"Nigdy nie byłem miły… ale postaram się być uroczy"

  • Koralina i tajemnicze drzwi - 2009

    koralina i tajemnicze drzwi

    Koralina i tajemnicze drzwi,
    (Coraline) - 2009;
    - reżyseria: Henry Selick;
    - scenariusz: Henry Selick;
    - gatunek: animacja, familijny, fantasy.

    Rodzina Jones'ów przeprowadza się do starego, wielkiego domu. Koralina niezbyt dobrze się czuje w nowym otoczeniu, a uczucie wyobcowania pogłębiają wiecznie zapracowani rodzice, którzy zwracają uwagę na dziewczynę tylko wtedy kiedy coś od niej chcą. Koralina wędrując po domu odkrywa tajemniczy korytarz, który prowadzi do równoległej rzeczywistości. Do świata, który wydaje się być lepszą wersja życia Koraliny. Dziewczynka zachwyca się nową rzeczywistością, ale po czasie zaczyna zauważać, że nie wszystko jest takie piękne jak się z początku wydawało. Próbuje powrócić do swojego świata, ale na to chyba jest już za późno. Klucz do rzeczywistości trzyma złowieszcze alter ego jej matki. I zaczyna robić się trochę strasznie.

     

  • Kwiat wiśni i czerwona fasola - 2015

    kwiat wisni i czerwona fasola

    Kwiat wiśni i czerwona fasola,
    (An) - - 2015;
    - reżyseria: Naomi Kawase;
    - scenariusz: Naomi Kawase;
    - wybrana obsada: Kirin Kiki, Masatoshi Nagase, Kyara Uchida;
    - gatunek: dramat.

    Rzadko ostatnio sięgam po kino azjatyckie.. to jest jedna z tych rzeczy, którą chciałbym delikatnie zmienić.. ale nie o planach dzisiaj.
    Santuro prowadzi mały punkt sprzedaży dorayaki. Interes nie idzie zbyt rewelacyjnie, ale mężczyzna z pokorą wykonuje swoje obowiązki. Pewnego dnia pojawia się u niego staruszka Tokue z prośbą o przyjęcie do pracy. Santuro początkowo odmawia, ale po czasie zmienia zdanie. Tokue, pomimo zdeformowanych rąk oraz sędziwego wieku, pokazuje Santuro jak przyrządza się prawdziwe dorayaki. Przepis może i jest prosty, ale wykonanie wymaga cierpliwości, spokoju, ale przede wszystkim sporej ilości pracy. Nowe dorayaki sprzedają się fenomenalnie, a pomiędzy ich twórcami zawiązuje się nić przyjaźni.

     

  • Chata - 2017

    chata

    Chata,
    (The Shack) - 2017;
    - reżyseria: Stuart Hazeldine;
    - scenariusz: John Fusco, Andrew Lanham, Destin Daniel Cretton;
    - wybrana obsada: Sam Worthington, Octavia Spencer, Tim McGraw,
    - gatunek: dramat.

    Mac opłakuje śmierć swojej najmłodszej córki, nie potrafi dalej normalnie żyć. Cały czas jest przekonany, że mógł ją uratować, że zawiódł. Jego trauma ma wielki wpływ na pozostałe dzieci oraz żonę. Rodzina zaczyna się sypać. Mac pewnego dnia dostaje nietypowy list, w którym jest zaproszenie na spotkanie w chacie, w której znaleziono ciało dziewczynki. Nadawcą listu jest Bóg, który chce pokazać mężczyźnie, że każde zło, każda śmierć ma swój cel.

     

  • The Last Kingdom - sezon 2

    the last kingdom s 2
    Upadek Królestwa,

    Inny tytuł: Ostatnie Królestwo,
    (The Last Kingdom) - sezon 2 (2017);
    - twórca: Bernard Cornwell, Stephen Butchard;
    - wybrana obsada: Alexander Dreymon, Adrian Bower, David Dawson, Ian Hart, Amy Wren, Harry McEntire, Emily Cox, Eliza Butterworth;
    - dramat, historyczny,
    - BBC America.


    "Przeznaczenie jest wszystkim"

    Prawie dwa lata musieliśmy czekać na drugi sezon The Last Kingdom, a jak się pojawił to przeszedł niemal bez echa. Zresztą pierwszy sezon też nie był jakoś mocno reklamowany. Nowa seria rzuca przed Uhtred'em całkiem nowe wyzwania - nadal wszędzie jest traktowany jako wyrzutek, ale też wszyscy doceniają jego odwagę i dokonania. Król Alfred chętnie go wykorzystuje, ale jednak doskonale pamięta, że Uhtred może w przyszłości stanowić dla niego zagrożenie. Akcja drugiego sezonu ma kilka motywów, które łączy wspólny mianownik - rola Uhtred'a w budowaniu wielkiej Anglii. Nasz bohater walczy zarówno z przeciwnikami na polu bitwy, ale także z osobami doradzającymi królowi. Jego porywczy charakter jeszcze bardziej komplikuje sprawy. Z jednej strony jest bohaterem, ale czy nie lepiej by było jakby był martwy?

     

  • 22.11.63 - miniserial

    22.11.63 - plakat

    22.11.63,
    (11.22.63) - 2016;
    - miniserial, Hulu, Fox (w Polsce);
    - producenci: J.J. Abrams, Stephen King;
    - wybrana obsada: James Franco, Sarah Gadon, George MacKay, Chris Cooper;
    - gatunek: thriller, science fiction. 

    Produkcja na podstawie powieści Stephena King'a (Dallas 63). Jake dowiaduje się, że istnieje tunel czasoprzestrzenny, który pozwala się przenieść do Dallas, do roku 1960. Miejsce i czas pozwalają mieć nadzieję, że uda się cofnąć zamach na Kennedy'ego. Chyba każdy sobie kiedyś zadawał pytanie co by było gdyby JFK nie zginął 22 listopada 1963 roku. Przez osiem epizodów Jake przygotowuje się by w kluczowym dniu powstrzymać Oswalda. Próbuje nie tylko zapobiec zamachowi, ale także zrozumieć dlaczego w ogóle on miał miejsce.
    Oglądając serial zastanawiamy się czy uratowanie JFK sprawi, że świat będzie lepszy. Czy w ogóle można zmieniać przeszłość? Czy warto znaną przyszłość warto zmieniać na niewiadomą? Czy jedna mała zmiana w przeszłości nie wpłynie katastrofalnie na przyszłość? Ciekawe rozważania, które znajdują interesujące podsumowanie w finale serialu.

     

  • Wzgórze nadziei - 2003

    wzgorze nadziei

    Wzgórze nadziei,
    (Cold Mountain) - 2003;
    - reżyseria: Anthony Minghella;
    - scenariusz: Anthony Minghella;
    - wybrana obsada: Jude Law, Nicole Kidman, Renée Zellweger, Brendan Gleeson, Philip Seymour Hoffman, Natalie Portman, Giovanni Ribisi, Ethan Suplee, Cillian Murphy, Charlie Hunnam, Donald Sutherland;
    - gatunek: melodramat.

    Niezmiernie rzadko sięgam po melodramaty, nie jestem romantyczny i przeważnie te filmy niemiłosiernie mnie nudzą.Czasem jednak robię i wyjątek i próbuję coś takiego obejrzeć. Wzgórze nadziei musiało trafić na mój ekran - obsada, Oscar i ogólnie wysoka nota sprawiły, że nie zwróciłem uwagi, że jest to melodramat.
    Akcja dzieje się podczas wojny secesyjnej jest osią jest rozdzielona para i ich przeżycia. On walczy o przeżycie na froncie, a Ona czeka w domu, który podczas wojny wcale nie jest azylem.
    To co się działo na wojnie do jedno... ale to co poza nią to całkiem inna sprawa. Lincze niewolników, polowania na dezerterów, ale przede wszystkim walka o ziemie i wpływy na posiadłościach, które tak ochoczo zostały porzucone przez chłopców idących na wojnę. Utkwiła mi w pamięci scena w której Amerykanie się cieszą z wybuchu wojny secesyjnej. Nie wiedzieli jeszcze jakie sobie piekło przygotowali. Mam wrażenie, współcześni dwudziestolatkowie też pragną wojny, bezpieczna Europa wydaje się ich nudzić.

     

  • Wybawienie - 2016

    wybawienie

    Wybawienie,
    (Flaskepost fra P, eng. A conspiracy of faith) - 2016;
    - reżyseria: Hans Petter Moland;
    - scenariusz: Nikolaj Arcel;
    - wybrana obsada: Nikolaj Lie Kaas, Fares Fares, Pål Sverre Hagen, Jakob Ulrik Lohmann, Amanda Collin, Johanne Louise Schmidt, Jakob Oftebro;
    - gatunek: thriller, dramat, kryminał.

    To już trzecia ekranizacja prozy Jussi'ego Adler-Olsen'a. Wybierając się na ten film kompletnie nie skojarzyłem faktu, że widziałem poprzednie dwa (Kobieta w klatce oraz Zabójcy bażantów) co jest wielkim moim niedopatrzeniem bo niewiele brakowało, a w ogóle bym się na ten tytuł nie wybrał.
    Po seansie mogę bez wątpliwości stwierdzić, że jest to póki co najlepsza część sagi.
    Zaczyna się niewinnie. Butelka wyrzucona przez morze a w niej prośba dziecka o pomoc. Może do głupi żart, a może prawdziwe wołanie o ratunek. Sprawa jest o tyle dziwna, że nie ma żadnych informacji o zaginionych, porwanych dzieciach. Przecież to niemożliwe, żeby rodzice nie zgłosili czegoś takiego. W toku śledztwa szybko się okazuje, że zaginionych dzieci może być więcej.

     

  • Ostatnie zadanie - 1973

    ostatnie zadanie

    Ostatnie zadanie,
    (The Last Detail) - 1973;
    - reżyseria: Hal Ashby;
    - scenariusz: Robert Towne;
    - wybrana obsada: Jack Nicholson, Randy Quaid, Otis Young;
    - gatunek: dramat, komedia.

    Dwóch marynarzy ma eskortować młodego szeregowego do więzienia. Osiemnastolatek najbliższe osiem lat ma spędzić w zamknięciu. Jego przewinienie (kradzież drobnej kwoty) nie powinno być tak surowo karane, ale czasem sprawiedliwość patrzy niewłaściwymi oczami. Trójka podróżnych przemierza terytoria Ameryki, a doświadczeni marynarze z czasem zaprzyjaźniają się z więźniem. Wiedzą, że mają zadanie do wykonania, ale przecież nic nie stoi na przeszkodzie by przy okazji pokazać dzieciakowi prawdziwe życie. Czy nowa przyjaźń sprawi, że zapomną o swoich obowiązkach?

     

  • Pokot - 2017

    pokot

    Pokot - 2017;
    - reżyseria: Agnieszka Holland, Katarzyna Adamik;
    - scenariusz: Olga Tokarczuk, Agnieszka Holland;
    - wybrana obsada: Agnieszka Mandat, Wiktor Zborowski, Jakub Gierszał, Patrycja Volny, Miroslav Krobot, Borys Szyc, Andrzej Grabowski, Andrzej Konopka, Tomasz Kot, Marcin Bosak, Katarzyna Herman;
    - gatunek: dramat, kryminał.

    Miałem przyjemność być na pokazie filmu Pokot w kinie studyjnym Kosmos. Pokaz był wyjątkowy ponieważ po seansie odbyła się krótka rozmowa z Panią Agnieszką Holland.
    Pokot wzbudza bardzo skrajne emocje. Jedni wychwalają ten film wskazując na jego głębokie przesłanie, a inni krytykują argumentując, że środowisko myśliwych zostało w nim mocno skrzywdzone. Jak to zawsze bywa przy takich gorących dyskusjach prawda leży zawsze gdzieś w pośrodku.
    Piękne góry, spokojna okolica. Życie blisko natury. I spór pomiędzy miejscową nauczycielką (celowo unikam określenia ekolożka) a środowiskiem myśliwych. Kobieta stara się chronić zwierzęta przed bestialskim traktowaniem. W walce z miejscową śmietanką towarzyską, która uwielbia polowania, kobiecie niewielu chce pomóc. Wszyscy udają, że problemu nie ma. Przecież taka jest tu "kultura", Bóg kazał czynić ziemię poddaną, że przecież myśliwi też dokarmiają zwierzynę. Konflikt przybiera ostrzejszą formę gdy w okolicy zaczynają ginąć myśliwi. Wszystkie ślady wskazują, że to natura postanowiła się zemścić. Jak było naprawdę dowiecie się z seansu.

     

  • Jedyna szansa - mini serial - 2015

    jedyna szansa

    Jedyna szansa,
    (Une chance de trop) - 2015
    - mini serial, TFI;
    - reżyseria: Francois Velle;
    - scenariusz: Harlan Coben;
    - wybrana obsada: Alexandra Lamy, Dana Delany. Harlan Coben,Pascal Elbé, Lionel Abelanski, Hippolyte Girardot, Charlotte Desgeorges, Lionnel Astier, Fanny Valette;
    - gatunek: thriller.

    Ostatnie tygodnie mijały mi pod znakiem Harlan'a Coben'a. Przeczytanych kilka powieści oraz rewelacyjny serial Five sprawiły, że chciałem więcej. I tu się mocno rozczarowałem - ekranizacji tego pisarza wcale nie jest wiele, ale udało mi się znaleźć kolejny mini serial. Tym razem francuski.
    Alice wiedzie spokojne życie - jest lekarką ma kochającego męża i malutką córeczkę. Wszystko się zmienia gdy po powrocie do domu ktoś do niej strzela. Alice budzi się po tygodniu i dowiaduje się, że mąż nie żyje a półroczne dziecko zostało porwane.

     

  • Siedem minut po północy - 2016

    siedem minut po polnocy

    Siedem minut po północy,
    (A Monster Calls) - 2016;
    - reżyseria: J.A. Bayona;
    - scenariusz: Patrick Ness;
    - wybrana obsada: Lewis MacDougall, Sigourney Weaver, Felicity Jones, Toby Kebbell, Liam Neeson.
    - gatunek: dramat, fantasy.

    No i stało się. Wykupiłem kolejny rok abonamentu w Cinema City. Przez moment się wahałem, ale wygrała świadomość, że takie regularne chodzenie do kina wyrywa mnie z domu. Motywuje do większej aktywności. Pierwszy seans był trochę przypadkowy - o filmie praktycznie nic nie wiedziałem, ale godzina seansu idealnie pasowała do mojego planu dnia. Na szczęście seans był bardzo udany.
    Conor jest trzynastolatkiem, który mieszka z bardzo chorą mamą. To na nim spoczywa ciężar codziennych, domowych obowiązków. W szkole nie ma przyjaciół.. wręcz przeciwnie - jest często bity przez kolegów. Pomimo przeciwności losu i codziennych koszmarów chłopak stara się być dzielny. Próbuje, ale doskonale wiemy, że trzynastolatek nie powinien mieć tyle stresów na głowie. Conor w rozpaczy zwraca się do nocnego potwora ze snów z prośbą o pomoc. Ten zgadza się, ale najpierw chce opowiedzieć chłopakowi trzy historie.

     

  • Inferno - 2016

    inferno
    Inferno
    - 2016;
    - reżyseria: Ron Howard;
    - scenariusz: David Koepp;
    - wybrana obsada: Tom Hanks, Felicity Jones, Omar Sy, Irrfan Khan, Sidse Babett Knudsen, Ben Foster;
    - gatunek: thriller.

    No to w końcu poszedłem na Inferno. Nie miałem wielkich oczekiwań do tej ekranizacji Dan'a Brown'a, ale nie sądziłem, że będzie aż tak źle. Kolejny raz rzeczywistość mnie zaskoczyła.
    Profesor budzi się w szpitalu we Florencji. Nie pamięta jak się tu znalazł, ale szybko okazuje się, że znów musi uratować świat. Zagrożenie jest inne niż w poprzednich tytułach. Tym razem Kościół Katolicki może spać spokojnie. Głównym przeciwnikiem jest grupa radykalnych działaczy, którzy twierdzą, że ziemia jest przeludniona i należy natychmiast zredukować populację o minimum pięćdziesiąt procent. Metoda czyszczenia? Wirus rozpylony w ruchliwym miejscu. I teraz małe pytanie: skoro wirus ma mieć szeroki zasięg to dlaczego miejsce umiejscowienia jest takie trudno dostępne dla ludzi?

     

  • Anioły i demony - 2009

    anioly i demony
    Anioły i demony,

    (Angels & Demons) - 2009;
    - reżyseria: Ron Howard;
    - scenariusz: Akiva Goldsman, David Koepp;
    - wybrana obsada: Tom Hanks, Ewan McGregor, Ayelet Zurer, Stellan Skarsgård, Armin Mueller-Stahl, Pierfrancesco Favino;
    - muzyka: Hans Zimmer;
    - gatunek: thriller.

    Inferno nadal czeka na swoją kolej - ostatnio z kinem mi nie po drodze i czuję coraz większą potrzebę by to zmienić.. ale nie o tym teraz. Postanowiłem sobie odświeżyć poprzednie filmy o przygodach profesora Langdon'a. Niedawno był Kod da Vinci - powtórny seans tego filmu uwidocznił wszystkie jego słabostki, ciekaw byłem czy Anioły i Demony również rozczarują. I tutaj jestem pod pozytywnym wrażeniem. Film nadal mi się bardzo podoba, myślę że sporo w tym zasługi w materiale, który posłużył jako scenariusz. Książka, w mojej ocenie, jest sporo lepsza od słynnego Kodu. Pamiętam, że lektura dała mi sporo przyjemności.

     

  • Kod da Vinci - 2006

    kod da vinci
    Kod da Vinci,

    (The Da Vinci Code) - 2006;
    - reżyseria: Ron Howard;
    - scenariusz: Akiva Goldsman;
    - wybrana obsada: Tom Hanks, Audrey Tautou, Ian McKellen, Alfred Molina, Jürgen Prochnow, Paul Bettany, Jean Reno;
    - gatunek: thriller.

    W kinach właśnie pojawił Inferno, czyli kolejna ekranizacja powieści Dan'a Brown'a. Film zbiera różne, często skrajne, opinie, ale jego premiera była dla mnie dobrą okazją by przypomnieć sobie Kod da Vinci. Powieść, a później film dziesięć lat temu zrobiły sporo zamieszania. Pamiętam te gorące dyskusje i wylew pozycji, które próbowały uszczknąć coś dla siebie z popularności przygód profesora Langdon'a. Kilka lat później po tym szaleństwie pozostało tylko wspomnienie. Langdon powoli odchodził w niepamięć a popularność zaczęły zdobywać kryminały skandynawskie.
    W pamięci zostało mi coś jeszcze. To święte oburzenie kościelnych hierarchów, którzy potępili dzieło Brown'a. Widać nie nauczyli się prostej zasady. Potępienie, skrytykowanie przez Kościół tylko nakręca popularność i sprzedaż krytykowanych dzieł.

     

  • Dziewczyna z pociągu - 2016

    dziewczyna z pociagu
    Dziewczyna z pociągu
    ,
    (The Girl on the Train) - 2016;
    - reżyseria: Tate Taylor;
    - scenariusz: Erin Cressida Wilson;
    - wybrana obsada: Emily Blunt, Haley Bennett, Rebecca Ferguson, Justin Theroux, Luke Evans, Edgar Ramirez;
    - gatunek: thriller.

    To jeden z tych filmów, które poprzez mega intensywną kampanię promocyjną obiecuje, że jest to tytuł, który zasługuje na miejsce wśród najlepszych thrillerów po 2000 roku. To obiecywanie trwa jeszcze przez początek filmu, ale po dwóch kwadransach mamy przeświadczenie, że padliśmy (kolejny raz) ofiarą skutecznej kampanii reklamowej. W fabule nie ma ani wielkiej tajemnicy, ani odpowiedniego klimatu... niemalże do końca filmu miałem nadzieję, że twórcy filmu zafundują nam jakieś nieoczekiwane zakończenie.. ale na nadziei się skończyło.
    Dziewczynie z pociągu daleko do thrillera, w mojej ocenie bliżej mu do przeciętnego dramatu... a główny wątek fabularny można sprowadzić do rozpadu małżeństwa i nałogu alkoholowego. Czy nałóg był przyczyną rozpadu czy skutkiem? Nawet na to pytanie nie dostaniemy odpowiedzi.
    Przyznaję, że nie czytałem pierwowzoru, ale podobno to całkiem przyzwoita powieść, która cieszy się sporą grupą fanów (fanek). Może to kolejny dowód na to, że nie każdy materiał daje się prosto zekranizować. Kino ma swoją stylistykę i narrację, czasem przełożenie na ten język literackiego materiału wymaga dużego nakładu pracy oraz pomysłu. Tego ostatniego w Dziewczynie z pociągu brakuje.

     

  • Osobliwy dom Pani Peregrine - 2016

    osobliwy dom pani peregrine

    Osobliwy dom Pani Peregrine,
    (Miss Peregrine’s Home For Peculiar Children) - 2016;
    - reżyseria: Tim Burton;
    - scenariusz: Jane Goldman;
    - wybrana obsada: Eva Green, Asa Butterfield, Samuel L. Jackson, Judi Dench, Rupert Everett, Chris O'Dowd, Terence Stamp, Ella Purnel;
    - gatunek: fantasy, przygodowy.


    Zapowiedź tego filmu była na tyle obiecująca, że postanowiłem go obejrzeć w kinie podczas dosyć obleganego seansu (niedziela wieczór).
    Pierwsze minuty seansu od razu pozytywnie mnie nastawiły.. od samego początku było czuć rękę Burton'a - film rozpoczął się mega klimatycznie.
    Jake, w niepokojących okolicznościach, znajduje rannego dziadka, który ostrzega chłopaka przed niebezpiecznymi potworami. Staruszek chwilę później umiera, a jego wnuk cały czas się zastanawia nad usłyszanym ostrzeżeniem. Może odwiedzenie rodzinnych stron dziadka pozwoli rozwiązać zagadkę?
    Mocne tempo początkowych scen znika z fabuły na dobre kilkadziesiąt minut. Trwa zdecydowanie zbyt długie wprowadzenie do właściwej fabuły.. do świata, w którym żyją osoby obdarzone nadprzyrodzonymi zdolnościami i ich wrogów. Coś w klimacie X-menów..

     

  • Angry Birds Film - 2016

    angry birds

    Angry Birds Film,
    (Angry Birds) - 2016;
    - reżyseria: Clay Kaytis, Fergal Reilly;
    - scenariusz: Jon Vitti;
    - gatunek: animacja, komedia.

    Niewinne ptaszki mieszkają na swojej wyspie i zastają zalane przez falę świń, które zdominowały ich "ojczyznę". Złe świnie porywają jajka i wracają do siebie. Zrozpaczone ptaki dokonują odwetu zrównując z ziemią krainę świń. Tak wygląda film, który powstał na podstawie gry, która polega na rzucaniu ptakami. Film powstał tylko po to by na resztkach marki Rovio wyciągnąć jeszcze trochę kasy. Fabuła? Nie jest potrzebna. Film i tak by się sprzedał. Fabułę jednak wymyślono i wpleciono w nią uniwersalny konflikt MY-ONI. Obcy nas zaleją i trzeba ich zniszczyć. Takie jest przesłanie. Nie wiem czy puściłbym ten film dzieciom znajomych..

     

  • Ptasiek - 1984

    ptasiek
    Ptasiek,
    (Birdy) - 1984;
    - reżyseria: Alan Parker;
    - scenariusz: Sandy Kroopf, Jack Behr;
    - wybrana obsada: Matthew Modine, Nicolas Cage, Sandy Baron, Bruno Kirby;
    - muzyka: Peter Gabriel;
    - gatunek: dramat.

    Tym razem kompletnie zapomniana przeze mnie pozycja. Muszę się Wam do czegoś przyznać. Kiedyś, dawno temu, tuż po dinozaurach lubiłem czytać prozę Wharton'a. W bibliotece na wsi nie było tego wiele, ale lepsze do niż albumy o papieżu. Wharton jest już pisarzem trochę zapomnianym - to taki Coelho lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Piszę o tym bo opisywany film jest ekranizacją jednej z ciekawszych pozycji tego pisarza.

    "- Dlaczego się nie odezwałeś?
    - Nie miałem nic do powiedzenia..."

     

  • Stań przy mnie - 1986

    stan przy mnie
    Stan przy mnie,
    (Stand by Me) - 1986;
    - reżyseria: Rob Reiner;
    - scenariusz: Raynold Gideon, Bruce A. Evans;
    - wybrana obsada: Wil Wheaton, River Phoenix, Corey Feldman, Jerry O'Connell;
    - gatunek: dramat, familijny.

    Ekranizacja opowiadania S. Kinga "Ciało".
    Małe miasteczko gdzieś w Stanach Zjednoczonych. Czwórka zaprzyjaźnionych dzieciaków udaje się w wycieczkę w poszukiwaniu ciała zaginionego chłopca z okolicy. Czasu nie jest wiele - ciała szuka też grupa nastolatków. Po co te poszukiwania? Dla sławy - w małym miasteczku nie ma większych pragnień. Chociaż z perspektywy czasu chłopcy wiedzą, że tak naprawdę nie liczył się cel wędrówki, ale przede wszystkim przygoda. Na prowincji niewiele było rozrywek dla dzieci. Ta monotonia sprzyjała do rozwijania wyobraźni i budowania przyjaźni. Wiele z nich przetrwało do późniejszych lat, ale trzeba mieć świadomość, że przyjaciele przychodzą i odchodzą. Nie da się kurczowo trzymać przeszłości. Należy doceniać to co było i otwierać się na nowe. I znów filozofuję - ostatnio mam do tego tendencje.

     

  • Ben Hur - 1959

    ben hur
    Ben Hur,
    (Ben-Hur) - 1959;
    - reżyseria: William Wyler;
    - scenariusz: Maxwell Anderson, Christopher Fry, Gore Vidal, S.N. Behrman, Karl Tunberg;
    - wybrana obsada: Charlton Heston, Jack Hawkins, Haya Harareet, Stephen Boyd, Hugh Griffith;
    - gatunek: dramat, kostiumowy.

    W polskich kinach właśnie pojawił się nowy Ben Hur - wybierałem się na ten film, ale niezbyt przychylne recenzje sprawiły, że postanowiłem najpierw sięgnąć po wersję z 1959 roku. W końcu się udało - seans prawie czterogodzinnego filmu odkładałem miesiącami.
    Akcja Ben Hura dzieje się na początku naszej ery i skupia się wokół konfliktu pomiędzy Rzymianami a rodowitymi mieszkańcami Judei. Dramatyzmu konfliktowi dodaje fakt, że walczy przeciwko sobie dwóch przyjaciół. Polityczne wybory sprawiają, że przyjaźń musi odejść w zapomnienie.
    Ben Hur zostaje zdradzony przez przyjaciela, on i jego najbliżsi trafiają do niewoli. Ben obiecuje, że wróci i dokona zemsty. Nie chcę Wam tu opowiadać całej fabuły, ale mogę napisać, że film ma wiele zwrotów akcji, a pierwotna linia fabularna ustępuje pola religijnemu przesłaniu. Ben Hur jest bowiem w znacznej mierze filmem o miłości, która przybiera różne odsłony, ale prawdziwe uczucie daje siłę do działania. Ładny morał. W Ben Hurze w tle pojawia się postać Jezusa - ciekawostką jest fakt, że pomimo wielu scen z jego udziałem nie widzimy twarzy Mesjasza. W mojej ocenie jest to świetne rozwiązanie. Pozwala zachować pewną dostojność tej postaci, ale także przypomina, że nie wokół Jezusa toczy się akcja filmu.