

    Ekran telewizora najlepiej. Film w kinie można sobie odpuścić.
    Wszystkie media, wielkie kampanie reklamowe robią szum wokół Smerfów. Dzieciaki i dorośli zbierają figurki i z niecierpliwością czekają na kinową wersję o niebieskich skrzatach. Przyznałem, że trochę czekałem i ja. Jako dziecko podczas czołówki Smerfów podkręcałem dźwięk w telewizorze, a to o czymś świadczy.
    Do kina poszedłem z pozytywnym nastawieniem, które po kilkunastu minutach seansu wyparowało. Przede wszystkim zabrakło piosenki na początek, ale przyjmijmy, że to wybaczam. Nie wybaczę natomiast braku porządnego pomysłu na fabułę, braku klimatu, niezbyt przemawiającej do mnie kreski, a przede wszystkim walenia po uszach popową sieczką. Jedynie klakier się jakoś broni... ale to trochę za mało.

     

  • Sing - 2016

    sing

    Sing - 2016;
    - reżyseria: Garth Jennings;
    - scenariusz: Garth Jennings;
    - głosów użyczyli: Matthew McConaughey, Reese Witherspoon, Seth MacFarlane, Scarlett Johansson,John C. Reilly;
    - gatunek: animacja, komedia, familijny, musical.

    Miś koala Buster Moon ma swój teatr, miał to być teatr przeogromny, ambitny, a jest podupadającą sceną, której grozi zamknięcie z powodu niezapłaconych rachunków. Rynek się zmienia i wymagania klientów również. Moon próbuje ratować swój interes i ogłasza casting (konkurs) na obsadę do nowego przedstawienia. Jego sekretarka myli się i znacząco zawyża kwotę nagrody, którą dostanie zwycięzca. Pomyłka sprawia, że na casting zgłasza się wielu chętnych. Przecież każdy śpiewać może, a niektórzy to nawet powinni bo im to całkiem wychodzi. Czy nowa obsada uratuje scenę? Czy uczestnicy nie poczują się oszukani jak odkryją, że nagroda jest dużo niższa od zakładanej? Tego się tutaj nie dowiecie - trzeba obejrzeć.

     

  • Piękna i Bestia - 2017

    piekna i bestia

    Piękna i bestia,
    (Beauty and the Beast) - 2017;
    - reżyseria: Bill Condon;
    - scenariusz: Stephen Chbosky, Evan Spiliotopoulos;
    - wybrana obsada: Dan Stevens, Emma Watson, Luke Evans, Kevin Kline, Josh Gad, Ewan McGregor, Stanley Tucci, Ian McKellen;
    - gatunek: familijny, musical, fantasy, romans.

    Disney ostatnio kręci wersje aktorskie swoich najbardziej znanych animacji. Niektórzy twierdzą, że bezcześci w ten sposób wspaniałe wspomnienia, że w pogoni za kasą nie ma żadnych świętości, a niektórzy uważają, że aktorskie wersje są jak najbardziej potrzebne. Sam zaliczam się do tej drugiej grupy. Minęło kilka pokoleń i w pełni rozumiem potrzebę nakręcenia nowych wersji klasycznych animacji. Nieistotne jest czy będą aktorskie czy też całkowicie animowane bo granice powoli zaczynają się zacierać. Historia zostaje opowiedziana jeszcze raz w sposób, który łatwo trafi do współczesnego, młodego widza. Co w tym złego?
    Z takim pozytywnym nastawieniem poszedłem w sobotni poranek do kina. Na dzień dobry poczułem się jak dziecko, które lata temu zasiadało przed telewizorem i z utęsknieniem czekało na znaną czołówkę Disney'a. To było jak magiczny znak, że teraz będzie coś dla mnie. Ten sobotni cykl na dwójce był moim ulubionym w całym tygodniu - animacja plus film. Czy czegoś więcej do szczęścia potrzeba?

     

  • Power Rangers - 2017

    power rangers

    Power Rangers - 2017;
    - reżyseria: Dean Israelite;
    - scenariusz: John Gatins;
    - wybrana obsada: Dacre Montgomery, Naomi Scott, RJ Cyler, Ludi Lin, Becky G, Elizabeth Banks;
    - gatunek: akcja, science-fiction, familijne.

    Nie planowałem iść na ten film. Co prawda zwiastuny wyglądały całkiem przyzwoicie, ale pomimo to cały czas był to Power Rangers, który dla mnie był szczytem obciachu. Nawet jako dzieciak nie lubiłem tego oglądać, chociaż czasem leciało.. niedzielne przedpołudnia nie dawały zbyt szerokich możliwości wyboru.
    Seans był trochę przypadkowy, w zasadzie to miałem tak zakręcony dzień, że niemal do końca nie wiedziałem czy idę na Rangers czy też Piękną i Bestię.
    Po seansie jestem mega pozytywnie zaskoczony. Spodziewałem się kompletnego dna, a film niespodziewanie dał sporo rozrywki. Sama historia o wojownikach do mnie nie trafia, ale na to twórcy akurat niewielki mieli wpływ - z pustego i Salomon nie naleje. Czy jakoś tak. Za to w innych płaszczyznach Power Rangers daje sobie radę. Przede wszystkim są fajnie zarysowani główni bohaterowie. Przypadkowi nastolatkowie, którzy niezbyt się lubią muszą zacząć ze sobą współpracować. Nie idzie to gładko, ale trochę poczucia humoru i delikatne buzowanie hormonów mocno sprawę ułatwia. Dialogi też są całkiem dobre - mogłyby mieć mniej patosu oraz mniej mówienia o zabijaniu, ale nie będę zbyt mocno się czepiać. Jest naprawdę przyzwoicie. Słabiej wypadła postać Rity - głównego przeciwnika wojowników. Była trochę nijaka, ale może to wina konwencji.

     

  • Był sobie pies - 2017

    byl sobie pies

    Był sobie pies,
    (A Dog's Purpose) - 2017;
    - reżyseria: Lasse Hallström
    - scenariusz: Cathryn Michon, W. Bruce Cameron, Audrey Wells, Maya Forbes, Wally Wolodarsky;
    - wybrana obsada: Josh Gad, Dennis Quaid, K.J. Apa, Peggy Lipton, Luke Kirby, Juliet Rylance, Britt Robertson;
    - gatunek: familijny, komedia.

    "Sens życia wg psa... Być tu i teraz"

    Opowieść o psie, który żyje wśród ludzi, a jak przychodzi na niego kres to powraca do życia. Psia reinkarnacja. Wszystko opowiedziane z punktu widzenia czterech łap. Jest życie w szczęśliwym domu, na łańcuchu, rola policyjnego pomocnika, łasucha, a także krótkie nieszczęśliwe życie szczeniaka. Wiele wcieleń i sporo psich przemyśleń. Sporo tu także opowiadania o miłości i odpowiedzialności za to co się oswoi. Decyzje mają swoje konsekwencje, a pies to nie zabawka, która można odłożyć na półkę po kilku miesiącach.

     

  • Sekretne życie zwierzaków domowych - 2016

    sekretne zycie zwierzakow domowych

    Sekretne życie zwierzaków domowych,
    (The Secret Life of Pets) - 2016;
    - reżyseria: Chris Renaud, Yarrow Cheney;
    - scenariusz: Cinco Paul, Ken Daurio, Brian Lynch;
    - gatunek: animacja, familijny.

    Mam domowy zwierzyniec. Często się zastanawiam co te mendy robią jak mnie nie ma w domu. Zawsze jest ten dreszczyk emocji - co tym razem będzie wywleczone albo rozbite. Jest adrenalina.. ale przecież nie o sobie miałem pisać tylko o animacji.
    Sytuacja jest podobna. Właściciele zwierząt wychodzą do pracy a milusińscy nie zamierzają grzecznie leżeć pod drzwiami i czekać na powrót opiekuna. Można pogadać z sąsiadami, poimprezować... taka codzienna rutyna, która zostaje zakłócona przez pojawienie się nowego domownika. Pan powinien przecież doskonale wiedzieć, że drugi pies nie jest potrzebny? Zresztą szybko się przekona, że Nowy nie potrafi uszanować rzeczy Pana. Rywalizacja pomiędzy zwierzętami sprawia, że oboje (przypadkiem) lądują na ulicy. Życie tutaj ma całkiem inny styl i nie ukrywajmy - zapach też.

     

  • Vaiana: Skarb oceanu - 2016

    vaiana

    Vaiana: Skarb oceanu,
    (Moana) - 2016;
    - reżyseria: Ron Clements,John Musker;
    - scenariusz: Jared Bush;
    - gatunek: animacja, przygodowy, familijny.

    Mała wysepka gdzieś oceanie. Mieszkańcy żyją spokojnie i dostatnio, a młodziutka Vaiana szykuje się do objęcia roli wodza plemienia. Istna sielanka, aż do momentu w którym drzewa przestają dawać owoce, ziemia przestaje być żyzna a rybacy nie mają co łowić. Dziewicza wyspa zaczyna martwieć, a jej mieszkańcom grozi klęska głodu.
    Vaiana nie zamierza bezczynnie czekać i za namową swojej babki i oceanu wyrusza na poszukiwanie półboga Maui, który może powstrzymać proces niszczenia. Tak prawdę mówiąć Maui jest też przyczyną złych zmian na oceanie. Kiedyś ukradł serce wyspie matce i od tamtej pory zaczyna źle się dziać. Maui musi zrozumieć swój błąd a serce trzeba zwrócić. Po drodze spotykają wielu przeciwników, w tym dalekich krewnych (tak sądzę) Minionków, ale wyprawa jest przede wszystkim starciem dwóch charakterów. Maui jest skupiony na sobie, jest półbogiem i jedyne na czym mu zależy to uznanie i uwielbienie ludzi. Natomiast Vaiana jest księżniczką, która jest pewna wątpliwości, ale wie, że jest odpowiedzialna za swój lud i musi działać. Nie wie jeszcze jak, ale nie zamierza bezczynnie czekać.
    Niesamowicie Disney'owskie księżniczki ewoluowały. Już nie czekają biernie na zbawienie i księcia z bajki oferując w zamian urodę i miłość.. teraz są pewnymi siebie kobietami, które wiedzą czego chcą w życiu i nie pozwolą zepchnąć się na drugi plan. Zresztą Maui wielokrotnie to próbował robić - bezskutecznie.
    Animacja ma bardzo pozytywny i proekologiczny wydźwięk - okradamy ziemię z jej skarbów nie wiedząc, że w ten sposób przybliżamy termin swojej zagłady. Tak w skrócie (bez zdradzania zakończenia) wygląda morał tej bajki.

     

  • Kraina jutra - 2015

    kraina jutra
    Kraina jutra,

    (Tomorrowland) - 2015;
    - reżyseria: Brad Bird;
    - scenariusz: Damon Lindelof, Brad Bird;
    - wybrana obsada: Britt Robertson, George Clooney, Raffey Cassidy, Hugh Laurie;
    - gatunek: familijny, science-fiction.

    Kolejna familijna pozycja zaliczona. Z rezerwą podchodziłem do tego tytułu. Znajomi, rodzina twierdzili, że Kraina jutra rozczarowuje. Przez pewien czas uważałem, że całkowicie odpuszczę ten tytuł.. ale brzydal-Clooney i potrzeba lekkiego filmu sprawiły, że dałem szansę.
    Wybitni naukowcy skupiają się w jednym miejscu poza współczesnym czasem i próbują pozytywnie wpływać na losy świata. Kreują kierunki rozwoju ludzkości i cały czas rekrutują wybitne jednostki na ziemi. Kandydaci są w różnym wieku, ale łączy ich wiara, że własnym zachowaniem mogą zmienić przyszłość. Takich osób potrzeba bo świat powoli zmierza do zagłady. Niektórzy twierdzą, że jest już za późno na ratunek. I znów mamy fajny pomysł, który został sprowadzony do "wydmuszki".

     

  • Kto pod kim dołki kopie... - 2003

    kto pod kim dolki kopie
    Kto pod kim dołki kopie...
    ,
    (Holes) - 2003;
    - reżyseria: Andrew Davis;
    - scenariusz: Louis Sachar;
    - wybrana obsada: Sigourney Weaver, Jon Voight, Tim Blake Nelson, Shia LaBeouf, Khleo Thomas;
    - gatunek: komedia, familijny, przygodowy.

    Kolejna zaległa notka.. czasem jest tak, że nic co się lubi nie sprawia frajdy. Brak zamiłowania i zmęczenie codziennością. Nie jestem człowiekiem systematycznym, robiącym sobie postanowienia, ale zaczynam podziwiać ludzi, którzy potrafią nadać swoim działaniom odpowiedni rytm, który sprawia, że są szczęśliwi.. może trzeba tak spróbować? Próbować się odnaleźć.
    Dziś pozycja familijna, którą obejrzałem kilka tygodni temu. Przykład kina, w którym opowieść ma większe znaczenie niż wyrafinowane efekty specjalne.

     

  • Stań przy mnie - 1986

    stan przy mnie
    Stan przy mnie,
    (Stand by Me) - 1986;
    - reżyseria: Rob Reiner;
    - scenariusz: Raynold Gideon, Bruce A. Evans;
    - wybrana obsada: Wil Wheaton, River Phoenix, Corey Feldman, Jerry O'Connell;
    - gatunek: dramat, familijny.

    Ekranizacja opowiadania S. Kinga "Ciało".
    Małe miasteczko gdzieś w Stanach Zjednoczonych. Czwórka zaprzyjaźnionych dzieciaków udaje się w wycieczkę w poszukiwaniu ciała zaginionego chłopca z okolicy. Czasu nie jest wiele - ciała szuka też grupa nastolatków. Po co te poszukiwania? Dla sławy - w małym miasteczku nie ma większych pragnień. Chociaż z perspektywy czasu chłopcy wiedzą, że tak naprawdę nie liczył się cel wędrówki, ale przede wszystkim przygoda. Na prowincji niewiele było rozrywek dla dzieci. Ta monotonia sprzyjała do rozwijania wyobraźni i budowania przyjaźni. Wiele z nich przetrwało do późniejszych lat, ale trzeba mieć świadomość, że przyjaciele przychodzą i odchodzą. Nie da się kurczowo trzymać przeszłości. Należy doceniać to co było i otwierać się na nowe. I znów filozofuję - ostatnio mam do tego tendencje.

     

  • Jak zostać kotem - 2016

    jak zostac kotem
    Jak zostać kotem,
    (Nine Lives) - 2016;
    - reżyseria: Barry Sonnenfeld;
    - scenariusz: Dan Antoniazzi, Ben Shiffrin, Matt Allen, Gwyn Lurie, Caleb Wilson;
    - wybrana obsada: Kevin Spacey, Jennifer Garner, Robbie Amell, Cheryl Hines, Christopher Walken, Malina Weissman, Mark Consuelos;
    - gatunek: komedia, familijny.

    Tom jest bogaczem. Całe swoje życie poświęca na rozwój swojej firmy. Tak bardzo pracuje, że zapomina o swojej rodzinie. Nawet o urodzinach swojej córki. Za takie zachowanie spotyka go kara. Zostaje przemieniony w kota i w tej postaci ma pokazać, że wie co w życiu jest najważniejsze. Jeśli mu się uda to może odzyska swoje prawdziwe ciało.
    W skrócie: facet w ciele kota próbuje odzyskać rodzinę.

     

  • Mój przyjaciel smok - 2016

    moj przyjaciel smok
    Mój przyjaciel smok,
    (Pete's Dragon) - 2016;
    - reżyseria: David Lowery;
    - scenariusz: Toby Halbrooks, David Lowery;
    - wybrana obsada: Bryce Dallas Howard, Robert Redford, Oakes Fegley, Oona Laurence, Wes Bentley, Karl Urban;
    - gatunek: familijny, przygodowy.

    Coś o smokach.
    Pete ma pięć lat i właśnie jedzie z rodzicami na swoją pierwszą wycieczkę do lasu. Nie dojeżdżają do celu. Samochód ma wypadek, a mały Pete musi sam przetrwać w lesie. Sześć lat później zostaje odnaleziony przez przypadkowych ludzi. Jak on przetrwał tyle lat sam? Taka tajemnica rodzi się po obejrzeniu zwiastuna. Podczas seansu odpowiedź dostajemy od razu na tacy.. i w tym momencie poczułem się oszukany. Przecież miała to być całkiem inna historia? Zwiastun kłamał... Pete trafia do miasta, a jego opowieści o tajemniczym opiekunie sprawiają, że wielu pragnie smoka zobaczyć na własne oczy... zobaczyć, złapać i uwięzić. Ludzie już tak mają.. wszystko co ciekawe by zamykali w klatkach.
    Mój przyjaciel smok to nie opowieść o poszukiwaniu smoka - to historia o tym, że przyroda nadal skrywa swoje tajemnice i że ich piękno polega na tym, że są dziewicze i nie zepsute przez człowieka. Seans ma mocno proekologiczny wydźwięk.

     

  • Epoka lodowcowa: Mocne uderzenie - 2016

    epoka lodowcowa mocne uderzenie
    Epoka lodowcowa: Mocne uderzenie,
    (Ice Age: Collision Course) - 2016;
    - reżyseria: Mike Thurmeier;
    - scenariusz: Michael J. Wilson, Michael Berg, Yoni Brenner;
    - gatunek: animacja, przygodowy, komedia, familijny.

    Lubię chodzić na animacje do kina. Po reakcjach dzieci łatwo zauważyć czy film trafia do widza. Jeśli dzieci się śmieją to jest dobrze, a jeśli śmieją się też rodzice to znaczy, że dla twórców należą się brawa. Pierwsze części Epoki Lodowcowej właśnie takie były. Oglądanie ich dawało dużo frajdy zarówno dzieciakom jak i ich rodzicom. Niestety najnowsza odsłona rozczarowuje. Mocne uderzenie zgrabnie wykorzystuje lubiane motywy z poprzednich części. Jest więc pierwotna obsada i wszyscy śmieszni bohaterowie, których poznaliśmy w późniejszych odsłonach - jest też oczywiście Wiewiór i jego orzeszek. Oprócz bohaterów skopiowano też fabułę. Wrzucono co ciekawsze wątki do jednego worka i wyszedł niezbyt strawny miks.

     

  • BFG: Bardzo Fajny Gigant - 2016

    bfg
    BFG: Bardzo Fajny Gigant,
    (The BFG) - 2016;
    - reżyseria: Steven Spielberg;
    - scenariusz: Melissa Mathison;
    - wybrana obsada: Mark Rylance, Ruby Barnhill, Penelope Wilton, Rebecca Hall;
    - gatunek: familijny, fantasy.

    Lubię Spielberga. Większość jego filmów mi się podoba, reżyser doskonale wie jak uwieść widza i sprawić by po seansie wyszedł z burzą emocji. Nazwisko reżysera wystarczyło bym poszedł na BFG do kina. Po seansie mam wrażenie, że to nie Steven robił ten film.. że firmuje nazwiskiem, ale nawet nie obejrzał tej produkcji do końca.
    BFG to zdecydowanie najsłabszy film Spielberga jaki widziałem. Rozczarowanie na pełnej linii. Film jest ekranizacją powieści Roalda Dahla (Wielkomilud), która cieszy się sporym uznaniem wśród czytelników, ale doskonale wiemy, że to czasem za mało do stworzenia udanego filmu. Kino rządzi się całkiem innymi prawami niż literatura. W ekranizacji BFG chyba brakło pomysłu dla kogo ma być zrobiony ten tytuł. Dorośli kompletnie się nudzili, a i dzieci nie bawiły się zbyt dobrze.

     

  • Tarzan: Legenda - 2016

    tarzan legenda
    Tarzan: Legenda,
    (The Legend of Tarzan) - 2016;
    - reżyseria: David Yates;
    - scenariusz: Craig Brewer, Adam Cozad;
    - wybrana obsada: Alexander Skarsgård, Samuel L. Jackson, Margot Robbie, Djimon Hounsou, Christoph Waltz;
    - gatunek: przygodowy, familijny.

    Pierwszy film o człowieku-małpie wychowanym w dżungli powstał już w 1918 roku. W kolejnych latach nastąpił wysyp filmów O Tarzanie. Są produkcje udane, ale jest też sporo tytułów o których lepiej zapomnieć. Dlatego też z rezerwą podchodziłem do najnowszej adaptacji przygód kultowej już postaci. Moje zdanie zmieniła bardzo wysoka ocena Quentinho na Filmwebie. Gorąco zachęcam Was do aktywności na tym portalu - i nie chodzi tylko o aspekt społecznościowy (internet się nie kończy na Facebooku) - Filmweb to przede wszystkim dosyć wygodne narzędzie do katalogowania tytułów, które się obejrzało, ale także odkrywania nowych filmów. Może kiedyś pojawią się listy układane przez użytkowników - coś w stylu Imdb.

    Tarzan: Legenda nie jest klasyczną opowieścią o znanych już przygodach dziecka wychowanego przez małpy. Ten wątek się pojawia, ale fragmentarycznie i tylko w retrospekcjach. Osią akcji są wydarzenia wiele lat później. Tarzan, a właściwie Lord Clayton żyje z żoną (piękna Margot Robbie) w Londynie i stara się zapomnieć o przeszłości. Niestety w Afryce źle się dzieje. Krążą głosy, że w Kongo zaczyna kwitnąć handel ludźmi, że są ludzie, którzy w poszukiwaniu diamentów spalą lasy, a miejscowe plemiona wykorzystają jako darmową siłę roboczą.. a kto się nie będzie nadawał to zginie na miejscu. Oddziałami króla Leopolda dowodzi nieobliczalny i bardzo niebezpieczny Leon Rom (świetny Christoph Waltz). Tarzan podstępnie zostaje wciągnięty w wir wydarzeń.

     

  • Goofy na wakacjach - 1995

    goofy na wakacjach
    Goofy na wakacjach,
    (A Goofy Movie), 1995;
    - reżyseria: Kevin Lima;
    - scenariusz: Jymn Magon, Brian Pimental, Chris Matheson;
    - gatunek: animacja, familijny.

    Kilka tygodni temu przypomniałem sobie ten film. W pamięci miałem wspomnienie zabawnej historii. Powtórny seans kompletnie zniszczył wspomnienie i całkowicie mnie rozczarował. Może to dowód na to, że niektórych wspomnień nie powinno się poprawiać, przypominać? Tym razem już jest za późno na takie refleksje.

     

  • Gdzie jest Dory - 2016

    gdzie jest dory
    Gdzie jest Dory,
    (Finding Dory) - 2016;
    - reżyseria: Andrew Stanton;
    - scenariusz: Andrew Stanton;
    - gatunek: animacja, familijny, przygodowy, komedia;

    Nemo w końcu doczekał się kontynuacji. Jestem zaskoczony, że to tyle trwało - przecież obecnie kręci się kontynuacje wszystkiego co przyniosło jakieś dochody, a Gdzie jest Nemo był naprawdę udaną i dochodową animacją.. świat cały czas mnie zaskakuje. Może to i dobrze - w końcu zdolność dziwienia się to domena dzieci..
    Kilka słów o Gdzie jest Dory.
    Animacja wizualnie jest bardzo dopieszczona, ale to raczej nie dziwi, Pixar słynie z wysokiego poziomu realizacji. Fabularnie też jest bardzo dobrze, sporo zwrotów akcji, wielość bohaterów i lokacji sprawia, że widz nie ma szans na nudę. Spodobała mi się też pewna niedoskonałość bohaterów. W końcu w animacjach nie wszyscy są doskonali. Za to spory plus.